Lucas 15

Jomepø Testamento (ZOSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 To'møyaj Jesús mumu cobratzøjcoyajpapø'is y cojapa'tyajupø'is va' cyøma'nøyajø.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Y cyø'o'nøyajpana'ṉ Jesús fariseo'is y aṉma'yoyajpapø'is aṉgui'mgupit; nømna'ṉ na ñøjayajtøju:
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Entonces Jesusis chajmay historia va'c 'yaṉma'yoya; yøcse nømu:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 ―Supongamos que tum pø'nis mijtzomda'm ñø'it mosis byorrego y tum tocopya. ¿Ti chøcpa? Pues chacpa noventa y nuevepø jeni tza'momo va'cø maṉ mye'tz tocoyupø hasta que pya'tpa.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Y pya'tu'jcam, cyapcøtøjcøpya ñøminba cajsøpya.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Y cuando nu'cpa tyøcmø, vyejtu'myajpa tyøvø y tøjcaṉbo'csa ñøjmayajpa: “Cajsøtyam øtzji'n, porque mba'tu'møjtzi ø mborrego oyupø tocojo'ye”.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Øtz mi ⁿnøja'mbyøjtzi que jetse cyøcasøyajpa tzajpomda'mbø'is tum cojapa'tupø pøn o'ca qui'psvitu'pa. Tzajpomda'mbø'is más cyøcasøyajpa qui'psvitu'upø'is que menos noventa y nueve vøjta'mbø que ja it pyena va'cø qui'psvitu'yajø.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 ”Y supongamos que tum yomo'is ñø'it majcay tumin y tyocopya tumø. ¿Ti maṉba chøqui? Pues jya'pø'pya no'a y 'yocpetpa tyøc, y tumin mye'tzpa mø'chøqui hasta que pya'tpa.
8 Jesus continuou:
9 Y cuando pya'tpa, vyejtu'myajpa yomdøvø y tyøjcaṉbo'csata'm y ñøjmayajpa: “Nøcasøtyam øjtzi porque mba'tum ø ndumin oyupø tocojo'ye”.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Mi nøjmambyøjtzi que jetsetique't Diosis 'yangeles casøyajpa cuando tum cojapa'tupø pø'nis qui'psvitu'pa.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Y Jesús nømgue'tu:
11 E Jesus disse ainda:
12 Y muquipø'is ñøjmay jyata: “Jatay, tzi' ndø ø ṉguenda junche'nomo maṉbacsye'ṉomo nøndzø'y øjtzi aunque tiyø”. Y jyata'is vye'nayaj 'yuneta'm ti ñø'ijtu.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Cøjtu'jcam usy jama, je myuqui'is tyu'mbø' mumu ti chi'tøjuse y tzu'ṉu. Maṉ søṉvit ma viti ya'i cumgu'yomo, y jiṉø myalgastatzøcpø' tyumin va' chøc gyusto.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Cuando yajpø'u'jcam tyumin, oy it na'ñchaṉ yu' jicø nasomo, y ischo'tz toya.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Y maṉ coyos tumø jic cumgupyønji'ṉ. Y ji'quis cyø'vej tza'momo va' pyø'nøy yoya.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Je une osco'ṉbana'ṉ, sungo'nbana'ṉ cyu'tas yoya cu'tcuy, pero ni i'is ni ti ja chi'ø.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Entonces qui'psocuy minu y nømu: “Ñø'it ø janda'is vøti yospapø pøn. Je'tis ñø'ityaj vøti cu'tcuy, y øjtzi yø'qui nø osca'comø'nu.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Ma'ṉbø tzu'ṉi, ma'ṉbø maṉ ø jandacø'mø, ma'ṉbø ⁿnøjaye: Jatay, øtz cojapa'tø Dioscøsi y mi vi'naṉdøjqui.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Como øtz ji'ṉ chøṉ vøjpø pøn, ji'n mus mi ndø nøjay: Ø mi ⁿune. Pero tø pøjcøchoṉ ndøvø como tum coyospa pønse”.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Jetse tzu'ṉu je une, maṉ jyatacø'mø.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Y 'yune'is ñøjayu: “Jatay, cojapa'tøjtzi Dioscøsi y mi vi'naṉdøjqui. Como øtz ji'n chøṉ vøjpø pøn, ji'n mus mi ndø nøjay: Ø mi ⁿune”.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Pero jyata'is ñøjayaj chøsi: “Nøpujtatyam yøti yøti más vøjpø tucu y yac mestamø. Cojtatyam cyø'aṉune'omo cøcumø. Yac mestam sapato cyoso'omo.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Y nømindam tzaṉgapø vacas une y yaj ca'tamø va'cø ndø vi'ctamø, y ma ndø tzøctam søṉ.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Porque yøṉ ø ⁿune como si fuera ca'use o tuqui, pero quenbapøte. Tocoyupøna'ṉete pero quejvøjøtzøjcu'am”. Y cyøcasøcho'chaju.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ”Y atzipø 'yune yoscuñasomo ijtu, y cuando minu y nu'c tome tyøcmø, myan suñina'ṉ nø vyanømu y nø 'yetznømu.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Y atzipø 'yune'is vyejay tumø chøsi y 'yocva'c tiyø nø chøctøju.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Y chøsi'is ñøjmayu: “Mijtzø muṉgui minu, y mi janda'is yaj ca' tzaṉgapø vacas une, porque vitu' sa'sapø”.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Jicsye'cam 'yatzi qui'syca'u y ni ja syun tyøjcøy tyøjcomo. Por eso put jyata y ñømgo'najo'yu 'yune va'cø tyøjcøyø.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Pero je'tis 'yaṉdzoṉu ñøjmay jyata: “Vøti amem mi nøyospamøtzi. Mumu jama ndzøjcøjtzi mitz mi ndø tzajmayuse; ja yoschø'y øtz nunca. Pero mitz nunca ja ndø tzi' ni tum chivo une va'cø ndzøc sø'ṉajcuy ø amigoji'ṉ.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Pero yøṉ mi ⁿune minu oyupø'is mi ⁿyajpø'jay mi ndumin møtzi yomocøsi, y mi ⁿyaj ca' jetcøtoya tzaṉgapø vacas une”.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Y jyata'is jicye'jcam ñøjmay atzipø 'yune: “'Yune, mitz mumu jama øtzji'ṉ mi ⁿijtu, y mumu ti nø ijtøjtzi, mijtze ne'.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Vøjø va'cø tø søṉdzøctamø y tø cajsøtyamø, porque yøṉ mi muṉgui como si fuera ca'use o tuqui, pero quenbati; tocoyupøna'ṉete, y queju'am”.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.