Lucas 16
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs ACF
1 Y Jesusis ñøjmay también ñøtuṉdøvø:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Jicsye'cam encargado vyej vø'ne'is y ñøjmayu: “¿Tiyete yøṉø que ṉgøma'nøpyøjtzi ti mi ndzøjcu? Tzajmay ndøvø jujche mi nøndu'ṉaj ø ⁿyoscuy. Porque yøti ji'nam ma mi ndzi' yoscuy”.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Y jicsye'cam encargado nøm choco'yomo: “¿Tiyø ndzøcpøjtzi, porque ø ṉgomi'is yac tzacpa ø ⁿyoscuy? Ja it ø mbømi va' ndaj nas, y va'cø ⁿvac limosna, ṉgotza'apyøjtzi.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Øtz muspa ti ma ndzøqui va'cø pøjcøchoṉyajøjtzi tyøjcomda'm, va'cø yac ityaj tyøjcomo, cuando yac tzactøju'am ø ⁿyoscuy”.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Entonces encargado'is vyejay tumdum cyøja'tzpapø'is cyomi. Y encargado'is ñøjmay tum cyøja'tzpapø'is: “¿Jujche mi ja'ndzapya ø ṉgomi?”
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Y cyøja'tzpapø'is ñøjmayu: “Ja'ndzapyøjtzi mosis lata aceite”. Entonces encargado'is mye'tz vyale y ñøjmay cyøja'tzpapø'is: “Pøc mi mbale, y po'cs jø'nø jø'nø y jajyay cincuenta lata”.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Jicsye'cam encargado'is ñøjmay eyapø cyøja'tzpapø'is: “Y mijtzi, ¿jujche mi ja'ndzapya?” y cyøja'tzpapø'is ñøjmayu: “Mosis costal trigo”. Y encargado'is mye'tz vale y chi' cyøja'tzpapø'is y ñøjmayu: “Pøc mi mbale y ja'yøy ochenta”.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Y cuando cyomi'is myusu'øc jujche chøc yatzipø encargado'is; mismo cyomi'is chi' cuenta que encargado'is chøc qui'psocuji'ṉ. Porque qui'psyajpapø'is puro nascøspø itcuy más chøcyajpa qui'psocuji'ṉ entre ñe'comda'm que sø'ṉgø'om ityajupø'is ji'n chøcyaj qui'psocuji'ṉ.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 ”Y øtz mi ñøjandya'mbø mijtzi: Amigo tzøctam nascøspø mi riṉguesa'ajcuji'ṉ, aunque riquesa'ajcuy ji'ndyet vyøjpø tiyø. Entonces cuando yajpa mi ringuesa'ajcuy, maṉba mi mbyøcøchoṉdandøji ji'n yajepø itcuyomda'm.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ”Chøcpa'is vøjø usypøji'n, chøjque'tpati vøjø vøtipøji'ṉ; y ji'n chøqui'is vøjø usypøji'ṉ, ni vøtipøji'ṉ ji'ndi chøjque't vøjø.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 O'ca nascøspø tuminji'ṉ ja mi 'yondyam vøjø, ni i'is ji'n ma mi nchi'tam viyuṉbø ricu'ajcuy.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 O'ca eya ne'omo ja mi ⁿ'yoñdyam vøjø, ni i'is ji'n ma mi ñchi'tam mi ne'nda'm.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ”Ni jutipø coyospapø'is misma hora ji'n mus yosay metzcuy cyomi. Porque o eyapø syunba y eyapø ji'n syuni; o eyapø yosapya vøjø y eyapø ji'n yosay vøjø. Ji'n mus mi ⁿyosay Dios oca sunba mi ⁿyos puro tumingøtoya.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Y cyøma'nøyajpana'ṉ mumu yøcseta'mbø ote fariseo'is, y como syuñajpana'ṉ tyumin, syijcayajpana'ṉ Jesús.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Y Jesusis ñøjmayaju:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ”Ijtuna'ṉ Moisesis 'yaṉgui'mguy lo que chajcupø jachø'yupø, y ijtuna'ṉ tza'maṉvajcoyajpapø'is chamyajuse hasta que min yos Juan nø'yø'opyapø. Pero desde que min Juan, tzamdzo'tztøju vøjpø ote jujche aṉgui'mbase Dios, y mumu pø'nis pyenatzøcyajpa vyin va'cø tyøjcøyaj Diosis 'yaṉgui'mgu'yomo.