Atos 7
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NTLH
1 Naꞌra unaba xanꞌ pxuzi rëbinëꞌ Esteban:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Naꞌra bequëbi Esteban rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Lëdza naꞌ una Diuzi rëbinëꞌ Abraham: “Psan diadza quioꞌ, psan yedyi quioꞌ, beyo yedyi tula ga uluꞌenaꞌ luëꞌ.” Canaꞌ una Diuzi gudyinëꞌ Abraham.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Por lenaꞌ uzaꞌ Abraham yu nebaba benꞌ Caldea, zionëꞌ yesunëꞌ yedyi Harán. Biz̃i cati aguti xuzi Abraham, bë Diuzi mandado bezaꞌ Abraham yedyi Harán, belaꞌnëꞌ yedyi niga ga nitaꞌro naꞌa.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Pero bibëꞌ Diuzi lëbëꞌ ga gaque quienëꞌ sunëꞌ, ni siquiera tu pedazozi. Pero begaꞌnlë Diuzi lëbëꞌ diꞌidzaꞌ de que idyin dza gaque quienëꞌ ga sunëꞌ, naꞌ bëꞌ bagutinëꞌ gaque quie z̃iꞌinëꞌ. Naꞌra laꞌacazi ga nu z̃iꞌinëꞌ nenitaꞌ caora, begaꞌnlë Diuzi lëbëꞌ diꞌidzaꞌ canaꞌ.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Lëzi una Diuzi de que initaꞌ z̃iꞌisuba Abraham yedyi quie benꞌ tula ga hueyaquëꞌ dyin sin laz̃u, naꞌ hue yaca benëꞌ ziꞌ quieyaquëꞌ lao tapa gayuhua iza.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Lëscanꞌ una Diuzi rëbinëꞌ Abraham dza naꞌ: “Huachugobiꞌa quie benꞌ bëꞌ ziꞌ quieyaquëꞌ. Te iyudyi naꞌ yezaꞌ z̃iꞌisubaꞌ yedyi naꞌ yelaꞌjëꞌ niga ga tzionlaꞌadyiꞌyaquëꞌ nëꞌëdiꞌ.” Canaꞌ una Diuzi.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 ―Lëzi bë Diuzi mandado uzu Abraham tu xëdyidaoꞌ z̃iꞌinëꞌ byu ta gaca seña uluꞌen ca diꞌidzaꞌ begaꞌnlë Diuzi lëbëꞌ. Por lenaꞌ, caora aoca tu xunꞌ golo z̃iꞌinëꞌ Isaac, naꞌra bzunëꞌ tu xëdyidaoꞌ lëbiꞌ. Con ca bë Abraham lënëꞌ z̃iꞌinëꞌ Isaac, canaꞌ bërë Isaac lënëꞌ z̃iꞌinëꞌ Jacob. Lëzi con ca bë Isaac lënëꞌ z̃iꞌinëꞌ Jacob, canaꞌ bërë Jacob lënëꞌ chipchopa z̃iꞌinëꞌ byu.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Yelaꞌ z̃ëꞌ quie yaca z̃iꞌi Jacob, bëtiꞌyaquëꞌ tu bichiyaquëꞌ laonëꞌ José, uz̃iꞌ benꞌ zio Egipto lëbëꞌ.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Pero gucalë Diuzi lëbëꞌ pcuasa pcuiꞌonëꞌ tamala zaꞌ gaca quienëꞌ. Canaꞌ guca José benꞌ yuꞌu pensari, yexe rey Faraón lëbëꞌ. Tantozi yexe Faraón José, ulionëꞌ lëbëꞌ ta tzionëꞌ gaquëꞌ xanꞌ benꞌ rnabëꞌ lao nación Egipto. Lëscanꞌ ulionëꞌ lëbëꞌ gaquëꞌ xanꞌ benꞌ rue dyin luꞌu lidyinëꞌ.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Naꞌra dza naꞌte guca tu obin huala gula nación Egipto len nación Canaán. Fuerte bedzagalao xuzixtaꞌoro, bibdzeleyaquëꞌ bi gaoyaquëꞌ.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Caora unezi Jacob de que rdzela trigo nación Egipto, naꞌra useꞌelaꞌnëꞌ z̃iꞌinëꞌ ganꞌ, pero bibezaqueyaquëꞌ chi biꞌ bichiyaquëꞌ José.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Naꞌra taorupe zioyaquëꞌ bdyinyaquëꞌ nación Egipto, caora naꞌ una José rëbinëꞌ leyaquëꞌ: “Nëꞌëdiꞌ nacaꞌ bichile, José.” Canaꞌra bezaqueyaquëꞌ lëbëꞌ. Canaꞌ bdyin hora unezi rey Faraón de que naca José ren quie benꞌ Israel.