Lucas 9
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs VC
1 Naꞌra betupa Jesús lao chipchopa benꞌ quienëꞌ bëꞌnëꞌ yelaꞌ huaca quienëꞌ ta yebioyaquëꞌ bichi be xiꞌibiꞌ yuꞌu yaca benëꞌ, lëscanꞌ ta yeyueyaquëꞌ nacala yelaꞌ hueꞌ yuꞌu yaca benëꞌ.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Useꞌelaꞌnëꞌ leyaquëꞌ tzetixogueꞌyaquëꞌ yaca benëꞌ de que bazaꞌ dza inabëꞌ Diuzi lao yaca benꞌ nitaꞌ lao yedyi layu, lëzi ta yeyueyaquëꞌ benꞌ raca z̃hueꞌ.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Ga idyinle z̃an yuꞌu quie benëꞌ ga gasile, biutzaꞌle. Tuzi ga gasile hasta que idyin dza yezaꞌle.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Chi ga bireꞌenyaquëꞌ yeziꞌyaquëꞌ leꞌe, ulezaꞌ lao yedyi, gusile bëxte yu dyia niꞌale ta gacan tu seña de que bibë quieyaquëꞌ xtiꞌidzaꞌ Diuzi.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Naꞌ bezaꞌyaquëꞌ zioyaquëꞌ lao duz̃ete yedyi ta quixogueꞌyaquëꞌ ca hue Diuzi ta gataꞌ yelaꞌ neban quiejëꞌ tuzioli, lëzi ta yeyueyaquëꞌ yaca benꞌ raca z̃hueꞌ lao duz̃e ganꞌ rdayaquëꞌ.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Caora naꞌ Herodes, benꞌ naca gobernador, unezinëꞌ lao duz̃ete cabëꞌ rue Jesús. Naꞌ rdëbinëꞌ raquëꞌ pensari, danꞌ rna yaca benëꞌ rnayaquëꞌ quie Jesús naquëꞌ Juan bautista babebannëꞌ tatula.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Naꞌ balayaquëꞌ rnayaquëꞌ quie Jesús naquëꞌ profeta Elías abelaꞌnëꞌ tatula. Naꞌ ibalayaquëꞌ rnayaquëꞌ quie Jesús naquëꞌ benꞌ udixogueꞌ xtiꞌidzaꞌ Diuzi tiempote, benꞌ beban tatula.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Biz̃i una Herodes rëbinëꞌ laguedyinëꞌ:
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Biz̃i bëꞌ bedyin yaca benꞌ quienëꞌ ganꞌ zu Jesús, caora naꞌ gudyiyaquëꞌ lëbëꞌ con canꞌ bëyaquëꞌ ganꞌ uyoyaquëꞌ. Naꞌra uquiëꞌ Jesús leyaquëꞌ ziolënëꞌ leyaquëꞌ tu lao lato ga regaꞌnnan gaꞌalaꞌ yedyi Betsaida.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Bëꞌ unezi yaca benëꞌ azioguëꞌ ruꞌa yedyila, naꞌ zioyaquëꞌ ganꞌ zënëꞌ. Naꞌ beziꞌnëꞌ leyaquëꞌ udixogueꞌnëꞌ leyaquëꞌ quie yelaꞌ rnabëꞌ quie Diuzi. Lëzi beyuerënëꞌ yaca benꞌ raca z̃hueꞌ.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Biz̃i bardzeꞌ baraꞌ dza, ubigaꞌ yaca benꞌ quiëꞌ ganꞌ zënëꞌ rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ:
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ yaca benꞌ quienëꞌ:
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Naꞌ biz̃i nitaꞌ ca du gaꞌyoꞌ mila beꞌmbyu ganꞌ zë Jesús. Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ yaca benꞌ quienëꞌ:
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Canaꞌ ureꞌyaquëꞌ lao gatzo gayuhua huioyaquëꞌ lao yuguluyaquëꞌ.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Naꞌra uz̃iꞌ Jesús lao gaꞌyoꞌ yëta xtila len lao chopa bela bazënëꞌn. Naꞌ unëꞌë ladza unëꞌ rëbinëꞌ Diuzi “Diuxcaleloꞌ.” Ude naꞌ, bëꞌnëꞌn yaca benꞌ quienëꞌ ta quisiyaquëꞌn hueꞌyaquëꞌ ta gao yaca benꞌ reꞌ.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Biz̃i udao yuguluteyaquëꞌ beloyaquëꞌ. Ude naꞌ besedzaꞌyaquëꞌ chipchopa gaꞌ naga yaca ta yoz̃o beganꞌ.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Biz̃i bdyin tu dza zulë Jesús yaca benꞌ quienëꞌ tu cuinziyaquëꞌ cati bëꞌlë Jesús Diuzi diꞌidzaꞌ. Naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ yaca benꞌ quienëꞌ:
