Atos 28

Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naꞌra bëꞌ ulandoꞌ bedyindoꞌ ruꞌa isla, bedzelendoꞌ yaca benꞌ nitaꞌ isla. Biz̃i naꞌ unayaquëꞌ nëtoꞌ de que isla naꞌ laona Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Caora naꞌ beyëchiꞌlaꞌadyiꞌjëꞌ nëtoꞌ, ulëchijëꞌ tu guiꞌ z̃e bëjëꞌ invitar cueꞌndoꞌ ruꞌa guiꞌ tacuenda yedzeꞌendoꞌ, porque binecueza nisa yo naꞌ beyagandoꞌ.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Naꞌra yexiꞌ Pablo ledaoꞌ huaga bidyi ta udyianëꞌn lao guiꞌ. Caora zënëꞌ rudyianëꞌ huaga naꞌ, bero tu bëla snia luꞌu huaga. Bz̃unobaꞌ danꞌ rdzebibaꞌ gatibaꞌ luꞌu guiꞌ. Caora naꞌ udiꞌidyibaꞌ naꞌa Pablo udiꞌinrabaꞌn biguꞌumbaꞌ usambaꞌ nëꞌë.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Caora blëꞌë ja benꞌ nitaꞌ naꞌ cabëꞌ guca quie Pablo, naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Pero psisi Pablo lëbaꞌ bguinobaꞌ luꞌu guiꞌ. Gabi guca quienëꞌ.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Pues yaca benꞌ nitaꞌ naꞌ begaꞌnyaquëꞌ rbezajëꞌ tzuꞌu nëꞌë gui iguꞌunnëꞌ layu gatinëꞌ. Pero cati ude tiempo blëꞌëyaquëꞌ gabi guca quienëꞌ, naꞌra ptzaꞌjëꞌ pensari quiejëꞌ najëꞌ naca Pablo tu diuzi.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Naꞌra ga bdyinndoꞌ nacan gaꞌalaꞌ ga de layu quie tu benꞌ lao Publio. Naquëꞌ benꞌ rnabëꞌ quie benꞌ nitaꞌ isla Malta. Bënëꞌ invitar nëtoꞌ sulëndoꞌ lëbëꞌ lidyinëꞌ. Lao tzona dza uzundoꞌ lidyinëꞌ con ta bdzioguendoꞌ bëꞌnëꞌn.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Naꞌ guca dza naꞌ de xuzi Publio lao belaga danꞌ raca z̃hueꞌnëꞌ. Uyuꞌunëꞌ tala, guquëꞌ pquiecoꞌ. Biz̃i uyo Pablo yeyubinëꞌ lëbëꞌ bdaꞌnëꞌ nëꞌë lëꞌënëꞌ beyacanëꞌ.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Biz̃i yaca benꞌ nitaꞌ isla naꞌ, benꞌ raca z̃hueꞌ, caora unezijëꞌ cabëꞌ guca quie xuzi Publio, naꞌra blaꞌjëꞌ ganꞌ nitaꞌndoꞌ beyue Pablo leyaquëꞌ.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Quie lenaꞌ legazi bedaohuejëꞌ uzulëndoꞌ lejëꞌ. Lëzi caora bdyin hora ta yezaꞌndoꞌ, bidayaquëꞌ dehuaꞌayaquëꞌ con ta rdzioguendoꞌ.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Bëꞌ baode tzona biuꞌ, bedzelendoꞌ tu barco ta uzaꞌ ciudad Alejandría. Bazio tzona biuꞌ begaꞌnnan isla Malta tu ude biuꞌ zaga. Guicho barco naꞌ daꞌ chopa ídolo. Tuna laona Cástor, naꞌ ituna laona Pólux. Caora naꞌ uyuꞌundoꞌ luꞌu barco naꞌ bezaꞌndoꞌ isla Malta
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 bdyinndoꞌ ciudad Siracusa ga begaꞌnndoꞌ tzona dza.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Naꞌ uyuꞌundoꞌ luꞌu barco tatula uzaꞌndoꞌ naꞌ bedendoꞌ ruꞌa yu bidyi hasta bdyinndoꞌ ciudad Regio. Beteyu dza tula, uzulao rda tu be bedunꞌ ta zaꞌ zacaꞌ sur. Quie lenaꞌ uzaꞌndoꞌ ziondoꞌ, pero chopa dzazi guca bdyinndoꞌ ciudad Puteoli. Naꞌra ciudad Puteoli berondoꞌ luꞌu barco.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Lëyedyi naꞌ bedilandoꞌ chopa tzona benꞌ nao xneza Jesús. Bëjëꞌ invitar nëtoꞌ ta yegaꞌnlëndoꞌ leyaquëꞌ tu xman. Ude beyudyi naꞌ, uzaꞌndoꞌ niꞌandoꞌ ziondoꞌ ciudad Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Naꞌra ciudad Roma nitaꞌ ja bichiro benꞌ nao xneza Jesús. Caora beyaquëꞌ baziondoꞌ quiejëꞌ, bidayaquëꞌ delezayaquëꞌ nëtoꞌ tu neza. Balajëꞌ bidajëꞌ hasta ga laona Foro de Apio, ibalajëꞌ bidajëꞌ hasta ga laona Tres Tabernas. Cati blëꞌë Pablo bazëjëꞌ rbezajëꞌ idyinnëꞌ, lega bedaohuenëꞌ gudyinëꞌ Diuzi diuxcaleloꞌ.