Tiago 5

Jomepø Testamento (ZOSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mijtzi ricuta'mbø'is, cøma'nøtyamø ti ma'ṉbø mi ndzajmatyame. Vo'tamø y vejtamø porque maṉba mi mba'jtam toya.
1 E agora, vós ricos, chorai e pranteai, por causa das desgraças que vos sobrevirão.
2 Como si fuera putzpø'u'am mi riṉguesa'ajcuy y yø'tpø'u'am mi nducu,
2 As vossas riquezas estão apodrecidas, e as vossas vestes estão roídas pela traça.
3 y tønbø'u'am mi oropø y platapø tumin, jetse mi ijtamba. Pero yøṉ yajpapø tumi'nis maṉba yaj quejay mi ṉgojata'm porque nu'mitite. Maṉba poṉbø' mi sis mi ndumingøtoya. Mi ndu'mu algo tumin pero ultimopø jama ni ti ji'n ma yoscu'yaje.
3 O vosso ouro e a vossa prata estão enferrujados; e a sua ferrugem dará testemunho contra vós, e devorará as vossas carnes como fogo. Entesourastes para os últimos dias.
4 Ja mi ṉgoyojyajø yosyajupø mi yoscu'yomo, mi nu'mayaju jyama. Y yøti yosyajupø'is mi yoscu'yomo nø mi ṉgyøva'cøtyamu. Toya pøjcayajpa Dios porque isyajpa toya. Y myøja'ṉombø Diosis 'yaṉgui'myajpapø'is sone angeles, je'is myanu'am jujche nø chajmayaju.
4 Eis que o salário que fraudulentamente retivestes aos trabalhadores que ceifaram os vossos campos clama, e os clamores dos ceifeiros têm chegado aos ouvidos do Senhor dos exércitos.
5 Mi ndzøctamba mi ṉgusto y mi omba ijtamba nascøsi. Como vacas tzaṉga'ajpase va'cø yaj ca'tøjø, jetse mitz nø mi nchaṉga'ajtamu pero maṉba mi ṉgya'tame.
5 Deliciosamente vivestes sobre a terra, e vos deleitastes; cevastes os vossos corações no dia da matança.
6 Mi ṉgyøva'cøyaju pøn ja ityajø'is cyoja, va'ca yaj ca'yajtøj jana coja, y je'is ja mi ñøndu'mbajcajtamø.
6 Condenastes e matastes o justo; ele não vos resiste.
7 Entonces mi ndøvøta'm, hay que vø'cø mi nømaṉjandyam pasencia hasta que minba ndø Comi. Tzi'tam cuenta yosapyapø'is nas jujche ñømaṉjapya pasencia va'ca jyo'ca hasta que itpa'csye'ṉomo yosaṉ coyoja'øyupø. Nømaṉjapya pasencia mientras jyo'cpa jujche'øc quectzo'tzpa tuj y quecpa hasta itpa'csye'ṉom cama.
7 Portanto, irmãos, sede pacientes até a vinda do Senhor. Eis que o lavrador espera o precioso fruto da terra, aguardando-o com paciência, até que receba as primeiras e as últimas chuvas.
8 Y mijtzi jetsetique't tiene que va'cø mi nømaṉdam pasencia. Uy mi myaya'ndamø, porque pronto maṉba min ndø Comi.
8 Sede vós também pacientes; fortalecei os vossos corações, porque a vinda do Senhor está próxima.
9 Ø mi ndøvøta'm, uy mi naṉgøtza'møtyandøjø uytim mi yaj coja'ajtam Diosis. Porque pronto ma nu'c tø cøme'tzpapø'is ndø cojapit.
9 Não vos queixeis, irmãos, uns dos outros, para que não sejais julgados. Eis que o juiz está à porta.
10 Ø mi ndøvøta'm, jamdamø tza'maṉvajcoyajpapø oyupø tza'maṉvajcoyaje ndø Ngomi'is cuentacøsi. Tzi'tam cuenta jujche yacsutzøcyajtøju, pero tyoñaj toya. Jetse muspa mi ndondaṉgue'ta.
