Lucas 9
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NVT
1 Uquieteꞌsaꞌ Jesuse chiꞌchiucu bee beneꞌnu, nu udeteꞌnu poder lubeella para nú hua beella ye clasiaꞌ bee benechiquiꞌ arquiꞌ bee bene cuna nú riꞌiyeca beella bee bene enu riti.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Uxeꞌlanu liꞌibeella para nú ixiuleꞌe beella xa neca lunú rnibiyaꞌ Diose, cuna nú riꞌiyeca beella bee bene enu riti.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Nu uninu lubeella:
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Tatse niꞌi bee bene elu riñahua, uyaꞌnatsiahua niꞌi zeꞌe, hasta nú chiuꞌuhua eyeche zeꞌe.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Nu tunu nuꞌ tucu eyeche elu la zela bene nú yaꞌnahua niꞌlla, uchiuꞌuhua eyeche zeꞌe nu riꞌquihua yuu beꞌchaꞌ nú nuꞌ cuchiuꞌhua xi neca tucu seña nú lá yucu arquiꞌbeei Stichiaꞌ Diose.
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Chequie uchiuꞌu beella nu nzuebeella cada tucua eyeche udixiuleꞌe beella bedichiaꞌ nzeꞌcaꞌ Diose lubee bene, nu uriꞌiyeca beella bee bene enu riti.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Chenu ubeneꞌ arre Herodes ye bee milagro nú rriꞌi Jesuse, la riꞌilla beyaꞌ ti necanu. Xne nuꞌ bee bene enu rni nú uhuañi zeca Juan Bautista.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Nu nuꞌ bee bene rni nú profeta Elías ulubeꞌlu. Nu nuꞌ bee bene rni nú necanu tucu bee profeta huaꞌtu enu uhuañi zeca.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Pero uni Herodes:
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Chenu ubenchilaꞌ bee apóstolꞌ Jesuse, udixiuleꞌe beella lunu beenú uriꞌi beella. Che unguyaꞌnu beella tucu luhuare elu la nucuaꞌa bee bene axu eyeche Betsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Pero chenu uriꞌi bee bene beyaꞌ, chu nzequie beei liꞌinu. Nu uya chaꞌcalu Jesuse liꞌibeei nu udixiuleꞌenu lubeei xa neca nú rnibiyaꞌ Diose, nu uriꞌiyecanu bee bene enu riti.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Chenu nze cheela, uyabica chiꞌchiucu bee beneꞌ Jesuse lunu nu uni beella lunu:
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Pero uni Jesuse lubeella:
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Neca tucu ayuꞌ mili bee niyu zeꞌe. Pero uni Jesuse lubee beneꞌnu:
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Scua uriꞌi beella, nu chu ucuaꞌa ye bee bene zeꞌe.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Chequie unaꞌtse Jesuse ayuꞌ pá zeꞌe cuna chiucu bela zeꞌe, nu ubiꞌyanu enza liñibe nu udeteꞌnu cheꞌtsa lu Diose, nu uleꞌenu bee pá zeꞌe cuna bee bela zeꞌe nu udeteꞌnu nucuaꞌ lubee beneꞌnu para nú ritsiꞌ beellae lubee bene zeꞌe.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Ye bee bene zeꞌe udacu beei hasta nú ubelaꞌ beei. Chenu ulaxu nú udacu beei, uquietesaꞌscaꞌ beella chiꞌchiucu llume bee pedaso bee pá leꞌe cuna bee bela lunú uyaꞌna udacu beella.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Tucu bichia chenu unacuꞌ liꞌitsia Jesuse lu Diose nzununu bee beneꞌnu zeꞌe. Che unidichiaꞌnu lubeella:
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Nu ucuaqui beella lunu:
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Che uninu lubeella:
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Pero uni Jesuse lubeella nú la ixiuleꞌe beella nucuaꞌ lu niꞌ tucu bee bene.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Nu uninu lubeella:
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Che uninu lu ye bee bene:
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Xne bee bene enu másela niarquiꞌ huañi lu iliulabe quieꞌ enta bichia nú laxu nucuaꞌ. Pero bene enu ati equie nú necalla benea, luꞌculla elunehuañi lu Diose.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Lecaxi zibiꞌ nú riꞌi bene ana ye beenú nuꞌ lu iliulabe, tunu leꞌca liꞌitsialla nze nitilulla liꞌilla.
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Tunu nuꞌ bene enu tuꞌ liꞌá cuna stichiaꞌa, leꞌca liꞌá Bene enu uxeꞌla Diose tua liꞌilla chenu nzela nú necaa arre cuna lunú rnibiyaꞌ paa cuna lunú rnibiyaꞌ bee ángeleꞌnu.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Ixiuleꞌa luhua nu nuꞌ bee bene enu nucuaꞌa caꞌa lá atiscaꞌ, hasta nú lañiꞌ beei xa neca lunú rnibiyaꞌ Diose.
