Romanos 15
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs ACF
1 Entonces ndø va'ṉjambapø'is mø'chøqui ndø Comi hay que va'cø ndø cotzoṉdam motzi va'ṉjajmopyapø, y ji'ndyet va'cø ndø tzøc lo que ndø ne'c ndø sunbase ndzøctamø.
1 Mas nós, que somos fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos, e não agradar a nós mesmos.
2 Tumdum pøn tø øjta'm hay que va'cø ndø cotzoṉ ndø tøvø jujche ñe'c ndø tøvø'is syunbase, va'cø más mø'chøqui vya'ṉjajmoya.
2 Portanto cada um de nós agrade ao seu próximo no que é bom para edificação.
3 Porque hasta Cristo'is ja chøc ñe'c syunbase. Pero it jachø'yupø: “Cuando mi ṉgyø'o'nøyajpa pø'nista'm, jetseti øtz cø'o'nøyajque't øjtzi”.
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo, mas, como está escrito: Sobre mim caíram as injúrias dos que te injuriavam.
4 Porque lo que vi'na it jachø'yupø Diosis 'yote, oy jyachø'yaje tø øtzcøtoya, va'cø mus ndø aṉmañdyamø. Entonces cuando ndø aṉmatyamba lo que it jachø'yupø, muspa ndø tona pasenciaji'ṉ y ji'n tø maya'e, y jetse tø itpa contento porque ndø qui'pspa jujche maṉba tø vyøjom puti jøsi'cam.
4 Porque tudo o que dantes foi escrito, para nosso ensino foi escrito, para que pela paciência e consolação das Escrituras tenhamos esperança.
5 Pues Diosis tø cotzoṉba va'cø ndø ton algo y tø cotzoṉba va'cø jana tø maya'ø. Por eso su'nbøjtzi ñe'c Diosis va'cø mi ṉgyotzoṉdamø va'cø tumø qui'psocuy mi nø'ijtamø jujche syunbase Cristo Jesusis;
5 Ora, o Deus de paciência e consolação vos conceda o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Cristo Jesus,
6 tumøpø qui'psocuji'n y tumøpø oteji'ṉ va'cø mus mi vøṉgotzøctam Dios ndø Comi Jesucristo'is Jyata.
6 Para que concordes, a uma boca, glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Jetcøtoya hay que va'cø mi na pyøjcøchoṉdandøjø mi ñe'ṉgomda'm, jujche Cristo'is tø pøjcøchoṉdaṉgue'tu, va'cø myusyaj mumu pø'nis que Dios myøja'ṉombøte.
7 Portanto recebei-vos uns aos outros, como também Cristo nos recebeu para glória de Deus.
8 Yøti nø'mbøjtzi que Jesucristo minu va'cø cotzoṉdam Israel pøn seña'øtyamupø va'cø yac mustøjø que Diosis chøcpa lo que jujche chamuse, va'cø yac viyu'ṉajø lo que jujche Diosis oyse chajmayaje ø mbeca jatata'm.
8 Digo, pois, que Jesus Cristo foi ministro da circuncisão, por causa da verdade de Deus, para que confirmasse as promessas feitas aos pais;
9 Cristo minu va'cø mus vyøcotzøcyajque't Dios lo que ji'ndyet Israel pø'nis porque Dios toya'ṉø'yopya aṉcø, como ijtuse jachø'yupø:
9 E para que os gentios glorifiquem a Deus pela sua misericórdia, como está escrito:Portanto eu te louvarei entre os gentios,E cantarei ao teu nome.
10 Y emø it jachø'cye'tu:
10 E outra vez diz:Alegrai-vos, gentios, com o seu povo.
11 Y emø it jachø'cye'tu:
11 E outra vez:Louvai ao Senhor, todos os gentios,E celebrai-o todos os povos.
12 Y Isaiasis jyachø'cye'tu:
12 Outra vez diz Isaías:Uma raiz em Jessé haverá,E naquele que se levantar para reger os gentios,Os gentios esperarão.
13 Pues Diosis tø yac itpa contento porque tø tzajmapya que vyøjom maṉba tø puti; y su'nbøjtzi ñe'c Diosis va'cø mi yaj casøtyam vøti y va'cø mi yac ijtam contento porque mi vya'ṉjajmombya, y sungue'tpøjtzi va'cø mi ṉgyasøtyamø cuando mi ṉgui'pstamba jujche vyøjom maṉba mi mbyujtame, jetse va'cø mi ṉgyasøtyam mi ṉgyotzoṉdambase Masanbø Espiritu Santo'is.