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Naꞌra una yaca benꞌ quienëꞌ rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ:
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Caora naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ yaca benꞌ quienëꞌ:
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Biz̃i Jesús unëꞌ gudyinëꞌ leyaquëꞌ dyëꞌëdi ta biyëbiyaquëꞌ benëꞌ naquëꞌ benꞌ Cristo, benꞌ useꞌelaꞌ Diuzi.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Lëzi unarëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Chi nu yaca benꞌ rdzebi inaoyaquëꞌ nëꞌëdiꞌ, danꞌ rdzebiyaquëꞌ gatiyaquëꞌ tanun quiaꞌ, bigataꞌ yelaꞌ neban quiejëꞌ tuzioli. Pero nu yaca benꞌ bibdzebi inaoyaquëꞌ nëꞌëdiꞌ, bibdzebiyaquëꞌ gatiyaquëꞌ tanun quiaꞌ, lëlëyaquëꞌ huataꞌcazi yelaꞌ neban quieyaquëꞌ tuzioli.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 ¿Biz̃i gan de quie nu benëꞌ anaca quiëꞌ lao yugulute ta de lao yedyi layu, chi bigataꞌ yelaꞌ neban quiëꞌ tuzioli?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Chi nu benꞌ chuꞌunlaꞌadyiꞌ nëꞌëdiꞌ yedueꞌyaquëꞌ hue quieyaquëꞌ canꞌ baoniaꞌ, lëzi nëꞌëdiꞌ, bichi yugulu benëꞌ, huaruꞌunlaꞌadyaꞌ leyaquëꞌ cati yeguidaꞌ inabiꞌa lao yedyi layu ca rey. Zeyuꞌa yelaꞌ huaca quie Xuzaꞌ Diuzi len yaca ángel naca laꞌiya quienëꞌ.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Tali ca rniaꞌ leꞌe, binegati bala leꞌe nitaꞌ niga len nëꞌëdiꞌ tu binelëꞌële ca naca yelaꞌ huaca quie Diuzi.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Biz̃i bëꞌ guca lao xuna dza una Jesús canaꞌ, urënëꞌ tu lao yaꞌa ta hueꞌlënëꞌ Diuzi diꞌidzaꞌ. Naꞌ uquiëꞌnëꞌ Pedro, len Santiago, len Juan.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Biz̃i ca uzulaonëꞌ ruꞌelënëꞌ Diuzi diꞌidzaꞌ, canaꞌ betzaꞌ laohuëꞌ len z̃abanëꞌ gucan bezëri di.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Caora naꞌ labdyinte Moisés len Elías ga zë Jesús, ruꞌelëyaquëꞌ lëbëꞌ diꞌidzaꞌ.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Naꞌ tu xniꞌ z̃e ureꞌ ganꞌ zëyaquëꞌ tu ruꞌelëyaquëꞌ lëbëꞌ diꞌidzaꞌ unayaquëꞌ ca gaca quienëꞌ gatinëꞌ ciudad Jerusalén.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Baꞌalaꞌcazi Pedro len benꞌ laguedyinëꞌ barnatzeguen gasiyaquëꞌ, begaꞌnyaquëꞌ rnaꞌyaquëꞌ ca naca yelaꞌ huaca quie Jesús bluꞌen ga zënëꞌ len chopa benꞌ ruꞌelënëꞌ diꞌidzaꞌ.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Biz̃i bëꞌ bezaꞌ yaca benꞌ bëꞌlë Jesús diꞌidzaꞌ, naꞌ una Pedro rëbinëꞌ Jesús:
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Biz̃i ca naca ruꞌe Pedro diꞌidzaꞌ, bdyin tu beo bdubin leyaquëꞌ ganꞌ nitaꞌyaquëꞌ.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Biz̃i lado beo naꞌ beyaquëꞌ rchiꞌ Diuzi unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ.
