Atos 28
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NVI
1 Naꞌra bëꞌ ulandoꞌ bedyindoꞌ ruꞌa isla, bedzelendoꞌ yaca benꞌ nitaꞌ isla. Biz̃i naꞌ unayaquëꞌ nëtoꞌ de que isla naꞌ laona Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Caora naꞌ beyëchiꞌlaꞌadyiꞌjëꞌ nëtoꞌ, ulëchijëꞌ tu guiꞌ z̃e bëjëꞌ invitar cueꞌndoꞌ ruꞌa guiꞌ tacuenda yedzeꞌendoꞌ, porque binecueza nisa yo naꞌ beyagandoꞌ.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Naꞌra yexiꞌ Pablo ledaoꞌ huaga bidyi ta udyianëꞌn lao guiꞌ. Caora zënëꞌ rudyianëꞌ huaga naꞌ, bero tu bëla snia luꞌu huaga. Bz̃unobaꞌ danꞌ rdzebibaꞌ gatibaꞌ luꞌu guiꞌ. Caora naꞌ udiꞌidyibaꞌ naꞌa Pablo udiꞌinrabaꞌn biguꞌumbaꞌ usambaꞌ nëꞌë.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Caora blëꞌë ja benꞌ nitaꞌ naꞌ cabëꞌ guca quie Pablo, naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Pero psisi Pablo lëbaꞌ bguinobaꞌ luꞌu guiꞌ. Gabi guca quienëꞌ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Pues yaca benꞌ nitaꞌ naꞌ begaꞌnyaquëꞌ rbezajëꞌ tzuꞌu nëꞌë gui iguꞌunnëꞌ layu gatinëꞌ. Pero cati ude tiempo blëꞌëyaquëꞌ gabi guca quienëꞌ, naꞌra ptzaꞌjëꞌ pensari quiejëꞌ najëꞌ naca Pablo tu diuzi.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Naꞌra ga bdyinndoꞌ nacan gaꞌalaꞌ ga de layu quie tu benꞌ lao Publio. Naquëꞌ benꞌ rnabëꞌ quie benꞌ nitaꞌ isla Malta. Bënëꞌ invitar nëtoꞌ sulëndoꞌ lëbëꞌ lidyinëꞌ. Lao tzona dza uzundoꞌ lidyinëꞌ con ta bdzioguendoꞌ bëꞌnëꞌn.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Naꞌ guca dza naꞌ de xuzi Publio lao belaga danꞌ raca z̃hueꞌnëꞌ. Uyuꞌunëꞌ tala, guquëꞌ pquiecoꞌ. Biz̃i uyo Pablo yeyubinëꞌ lëbëꞌ bdaꞌnëꞌ nëꞌë lëꞌënëꞌ beyacanëꞌ.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Biz̃i yaca benꞌ nitaꞌ isla naꞌ, benꞌ raca z̃hueꞌ, caora unezijëꞌ cabëꞌ guca quie xuzi Publio, naꞌra blaꞌjëꞌ ganꞌ nitaꞌndoꞌ beyue Pablo leyaquëꞌ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Quie lenaꞌ legazi bedaohuejëꞌ uzulëndoꞌ lejëꞌ. Lëzi caora bdyin hora ta yezaꞌndoꞌ, bidayaquëꞌ dehuaꞌayaquëꞌ con ta rdzioguendoꞌ.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Bëꞌ baode tzona biuꞌ, bedzelendoꞌ tu barco ta uzaꞌ ciudad Alejandría. Bazio tzona biuꞌ begaꞌnnan isla Malta tu ude biuꞌ zaga. Guicho barco naꞌ daꞌ chopa ídolo. Tuna laona Cástor, naꞌ ituna laona Pólux. Caora naꞌ uyuꞌundoꞌ luꞌu barco naꞌ bezaꞌndoꞌ isla Malta
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 bdyinndoꞌ ciudad Siracusa ga begaꞌnndoꞌ tzona dza.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Naꞌ uyuꞌundoꞌ luꞌu barco tatula uzaꞌndoꞌ naꞌ bedendoꞌ ruꞌa yu bidyi hasta bdyinndoꞌ ciudad Regio. Beteyu dza tula, uzulao rda tu be bedunꞌ ta zaꞌ zacaꞌ sur. Quie lenaꞌ uzaꞌndoꞌ ziondoꞌ, pero chopa dzazi guca bdyinndoꞌ ciudad Puteoli. Naꞌra ciudad Puteoli berondoꞌ luꞌu barco.