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Naꞌra guz̃i José xuzinëꞌ Jacob lente yugulu familia quienëꞌ, uzaꞌyaquëꞌ zioyaquëꞌ bdyinyaquëꞌ nación Egipto. Naꞌra entre yaca benꞌ bdyin nacajëꞌ tzona galo chiꞌinuꞌ.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Canaꞌ guca unitaꞌ Jacob nación Egipto. Naꞌra caora bdyin dza quienëꞌ, gutinëꞌ. Lëzi caora bdyinrë dza quie z̃iꞌinëꞌ, gutirëyaquëꞌ.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Caora azio iza, bebio z̃iꞌi subayaquëꞌ chita quieyaquëꞌ yecachiꞌyaquëꞌn yedyi Siquem. Naꞌ bdzeꞌyaquëꞌ chita quieyaquëꞌ luꞌu beló ta hueꞌ Abraham desde canaꞌte. Con dumi plata quienëꞌ hueꞌnëꞌn lao ja z̃iꞌi Hamor, benꞌ yedyi Siquem.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Caora cati ilëꞌëtiꞌzi idyin hora uzu Diuzi diꞌidzaꞌ cabëꞌ diꞌidzaꞌ begaꞌnlënëꞌ Abraham dza naꞌte, caora naꞌ baoye benꞌ Israel gucajëꞌ benꞌ zë.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Pero uzulao rnabëꞌ tu rey cubi quie benꞌ Egipto.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Pues rey naꞌ, binubëꞌnëꞌ José. Udilalënëꞌ xuzixtaꞌoro, bëꞌnëꞌ leyaquëꞌ ziꞌ, uz̃iꞌnëꞌ leyaquëꞌ yëꞌ, bënëꞌ mandado ucaꞌn xuzixtaꞌoro bdaoꞌ zagolo quieyaquëꞌ luꞌu guixiꞌ ta gatiyacabiꞌ.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Naꞌra bdyin hora golo Moisés, pero badanla zubiꞌ. Pero como rnabëꞌ rey gati bdaoꞌ quie ja benꞌ Israel, quie lenaꞌ pcachiꞌ z̃naꞌbiꞌ lëbiꞌ luꞌu yuꞌu. Pero cati aode tzona biuꞌ, bira uz̃aqueꞌnëꞌ ucachiꞌnëꞌbiꞌ luꞌu yuꞌu.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Quie lenaꞌ psanyaquëꞌ lëbiꞌ luꞌu guixiꞌ, pero beziꞌ z̃iꞌi rey nigula lëbiꞌ, uz̃iꞌnëꞌbiꞌ psegulanëꞌbiꞌ ca quie xcuidiꞌ quienëꞌ.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Canaꞌ guca psëdi Moisés yugulu ta nezi benꞌ nación Egipto. Guquëꞌ benꞌ yuꞌu pensari, udapalaꞌn benëꞌ lëbëꞌ, porque dyin dyaꞌa bënëꞌ, diꞌidzaꞌ li unënëꞌ.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Chopa galo iza zunëꞌ caora cati guꞌunnëꞌ gacalënëꞌ laguedyinëꞌ benꞌ Israel.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Canaꞌ zionëꞌ yeyubinëꞌ leyaquëꞌ ga rueyaquëꞌ dyin. Pero blëꞌënëꞌ tu benꞌ Egipto rdilalënëꞌ tu benꞌ Israel. Biz̃i naꞌ gucalë Moisés laguedyinëꞌ, bëtinëꞌ benꞌ Egipto.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Pero guque Moisés de que nezi benꞌ Israel reꞌen Diuzi gacalë Moisés leyaquëꞌ yezaꞌyaquëꞌ nación Egipto. Pero biuneziyaquëꞌ canaꞌ.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Biz̃i bete yu naꞌ, zezio Moisés tatula ga zu laguedyinëꞌ bedilanëꞌ chopa benꞌ Israel rdilayaquëꞌ. Naꞌra como reꞌen Moisés bitilayaquëꞌ, unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ: “¡Bichaꞌ! ¿Bixquienꞌ reꞌenle hueꞌle laguedyile ziꞌ?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Pero biz̃i benꞌ rdilayaca bdyiganëꞌ Moisés tzalaꞌla, unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: “¿Nu ulio luëꞌ rnabëꞌloꞌ nëtoꞌ ca juez quiendoꞌ?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Quele reꞌenloꞌ gutioꞌ nëꞌëdiꞌ ca bëtioꞌ benꞌ Egipto niogue?