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Ude beyaquëꞌ rchiꞌ Diuzi, blëꞌëyaquëꞌ ituzi Jesús zënëꞌ naꞌ. Ganura nitaꞌ len lëbëꞌ. Naꞌ begaꞌnyaquëꞌ bira unëyaquëꞌ. Lëzi bibi gudyiyaquëꞌ yaca benëꞌ ca guca quieyaquëꞌ ca blëꞌëyaquëꞌ.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Biz̃i bezu dza tula, beyëziyaquëꞌ ga zu yaꞌa. Caora naꞌ uyo benꞌ zë gula yetilalaoyaquëꞌ Jesús.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Naꞌra unë tu benꞌ zë ladoyaquëꞌ unëguëꞌ zidzo:
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Yuꞌubiꞌ tu bichi be mala ruxun lëbiꞌ rbedyiyaꞌbiꞌ. Rde naꞌ reruꞌunnan lëbiꞌ layu, raca bdyinꞌ ruꞌabiꞌ. Lega rulëtzaguen lëbiꞌ, bireꞌennan usannan lëbiꞌ.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Bagudyaꞌ yaca benꞌ quioꞌ ta yebioyaquëꞌ bichi be mala yuꞌubiꞌ, pero biuz̃aqueꞌyaquëꞌ.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ yaca benëꞌ:
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Biz̃i cati bdyin biꞌ yuꞌu taxiꞌibiꞌ bago ganꞌ zë Jesús, udi taxiꞌibiꞌ lëbiꞌ layu, pxizeran lëbiꞌ. Naꞌra udila Jesús bichi be xiꞌibiꞌ yuꞌubiꞌ beron zeyon beyacabiꞌ. Ude naꞌ beyuꞌenëꞌbiꞌ xuzibiꞌ.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Biz̃i begaꞌn yugulu benꞌ nitaꞌ naꞌ bebanyaquëꞌ ca naca yelaꞌ huaca quie Diuzi bë Jesús.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 ―Ulezënaga dyëꞌëdi con canꞌ niaꞌ. Nëꞌëdiꞌ, bichi yugulu benëꞌ, usedyin yaca benëꞌ nëꞌëdiꞌ lao naꞌa benꞌ rudie nëꞌëdiꞌ.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Biz̃i yaca benꞌ quienëꞌ biuyoñeꞌeyaquëꞌ ca unëꞌ. Binedyin hora ta tzioñeꞌeyaquëꞌ canꞌ unëꞌ. Lëzi bireyaz̃oyaquëꞌ inabayaquëꞌ yexiꞌidzëꞌ leyaquëꞌ cabiz̃i unëꞌ.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Biz̃i yaca benꞌ quie Jesús rtzaloyaquëꞌ unayaquëꞌ:
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Pero nezi Jesús ca naca pensari racayaquëꞌ. Lëcanaꞌ uz̃iꞌnëꞌ tu xcuidiꞌ bzënëꞌbiꞌ cuëta lëꞌënëꞌ.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ yaca benꞌ quienëꞌ:
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Naꞌra una Juan rëbinëꞌ Jesús:
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ Juan:
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Biz̃i baruen bago idyin dza yeyo Jesús guibá, naꞌ uzëꞌë du laꞌadyiꞌnëꞌ bdzeꞌnëꞌ neza zionëꞌ ciudad Jerusalén.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Naꞌ aoseꞌelëꞌ benꞌ quienëꞌ udyialaoyaquëꞌ zioyaquëꞌ tu yedyi quie estado Samaria ta quiloyaquëꞌ lato ga idyinyaquëꞌ.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Biz̃i yaca benꞌ Samaritano, biguꞌunyaquëꞌ hueyaquëꞌ lato ta yegaꞌnyaquëꞌ ganꞌ, danꞌ neziyaquëꞌ bazioyaquëꞌ ciudad Jerusalén.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Biz̃i cati be yaca benꞌ quie Jesús cabëꞌ bë yaca benꞌ Samaritano, naꞌra una Santiago len Juan rëbiyaquëꞌ Jesús:
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Naꞌra unaꞌ Jesús leyaquëꞌ udilanëꞌ leyaquëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Nëꞌëdiꞌ, bichi yugulu benëꞌ, cala bidaꞌ ta aodyiayaꞌ yaca benëꞌ, bidaꞌ ta ute uselaꞌ leyaquëꞌ.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Biz̃i azioyaquëꞌ yuꞌuyaquëꞌ neza cati bdyin tu benꞌ unëꞌ rëbinëꞌ Jesús:
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ:
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ benꞌ itu:
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ:
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Naꞌra una itu benꞌ rëbinëꞌ Jesús:
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ:
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.