Hebreus 10
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs VC
1 Porque cuando yaj ca'yajpana'ṉ copøn como aṉgui'mdøjuse Moisés, jetse chøjcaṉgøpujtøyaju vøjpø tiyø maṉbapø tuc jøsijcam. Chøcyajpasena'ṉ vi'na, ji'ndyet mero vøjpø. Porque 'yamepit 'yamepit yaj ca'yajpana'ṉ pø'nøcuy cyojacøtoya porque Diosji'ṉna'ṉ sunba ityajø, pero nunca ja mus chi'yaj cuenta seguro o'ca ja itam cyoja.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 Porque o'ca chi'yajøna'ṉ cuenta que ja itam cyoja, entonces ji'naṉ syeguitzøcyaje va'cø yaj ca'yaj copøn jetse cyøna'tzøyajupø'is Dios.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Cuando chøcyajpana'ṉ jetse, jyajmutzøcyajpana'ṉ cyoja 'yamepit 'yamepit.
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 Porque toro nø'pi'nis ni chivu nø'pi'nis nunca ji'n mus yac jøcøjay ndø coja.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 Por eso cuando minu'c Cristo nascøsi, ñøjmay Jyata Dios:
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 Cuando yaj ca'yajpa copøn y pyoṉbø'yajpa cyojacøtoya, entonces ja mi ñchø'y contento jetsepø tzi'tøjcu'is.
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 Jicsye'c nø'møjtzi: “Jatay Dios, yø'cø ijtøjtzi: jujche mi sunbase mijtzi, øtz listo'tzi va'cø ndzøcø; como ijtuse jacho'yupø libru'omo va'cø jujche ndzøc øjtzi”.
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 Entonces jetse nømu vi'na: “Ja mi sunø copøn nø'pin, ni tzi'ocuy, ni poṉbø'yajupø copøn va'cø mi yac tzu'ṉayaj cyoja. Ja mi ñchø'y contento jetse aunque ijtu aṉgui'mguy va'cø jetse chøcyajø”.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 Jicsye'c nømgue'tu: “Jatay Dios, yø'cø ijtøjtzi; jujche mi sunbase mijtzi, øtz listo'tzi va'cø ndzøcø”. Jetse nømu va'cø yac jøcø vi'napø aṉgui'mguy y tzø'y jomepø.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 Y jomepø'omo Jesucristo'is chøc Diosis syunbase, tø yac tzø'tyamu masanbø, porque tumnacti mumu jamacøtoya chi'ocuyaj vyin va'cø tø coca'atyam ndø coja.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 Pero tumdum Israel pane te'ṉba y tumdum jama chøcpa pyane'ajcuy y vøti yaj ca'yajpa copøn vøti pø'nis cyojacøtoya. Pero jetse nunca ji'n cyøvajcøyaj cyojaji'ṉ.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Pero Cristo'is tumnacti chi'ocuyaj vyin va'cø tø coca'atyam ndø coja mumu jamacøtoya y después po'csu Diosis chø'na'ṉomo.
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 Y jeni nø jyo'cu hasta que yac mochi'ajyajtøjpa 'yenemigo y ni tim ji'nam musi'csye'ṉom chøcyajø como si fuera cyøte'nøyuse.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 Porque tumnacti o chi'ocuyaj vyin va'cø tø yac masa'najtamø va'cø tø yac pujtam vyøjomo Diosis vyi'naṉdøjqui mumu jamacøtoya.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 Porque jetseti tø tzajmacye'tpa Masanbø Espiritu Santo'is porque vi'na nømu:
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 Cuando cøjtu'cam jic jama, yø'csepø contrato ma'ṉbø ndzøc pønji'ṉ:
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 Y después Masanbø Espiritu Santo nømgue'tu:
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 Y yøti como ndø coja cøtocoyu'am, ji'nam pyena va'cø yaj ca'ayaj copøn ndø cojacøtoya como vi'nase.