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 ”Y más fácil va'cø yaj tzap, y nas que va'cø jana viyu'ṉaj tum punto o tum raya aṉgui'mgu'is ñe'.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ”O'ca aunque i'is chacpa yomo y co'tøjcajpa eyapøji'ṉ, jetse cyøtzøjcø'opya; y o'ca tum pø'nis pyøcpa yomo chajcupø jyaya'is, jetse cyøtzøjcø'ocye'tpa.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 ”Ijtuna'ṉ tum pøn ricupø. Myespana'ṉ vøjpø tucu caro coyajate, y mumu jama chøcpana'ṉ søṉ, cyu'tcøpiṉbana'ṉ cu'tcuy syunbase.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Itque'tutina'ṉ pobrepø pøn ñøyipø'is Lázaro. Ricu'is 'yanduṉgø'mø tzactøjupøte y putzitasupøte.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Sunbana'ṉ pivø cømu'taṉ quecpapø ricu'is myesyacøtøjcø'mø a ver si o'ca taspana'ṉ cømu'ta'ṉis. Y miñajque'tpana'ṉ tuyi y cyøcajtayajpana'ṉ pyutzi.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Y tujcu que pobrepø pøn ca'u y aṉgelesis ñømaṉyaj jut ijtumø Abraham vøjpø itcu'yomo. Y ca'que'tuti ricu, y oy niptøji.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Nømna'ṉ toya'is ricu infierno'omo, y quende'nu y ya'iti is Abraham y jena'ṉ isque't Lázaro tu'mbac Abrahamji'ṉ.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Y vyejay ricu'is y ñøjmayu: “Ø mi janda Abraham, tø toya'ṉøy ndøvø. Cø'vej Lázaro va' yac muj cyø'aṉ'une nø'ji'ṉ y cyot usy nø' ø ndotzcøsi va'cø syujcøy ø ndotz. Porque nø'mø toya'is vøti yøṉø juctyøjcomo”.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Y 'yaṉdzoṉ Abraha'mis: “'Yune, jajmutzøc cuando mi ṉguenba'c mi nø'ijtuna'ṉ vøti riquesa'ajcuy, y Lazaro'is oy is toya. Y yøti Lázaro vøjti it yø'qui nø cyasøyu, y mitz nø mi ñdyoya'is jeni.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Además de mumu yøṉø itque'tuti jøṉupø noṉsepø cucmø; øtz yø'c ijtu y mitz tu'møṉ ijtu. Y yø'cpø sunbapø cyøtø mitz ijtumø, ji'n mus cyøtø. Ni jenbø ji'n mus min yø'qui”.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Ricu'is nøjmayu: “Jatay, mi nømgo'napyøjtzi que va' mi ṉgø'vej Lázaro ø janda'is tyøcmø.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Porque it mosay ø ndøvø. Cø'vej Lázaro va' chajmayaj ø ndøvøta'm va' jyana miñaj jejta'm yø'qui yøṉø toya'iscu'yomo”.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Pero Abraha'mis ñøjmayu: “Ji'quis ñø'ityaj Moisesis totocøs jyachø'yupø y ñø'ityaj tza'maṉvajcopyapø'is jyachø'yajupø totocøsi. Sunba va' yaj cøma'nøyaj jejta'm”.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Y jicsye'cti ricu'is 'yaṉdzoṉu ñøjayu: “Pero ø mi janda Abraham, aunque ji'n cyøma'nøyaj jejta'm, pero o'ca tum opø ca'e vitu'que'tpana'ṉ jiṉø ø ndøvø'omo, qui'psvitu'yajpana'ṉ”.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Pero Abraha'mis ñøjmayu: “O'ca ji'n cyøma'nøyaj Moisesis jyayuse, y tza'maṉvajcoyajpapø'is jyayajuse, entonces ji'ndina'ṉ ma vya'ṉjamyajque'te o'ca visa'pyana'ṉ opø ca'e”.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.