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Cati be Moisés ca unëꞌ, naꞌra zeyonëꞌ huez̃uno yesunëꞌ yu nebaba Madián. Canaꞌ uzunëꞌ yedyi tula, yedyi binacan quienëꞌ, ptzaganaꞌnëꞌ uzu chopa z̃iꞌinëꞌ byu.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Caora baguca ichopa galo iza tu luꞌu guixiꞌ, naꞌ zu tu lato dachi ruen gaꞌalaꞌ ga zu tu yaꞌa laona Sinaí ga bdyin tu ángel ptilalaonëꞌ Moisés. Naꞌ uzë ángel naꞌ luꞌu tu yaga yëchiꞌ raꞌalaꞌn yuꞌun guiꞌ.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Caora blëꞌë Moisés ángel naꞌ, tu begaꞌnzinëꞌ rebannëꞌ. Cati ubigaꞌnëꞌ gaꞌalaꞌ tacuenda ilëꞌënëꞌ dyëꞌëdi, caora naꞌ una Diuzi rëbinëꞌ lëbëꞌ:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Nëꞌëdiꞌ nacaꞌ Diuzi quie xuzixtaꞌoloꞌ Abraham, len xuzixtaꞌoloꞌ Isaac, len xuzixtaꞌoloꞌ Jacob.” Caora be Moisés ca una Diuzi, rz̃izinëꞌ rdzebinëꞌ inaꞌnëꞌ mazera.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Naꞌra unëra Diuzi rëbinëꞌ Moisés: “Ulëcho huarache quioꞌ porque naca laꞌiya ga zëloꞌ.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Pues abedaꞌ rulidza ja benꞌ quiaꞌ nitaꞌ Egipto nëꞌëdiꞌ. Ablëꞌëdaꞌ ca redzagalaojëꞌ. Baoyëzaꞌ ta ute uselaꞌ leyaquëꞌ. Udacara, iseꞌelaꞌ luëꞌ nación Egipto.” Canaꞌ una Diuzi rëbinëꞌ Moisés.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Naꞌra nernë Esteban rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Naꞌra lëMoisés ulionëꞌ xuzixtaꞌoro hora bezaꞌyaquëꞌ beroyaquëꞌ nación Egipto, bënëꞌ yelaꞌ huaca quie Diuzi ga reꞌ tu nisadaoꞌ laona Nisadaoꞌ Z̃na. Lëscanꞌ bënëꞌ yelaꞌ huaca quie Diuzi hora uda yaca benꞌ Israel gabi yuꞌu dyia chopa galo iza.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Lëzi lëMoisés unëꞌ rëbinëꞌ benꞌ Israel: “De entre leꞌe huabio Diuzi itu benꞌ ina leꞌe xtiꞌidzaꞌ Diuzi laga con ca ulionëꞌ nëꞌëdiꞌ. Ulehue bala ca inëꞌ leꞌe.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Lëscanꞌ lëMoisés naꞌ ziolënëꞌ benꞌ Israel cati uzaꞌyaquëꞌ udayaquëꞌ tu paraje gabi yuꞌu dyia lao chopa galo iza. Conlë Moisés naꞌ bëꞌlë ángel diꞌidzaꞌ lëꞌë yaꞌa Sinaí. Lëbëꞌ udixogueꞌnëꞌ xuzixtaꞌoro diꞌidzaꞌ bëꞌlë ángel lëbëꞌ. Lëdiꞌidzaꞌ naꞌ, diꞌidzaꞌ neban, pcaꞌn Moisés para raꞌo.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Pero bigule xuzixtaꞌoro diꞌidzaꞌ pcaꞌn Moisés. Guꞌunyaquëꞌ uzaꞌlaꞌadyiꞌjëꞌn yezaꞌjëꞌ yeyoyaquëꞌ nación Egipto tatula.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Cati nezio Moisés lëꞌë yaꞌa, caora naꞌ unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ Aarón, benꞌ xanꞌ pxuzi: “Reꞌenndoꞌ hueloꞌ chopa tzona diuzi ta huaꞌaro tu neza ta ucuasa ucuiꞌon raꞌo bi tamala zaꞌ gaca quiero, porque binezindoꞌ bi guca quie Moisés, benꞌ ulio raꞌo nación Egipto.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Naꞌra bzaloyaquëꞌ tu bëdyihuaga daoꞌ de oro. Bëtirëyaquëꞌ tu becoꞌ z̃iꞌilaꞌ bdyiayaquëꞌbaꞌ lao bëdyihuaga de oro ca gun quiebaꞌ. Lega yexeyaquëꞌ diuzi bëyaquëꞌ naꞌaziyaquëꞌ.