João 11
Choapan Zapotec NT (ZPC_WBT) vs NAA
1 Naꞌ uzu tu benꞌ guca z̃hueꞌ, benꞌ lao Lázaro. Naquëꞌ benꞌ yedyi Betania lënëꞌ chopa zannëꞌ, María len Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 LëMaría naꞌ uyonëꞌ dza naꞌte yelatonëꞌ aceite rlaꞌ z̃ixi z̃eo niꞌa Jesús. Ude naꞌ besebidyinëꞌn conlë guitzaꞌ guichonëꞌ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Canaꞌ guca useꞌelaꞌ rupa zan Lázaro tu benꞌ uyo ganꞌ zu Jesús unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: ―Señor, raca z̃hueꞌ Lázaro, benꞌ naca amigo quioꞌ.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Bëꞌ be Jesús ca una benꞌ naꞌ, naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: ―Ca naca yelaꞌ hueꞌ racanëꞌ, bisuen gutin lëbëꞌ. Raca z̃hueꞌnëꞌ tacuenda uluꞌen ca naca yelaꞌ huaca quie Diuzi, lente yelaꞌ huaca quiaꞌ nëꞌëdiꞌ z̃iꞌi Diuzi. ―Canaꞌ una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Baꞌalaꞌcazi nedyëꞌëtzegue Jesús Lázaro len Marta len z̃ilanëꞌ María,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 bilaoyotenëꞌ caora benëꞌ raca z̃hueꞌ Lázaro. Begaꞌnnëꞌ uzurëꞌ ichopa dza ganꞌ zuëꞌ.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Guca lao chopa dza unëꞌ rëbinëꞌ yaca benꞌ quienëꞌ: ―Uletzaꞌ tzioro tatula estado Judea.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Naꞌra una yaca benꞌ quie Jesús rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ: ―Maestro, ta zaracagazi guꞌun yaca benꞌ quiyaquëꞌ luëꞌ yo ganꞌ naoꞌ tzioro. Naꞌ biz̃i luëꞌ, ¿reꞌenloꞌ tzioro tatula?
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Biz̃i una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ: ―Nuꞌacazi chipchopa hora lao tu dza. Chi raꞌo rdaro te dza, bichaꞌoro danꞌ rseniꞌ xniꞌ obidza.
9 Jesus respondeu:
10 Pero chi raꞌo rdaro lao chula, decazide huachaꞌoro, danꞌ birseniꞌ xniꞌ obidza ilëꞌëro.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Te beyudyi una Jesús canaꞌ, naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ yaca benꞌ quiëꞌ: ―Benꞌ amigo quiero Lázaro, barasinëꞌ, pero huayaꞌa usebiaꞌnëꞌ.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Naꞌra una yaca benꞌ quienëꞌ rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ: ―Señor, chi lëbëꞌ rasizinëꞌ, hueyacanëꞌ.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Pero unë Jesús canꞌ danꞌ baguti Lázaro, cala rasizinëꞌ. Biz̃i raque yaca benꞌ quienëꞌ de que rasizi Lázaro.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Naꞌra una Jesús dyëꞌëdi rëbinëꞌ leyaquëꞌ: ―Baguticazi Lázaro.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Redaohuedaꞌ danꞌ biuzuaꞌ naꞌ ta ilëꞌëdaꞌ cati guti Lázaro. Redaohuedaꞌ danꞌ cabëꞌ guca quienëꞌ nacan ta gacalën leꞌe ta galerale quiaꞌ nëꞌëdiꞌ. Pues naꞌ uletzaꞌ tzioro ganꞌ denëꞌ.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Biz̃i Tomás, benꞌ uxubayaquëꞌ laohue benꞌ guidiꞌ, unëꞌ gudyinëꞌ laguedyinëꞌ, benꞌ quie Jesús: ―Uletzaꞌ tziolëronëꞌ ta gatilëronëꞌ tzaz̃e.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Caora bdyin Jesús ganꞌ, bazio lao tapa dza babgachiꞌla Lázaro luꞌu beló yo.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Yedyi Betania regaꞌn gaꞌalaꞌ ga reꞌ ciudad Jerusalén. Nacan chopa legua yugatzo.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Zë yaca benꞌ Israel uyoyaquëꞌ ganꞌ nitaꞌ Marta len María, reyuez̃eyaquëꞌ leyaquëꞌ danꞌ guti zanyaquëꞌ.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Bëꞌ be Marta bazaꞌ Jesús, naꞌ uyoguëꞌ yelezanëꞌ lëbëꞌ. Pero María begaꞌnnëꞌ z̃an yuꞌu quienëꞌ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Naꞌra una Marta rëbinëꞌ Jesús: ―Señor, chanꞌ zucaloꞌ laoꞌ nëtoꞌ niga, beyaca Lázaro zanndoꞌ, bigutinëꞌ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Nezdaꞌ yugulu ta inaboꞌ Diuzi, guncazinëꞌn luëꞌ.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ: ―Biꞌ zanle huebannëꞌ tatula.
