Tiago 3
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs NTLH
1 Ø mi ndøvøta'm, ji'n vyøjø va'cø it sone aṉma'yoyajpapø tø øjtzomda'm, porque o'ca tø aṉma'yopya, más suñi maṉba tø cøme'tzam Diosis o'ca ti ndø tzøjcu.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Mumu tø cojapa'tpa sone ticøsi. Pero o'ca ji'n tø ondocoye ndø tzamdzamnecu'yomo, tø cota'nupø tø pønda'mete, y muspa ndø aṉgui'm ndø vin mumu ticøsi.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Tzøjcay cuenda caballo jujche ndø cotpa 'yaṉna'como freno va'cø chøc ndø sunbase, y ndø juṉvindu'pa jut sunbamø ndø nøma'ṉøyø.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Tzøjcacye't cuenda barcota'm; møjata'mbøte y pømipø sava'is syujnøpoyajpa, pero chøtøpø palaji'ṉ pø'nis ñøpovitu'pa jut sunbamø ñøma'ṉøyø.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Jetsetique't ndø totz chøtøpø tiyø, pero jetji'ṉ muspa más møja ndø tzøc ndø vin. Tzøjcay cuenda jujche chøtøpø juctyøjquis jya'pø'pa cu'yutøc y vøti pyoṉbø'pa.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Jetseti ndø tojtzis como juctyøcseti vøti yac tzøcpa ndø coja. Ndø totzji'ṉ ndø tzøcpa aunque jujchepø yatzipø tiyø. Ndø totz chøtøpøtite, ji'ndyet o'ca ndø tumø coṉñapø, pero ndø tojtzis tø yaj cojapa'tpa ndø tumø coṉña. Como juctyøjquis chøcpa coja, jetse ndø tojtzis tø yaj cojapa'tpa mientras tø quendamba'csye'ṉomo. Y mismo yatzi'ajcu'yombø juctyøcse, jetse yatzipø'is ñøtzøcpa ndø totz.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Pø'nis muspa dyominatzøcyajø aunque jujchepø copøn, y paloma, y tzan, y mumu majrom ityajupø tiyø. Mumu dyominatzøcyaju'am pø'nis.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Pero ni jutipø pø'nis jin mus dyominatzøc tyotz. Saṉ yatzipøte; ji'n mus ndø aṉgui'm ndø vin ti sunba ndø tzam ndø totzji'ṉ. Ndø totz venenosepøte va'cø tø yaj ca'ø.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Mismo ndø totzji'ṉ ndø vøcotzøcpa ndø Janda Dios, y ndø yatzicotzøcpa ndø pøn døvø, aunque Diosis chøc pøn vyinsepø.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Mismo ndø aṉnacaji'ṉ jen tø vøjcotzøjcopya y jen tø topa'onba. Øjche mi ndøvøta'm, jetse ji'n vyøjø.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Vyombamø nø', tumnajcøsi ji'n mus pyutø pa'acpø y tacapyø.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Øjtzø mi ndøvøta'm, aceituna'is tyøm ji'n mus it higo cucyøsi, ni ji'n mus it higo'is tyøm uva tza'cyøsi. Pues jetseti que vombamø cananø' ji'n mus ndø nømbutø ji'n cyana pa'acpø nø'. Jetse puro vøjpø ote va'cø ndø tzamø, jana ndø tzam yatzipø.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 O'ca it mijtzomda'm qui'psocu'yøyupø y cyønøctøyøpya'is aunque tiyø, tiene que va'cø it vøj tyøvøji'ṉ pasencia'ajcuji'ṉ y jana tzøc vyin møja'ṉombø pønse porque ijtu aṉcø qui'psocuy, jetse va'cø isindzi aunque iyø o'ca nø chøc vøjø.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 O'ca mi ṉgui'sapya mi ndøvø porque myøja'ṉombø ancø, y mi ne'c mi sunba aunque ti mi vingøtoya, entonces u mi ñømu: “Vøjpø pøn chøṉø”. Porque o'ca mi vøṉgotzocpa mi ⁿvin, mi syutzpapøtite, y viyuṉbø tiyø ji'n mi suni.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Porque jetsepø qui'psocuy ji'ndyet tzajpombø: nascøspøtite; qui'pspa ti ndø sunba ndø vingøtoya. Jetsepø qui'psocuy yatzipø'is señe.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Porque o'ca tyumgø'yti sunba mi myøja'ṉo'majø, y ji'n mi suni va'cø yac vøcotzøc mi ndøvø; entonces puro qui'pcuyti mi ndzøctamba mi ndøvøji'ṉ, y mumu yatzitzoco'yajcuy mi ndzøctamba.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Pero ñø'itupø'is tzajpomo tzu'ṉbapø qui'psocuy, vøjpøte. Jetsepø qui'psocuy ñø'ijtupø'is ji'n quipi, ijtu cyariño, vøj tø aṉdzoṉba, tø toya'ṉøpya y chøcpa vøjpø; ji'n myejtzaṉgui'psi. Jujche qui'pspase, jetse chamba.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 O'ca tumø tzocoy sunba tø it vøjpø pønse, entonces tiene que va'cø tø it vøjø ndø tøvøji'ṉ va'cø it vøjpø itcuy.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.