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Lëyedyi naꞌ bedilandoꞌ chopa tzona benꞌ nao xneza Jesús. Bëjëꞌ invitar nëtoꞌ ta yegaꞌnlëndoꞌ leyaquëꞌ tu xman. Ude beyudyi naꞌ, uzaꞌndoꞌ niꞌandoꞌ ziondoꞌ ciudad Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Naꞌra ciudad Roma nitaꞌ ja bichiro benꞌ nao xneza Jesús. Caora beyaquëꞌ baziondoꞌ quiejëꞌ, bidayaquëꞌ delezayaquëꞌ nëtoꞌ tu neza. Balajëꞌ bidajëꞌ hasta ga laona Foro de Apio, ibalajëꞌ bidajëꞌ hasta ga laona Tres Tabernas. Cati blëꞌë Pablo bazëjëꞌ rbezajëꞌ idyinnëꞌ, lega bedaohuenëꞌ gudyinëꞌ Diuzi diuxcaleloꞌ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Naꞌra caora bdyinndoꞌ ciudad Roma, psedyin capitán yaca benꞌ preso lao xanꞌ benꞌ rapa preso, pero bëꞌnëꞌ Pablo lato ga sunëꞌ aparte conlë tu soldado, benꞌ gapa lëbëꞌ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Baguca tzona dza, guz̃i Pablo yaca benꞌ rnabëꞌ quie benꞌ Israel nitaꞌ ciudad Roma. Naꞌra cati babedupajëꞌ unëꞌ gudyinëꞌ lejëꞌ:
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Naꞌra ude beyudyi pquëpi yaca benꞌ rnabëꞌ nëꞌëdiꞌ, guꞌunyaquëꞌ yerogaꞌ libre, porque gabi dulaꞌ xquia quiaꞌ de hueyaquëꞌ mandado gatiaꞌ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Pero como yaca benꞌ Israel biguꞌunjëꞌ yerogaꞌ libre, unabaꞌ gaca justicia quiaꞌ lao rey César. Pues cala reꞌendaꞌ gaohuaꞌ yaca benꞌ yedyi quiaꞌ xquia, pero tuz ca reꞌendaꞌ, reꞌendaꞌ gaca justicia.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Caora naꞌ baguz̃aꞌ leꞌe, porque reꞌendaꞌ deyubile nëꞌëdiꞌ ta hueꞌliaꞌ leꞌe diꞌidzaꞌ. Pues nun quie rbezaꞌ idyin dza useban Diuzi yugu benꞌ huati, laga ca rbezale leꞌe len yaca los demás benꞌ Israel, lenaꞌ pquioyaquëꞌ nëꞌëdiꞌ con caden. ―Canaꞌ una Pablo gudyinëꞌ lejëꞌ.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ Pablo:
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Naꞌra reꞌenndoꞌ cuinzoꞌ yëboꞌ nëtoꞌ con cabëꞌ naca pensari quioꞌ, porque duz̃e parte rnayaquëꞌ contra pensari netzaꞌ quioꞌ. ―Canaꞌ unayaquëꞌ gudyijëꞌ Pablo.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Canaꞌ guca bzujëꞌ tu dza naꞌ bdyin ja benꞌ zë z̃an yuꞌu ganꞌ zu Pablo naꞌ. Caora bdyin ja benëꞌ naꞌ, uzulaonëꞌ rguixogueꞌnëꞌ leyaquëꞌ con cabëꞌ naca Diuzi benꞌ rnabëꞌra lao yugulute. Canaꞌ zila hasta zadzëꞌ udixogueꞌnëꞌ lejëꞌ con cabëꞌ rna diꞌidzaꞌ bzu Moisés len yaca los demás benꞌ profeta lëꞌë guichi tacuenda inaojëꞌ xneza Jesús.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Biz̃i naꞌ ca diꞌidzaꞌ gudyi Pablo leyaquëꞌ, balajëꞌ bzënagajëꞌ gulejëꞌ, pero ibalajëꞌ bigulecazijëꞌ con cabëꞌ unëꞌ gudyinëꞌ lëjëꞌ.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Naꞌra como binagaꞌnyaquëꞌ de acuerdo entre lejëꞌ, uzulaojëꞌ redzatzayaquëꞌ. Naꞌra una Pablo gudyinëꞌ leyaquëꞌ:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Uyo yeguëdyi benꞌ Israel con cabëꞌ una Diuzi porque unëꞌ de que:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Benꞌ zidi gula nacajëꞌ.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Naꞌra nernë Pablo rëbinëꞌ lëjëꞌ:
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Naꞌra danꞌ unanëꞌ canaꞌ, legazi uzulaoyaquëꞌ ruejëꞌ huenë de entre leyaquëꞌ bedzatzajëꞌ zeyojëꞌ.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Biz̃i Pablo naꞌ uzunëꞌ ichopa iza ciudad Roma rguiz̃onëꞌ quie yuꞌu ga zunëꞌ lao xaꞌnnan. Redaohuenëꞌ nutezi benꞌ rio rayubi lëbëꞌ.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Bëꞌyaquëꞌ lato rguixogueꞌnëꞌ benëꞌ naca Diuzi benꞌ rnabëꞌ lao yugolute. Lëscanꞌ bëꞌyaquëꞌ lato rguixogueꞌnëꞌ benëꞌ con cabëꞌ rna xtiꞌidzaꞌ Señor quiero Jesucristo. Nunu bë lëbëꞌ zëdi.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.