23 Jesus disse a ela:
24 Naꞌ bequëbi Marta rëbinëꞌ Jesús: ―Banezdaꞌ hueban biꞌ zanaꞌ dza iyudyi lao yedyi layu, dza yeban yugulu yaca benꞌ baguti.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Biz̃i una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ: ―Nëꞌëdiꞌ nacaꞌ benꞌ useban yaca benꞌ huati, yeyuꞌayaquëꞌ yelaꞌ neban tatula. Con nu benëꞌ gale quiaꞌ, baꞌalaꞌcazi gatiyaquëꞌ, huebanyaquëꞌ tatula.
25 Então Jesus declarou:
26 Niaꞌ luëꞌ yaca benꞌ neban, yaca benꞌ rale quiaꞌ, tuzioli bitziojëꞌ lao guiꞌ gabila. ¿Baguleloꞌ canꞌ baoniaꞌ?
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Naꞌra una Marta rëbinëꞌ Jesús: ―Señor, raledaꞌ quioꞌ luëꞌ nacoꞌ benꞌ Cristo, z̃iꞌi Diuzi. Luëꞌ nacoꞌ benꞌ una Diuzi iseꞌelaꞌnëꞌ lao yedyi layu. ―Canaꞌ unëꞌ rëbinëꞌ Jesús.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ude beyudyi una Marta canꞌ, uzëꞌë yeguëdyinëꞌ benꞌ z̃ilanëꞌ María. Unëꞌ diꞌidzaꞌ balanzi rëbinëꞌ lëbëꞌ: ―Bazaꞌ Maestro, guëz̃inëꞌ luëꞌ.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ca be María ca una Marta, laozaꞌtenëꞌ zionëꞌ ganꞌ zë Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Binetzuꞌu Jesús laꞌo yedyi. Tu neza nenitaꞌlënëꞌ yaca benꞌ quiëꞌ ga bedilanëꞌ Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Yaca benꞌ bdyin z̃an yuꞌu, caora blëꞌëyaquëꞌ uzuli María uzaꞌnëꞌ zionëꞌ taria, lëscanꞌ uz̃iꞌrëyaquëꞌ xnezayaquëꞌ zioyaquëꞌ naoyaquëꞌ lëbëꞌ. Guqueyaquëꞌ chi zionëꞌ cuedyinëꞌ ganꞌ pcachiꞌyaquëꞌ Lázaro.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Biz̃i cati bdyin María ganꞌ zë Jesús, uditzu z̃ibinëꞌ lao Jesús, unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: ―Señor, chanꞌ zucaloꞌ laoꞌ nëtoꞌ niga, beyaca Lázaro zanndoꞌ, bigutinëꞌ.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Biz̃i cati blëꞌë Jesús rbedyi María len yaca benꞌ zio nao lëbëꞌ, rdëbinëꞌ guca beyëchiꞌ luꞌu laxtaꞌonëꞌ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ: ―¿Ga mero pcachiꞌlenëꞌ? Naꞌ biz̃i unayaquëꞌ: ―Señor, yaꞌ ilëꞌëloꞌ.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Biz̃i naꞌ uredyi Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Naꞌra una yaca benꞌ ziorë nao: ―Ulenaꞌ, lega nedyëꞌënëꞌ lëbëꞌ.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Biz̃i bala yaca benꞌ ziolë leyaquëꞌ unayaquëꞌ: ―Benꞌ niga bënëꞌ ta belëꞌë benꞌ birlëꞌë, ¿cómo naꞌ bibi bënëꞌ ta iyaca Lázaro ta bigatinëꞌ?
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Biz̃i Jesús racatzeguenëꞌ beyëchiꞌ tatula. Naꞌ ubigaꞌnëꞌ bago ruꞌa beló yo ganꞌ pcachiꞌyaquëꞌ Lázaro. Naꞌ daꞌ tu yo z̃e ruꞌa beló.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Lenaꞌ una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ: ―Ulecuba yo daꞌ ruꞌa beló. Biz̃i Marta, zan benꞌ huati, unëꞌ rëbinëꞌ Jesús: ―Señor, bazio lao tapa dza gutinëꞌ, barlaꞌnëꞌ zigo.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ: ―¿Cala baoniaꞌ luëꞌ, chi raleloꞌ canꞌ baoniaꞌ, hualëꞌëloꞌ hue Diuzi yelaꞌ huaca quienëꞌ?
