Hebreus 12
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs ARA
1 Y yøti tø øjtzi como si fuera tø vo'cøvitu'yajpa sone pø'nis tø isindzi'yajupø'is jujche va'cø tø va'ṉjajmoya; por eso como va'cø ndø tzac aunque tiyø tzømi, jetse hay que va'cø ndø tzac aunque tiyø ji'n tø yac tzøquipø'is vøjpø tiyø. Y tiene va'cø ndø tzactamø mumu yatzitzoco'yajcuy yøticøtoya tø yaj quecpapø'is. Como si fuera tø po'is qui'psispase, jetse con pasencia va'cø ndø tzøc como Diosis syunbase, jana ndø nindu'yaye.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, desembaraçando-nos de todo peso e do pecado que tenazmente nos assedia, corramos, com perseverança, a carreira que nos está proposta,
2 Y ndø tzøcta'i cuenda mø'chøqui Jesús porque je'is ñøcøtzo'tzu ndø va'ṉjajmoṉguy; y je'is tø yac vø'ajoctujcapya ndø va'ṉjajmoṉguy. Jesusis tyon toya cruzcøsi, pero ja chøjcay cuenda aunque cyotza'ayajpapøna'ṉete jetse va'cø cya' yatzita'mbø pøn yaj ca'yajpase. Jesusis tyonu porque myusu que jøsi'cam maṉba casøyi, y yøti Diosis chø'naṉgø'mø po'csu aṉgui'mguy pocsucu'yomo.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, não fazendo caso da ignomínia, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Qui'pstamø jujche ñømaṉ pasencia ndø Comi'is cuando yac isyaj toya cojatzøquita'mbø pø'nis. Como je'is ñøman pasencia, muspa mi nømaṉdaṉgue't pasencia mijtzi va'cø jana mi i'nbø'tamø ni jana mi myaya'ndamø.
3 Considerai, pois, atentamente, aquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos fatigueis, desmaiando em vossa alma.
4 Nø mi ṉgoquiptam mi ⁿvin ndø tøvø'ajcuji'nda'm va'cø jana mi ṉgojapa'jtamø. Pero ni jutipø mijtzomda'm ja otøc yaj ca'tøji cuando mi yacsutzøctandøju ji'n mi ṉgyojapa'te ancø.
4 Ora, na vossa luta contra o pecado, ainda não tendes resistido até ao sangue
5 Parece que mi ⁿjajmbø'tamu'am mi nchajmatyamupø Diosis como 'yunese; nømu:
5 e estais esquecidos da exortação que, como a filhos, discorre convosco: Filho meu, não menosprezes a correção que vem do Senhor, nem desmaies quando por ele és reprovado;
6 Porque o'ca tø sunba ndø Comi'is, tø castigatzøcpa;
6 porque o Senhor corrige a quem ama e açoita a todo filho a quem recebe.
7 Entonces tiene que va'cø mi ndondamø cuando mi ṉgyastigatzøctamba ndø Comi'is. Porque cualquierapø jata'is tiene que va'cø ñacs 'yune o'ca ji'n cyøma'nøy 'yote.
7 É para disciplina que perseverais (Deus vos trata como filhos); pois que filho há que o pai não corrige?
8 Pero o'ca Diosis ji'n mi ṉgyastigatzøctame como si fuera une ndø nacspase, cuando ji'n mi 'yondemandame, entonces ji'ndyet mi mero je'is 'yune, eyapø'sti mi 'yune.
8 Mas, se estais sem correção, de que todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos.
9 Como jujche ndø cøna'tzøtyam ndø janda nascøspø cuando tø nacstamu, jetseti más vøjø va'cø ndø cøna'tzøy ndø Janda tzajpombø va'cø tø quena.
9 Além disso, tínhamos os nossos pais segundo a carne, que nos corrigiam, e os respeitávamos; não havemos de estar em muito maior submissão ao Pai espiritual e, então, viveremos?