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Naꞌra caora bdyinndoꞌ ciudad Roma, psedyin capitán yaca benꞌ preso lao xanꞌ benꞌ rapa preso, pero bëꞌnëꞌ Pablo lato ga sunëꞌ aparte conlë tu soldado, benꞌ gapa lëbëꞌ.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Baguca tzona dza, guz̃i Pablo yaca benꞌ rnabëꞌ quie benꞌ Israel nitaꞌ ciudad Roma. Naꞌra cati babedupajëꞌ unëꞌ gudyinëꞌ lejëꞌ:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Naꞌra ude beyudyi pquëpi yaca benꞌ rnabëꞌ nëꞌëdiꞌ, guꞌunyaquëꞌ yerogaꞌ libre, porque gabi dulaꞌ xquia quiaꞌ de hueyaquëꞌ mandado gatiaꞌ.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Pero como yaca benꞌ Israel biguꞌunjëꞌ yerogaꞌ libre, unabaꞌ gaca justicia quiaꞌ lao rey César. Pues cala reꞌendaꞌ gaohuaꞌ yaca benꞌ yedyi quiaꞌ xquia, pero tuz ca reꞌendaꞌ, reꞌendaꞌ gaca justicia.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Caora naꞌ baguz̃aꞌ leꞌe, porque reꞌendaꞌ deyubile nëꞌëdiꞌ ta hueꞌliaꞌ leꞌe diꞌidzaꞌ. Pues nun quie rbezaꞌ idyin dza useban Diuzi yugu benꞌ huati, laga ca rbezale leꞌe len yaca los demás benꞌ Israel, lenaꞌ pquioyaquëꞌ nëꞌëdiꞌ con caden. ―Canaꞌ una Pablo gudyinëꞌ lejëꞌ.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ Pablo:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Naꞌra reꞌenndoꞌ cuinzoꞌ yëboꞌ nëtoꞌ con cabëꞌ naca pensari quioꞌ, porque duz̃e parte rnayaquëꞌ contra pensari netzaꞌ quioꞌ. ―Canaꞌ unayaquëꞌ gudyijëꞌ Pablo.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Canaꞌ guca bzujëꞌ tu dza naꞌ bdyin ja benꞌ zë z̃an yuꞌu ganꞌ zu Pablo naꞌ. Caora bdyin ja benëꞌ naꞌ, uzulaonëꞌ rguixogueꞌnëꞌ leyaquëꞌ con cabëꞌ naca Diuzi benꞌ rnabëꞌra lao yugulute. Canaꞌ zila hasta zadzëꞌ udixogueꞌnëꞌ lejëꞌ con cabëꞌ rna diꞌidzaꞌ bzu Moisés len yaca los demás benꞌ profeta lëꞌë guichi tacuenda inaojëꞌ xneza Jesús.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Biz̃i naꞌ ca diꞌidzaꞌ gudyi Pablo leyaquëꞌ, balajëꞌ bzënagajëꞌ gulejëꞌ, pero ibalajëꞌ bigulecazijëꞌ con cabëꞌ unëꞌ gudyinëꞌ lëjëꞌ.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Naꞌra como binagaꞌnyaquëꞌ de acuerdo entre lejëꞌ, uzulaojëꞌ redzatzayaquëꞌ. Naꞌra una Pablo gudyinëꞌ leyaquëꞌ:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Uyo yeguëdyi benꞌ Israel con cabëꞌ una Diuzi porque unëꞌ de que:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Benꞌ zidi gula nacajëꞌ.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Naꞌra nernë Pablo rëbinëꞌ lëjëꞌ:
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Naꞌra danꞌ unanëꞌ canaꞌ, legazi uzulaoyaquëꞌ ruejëꞌ huenë de entre leyaquëꞌ bedzatzajëꞌ zeyojëꞌ.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Biz̃i Pablo naꞌ uzunëꞌ ichopa iza ciudad Roma rguiz̃onëꞌ quie yuꞌu ga zunëꞌ lao xaꞌnnan. Redaohuenëꞌ nutezi benꞌ rio rayubi lëbëꞌ.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Bëꞌyaquëꞌ lato rguixogueꞌnëꞌ benëꞌ naca Diuzi benꞌ rnabëꞌ lao yugolute. Lëscanꞌ bëꞌyaquëꞌ lato rguixogueꞌnëꞌ benëꞌ con cabëꞌ rna xtiꞌidzaꞌ Señor quiero Jesucristo. Nunu bë lëbëꞌ zëdi.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.