40 Jesus respondeu:
41 Caora naꞌ udubayaquëꞌ yo daꞌ ruꞌa beló. Biz̃i naꞌ unaꞌ Jesús sibi ladza, blidzanëꞌ Diuzi: ―Xuzaꞌ, diuxcaleloꞌ danꞌ reloꞌ cati niaꞌ luëꞌ.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nezcazidaꞌ reloꞌ cati rniaꞌ luëꞌ. Pero por nun quie yaca benꞌ nitaꞌ niga, lenaꞌ bëꞌliaꞌ luëꞌ diꞌidzaꞌ zaquëꞌlao laoyaquëꞌ tacuenda uzënagayaquëꞌ ineziyaquëꞌ luëꞌ useꞌeloꞌ nëꞌëdiꞌ.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ude beyudyi unë Jesús canꞌ, naꞌ unëꞌ zidzo unëꞌ: ―Lázaro, bero ganꞌ deloꞌ naꞌ.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Caora naꞌ bero Lázaro ganꞌ denëꞌ. Nedubi laꞌariꞌ naꞌanëꞌ len niꞌanëꞌ. Lëzi bdaco laꞌariꞌ laohuëꞌ. Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ: ―Ulexëdyi laꞌariꞌ dubi naꞌanëꞌ len niꞌanëꞌ. Ulesannëꞌ yeyoguëꞌ.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Yaca benꞌ ziolë María ganꞌ, blëꞌëyaquëꞌ cabëꞌ bë Jesús besebannëꞌ Lázaro. Lëcanaꞌ yaca benꞌ zë guleyaquëꞌ quienëꞌ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Biz̃i balayaquëꞌ uyoyaquëꞌ yetixogueꞌyaquëꞌ yaca benꞌ partido fariseo cabëꞌ bë Jesús.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Naꞌra yaca benꞌ partido fariseo len yaca xanꞌ pxuzi bedupayaquëꞌ bëyaquëꞌ junta len yaca los demás benꞌ rnabëꞌ. Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ: ―¿Ca biz̃i huero quie benꞌ naꞌ? Lega ruenëꞌ yelaꞌ huaca ta binelëꞌëro.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Chi hueꞌroguëꞌ lato tanëꞌ huenëꞌ canꞌ, naꞌ huanao yaca benꞌ zë lënëꞌ. Biz̃i huadzaꞌ yaca benꞌ rnabëꞌ quie benꞌ romano, huaseꞌelaꞌyaquëꞌ soldado udyiaguiꞌyaquëꞌ idaoꞌ rnabëꞌra quiero lente ciudad quiero. ―Canaꞌ unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Biz̃i benꞌ naca xanꞌ pxuzi lëiza naꞌ, benꞌ lao Caifás, unëꞌ gudyinëꞌ leyaquëꞌ: ―Leꞌe netondole ca diꞌidzaꞌ rnale.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Nica nenezile nacaran dyaꞌa quiero gati tuzi benëꞌ lao laza yaca benꞌ yedyi, cala ca ta gati yuguluro. ―Canaꞌ una Caifás.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Danꞌ lëiza naꞌ nacanëꞌ xanꞌ pxuzi unëꞌ canꞌ. Pero cala cuenta quienëꞌ unëꞌ canꞌ. Biunezinëꞌ unëꞌ cuenta quie Diuzi cati unëꞌ gati Jesús lao laza yaca benꞌ Israel.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Pero cala tuzi lao laza benꞌ Israel gati Jesús, lëscanꞌ gati Jesús lao laza yugulu yaca benꞌ gale quienëꞌ, yaca benꞌ nedzatza nitaꞌ yaca yedyi tula.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Lëdza naꞌ psaque yaca benꞌ rnabëꞌ quie benꞌ Israel ca hueyaquëꞌ gutiyaquëꞌ Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Canaꞌ guca bira uda Jesús zaquëꞌlao len yaca benꞌ Israel. Tanaꞌ uzëꞌë estado Judea zioguëꞌ yedyi lao Efraín ga nacan gaꞌalaꞌ lao lato ga bidyia yuꞌu. Lëganꞌ naꞌ begaꞌnlënëꞌ yaca benꞌ quiëꞌ.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Baruen bago ta hueyaquëꞌ lani ta rezaꞌlaꞌadyiꞌyaquëꞌ quie xuzixtaꞌoyaquëꞌ caora broyaquëꞌ nación Egipto. Tanaꞌ lenaꞌ yaca benꞌ zë, yaca benꞌ yedyi, uzaꞌyaquëꞌ zioyaquëꞌ ciudad Jerusalén ta yeyëriyaquëꞌ cuinyaquëꞌ lao Diuzi según costumbre quieyaquëꞌ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Naꞌra yaca benꞌ naꞌ rdayaquëꞌ reguiloyaquëꞌ Jesús. Caora rioyaquëꞌ luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra, naꞌ unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ: ―¿Biz̃i raquele? ¿Huida Jesús lani, o chi biguidanëꞌ?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Canaꞌ guca bë yaca benꞌ partido fariseo len yaca xanꞌ pxuzi mandado gudyiyaquëꞌ benëꞌ con nu yaca benꞌ ilëꞌë Jesús laquixogueꞌteyaquëꞌ leyaquëꞌ tacuenda guxuyaquëꞌ lëbëꞌ hueyaquëꞌ lëbëꞌ preso.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.