Hebreus 12
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs NTLH
1 Y yøti tø øjtzi como si fuera tø vo'cøvitu'yajpa sone pø'nis tø isindzi'yajupø'is jujche va'cø tø va'ṉjajmoya; por eso como va'cø ndø tzac aunque tiyø tzømi, jetse hay que va'cø ndø tzac aunque tiyø ji'n tø yac tzøquipø'is vøjpø tiyø. Y tiene va'cø ndø tzactamø mumu yatzitzoco'yajcuy yøticøtoya tø yaj quecpapø'is. Como si fuera tø po'is qui'psispase, jetse con pasencia va'cø ndø tzøc como Diosis syunbase, jana ndø nindu'yaye.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Y ndø tzøcta'i cuenda mø'chøqui Jesús porque je'is ñøcøtzo'tzu ndø va'ṉjajmoṉguy; y je'is tø yac vø'ajoctujcapya ndø va'ṉjajmoṉguy. Jesusis tyon toya cruzcøsi, pero ja chøjcay cuenda aunque cyotza'ayajpapøna'ṉete jetse va'cø cya' yatzita'mbø pøn yaj ca'yajpase. Jesusis tyonu porque myusu que jøsi'cam maṉba casøyi, y yøti Diosis chø'naṉgø'mø po'csu aṉgui'mguy pocsucu'yomo.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Qui'pstamø jujche ñømaṉ pasencia ndø Comi'is cuando yac isyaj toya cojatzøquita'mbø pø'nis. Como je'is ñøman pasencia, muspa mi nømaṉdaṉgue't pasencia mijtzi va'cø jana mi i'nbø'tamø ni jana mi myaya'ndamø.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Nø mi ṉgoquiptam mi ⁿvin ndø tøvø'ajcuji'nda'm va'cø jana mi ṉgojapa'jtamø. Pero ni jutipø mijtzomda'm ja otøc yaj ca'tøji cuando mi yacsutzøctandøju ji'n mi ṉgyojapa'te ancø.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Parece que mi ⁿjajmbø'tamu'am mi nchajmatyamupø Diosis como 'yunese; nømu:
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Porque o'ca tø sunba ndø Comi'is, tø castigatzøcpa;
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Entonces tiene que va'cø mi ndondamø cuando mi ṉgyastigatzøctamba ndø Comi'is. Porque cualquierapø jata'is tiene que va'cø ñacs 'yune o'ca ji'n cyøma'nøy 'yote.
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Pero o'ca Diosis ji'n mi ṉgyastigatzøctame como si fuera une ndø nacspase, cuando ji'n mi 'yondemandame, entonces ji'ndyet mi mero je'is 'yune, eyapø'sti mi 'yune.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Como jujche ndø cøna'tzøtyam ndø janda nascøspø cuando tø nacstamu, jetseti más vøjø va'cø ndø cøna'tzøy ndø Janda tzajpombø va'cø tø quena.
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Porque nascøspø ndø janda'is tø nacsyajpana'ṉ usa'n horati como ñe qui'psyajpase que vøjø, pero Diosis como si fuera tø nacspa va'cø tø it más vøjø, masanbø va'cø tø tzø'tyamø como ñe'c masanbøte.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Pues cuando nø tø castigatzøctøju'øc, misma hora ji'n tø it vøjø, tø maya'pa. Pero jøsicam cuando cøjtu'cam castigo, ndø tzøcpa más vøjpø tiyø y contento tø itpa.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Como cuando mochi'ajyajpa ndø cø' y ndø coso tiene que va'cø tø pømipøctamø, jetsetique't o'ca mochi mi va'ṉjajmoṉgutya'm tiene que va'cø mi mbyømipøctangue'ta.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Y seguitzøctamø viyuṉbø tu'ṉomo va'cø jana quecyaj ti jana va'ṉjajmoyajpapø, jetse cotzoṉdam maya'yajpapø va'cø pyømipøcyajø.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Qui'psta'm møchøqui va'cø mi ijtam vøjø mumu pønji'ṉ, y ijtam masanbø. Porque ni i'is ji'n ma is Dios o'ca ji'n it masanbø.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Tzøjcaytam cuenda mumu mijta'm va'cø mi nbøjcøchoṉdam Diosis mi nchi'tambapø tiyø ñe'c vyø'ajcupit, va'cø jana it ni ti qui'syca'cuy. Como cuando tumbø tacapya ta'nø'is ñøctøjcøpya vi'jcuy y yac taca'yajpø'pase mumu vi'jcuy, jetse tucpa pøn. O'ca tumbø pø'nis ñø'itpa yatzipø qui'psocuy y entonces mumu pøn jetseti tucpa, yatzi'ayajque'tpa qui'psocuy, pero u mi ndzøctam jetse.