Lucas 16

Jomepø Testamento (ZOSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Y Jesusis ñøjmay también ñøtuṉdøvø:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Jicsye'cam encargado vyej vø'ne'is y ñøjmayu: “¿Tiyete yøṉø que ṉgøma'nøpyøjtzi ti mi ndzøjcu? Tzajmay ndøvø jujche mi nøndu'ṉaj ø ⁿyoscuy. Porque yøti ji'nam ma mi ndzi' yoscuy”.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Y jicsye'cam encargado nøm choco'yomo: “¿Tiyø ndzøcpøjtzi, porque ø ṉgomi'is yac tzacpa ø ⁿyoscuy? Ja it ø mbømi va' ndaj nas, y va'cø ⁿvac limosna, ṉgotza'apyøjtzi.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Øtz muspa ti ma ndzøqui va'cø pøjcøchoṉyajøjtzi tyøjcomda'm, va'cø yac ityaj tyøjcomo, cuando yac tzactøju'am ø ⁿyoscuy”.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Entonces encargado'is vyejay tumdum cyøja'tzpapø'is cyomi. Y encargado'is ñøjmay tum cyøja'tzpapø'is: “¿Jujche mi ja'ndzapya ø ṉgomi?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Y cyøja'tzpapø'is ñøjmayu: “Ja'ndzapyøjtzi mosis lata aceite”. Entonces encargado'is mye'tz vyale y ñøjmay cyøja'tzpapø'is: “Pøc mi mbale, y po'cs jø'nø jø'nø y jajyay cincuenta lata”.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Jicsye'cam encargado'is ñøjmay eyapø cyøja'tzpapø'is: “Y mijtzi, ¿jujche mi ja'ndzapya?” y cyøja'tzpapø'is ñøjmayu: “Mosis costal trigo”. Y encargado'is mye'tz vale y chi' cyøja'tzpapø'is y ñøjmayu: “Pøc mi mbale y ja'yøy ochenta”.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Y cuando cyomi'is myusu'øc jujche chøc yatzipø encargado'is; mismo cyomi'is chi' cuenta que encargado'is chøc qui'psocuji'ṉ. Porque qui'psyajpapø'is puro nascøspø itcuy más chøcyajpa qui'psocuji'ṉ entre ñe'comda'm que sø'ṉgø'om ityajupø'is ji'n chøcyaj qui'psocuji'ṉ.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 ”Y øtz mi ñøjandya'mbø mijtzi: Amigo tzøctam nascøspø mi riṉguesa'ajcuji'ṉ, aunque riquesa'ajcuy ji'ndyet vyøjpø tiyø. Entonces cuando yajpa mi ringuesa'ajcuy, maṉba mi mbyøcøchoṉdandøji ji'n yajepø itcuyomda'm.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ”Chøcpa'is vøjø usypøji'n, chøjque'tpati vøjø vøtipøji'ṉ; y ji'n chøqui'is vøjø usypøji'ṉ, ni vøtipøji'ṉ ji'ndi chøjque't vøjø.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 O'ca nascøspø tuminji'ṉ ja mi 'yondyam vøjø, ni i'is ji'n ma mi nchi'tam viyuṉbø ricu'ajcuy.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 O'ca eya ne'omo ja mi ⁿ'yoñdyam vøjø, ni i'is ji'n ma mi ñchi'tam mi ne'nda'm.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ”Ni jutipø coyospapø'is misma hora ji'n mus yosay metzcuy cyomi. Porque o eyapø syunba y eyapø ji'n syuni; o eyapø yosapya vøjø y eyapø ji'n yosay vøjø. Ji'n mus mi ⁿyosay Dios oca sunba mi ⁿyos puro tumingøtoya.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Y cyøma'nøyajpana'ṉ mumu yøcseta'mbø ote fariseo'is, y como syuñajpana'ṉ tyumin, syijcayajpana'ṉ Jesús.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Y Jesusis ñøjmayaju:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ”Ijtuna'ṉ Moisesis 'yaṉgui'mguy lo que chajcupø jachø'yupø, y ijtuna'ṉ tza'maṉvajcoyajpapø'is chamyajuse hasta que min yos Juan nø'yø'opyapø. Pero desde que min Juan, tzamdzo'tztøju vøjpø ote jujche aṉgui'mbase Dios, y mumu pø'nis pyenatzøcyajpa vyin va'cø tyøjcøyaj Diosis 'yaṉgui'mgu'yomo.