Lucas 20
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NAA
1 Tucu bichia diqui nú seteꞌ Jesuse bedichiaꞌ nzeꞌcaꞌ Diose lubee bene liñi Indu llene Jerusalén. Che uriña bee uleꞌya enu rnibiyaꞌ lubee uleꞌya cuna bee ulaxcuela enu reca leyꞌ Moisés, cuna bee usticia Israel lunu,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 nu unidichiaꞌ beella lunu:
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Che ucuaqui Jesuse lubeei:
3 Jesus respondeu:
4 ¿Ti uxeꞌla Juan para nú rinzalla bee bene? ¿Diose uxeꞌla liꞌilla la urre bee bene la?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Pero uquixie beei nú ubedichiaꞌnu saꞌbeei nu rnibeei:
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Nu leꞌca leca modo nú niaꞌahua nú bee bene uxeꞌla liꞌilla, xne úti bee bene liaꞌahua cuna quiee, xne ye bee bene nzeli arquiꞌ nú Juan Bautista unga tucu profetaꞌ Diose.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Che ucuaqui beei nú la riꞌi beei beyaꞌ ti uxeꞌla Juan nú rrinzalla bee bene.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Nu uni Jesuse lubeei:
8 E Jesus lhes disse:
9 Nu chu uquixie Jesuse uninu lubee bene ejemplu quieꞌ:
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Chenu uriña tiembu nú aca ulaꞌcu uva, uxeꞌlalla tucu mosoꞌlla nzetucu lunú rialalla. Pero udiñi bee bene zeꞌe mosoꞌ cuaꞌ nu scuatsia uxeꞌla beei liꞌi.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Chequie uxeꞌla bene enu neca stene yuu zeꞌe stucu mosoꞌlla, pero leꞌca esquie udiquichiꞌquiꞌ beei nzeꞌe nu udiñi beei nzeꞌe, nu scuatsia uxeꞌla beei liꞌi.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Nu uxeꞌla bene zeꞌe stucu mosoꞌlla, pero udiñi beei mosoꞌ zeꞌe nu utiꞌqui beei liꞌi, nu uhua beei liꞌi lu yuu zeꞌe.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 ’Chequie uni bene enu neca stene yuu zeꞌe: “¿Xa riꞌá nee? Xeꞌla endua enu chiquiꞌ seꞌca, tia aꞌla liꞌi luꞌcu bee bene cuaꞌ ulaꞌna.”
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Pero chenu ulañiꞌ bee bene zeꞌe enduꞌlla unibeei lu saꞌ beei: “Liꞌi neca enu yaꞌnanu yuu quieꞌ, te útiaꞌahua liꞌi para nú yaꞌnanuaꞌahua yuu quieꞌ.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Nu uhua beei liꞌi lu yuu zeꞌe, nu unguti bee bene zeꞌe liꞌi. Che unidichiaꞌ Jesuse lubee bene enu rdichiaꞌnunu:
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Puese nia luhua nú nzeꞌtalla nu útilla bee bene zeꞌe, nu deteꞌlla yuꞌlla lu stucu bee bene.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Pero ubiꞌya Jesuse lubeei nu uninu:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Titse bene enu llica cuchiuꞌ cuna quiee cuaꞌ nehuana zeca bene zeꞌe, nu tunu zanaꞌ quiee cuaꞌ equie bene, laꞌxulíi liꞌilla che.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Bee uleꞌya enu rnibiyaꞌ lubee uleꞌya cuna bee ulaxcuela enu reca leyꞌ Moisés. Hora zeꞌe niarquiꞌ beei naꞌtse beei Jesuse, xne uriꞌi beei beyaꞌ nú lunú uninu scua neca nucuaꞌ contra liꞌibeei, pero ulliqui beei bee bene.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Che uxeꞌla beei bee bene nze tsiꞌña liꞌinu, nu rriꞌi bee bene quieꞌ tucu nú neca beei bene nzeꞌca, para nú rlaꞌna beei nú ni Jesuse tucu bedichiaꞌ nú riꞌi nú deteꞌ cuenda beei liꞌinu lu gobernador Roma.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Nu unidichiaꞌ beei lunu, nú unibeei:
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Uniꞌ luru: ¿Neca nzeꞌca nú dixiuru bee impuesto lu gobernador Roma la?, ¿urre la neca nzeꞌcae la?