10 Porque nascøspø ndø janda'is tø nacsyajpana'ṉ usa'n horati como ñe qui'psyajpase que vøjø, pero Diosis como si fuera tø nacspa va'cø tø it más vøjø, masanbø va'cø tø tzø'tyamø como ñe'c masanbøte.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para aproveitamento, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Pues cuando nø tø castigatzøctøju'øc, misma hora ji'n tø it vøjø, tø maya'pa. Pero jøsicam cuando cøjtu'cam castigo, ndø tzøcpa más vøjpø tiyø y contento tø itpa.
11 Toda disciplina, com efeito, no momento não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza; ao depois, entretanto, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Como cuando mochi'ajyajpa ndø cø' y ndø coso tiene que va'cø tø pømipøctamø, jetsetique't o'ca mochi mi va'ṉjajmoṉgutya'm tiene que va'cø mi mbyømipøctangue'ta.
12 Por isso, restabelecei as mãos descaídas e os joelhos trôpegos;
13 Y seguitzøctamø viyuṉbø tu'ṉomo va'cø jana quecyaj ti jana va'ṉjajmoyajpapø, jetse cotzoṉdam maya'yajpapø va'cø pyømipøcyajø.
13 e fazei caminhos retos para os pés, para que não se extravie o que é manco; antes, seja curado.
14 Qui'psta'm møchøqui va'cø mi ijtam vøjø mumu pønji'ṉ, y ijtam masanbø. Porque ni i'is ji'n ma is Dios o'ca ji'n it masanbø.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Tzøjcaytam cuenda mumu mijta'm va'cø mi nbøjcøchoṉdam Diosis mi nchi'tambapø tiyø ñe'c vyø'ajcupit, va'cø jana it ni ti qui'syca'cuy. Como cuando tumbø tacapya ta'nø'is ñøctøjcøpya vi'jcuy y yac taca'yajpø'pase mumu vi'jcuy, jetse tucpa pøn. O'ca tumbø pø'nis ñø'itpa yatzipø qui'psocuy y entonces mumu pøn jetseti tucpa, yatzi'ayajque'tpa qui'psocuy, pero u mi ndzøctam jetse.
15 atentando, diligentemente, por que ninguém seja faltoso, separando-se da graça de Deus; nem haja alguma raiz de amargura que, brotando, vos perturbe, e, por meio dela, muitos sejam contaminados;
16 Tzøctam cuenda ni i'is jana myøtzi nø'it yomo, y ni i'is jana cyonoc aunque tiyø Diosis ñe' como Esau'is cyonojcayuse. Porque Esau'is nøjay myuqui que jet muspa aṉgui'm ñe'c 'yatzi'is pyartecøsi na's tum nacti va'cø chi' vi'jcuy myuqui'is.
16 nem haja algum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um repasto, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Y mi mustamba como jøsi'cam Esau'is syunjo'yu va'cø cyømasa'nøy jyata'is, pero jyata'is ja cyømasa'nøyø. Aunque cyøvo'uti'am, y mye'tzjo'yu jujche va'cø pyøcvitu'ø atzipø'is cuenda pero ja musam pyøcvitu'ø.
17 Pois sabeis também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Porque mitz ja mi nu'ctam mismo cotzøjcø'mø nu'cumø Moisés. Jic cotzøc nascøspø cotzøctite. Pero nømna'ṉ ñemu jic cotzøc, yøjcajpø'nømu y pi'tzø'ajnømu y poy pømipø sava.
18 Ora, não tendes chegado ao fogo palpável e ardente, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Y mu'nømu y myañaj møjipø ote; pero myañaju'is je ote vya'cayaju va'cø jyana o'nøyaja'm.
19 e ao clangor da trombeta, e ao som de palavras tais, que quantos o ouviram suplicaram que não se lhes falasse mais,
20 Porque ña'chaj ote y tzu'ṉyaju jiṉø, porque aṉgui'mdøju va'cø jana pi'quis cotzøc ni pø'nis ni copø'nis. Aunque i'is pi'quispa, aunque sea pø'nis, sea copø'nis, tiene que va'cø pyu'ṉga'tøjø tza'ji'ṉ, o si no, va'cø vyotztøjø votztøcji'ṉ.
