Lucas 4
Lachixío Zapotec NT (ZPL_TBL) vs NVT
1 Chiquiꞌ nzu Espíritu Santo cuna Jesuse, chenu uchiuꞌnu reꞌcu Jordán, nu unguyaꞌ Espíritu Santo liꞌinu lu tucu dañi achi elu la nucuaꞌa bee bene.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Zeꞌe uyaꞌnanu chiuaꞌa bichia cuna rulaꞌ, nu né acunu ye bee bichia zeꞌe. Che uliaꞌnaꞌnu nu uriꞌi bezeꞌlu preo liꞌinu.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Chequie uni bezeꞌlu lunu: ―Tunu neli nú necalu Lliꞌñi Diose, unibiyaꞌ nú aca quiee quieꞌ pá.
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Nu ucuaqui Jesuse lu bezeꞌlu: ―Lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose rni: “La huañi bee bene lu cuendaꞌ pá tsia, leꞌca huañi bee bene lunú neca Stichiaꞌ Diose.”
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Che uyanu bezeꞌlu liꞌinu equie tucu dañi elu ayaa, nu hora zeꞌe ulubeꞌ bezeꞌlu lunu nzieꞌ bee nación iliulabe,
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 nu uni bezeꞌlu lunu: ―Liquia lulu ye elurnibiyaꞌ nú nuꞌ lubee nación quieꞌ cuna ye bee eluxene nú nuꞌ lue. Xne ye bee nucuaꞌ neca stenea, nu detea bee nucuaꞌ lu enu niarquia.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Tunu tsu lliquilu lua nu chiquiꞌ luꞌculu ulaꞌna lua, che ye bee nucuaꞌ aca steneꞌlu.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Pero ucuaqui Jesuse nú uninu: ―Lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose rni: “Uluꞌcu ulaꞌna lu tucutsia Diose Pa liñibe, nu tucutsia lunu zibiꞌlu.”
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Chequie uyanu bezeꞌlu liꞌinu eyeche Jerusalén, nu uquienuu bezeꞌlu liꞌinu equie indu llene Jerusalén nu uni lunu: ―Tunu neli nú necalu Lliꞌñi Diose, utsanaꞌ liꞌilu hasta caꞌa nu hasta lu yuu.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Xne rni lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 — ausente —
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Che ucuaqui Jesuse lu bezeꞌlu: ―Leꞌca rni lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose: “La riꞌilu preo Diose Pa liñibe.”
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Chequie chenu né llelaꞌ bezeꞌlu xa riꞌi preo Jesuse, utsanaꞌi liꞌinu lleꞌna tiembu.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Ubenchilaꞌ zeca Jesuse lu iliu Galilea, nu chiquiꞌ nzu lunú reca Espíritu Santo cuna liꞌinu, cuna nú chiquiꞌ rni bee bene lu cuendaꞌnu ye bee luhuare zeꞌe.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Seteꞌnu bee bene liñi induꞌ bee bene Israel cada bee luhuare, nu rni nzeꞌca bee bene lu cuendaꞌnu.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Uya Jesuse eyeche Nazaret, elu ubeꞌta ruꞌcunu. Chequie bichia nú sulachi bee bene Israel, uyuꞌunu liñi induꞌ beella tucu nú neca costumbreꞌnu, nu utsulínu nu ungulanu lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Udeteꞌ beella ichiꞌ nú uquieꞌe profeta Isaías yanu, nu chenu uxaꞌlanu lu ichiꞌ zeꞌe uxaꞌlanu tucu luhuare elu rni:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 — ausente —
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 — ausente —
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Che chu utsacuꞌ Jesuse lu ichiꞌ zeꞌe, nu udeteꞌ cuendanue ya bene enu rriꞌi elietsa liñi indu zeꞌe nu chu uzucunu. Pero ye bee bene enu nucuaꞌa liñi indu zeꞌe riꞌyalí beei lunu.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Nu uquixienu nú uninu, lubeei: ―Bichia quieꞌ uyalu lunú rni lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose nú ubeneꞌ inzaꞌhua.
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Chequie ye bee bene zeꞌe uni nzeꞌca beei lu cuendaꞌ Jesuse, nu chiquiꞌ nzenu arquiꞌbeei nú ñia uninu bee bedichiaꞌ nzeꞌca lubeei. Nu unidichiaꞌ beei lu saꞌbeei: ―¿Lanú nucuaꞌ neca lliꞌñi José la?