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 ”Y más fácil va'cø yaj tzap, y nas que va'cø jana viyu'ṉaj tum punto o tum raya aṉgui'mgu'is ñe'.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 ”O'ca aunque i'is chacpa yomo y co'tøjcajpa eyapøji'ṉ, jetse cyøtzøjcø'opya; y o'ca tum pø'nis pyøcpa yomo chajcupø jyaya'is, jetse cyøtzøjcø'ocye'tpa.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 ”Ijtuna'ṉ tum pøn ricupø. Myespana'ṉ vøjpø tucu caro coyajate, y mumu jama chøcpana'ṉ søṉ, cyu'tcøpiṉbana'ṉ cu'tcuy syunbase.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Itque'tutina'ṉ pobrepø pøn ñøyipø'is Lázaro. Ricu'is 'yanduṉgø'mø tzactøjupøte y putzitasupøte.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Sunbana'ṉ pivø cømu'taṉ quecpapø ricu'is myesyacøtøjcø'mø a ver si o'ca taspana'ṉ cømu'ta'ṉis. Y miñajque'tpana'ṉ tuyi y cyøcajtayajpana'ṉ pyutzi.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Y tujcu que pobrepø pøn ca'u y aṉgelesis ñømaṉyaj jut ijtumø Abraham vøjpø itcu'yomo. Y ca'que'tuti ricu, y oy niptøji.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Nømna'ṉ toya'is ricu infierno'omo, y quende'nu y ya'iti is Abraham y jena'ṉ isque't Lázaro tu'mbac Abrahamji'ṉ.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Y vyejay ricu'is y ñøjmayu: “Ø mi janda Abraham, tø toya'ṉøy ndøvø. Cø'vej Lázaro va' yac muj cyø'aṉ'une nø'ji'ṉ y cyot usy nø' ø ndotzcøsi va'cø syujcøy ø ndotz. Porque nø'mø toya'is vøti yøṉø juctyøjcomo”.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Y 'yaṉdzoṉ Abraha'mis: “'Yune, jajmutzøc cuando mi ṉguenba'c mi nø'ijtuna'ṉ vøti riquesa'ajcuy, y Lazaro'is oy is toya. Y yøti Lázaro vøjti it yø'qui nø cyasøyu, y mitz nø mi ñdyoya'is jeni.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Además de mumu yøṉø itque'tuti jøṉupø noṉsepø cucmø; øtz yø'c ijtu y mitz tu'møṉ ijtu. Y yø'cpø sunbapø cyøtø mitz ijtumø, ji'n mus cyøtø. Ni jenbø ji'n mus min yø'qui”.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Ricu'is nøjmayu: “Jatay, mi nømgo'napyøjtzi que va' mi ṉgø'vej Lázaro ø janda'is tyøcmø.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Porque it mosay ø ndøvø. Cø'vej Lázaro va' chajmayaj ø ndøvøta'm va' jyana miñaj jejta'm yø'qui yøṉø toya'iscu'yomo”.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Pero Abraha'mis ñøjmayu: “Ji'quis ñø'ityaj Moisesis totocøs jyachø'yupø y ñø'ityaj tza'maṉvajcopyapø'is jyachø'yajupø totocøsi. Sunba va' yaj cøma'nøyaj jejta'm”.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Y jicsye'cti ricu'is 'yaṉdzoṉu ñøjayu: “Pero ø mi janda Abraham, aunque ji'n cyøma'nøyaj jejta'm, pero o'ca tum opø ca'e vitu'que'tpana'ṉ jiṉø ø ndøvø'omo, qui'psvitu'yajpana'ṉ”.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Pero Abraha'mis ñøjmayu: “O'ca ji'n cyøma'nøyaj Moisesis jyayuse, y tza'maṉvajcoyajpapø'is jyayajuse, entonces ji'ndina'ṉ ma vya'ṉjamyajque'te o'ca visa'pyana'ṉ opø ca'e”.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.