Marcos 12
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NVT
1 Naꞌra una Jesús diꞌidzaꞌ ni rëbinëꞌ benëꞌ:
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Biz̃i cati bdyin biuꞌ quie usecho quie bedzuliꞌ, naꞌ beseꞌelaꞌ xanꞌ layela tu benꞌ zu laohuëꞌ ta tzenabanëꞌ tu ta reduꞌulanëꞌ siꞌnëꞌ quie bedzuliꞌ quienëꞌ.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Pero belaꞌcala bëꞌyaquëꞌ ziꞌ benꞌ useꞌelaꞌ xaꞌnyaquëꞌ. Naꞌ bezaꞌnëꞌ gabi zeyuꞌanëꞌ.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Naꞌra beseꞌelaꞌ benꞌ xanꞌ layela benꞌ tula zioguëꞌ. Pero lagazi udiyaquëꞌ lëbëꞌ yo, bëꞌyaquëꞌ guicho benꞌ naꞌ ziꞌ, ptasi bnioyaquëꞌ lëbëꞌ.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Naꞌ biz̃i beseꞌelaꞌ xanꞌ layela benꞌ tula zioguëꞌ, pero bëtiyaquëꞌ lënëꞌ. Te naꞌ beseꞌelaꞌ xanꞌ layela benꞌ zë, uyo tu huio tu huioyaquëꞌ. Con bala benꞌ useꞌelaꞌ xanꞌ layela bëꞌyaquëꞌ ziꞌ, ibalayaquëꞌ bëtiyaquëꞌ.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Biz̃i ga beyudyicala uzu tu z̃iꞌi xanꞌ layela, lega nedyëꞌënëꞌ lëbëꞌ. Naꞌ useꞌelëꞌ z̃iꞌinëꞌ unëꞌ: “Decazide gapalaꞌnyaquëꞌ z̃iꞌinaꞌ.”
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Pero bëꞌ blëꞌë yaca benꞌ naca ladyinëꞌë layela babdyin z̃iꞌi xaꞌnyaquëꞌ, naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ: “Biꞌ niga, gaca quiebiꞌ layu niga cati bagati xuzibiꞌ. Uletzaꞌ gutirobiꞌ cuenda siꞌro layu niga gacan quiero.”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Naꞌ bëxoyaquëꞌbiꞌ bëtiyaquëꞌbiꞌ, ulioyaquëꞌbiꞌ ganꞌ de layela.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Naꞌra unaba Jesús yaca benëꞌ nitaꞌ naꞌ unëꞌ:
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Lëscanꞌ una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Canaꞌ bë Diuzi.
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Naꞌra guꞌunyaquëꞌ guxuyaquëꞌ Jesús udzeꞌyaquëꞌ lëbëꞌ luꞌu dyiguiba como danꞌ gucabëꞌyaquëꞌ unë Jesús diꞌidzaꞌ naꞌ condre leyaquëꞌ. Pero como danꞌ bdzebiyaquëꞌ bi hue yaca benëꞌ quieyaquëꞌ, psanyaquëꞌ quienëꞌ, bezaꞌyaquëꞌ zeyoyaquëꞌ.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Ude beyudyi naꞌ, useꞌelaꞌyaquëꞌ chopa tzona benꞌ naca partido fariseo len ichopa tzona benꞌ naca partido quie rey Herodes ta tzenabayaquëꞌ Jesús diꞌidzaꞌ ta hueyaquëꞌ trampa quienëꞌ chi biguinonëꞌ lao diꞌidzaꞌ quienëꞌ ta saqueꞌ gaoyaquëꞌ lëbëꞌ xquia.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Quie lenaꞌ bdyinyaquëꞌ ganꞌ zë Jesús unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ:
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Pero gucabëꞌ Jesús ca naca pensari mala yuꞌuyaquëꞌ birueyaquëꞌ ca rnayaquëꞌ. Naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Naꞌra yexiꞌyaquëꞌ tu dumi plata. Naꞌ caora blëꞌënëꞌn, unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Tanaꞌ uyorë yaca benꞌ partido Saduceo ganꞌ zë Jesús. Naꞌ leyaquëꞌ rnayaquëꞌ biyeban yaca benꞌ baguti. Quie lenaꞌ unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ Jesús:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 ―Maestro, ca naca diꞌidzaꞌ bzu Moisés lëꞌë guichi, rnën chi baguti tu beꞌmbyu, naꞌ begaꞌn z̃gulanëꞌ tu cuinzëꞌ, nunu z̃iꞌiyaquëꞌ uzu, reyaꞌalaꞌ yeziꞌ bichinëꞌ nigula quie benꞌ baguti tacuenda yezu xcuidiꞌ yeziꞌ lao benꞌ baguti.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Naꞌ ugunro guca gadyi bichiyaquëꞌ. Naꞌ benꞌ nëro uz̃iꞌnëꞌ nigula quienëꞌ. Pero ni tu z̃iꞌiyaquëꞌ biuzu gutinëꞌ.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Naꞌ biz̃i benꞌ urupe beziꞌnëꞌ nigula quie benꞌ bichinëꞌ, benꞌ baguti. Lëzi gutirënëꞌ, nunu z̃iꞌiyaquëꞌ uzurë. Naꞌ biz̃i benꞌ uyune beziꞌrënëꞌ nigula quie benꞌ bichinëꞌ, benꞌ baguti. Lëzirë gutirënëꞌ nunu z̃iꞌiyaquëꞌ uzurë.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Canaꞌ guca quie lao gadyiteyaquëꞌ, yaca benꞌ uzulë nigula. Gabeyudyicala quie nigula gutirënëꞌ.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Naꞌra chi tali naꞌ yeban yaca benꞌ huati, ¿ca nurlayaquëꞌ naca z̃gulayaquëꞌ nigula naꞌ, como danꞌ lao gadyi bichiyaquëꞌ uzulëyaquëꞌ lëbëꞌ?