13 Ora o Deus de esperança vos encha de todo o gozo e paz em crença, para que abundeis em esperança pela virtude do Espírito Santo.
14 Øjchø mi va'ṉjajmoṉguy tøvø, muspøjtzi que ijtu mi ṉgusto va'cø mi ndzøc mumu vøjpø tiyø. Mi mustamba mø'chøqui mumu aṉma'yocuy, y muspa mi na nchajmatyandøjø mi ne'ṉgomda'm.
14 Eu próprio, meus irmãos, certo estou, a respeito de vós, que vós mesmos estais cheios de bondade, cheios de todo o conhecimento, podendo admoestar-vos uns aos outros.
15 Pero øjtzø mi ndøvøta'm, jana na'tzcuy oy mi jajyandyamu va'cø mi jajmundzøctam yøṉø aṉma'yocuy, porque jetse Diosis ø tzi'ø qui'psocuy ne'c vyø'ajcupit;
15 Mas, irmãos, em parte vos escrevi mais ousadamente, como para vos trazer outra vez isto à memória, pela graça que por Deus me foi dada;
16 va'cø mus ndzøjcay Jesucristo'is yoscuy aunque jutzpø pøngøtoya lo que ji'ndyet Israel pøn, va'cø yosay Dios vøjpø oteji'ṉ, como jujchepø pøn pyøjcøchoṉba Diosis, jetse va'cø ityajø; cyømasa'nøyajupø Masanbø Espiritu Santo'is.
16 Que seja ministro de Jesus Cristo para os gentios, ministrando o evangelho de Deus, para que seja agradável a oferta dos gentios, santificada pelo Espírito Santo.
17 Ijtu ticøsi muspa vøpø pøngotzøc ø ⁿvin, porque Jesucristo'is cyotzo'ṉøjtzi va'cø ndzøcø Diosis yoscuy.
17 De sorte que tenho glória em Jesus Cristo nas coisas que pertencem a Deus.
18 Pero unico maṉba ndzam lo que Cristo'is chøjcu øtzji'ṉ, ji'n mus ma ndzam chøjcuse Cristo'is eyapø pønji'ṉ. Porque øtz ndzajmayajøjtzi lo que ji'ndyet Israel pøn y je'is cyøna'tzøyaju va'ṉjajmocuy.
18 Porque não ousarei dizer coisa alguma, que Cristo por mim não tenha feito, para fazer obedientes os gentios, por palavra e por obras;
19 Cyøna'tzøyaj va'ṉjajmocuy cuando isyaj milagro'ajcuy y myøja'ṉombø tiyø øtz ndzøjcuse porque Diosis Espiritu'is jetse yosu pyømiji'ṉ. Jetse ndza'maṉvajcatya'møjtzi mumu pøn Cristo'is vøjpø 'yote. Tzo'tzøjtzi Jerusalén gumgu'yomo y vijtojcøtpø' øjtzi eyapø nasomo hasta nu'c Ilírico nasomo.
19 Pelo poder dos sinais e prodígios, e pela virtude do Espírito de Deus; de maneira que desde Jerusalém, e arredores, até ao Ilírico, tenho pregado o evangelho de Jesus Cristo.
20 Viyuṉete chøcme'tzøjtzi va'cø ndzamgopucs vøjpø ote ja myañajømø Cristo'is ñøyi, porque ji'n sun ndzøc yoscuy eyapø'is ñøtzo'tzupø.