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.
21 Y como na'tzcupø ti nø tyujcu, nøm Moisés: “Vøti nø'ø na'tzcomø'nu hasta nø'ø søtøjtu”.
21 Na verdade, de tal modo era horrível o espetáculo, que Moisés disse: Sinto-me aterrado e trêmulo!
22 Pero yøti mitz ja mi nu'ctama'm jic cotzøjcø'mø, sino Sión gotzøjcø'mdi mi ñu'ctamu, ijtumø quenbapø Diosis cyumguy; tzajpombø Jerusalén gumguyete. Y jiṉ ityaj vøti angeles ji'n musi'csye'ṉom ndø maṉgopa'tø tu'myajupø va'cø cyøna'tzøyaj Dios.
22 Mas tendes chegado ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a incontáveis hostes de anjos, e à universal assembleia
23 Jiṉ ityajque'tu tu'myajupø Diosis 'yune ityajupø'is ñøyi jachø'yupø lista'om tzajpomo. Y jendi itque't Dios aunque i cyøme'tzpapø'is cyojaji'n. Jendi ityajque't vyø'om putyajupø pø'nis 'yespiritu vøjøtzøcyajupø.
23 e igreja dos primogênitos arrolados nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Y jendi itque't Jesús tø cø'ondamupø'is va'cø tø tzøjcay jomepø contrato va'cø tø tzi'tam vøjpø tiyø. Jendi itque't Jesusis ñø'pin yøjpø'upø. Y je'is ñø'pin jyøtpø'u va'cø chøc vøjpø tiyø tø øtzcøtoyata'm. Abejlis ñø'pin jyøtpø'que'tu, pero ji'n tø yaj cotzoc je'is.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão que fala coisas superiores ao que fala o próprio Abel.
25 Tzøj cuenda va'cø mi ṉgøma'nøtyam nø mi ⁿ'yo'nøndyam Diosis. Porque o'ca jicø ja cyotzocyajø porque ja cyøma'nøyajø cuando nascøspø pø'nis 'yo'nøyaju; entonces cuando tzajpombø'is tø o'nøtyamba y ji'n ndø cøma'nøtyame, más peor ji'n ma tø cotzoctame.
25 Tende cuidado, não recuseis ao que fala. Pois, se não escaparam aqueles que recusaram ouvir quem, divinamente, os advertia sobre a terra, muito menos nós, os que nos desviamos daquele que dos céus nos adverte,
26 Ya'møc cuando Dios vejvejneyu Sinaí cotzøjcøsi, mics nas. Pero yøti chamu'am que mati micsque't ijtuse nas y tzap. Nømu Dios: “Tum nactøc ma'ṉbø yac mics ijtuse nasacopac, pero ji'n na's san nasti ma micsi, mati micsque't tzap”.
26 aquele, cuja voz abalou, então, a terra; agora, porém, ele promete, dizendo: Ainda uma vez por todas, farei abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Cuando nømu: “Tumnactøc”, jetse ndø cønøctøyøpa que mumu yajpapø tiyø lo que jyomejcupø Diosis maṉba yac jøcø'i, y maṉba tzø'y na's ji'n yajepø nuṉca.
27 Ora, esta palavra: Ainda uma vez por todas significa a remoção dessas coisas abaladas, como tinham sido feitas, para que as coisas que não são abaladas permaneçam.
28 Como Diosis tø tzi'tamba itcuy ñe'c aṉgui'mbamø que ni i'is ji'n musipø yajø, por eso hay que va'cø tø tzi' cuenta que Diosis chøcpa vøjø tø øtzcøtoya. Por eso muspa ndø yosay Dios como syunbase ñe'cø y va'cø ndø cøna'tzøy Dios y va'cø ndø na'ndzø.
28 Por isso, recebendo nós um reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e santo temor;
29 Porque Dios ndø va'ṉjambapø juctyøcsepøte, pyoṉbø'papø'is aunque tiyø.
29 porque o nosso Deus é fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.