10 Irmãos, tomai como exemplo de sofrimento e paciência os profetas que falaram em nome do Senhor.
11 Tø nømdamba que o'ca tonyajpa, casøyajpa. Mi mustamu'am jujche Jojbis tyon toya, y mi mustamba jujche Diosis chi' vøjpø itcuy jøsi'cam. Porque ndø Comi'is tø yac yamba y tø toya'ṉøpya vøti.
11 Eis que chamamos bem-aventurados os que suportaram aflições. Ouvistes da paciência de Jó, e vistes o fim que o Senhor lhe deu, porque o Senhor é cheio de misericórdia e compaixão.
12 Øjtzø mi ndøvøta'm, ma'ṉbø mi ndzajmatyam lo que más sunba va'cø mi ndzøctamø. U mi ndzambøc ni iyø testigos cuenta o'ca viyuṉ nø mi nchamu; ni tzajpom ijtupø, ni nascøs ijtupø. Nømø “Jø'ø” o'ca viyuṉbø tiyø. O'ca ji'n viyuṉbø, nømø “Ji'nda”; na más nømø “Jø'ø”, o “Ji'nda”. U mi ndzambøc ni iyø, va'cø jana mi yaj coja'aj Diosis.
12 Mas, sobretudo, meus irmãos, não jureis, nem pelo céu, nem pela terra, nem façais qualquer outro juramento; seja, porém, o vosso sim, sim, e o vosso não, não, para não cairdes em condenação.
13 O'ca it mijtzomda'm nø tyoya'isupø, yac 'o'nøy Dios. O'ca it nø cyasøyupø, yac vajnay Dios.
13 Está aflito alguém entre vós? Ore. Está alguém contente? Cante louvores.
14 O'ca ijtu ca'epø mijtzomda'm, yac vejayaj covi'najøpø va'ṉjajmocuy tyøvø va'cø 'yo'nøyaj Dios ca'epøcøtoya y va'cø cojtayaj aceite ca'epø ndø Comi'is ñøyicøsi.
14 Está doente algum de vós? Chame os anciãos da igreja, e estes orem sobre ele, ungido-o com óleo em nome do Senhor;
15 O'ca vya'ṉjamyajpa Dios nø 'yo'nøyaju'øc, entonces maṉba tzoque, y ndø Comi'is maṉba yac te'nchu'ṉi. Y o'ca chøc cyoja, Diosis yaj cotocojapya.
15 e a oração da fé salvará o doente, e o Senhor o levantará; e, se houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 Por eso jetcøtoya tumdum pøn muspa mi ndzajmatyam mi ndøvø mi ṉgoja. O'nøtyam Dios mi ndøvøcøtoyata'm va'cø chocyaj ca'eta'mbø. O'ca vøjpø pø'nis 'yo'nøpya Dios tyumø tzocoy, vøti chøcpa Diosis je pøngøtoya.
16 Confessai, portanto, os vossos pecados uns aos outros, e orai uns pelos outros, para serdes curados. A súplica de um justo pode muito na sua atuação.
17 Tza'maṉvajcopyapø Elías tø øjchepø pønditque't, y tumø tzocoy vya'cu Dioscøsi va'cø jana yaj quec tuj nascøsi tu'cay ame medio.
17 Elias era homem sujeito às mesmas paixões que nós, e orou com fervor para que não chovesse, e por três anos e seis meses não choveu sobre a terra.
18 Entonces 'yo'nøcye't Dios va'cø yaj quec tuj, y yaj quejcu, y minu tzocyaj cama.
18 E orou outra vez e o céu deu chuva, e a terra produziu o seu fruto.
19 Ø mi ndøvøta'm, o'ca mijtzomota'm ijtu tumø pøn chajcupø'is viyuṉbø tiyø, y tumø ndø tyøvø'is 'yaṉgui'mba va'cø pyøjcøchoṉvøjøtzøcø vøjpø ote; vøj jetse.
19 Meus irmãos, se alguém dentre vós se desviar da verdade e alguém o converter,
20 Porque hay que va'cø mi mustamø que o'ca ndø aṉgui'mba tum cojapa'tupø pøn va'cø chacø ji'n vyøjpø tuṉ, y chacpa; entonces cotzocpa 'yespiritu va'cø jana tocoya, y sone cuentapø cyøja yajapya Diosis.
20 sabei que aquele que fizer converter um pecador do erro do seu caminho salvará da morte uma alma, e cobrirá uma multidão de pecados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.