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Tzøctam cuenda ni i'is jana myøtzi nø'it yomo, y ni i'is jana cyonoc aunque tiyø Diosis ñe' como Esau'is cyonojcayuse. Porque Esau'is nøjay myuqui que jet muspa aṉgui'm ñe'c 'yatzi'is pyartecøsi na's tum nacti va'cø chi' vi'jcuy myuqui'is.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Y mi mustamba como jøsi'cam Esau'is syunjo'yu va'cø cyømasa'nøy jyata'is, pero jyata'is ja cyømasa'nøyø. Aunque cyøvo'uti'am, y mye'tzjo'yu jujche va'cø pyøcvitu'ø atzipø'is cuenda pero ja musam pyøcvitu'ø.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Porque mitz ja mi nu'ctam mismo cotzøjcø'mø nu'cumø Moisés. Jic cotzøc nascøspø cotzøctite. Pero nømna'ṉ ñemu jic cotzøc, yøjcajpø'nømu y pi'tzø'ajnømu y poy pømipø sava.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Y mu'nømu y myañaj møjipø ote; pero myañaju'is je ote vya'cayaju va'cø jyana o'nøyaja'm.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Porque ña'chaj ote y tzu'ṉyaju jiṉø, porque aṉgui'mdøju va'cø jana pi'quis cotzøc ni pø'nis ni copø'nis. Aunque i'is pi'quispa, aunque sea pø'nis, sea copø'nis, tiene que va'cø pyu'ṉga'tøjø tza'ji'ṉ, o si no, va'cø vyotztøjø votztøcji'ṉ.
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Y como na'tzcupø ti nø tyujcu, nøm Moisés: “Vøti nø'ø na'tzcomø'nu hasta nø'ø søtøjtu”.
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Pero yøti mitz ja mi nu'ctama'm jic cotzøjcø'mø, sino Sión gotzøjcø'mdi mi ñu'ctamu, ijtumø quenbapø Diosis cyumguy; tzajpombø Jerusalén gumguyete. Y jiṉ ityaj vøti angeles ji'n musi'csye'ṉom ndø maṉgopa'tø tu'myajupø va'cø cyøna'tzøyaj Dios.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Jiṉ ityajque'tu tu'myajupø Diosis 'yune ityajupø'is ñøyi jachø'yupø lista'om tzajpomo. Y jendi itque't Dios aunque i cyøme'tzpapø'is cyojaji'n. Jendi ityajque't vyø'om putyajupø pø'nis 'yespiritu vøjøtzøcyajupø.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Y jendi itque't Jesús tø cø'ondamupø'is va'cø tø tzøjcay jomepø contrato va'cø tø tzi'tam vøjpø tiyø. Jendi itque't Jesusis ñø'pin yøjpø'upø. Y je'is ñø'pin jyøtpø'u va'cø chøc vøjpø tiyø tø øtzcøtoyata'm. Abejlis ñø'pin jyøtpø'que'tu, pero ji'n tø yaj cotzoc je'is.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Tzøj cuenda va'cø mi ṉgøma'nøtyam nø mi ⁿ'yo'nøndyam Diosis. Porque o'ca jicø ja cyotzocyajø porque ja cyøma'nøyajø cuando nascøspø pø'nis 'yo'nøyaju; entonces cuando tzajpombø'is tø o'nøtyamba y ji'n ndø cøma'nøtyame, más peor ji'n ma tø cotzoctame.
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Ya'møc cuando Dios vejvejneyu Sinaí cotzøjcøsi, mics nas. Pero yøti chamu'am que mati micsque't ijtuse nas y tzap. Nømu Dios: “Tum nactøc ma'ṉbø yac mics ijtuse nasacopac, pero ji'n na's san nasti ma micsi, mati micsque't tzap”.
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Cuando nømu: “Tumnactøc”, jetse ndø cønøctøyøpa que mumu yajpapø tiyø lo que jyomejcupø Diosis maṉba yac jøcø'i, y maṉba tzø'y na's ji'n yajepø nuṉca.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Como Diosis tø tzi'tamba itcuy ñe'c aṉgui'mbamø que ni i'is ji'n musipø yajø, por eso hay que va'cø tø tzi' cuenta que Diosis chøcpa vøjø tø øtzcøtoya. Por eso muspa ndø yosay Dios como syunbase ñe'cø y va'cø ndø cøna'tzøy Dios y va'cø ndø na'ndzø.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Porque Dios ndø va'ṉjambapø juctyøcsepøte, pyoṉbø'papø'is aunque tiyø.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.