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Nu uni Jesuse lubeei: ―Nediyaa nú nihua lua bedichiaꞌ nú rni: “Doctor uriꞌiyeca leꞌcatsia liꞌilu.” Nu leꞌca nihua: “Lunú ubeneꞌru nú uriꞌilu eyeche Capernaúm, uriꞌi leꞌca scua lachilu caꞌa nee.”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Chequie unilá Jesuse lubeei: ―Nia luhua nú niꞌtucu profeta la yucu nzeꞌca arquiꞌ bee bene lachilla liꞌilla.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Liꞌá nia luhua, nú tiembu nú uhuañi profeta Elías, ucuaꞌa huaxi bee unaꞌa zaqui diqui bee lu iliu Israel, chenu né laca quiu chuna lana arulaꞌ nu unga biñia diqui bee luhuare enza zeꞌe.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Pero né xeꞌla Diose Elías, para nú riꞌilla elietsa lu tucu unaꞌa zaqui Israel, uxeꞌla tsianu Elías para nú riꞌilla elietsa lu tucu unaꞌa zaqui eyeche Sarepta, axu eyeche Sidón.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Leꞌca ucuaꞌa huaxi bee bene Israel enu ulleꞌca elichia nú lee lepra tiembu nú unga Eliseo profeta, pero né riꞌiyecalla niꞌ tucu bee bene cuaꞌ, uriyeca tsialla Naamán, enu neca bene Siria.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Chenu ubeneꞌ ye bee bene enu nucuaꞌa liñi indu zeꞌe bedichiaꞌ cuaꞌ, chiquiꞌ ulee beei.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Nu chu utsuli beei nu uhua beei Jesuse eyeche zeꞌe, nchiucuꞌ eyeche zeꞌe equie tucu dañi, che unguyaꞌ beei liꞌinu ruꞌu eyeche zeꞌe para nú nze tsiꞌqui beei liꞌinu hasta quierquie.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Pero udetetsia Jesuse labe beei nu chu nzanu.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Che uya Jesuse eyeche Capernaúm nú nchiucuꞌ lu iliu Galilea, nu zeꞌe uzeteꞌnu bee bene Satuꞌ bichia nú sulachi beei.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Chiquiꞌ nzenu arquiꞌ bee bene lunú xa uzeteꞌnu liꞌibeei, xne uninu lubeei xi rni tucu bene enu chiquiꞌ rnibiyaꞌ.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Liñi indu zeꞌe nzucu tucu niyu enu nchiñi benechiquiꞌ arquiꞌ, nu juerte urixiali niyu zeꞌe nú uni:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 ―¡Utsanaꞌ liꞌiru! Jesuse bene eyeche Nazaret. ¿Xinu riꞌchialu liꞌiru? ¿Nzeꞌtalu para nú nitilulu liꞌiru la? Nuꞌlua liꞌilu nú necalu Beneꞌ Diose nu la luꞌculu dula.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Chequie uquiꞌyaꞌ benechiquiꞌ zeꞌe uriꞌi Jesuse nú uninu: ―¡Uzaca nu uchiuꞌu arquiꞌ niyu quieꞌ! Che utsiꞌqui benechiquiꞌ niyu zeꞌe lu yuu ante lu ye bee bene, nu chu uchiuꞌi arquiꞌ niyu zeꞌe nu né riꞌchiaꞌi niyu zeꞌe che.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Ye bee bene zeꞌe chiquiꞌ uyanu arquiꞌbeei nú unibeei lu saꞌbeei: ―¿Xi bedichiaꞌ neca bee nucuaꞌ? Chiquiꞌ reca benequieꞌ nu rnibiyaꞌlla nú chiuꞌu bee benechiquiꞌ. ¡Nu xiuꞌu beei!
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Nu diqui bee luhuare enza zeꞌe uni bee bene lu cuendaꞌ Jesuse.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Chequie chenu uchiuꞌu Jesuse liñi indu chu nzanu niꞌi Simón. Nu riti suegraꞌ Simón, nu chiquiꞌ nuꞌlla xlee, che uzequiee beella lu Jesuse para nú riꞌyecanu liꞌilla.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Nu uya bica Jesuse elu nuxulla nu unibiyaꞌnu nú chiuꞌu xlee zeꞌe, nu chu uchiuꞌu xlee nú nuꞌlla. Hora zeꞌe uzetella, nu udeteꞌlla nú udacu beella.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Chenu uhuatseꞌ bichia, ye bee bene enu rluꞌcu bee bene enu riti lu ye bee clasiaꞌ bee elichia nú seca beei uyanu beella liꞌibeei lu Jesuse, nu uricuꞌnu yanu equie cada tucua beei, nu scua uriyecanu liꞌibeei.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Leꞌca leta bee bene enu riti zeꞌe huaxi beei uchiuꞌu bee benechiquiꞌ arquiꞌbeei, nu urixialibeei nú unibeei: ―¡Liꞌilu necalu Lliꞌñi Diose! Pero uquiꞌyaꞌ bee benechiquiꞌ uriꞌi Jesuse nu lá zelanu nú anibeei, xne nediyaꞌbeei nú liꞌinu necanu Cristo.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Chenu uyeꞌe lu yuu, uchiuꞌu Jesuse eyeche zeꞌe nu nzanu tucu luhuare elu lecati nuꞌ. Pero ucuaꞌna bee bene liꞌinu, nu uriña beei elu nzucunu. Nu unibeei lunu nú la chanu,
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 pero uninu lubeei: ―Leꞌca rquiꞌña nú nzetixiuleꞌa lunú xa neca elurnibiyaꞌ Diose lubee bene stucu eyeche, xne enzeꞌe uxeꞌla Diose liꞌá.
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Scua unzee Jesuse udixiuleꞌenu Stichiaꞌ Diose liñi bee indu lubee bene lu iliu Galilea.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.