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Canaꞌ psanlaꞌadyiꞌ Diuzi leyaquëꞌ ta tzionlaꞌadyiꞌyaquëꞌ yaca tadyia guibá. Quie lenaꞌ guca quieyaquëꞌ con ca rna lëꞌë guichi bë yaca profeta ga rguixogueꞌn ca una Diuzi:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Quele para nëꞌëdiꞌ, pero bële con naꞌazile diuzi uyonlaꞌadyiꞌle.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Naꞌra nernë Esteban rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Naꞌra bdyin dza aguti Moisés. Caora naꞌ ulio Diuzi tu benꞌ lao Josué gaquëꞌ benꞌ rnabëꞌ quie xuzixtaꞌoro lao laza Moisés. Biz̃i lao naꞌa Josué bdyin xuzixtaꞌoro layu ga begaꞌnlë Diuzi leyaquëꞌ diꞌidzaꞌ gaca layu quieyaquëꞌ. Caora naꞌ gucalë Diuzi leyaquëꞌ blaonëꞌ benꞌ nitaꞌ layu naꞌ zioyaquëꞌ huez̃uno. Lao naꞌa Diuzi bëyaquëꞌ gan, bzuyaquëꞌ yuꞌu de laꞌariꞌ layu quieyaquëꞌ bëꞌ bdyinjëꞌ naꞌ. Canaꞌzi begaꞌnnan hasta bdyin dza rda rey David.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Pero rey David, lega nedyëꞌë Diuzi lëbëꞌ. Caora naꞌ guꞌun rey David huenëꞌ tu idaoꞌ z̃egula ga initaꞌ Diuzi.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Pero quele rey David bënëꞌn nechanꞌ z̃iꞌinëꞌ Salomónla bënëꞌn.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Pero sibila zu Diuzi, binitaꞌnëꞌ luꞌu idaoꞌ ta bë benëꞌzi. Lenaꞌ nacan de acuerdo con ca una Diuzi caora unëꞌ:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Naca ladza ca quie xlatogaꞌ ga riꞌa.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ¿Biz̃i binezile conlë naꞌa biaꞌ yugulu ta de?
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Naꞌra nernë Esteban rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 ¿Nu benꞌ profeta biudilalë xuzixtaꞌoro? Leyaquëꞌ bëtiyaquëꞌ benꞌ udixogueꞌ de que guida Cristo. Biz̃i cati bidëꞌ detëꞌë lao yedyi layu, leꞌe udaole lëbëꞌ xquia, unële diꞌidzaꞌ contra lëbëꞌ, bëtilenëꞌ.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Pcaꞌn Diuzi ley quienëꞌ lao naꞌa Moisés para leꞌe, pero leꞌe, biralele quien.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Naꞌra ude beyudyi be yaca benꞌ rnabëꞌ ca una Esteban, mazera bdzaꞌtzegueyaquëꞌ lëbëꞌ.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Pero Esteban, du yuꞌunëꞌ Bichi Be quie Diuzi, unaꞌnëꞌ guibá blëꞌënëꞌ xniꞌ guiꞌ ga zu Diuzi. Blëꞌërënëꞌ zë Jesús zaquëꞌ yebë quie Diuzi.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Naꞌra una Esteban rëbinëꞌ yaca benꞌ rnabëꞌ:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Pero lapsiote yaca benꞌ rnabëꞌ nagayaquëꞌ, uredyiyaꞌyaquëꞌ zidzo,
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 labëxoteyaquëꞌ uquiëꞌyaquëꞌ lëbëꞌ ruꞌa yedyila. Caora naꞌ ulëchoyaquëꞌ gaban quieyaquëꞌ pcaꞌnyaquëꞌn lao naꞌa tu benꞌ cuidiꞌ laonëꞌ Saulo. Naꞌra uzulaoyaquëꞌ rguiyaquëꞌ lëbëꞌ yo ta gatiëꞌ.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Pero du rguiyaquëꞌ Esteban yo, blidzëꞌ Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Naꞌra uditzu Esteban z̃ibinëꞌ, unëꞌ zidzo rëbinëꞌ Jesús:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.