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Pero chu uriꞌi Jesuse beyaꞌ nú lixiu neca elliebacuꞌ beei, nu uninu lubeei:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 ―Ulubeꞌhua tucu melu lua. ¿Tiluu nú nzucu lue, nu ti nombreꞌ nequie lue?
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Che uni Jesuse lubeei:
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Nu lá llelaꞌ beei xi aricuꞌquiya beei liꞌinu lu ye nú uninu lubee bene. Nzenutsia arquiꞌbeei lunú xa ucuaquinu lubeei, nu lecaꞌ xi unibeei.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Cheela uya chiucu chuna bee Saduseo lu Jesuse. Bee saduceo quieꞌ la chili arquiꞌbeei nú huañi zeca bee bene enu unguti. Enzeꞌe unibeei lunu:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 ―Maestro, leyꞌ Moisés rni tunu ati tucu niyu nu tsaꞌnalla unaꞌalla nu lá luꞌcu beei enduꞌ, che yucu bichi tuxie zeꞌe unaꞌalla para nú luꞌcu beella enduꞌ enu neca xi neca enduꞌ tuxie zeꞌe.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Nu ucuaꞌa achi bichi tucu bene, bichi rluu beei uyucu unaꞌa, pero ungutilla nu né luꞌcu beella enduꞌ.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Chequie uyucu bichi rrucu beei unaꞌa zeꞌe, pero leꞌca ungutilla nu né luꞌcu beella enduꞌ.
30 o segundo
31 Leꞌca uyucu bichi rriuna beei unaꞌa zeꞌe, nu scua uyucunchu lu achi bichi beei, nu ye beei unguti beei nu né luꞌcu beei enduꞌ cuna unaꞌa zeꞌe.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Cheela, leꞌca unguti unaꞌa zeꞌe.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Enzeꞌe bichia nú huañi zeca bee bene enu unguti, ¿ta lu achi bee benecuaꞌ neca niyuꞌ unaꞌa zeꞌe, xne ye beei uchia beei cuna liꞌinchu?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Nu uni Jesuse lubeei:
34 Jesus respondeu:
35 Pero bee bene enu riala nú luꞌcu stucu elu nehuañi nú necuqui, liꞌibeella enu huañi zeca, niyu si unaꞌa la chiaꞌ beella.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Xne la atiaꞌ beella, acatsia beella xi neca bee ángeleꞌ Diose nu aca beella lliꞌñinu, equie nú uhuañi zeca beella.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Liꞌiru nediyaꞌru nú huañi zeca bee bene enu unguti, xne hasta Moisés uni tucu parte lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose elu rni nú ulañiꞌlla aca nú riqui. Nu lu ichiꞌ zeꞌe rni nú liꞌinu necanu Dioseꞌ Abraham cuna Isaac, cuna Jacob.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 ¡Nu Diose la necanu Dioseꞌ bee bene enu unguti, liꞌinu necanu Dioseꞌ bee bene enu nehuañi, xne para liꞌinu ye bee bene nehuañi!
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Chequie chiucu chuna bee ulaxcuela enu reca leyꞌ Moisés unibeei lunu:
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Nu né lacaꞌ arquiꞌbeei a nacuꞌ dichiaꞌlá beei lunu.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Pero uni Jesuse lubeei:
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Nu leꞌca liꞌi David uni lu libro Salmos:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 hasta nú riꞌá ana nú nibiyaꞌlu lubee bene enu rle lulu.”
43 até que eu ponha
44 Enzeꞌe tunu Cristo neca lliꞌñi David, ¿xiquie nú rni David lunu Liꞌilu rnibiyaꞌlu lua?
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Ye bee bene uquieꞌe diaca chenu uni Jesuse lubee beneꞌnu:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 ―Ubiꞌyahua liꞌihua lubee ulaxcuela enu reca leyꞌ Moisés, xne riuꞌ arquiꞌbeei nú enzee beei cuna xucu fiñu beei, nu leꞌca riuꞌ arquiꞌbeei nú luꞌcu bee bene ulaꞌna lubeei labe inziu. Nu liñi bee indu rlaꞌna beei nú zucu beei lubee xleta nú máse neca equie, leꞌca scua rriꞌi beei elu nze tacu beei eta.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Leꞌca raxi beei niꞌi bee unaꞌa enu unguti niyuꞌ, nu para nú ni bee bene nú neca beei bene nzeꞌca, xee rnacuꞌ beei lu Diose. Pero liꞌibeei yala beei castiya nú mase fuerte.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.