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Chenu udete xi neca tucu xmana nú uni Jesuse bee bedichiaꞌ cuaꞌ, uyanu equie tucu dañi unacuꞌnu lu Diose, nu unguyaꞌnu Pedro, cuna Jacobo, cuna Juan. San Lucas 9:28|src="CN01728B.TIF" size="COL" ref="San Lucas 9:28"
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Pero diqui nú rnacuꞌ Jesuse lu Diose ucheꞌe xa rnaa lunu, nu chiquiꞌ unga niquichiu xucunu nu tuꞌna rulu siquiꞌi.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Nu ulubeꞌlu chiucu niyu enu rdichiaꞌnu liꞌinu zeꞌe. Bee bene zeꞌe neca Moisés cuna Elías.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Nu chiquiꞌ rulu siquiꞌ beella nu rdichiaꞌnu beella Jesuse equie nú atinu nu nehuana zecanu eyeche Jerusalén.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Añinzuca nú chiquiꞌ riuꞌu calaꞌ lu Pedro cuna lubee saꞌlla, pero né aꞌtse beella, nu ulañiꞌ beella nú rulu siquiꞌ Jesuse cuna rucu bene enu nzununu zeꞌe.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Chenu lecaꞌ rucu benecuaꞌ elu nzu Jesuse, uni Pedro lunu:
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Diqui nú rnilla scua, ulaca tucu xcabe nú utsacuꞌ equie beella, nu ulliqui beella chenu nchiñi beella liñi xcabe zeꞌe.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Nu liñi xcabe zeꞌe uyene tucu chii enu uni:
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Chenu ulaxu nú ubeneꞌ beella chi enu uni zeꞌe, ulañiꞌ beella nú stucu liꞌi Jesuse nzunu zeꞌe nu né nilí beella. Bee bichia zeꞌe niꞌ tucu leca tilu udixiuleꞌe beella lunú ulañiꞌ beella.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Chenu uyeꞌe lu yuu stucu bichia, nú ulaca beella equie dañi zeꞌe, huaxi bee bene uchiuꞌu uya chaꞌcalu Jesuse.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Chequie tucu bene enu nzeꞌta leta bee bene zeꞌe urixialii nú uni:
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Nu nchiñi benechiquiꞌ arquiꞌi nu rriꞌi nzeꞌe nú rixialii, nu secai ichia ziña nu xiuꞌu lliña ruꞌi, rtiꞌqui benechiquiꞌ cuaꞌ liꞌi nu la tsanaꞌ nucuaꞌ liꞌi.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Uzequieelá lubee beneꞌlu nú hua beella benechiquiꞌ cuaꞌ arquiꞌ endua, pero lá aca beella.
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Nu ucuaqui Jesuse nú uninu:
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Pero chenu nzebica enduꞌ zeꞌe lu Jesuse, utsiꞌqui benechiquiꞌ liꞌi lu yuu nu ulleꞌca zecai ichia ziña stucu bese, pero unibiyaꞌ Jesuse lu benechiquiꞌ nú chiuꞌi arquiꞌ enduꞌ zeꞌe nu uriꞌiyecanu liꞌi, che udeteꞌ cuendanu liꞌi lu paꞌi.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Ye bee bene enu nucuaꞌa zeꞌe chiquiꞌ uyanu arquiꞌbeei chenu ulañiꞌ beei lunú llene neca nú reca Diose.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 ―Uquieꞌe nzeꞌca diacahua lunú nia luhua nu la zañiꞌhua nucuaꞌ. Liꞌá Bene enu uxeꞌla Diose deteꞌ cuenda bee bene liꞌá lubee bene enu rnibiyaꞌ.
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Pero lá riꞌi bee beneꞌnu beyaꞌ lunú rninu, xne lascaꞌ deteꞌnu nú rriꞌi beella beyaꞌ, nu leꞌca xiqui beella nedichiaꞌ beella lu Jesuse xi rni lunú uninu.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Chequie uquixie bee beneꞌnu nú rni beella lusaꞌbeella nú tá beella neca enu máse neca equie.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Pero uriꞌi Jesuse beyaꞌ lunú xa rriꞌi beella elliebacuꞌ nu unaꞌtsenu tucu enduꞌ utsunu elu nzunu,
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 nu uninu lubeella:
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Chequie uni Juan lunu:
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Pero uni Jesuse lubeella:
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Chenu nzeꞌta riña bichia nú nzia Jesuse liñibe, che utsu naaqui arquiꞌnu nu nzanu Jerusalén.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Uxeꞌlanu bee bene enu uriculu para nú chue beei tucu eyeche nú nchiucuꞌ lu iliu Samaria para nú cuaꞌna beei elu yaꞌna beella zeꞌe.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Pero lá zela bee bene eyeche zeꞌe ayaꞌnanu eyeche zeꞌe, xne uriꞌi beei beyaꞌ nú nzanu Jerusalén.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Chenu ulañiꞌ Juan cuna Jacobo nucuaꞌ, che uni beella lunu:
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Chequie ubiꞌya Jesuse lubeella, nu uquiꞌyaꞌ beella uriꞌinu nú uninu lubeella:
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Xne liꞌá Bene enu uxeꞌla Diose, lá yela para nú riꞌá nú ati bee bene, nzela para nú tsilaꞌa liꞌibeei lu dula. Che chu nzuebeella stucu eyeche.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Diqui nu nzuebeella inziu, uni tucu niyu lu Jesuse:
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Che ucuaqui Jesuse lui:
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Nu uni Jesuse lu stucu bene:
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Che uni Jesuse lui:
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Nu uni stucu bene lu Jesuse:
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Pero uni Jesuse lui:
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.