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Naꞌ bequëbi Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Cati babeban yaca benꞌ baguti, naꞌ bira sulëyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ ca z̃gulayaquëꞌ, ca xquiuyaquëꞌ. Gaca quieyaquëꞌ ca quie yaca ángel quie Diuzi, benꞌ yuꞌuyaca guibá.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Pero quie benꞌ baguti yeban, ¿binelabale lëꞌë guichi laꞌiya quie Diuzi cabëꞌ gudyi Diuzi Moisés dza naꞌ caora uzë Moisés ganꞌ reꞌ yaga raꞌalaꞌ guiꞌ birena? Lëganꞌ naꞌ una Diuzi rëbinëꞌ Moisés: “Nacaꞌ Diuzi quie xuzixtaꞌoloꞌ Abraham, len quie xuzixtaꞌoloꞌ Isaac, len quie xuzixtaꞌoloꞌ Jacob.”
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Canaꞌ una Diuzi gudyinëꞌ leyaquëꞌ, baꞌalaꞌcazi bagutiyaquëꞌ azio zë iza caora. Lenaꞌ ruluꞌen rlëꞌë Diuzi leyaquëꞌ ca benꞌ neneban, quele ca benꞌ baguti. Tanaꞌ lenaꞌ lega nequixile.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Naꞌra bdyinrë tu benꞌ rusëdi ley quie Moisés. Dyëꞌëdi babenëꞌ cabëꞌ diꞌidzaꞌ bequëbi Jesús yaca benëꞌ. Naꞌ como nezinëꞌ dyëꞌëdi requëbi Jesús bi pregunta rnaba yaca benëꞌ, unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Naꞌ una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Reyaꞌalaꞌ idyëꞌëro Diuzi quiero du guicho du laꞌadyiꞌro.” Lenaꞌ naca mandamiento rnabëꞌran raꞌo.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Lëscanꞌ derë itu mandamiento nacan belao reyaꞌalaꞌ hue quiero. Cani rnën: “Reyaꞌalaꞌ idyëꞌëro laguedyiro cabëꞌ nedyëꞌëro cuinro.” Tuzi len naca mandamiento rnabëꞌra quiero, hue quiero len.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Naꞌra una benꞌ rusëdi ley quie Moisés rëbinëꞌ Jesús:
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Lëscanꞌ zacaꞌran lao Diuzi idyëꞌëronëꞌ du guicho du laꞌadyiꞌro, lëscanꞌ idyëꞌëro laguedyiro ca nedyëꞌëro cuinro. Lenaꞌ zacaꞌran lao Diuzi quele ca yaca bia rutiro ruzeiro ruꞌaba ta hueꞌrobaꞌ Diuzi.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Naꞌra caora be Jesús cabëꞌ diꞌidzaꞌ dyaꞌa una benꞌ naꞌ, naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Naꞌra rusëdi Jesús yaca benꞌ bdupa luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra, unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Porque cuin rey David, du yuꞌunëꞌ Bichi Be quie Diuzi, unëꞌ cani:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Quie lenaꞌ rnabaꞌ leꞌe, ¿cómo naca Cristo z̃iꞌisuba rey David, chi cuin rey David unëꞌ naca Cristo Señor quienëꞌ?
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Naꞌra ca rusëdi Jesús yaca benëꞌ, unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Lega rexeyaquëꞌ cueꞌyaquëꞌ ga rbeꞌ benꞌ balaꞌana chi luꞌu idaoꞌ sinagoga, chi ga raca lani.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Zidza rulidzayaquëꞌ Diuzi cuenda ilëꞌë yaca benëꞌ leyaquëꞌ benꞌ quie Diuzi, pero bëꞌ rueziyaquëꞌ danꞌ reguilolaꞌadyiꞌyaquëꞌ bi hueyaquëꞌ ta cubayaquëꞌ ta de quie yaca nigula baguti xquiuhue. Quie lenaꞌ huera Diuzi leyaquëꞌ tu castigo huala gula.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Naꞌ guca tu dza zë Jesús luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra blëꞌënëꞌ rudzeꞌ yaca benëꞌ dumi quieyaquëꞌ luꞌu caja ga yuꞌun gun quie idaoꞌ. Blëꞌënëꞌ rudzeꞌ zë benꞌ uñaꞌa yalao dumi luꞌu caja naꞌ.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Lëscanꞌ blëꞌënëꞌ bdzeꞌ tu nigula guti xquiuhue chopa dumi daoꞌ lasi de cobre ta zacaꞌn ledaoꞌzi luꞌu caja naꞌ.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Naꞌra guz̃i Jesús yaca benꞌ quiëꞌ, unëꞌ gudyinëꞌ leyaquëꞌ:
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Ta begaꞌnnan sobre quieyaquëꞌ bdzeꞌyaquëꞌ luꞌu caja naꞌ. Pero lënigula benꞌ yëchiꞌ, bdzeꞌnëꞌ ca tu dumi daoꞌ dezi quienëꞌ ta raꞌonëꞌ ta raonëꞌ.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.