20 E desta maneira me esforcei por anunciar o evangelho, não onde Cristo foi nomeado, para não edificar sobre fundamento alheio;
21 Porque it jachø'yupø:
21 Antes, como está escrito:Aqueles a quem não foi anunciado, o verão,E os que não ouviram o entenderão.
22 Por eso mientras ijtuna'ṉ ø ⁿyoscuy yø'qui, ja musø maṉ mi ndu'nistamø.
22 Por isso também muitas vezes tenho sido impedido de ir ter convosco.
23 Pero yøti ja it más ø ⁿyoscuy yøṉø lugajromda'm. Y ijtu sone ame sunbana'ṉø maṉ mi ndu'nistando'a.
23 Mas agora, que não tenho mais demora nestes sítios, e tendo já há muitos anos grande desejo de ir ter convosco,
24 Por eso cuando ndzøcpa viaje hasta España nasomo, ma'ṉbø mi ndu'nistame; porque sunba mi ñdu'ningøjtamø va'cø mi ndø cotzoṉdamø va'cø maṉ jiṉø. Pero vi'na sunba jamacøt usy jama mitzji'ṉ va'cø it contento mitzji'ṉda'm.
24 Quando partir para Espanha irei ter convosco; pois espero que de passagem vos verei, e que para lá seja encaminhado por vós, depois de ter gozado um pouco da vossa companhia.
25 Pero yøti ma'ṉbø vi'na maṉ Jerusalén gumgu'yomo va'cø ṉgotzoṉyaj ji'ṉbø va'ṉjajmocuy tøvø.
25 Mas agora vou a Jerusalém para ministrar aos santos.
26 Macedonia nasomda'mbø'is y Acaya nasomda'mbø'is ityaj gyusto va'cø yu'mayaj tumin pobreta'mbø va'ṉjajmocuy tøvøcøtoya Jerusale'nomo ityajupø.
26 Porque pareceu bem à macedônia e à Acaia fazerem uma coleta para os pobres dentre os santos que estão em Jerusalém.
27 Vyø'møyaju va'cø chøc jetse y viyuṉse jetse syunba va'cø chøcyajø, porque Jerusale'nombø'is chajmayaj eyata'mbø pøn Diosis 'yote, y por eso syunba va'cø vye'ndzi'yajque't Jerusale'nomda'mbø tumin jyamacøtcucyøtoya eyata'mbø pø'nis.
27 Isto lhes pareceu bem, como devedores que são para com eles. Porque, se os gentios foram participantes dos seus bens espirituais, devem também ministrar-lhes os temporais.
28 Jetse pues ma'ṉbø ndzacpø' ayudo, y cuando oyu'cam ndzi'ocuyaj tumin, ma'ṉbø ndzøc viaje España nasomo y ma'ṉbø mi o'nøyṉgøjtame mientras nø'ø maṉu.
28 Assim que, concluído isto, e havendo-lhes consignado este fruto, de lá, passando por vós, irei à Espanha.
29 Pues muspøjtzi mø'chøqui que cuando nu'cpøjtzi mitzcø'mø, myøja'ṉomo maṉbø tø comasa'nøtyamø Cristo'is vøjpø 'yoteji'ṉ.
29 E bem sei que, indo ter convosco, chegarei com a plenitude da bênção do evangelho de Cristo.
30 Y yøti øjchø mi ndøvø, mi va'ṉgatya'mbøjtzi mi dumøtzocoy va'cø mi jajmutzøjcatyam. Dios øtzcøtoya. Mi va'ṉgatyamba jetse porque ndø Comi Jesucristo'is tø ñe'ta'm y Espiritu Santoji'ṉ nay tø sundandøjpa.
30 E rogo-vos, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que combatais comigo nas vossas orações por mim a Deus;
31 O'nøtyam Dios va'cø yaj cotzojcøjtzi ni ti jana tzøjcayajø ji'n vya'ṉjajmoyajepø'is Judea nasomo ityajupø'is. O'nøtyam Dios va'cø chi'yaj qui'psocuy y vøjø va'cø pyøjcøchoṉyaj va'ṉjajmocuy tøvø'is yajya'mocuy øtz nø nømaṉupø.
31 Para que seja livre dos rebeldes que estão na Judéia, e que esta minha administração, que em Jerusalém faço, seja bem aceita pelos santos;
32 O'nøtyam Dios va'cø cotzo'ṉøjtzi va'cø nu'cø mitzcø'mø casøpyø o'ca syunba Diosis, va'cø sapøc mitzji'ṉda'm.
32 A fim de que, pela vontade de Deus, chegue a vós com alegria, e possa recrear-me convosco.
33 Como tø yac itpa contento Diosis, su'nbøjtzi va'cø Diosji'ṉ mi ijtamø mumu mijta'm. Amén.
33 E o Deus de paz seja com todos vós. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.