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 Jetcøtoya ø mi ndøvøta'm, como jø'tu Jesusis ñø'pin øtzcøtoya, yøti jana na'tzcuy muspa tø tøjcøtyam Diosis vyi'naṉdøjqui como si fuera tø tøjcøpya más masanbø lugajromo.
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 Muspa tø tøjcøtyam jeni porque quenbapø'is tø aṉvajcatyamu jomepø tøjcøcuy. Ijtupøna'ṉ tucu vo'te va'cø jana tø tøjcøy más masanbø lugajromo y jet aṉvactøju'am cuando ca' Jesús.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 Y yøti Jesús myøja'ṉombø ndø panete tø coquenbapø'is Diosis tø 'yuneta'm.
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 Por eso tø jajmundzøcta'i Dios vøjpø tzocoji'ṉ y jana na'tzcuy porque ndø va'ṉjamba viyuṉsye como si fuera tø to'møyuse; cøvajcøyupø ndø tzocoji'ṉ va'cø ndø musø que ja it ndø coja, como si fuera cøtze'upø ndø coṉñø vøjpø nø'ji'ṉ.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 Ndø va'ṉjamda'i viyuṉsye y ndø tzamda'i que ndø mustamba que Diosis maṉba tø tzi'tam vøjpø itcuy, jana tø metzaṉgui'pstama'am. Porque Diosis chamu ti maṉba tø tzi'; y Diosis siempre chøcpa lo que chambase.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 Hay que va'cø ndø qui'pstamø jujche muspa nay tø cotzoṉdandøjø y va'cø nay tø sundandøjø y va'cø ndø tzøctam vøjpø tiyø.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 Como siempre va'cø tø tu'mdamø va'cø jana ndø jajmbø'tamø tu'mguy, como veneta'mbø'is jyajmbø'yajpase, ji'nam tu'myaje. En cambio hay que va'cø nay tø tzajmatyandøjø va'cø ndø tzøc vøjpø tiyø, y jet pyenate yøti porque nøm ñu'c jama va'cø min ndø Comi.
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Porque o'ca ndø musu'am viyuṉsyepø tiyø y todavía ndø ngustopit ndø tzøjca'ṉøpya ndø coja ndø ne'ṉgø, entonces ja itam eyapa maṉba'is tø coca'ay ndø coja.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 Ni ti más ja itø sino que va'cø tø na'ndzø cuando maṉba min jic jama cuando Diosis maṉba tø cøme'tztam ndø cojaji'ṉ, y qui'sca'pa maṉba poṉbø'yaj 'yenemigo juctyøjcomo.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 O'ca pø'nis ja yaj copujtay Moisesis 'yaṉgui'mguy, y metzcuy tu'cay pø'nis isyaj que ja yaj coputø, y cyøtza'møyaj aṉgui'mbacøsi, entonces yaj ca'yaju jic pøn, ja tyoya'ṉøyajø.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 Pero o'ca ja tyoya'ṉøyaj jete, entonces qui'pstam mi ne'ṉgø jujchepø más vøti castigø manba tzi'tøje tum pøn o'ca syaṉgonojcapya Diosis 'Yune, y cyomo'pya aunque tise Jesusis ñø'pin. Jet møja'ṉgojate porque Jesusis ñø'pinji'ṉ chøc Diosis contrato va'cø tø yac masa'najtamø, y jic pøn yac masa'najupøte jic nø'pinji'ṉ. Y también chøquipit cyonocpa jic pø'nis Espiritu Santo tø tzi'papø'is vøjpø tiyø ñe vyø'ajcupit. Por eso tiene que va'cø cyastigatzøctøj más vøti, que menos maṉba cyastigatzøcyaj ja yaj copujtapyapø'is Moisesis 'yaṉgui'mguy.
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 Porque ndø mustamba que ndø Comi nømu: “Ø ne'c ma'ṉbø ṉgastigatzøcyaje; ma'ṉbø ndzi'yaj cyoyoja”. Y emøc nømgue'tpa que ndø Comi'is manba cyøme'chaj ñe 'yune cyojaji'ṉ.
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 Por eso tø na'tzpa va'cø tø quec quenbapø Diosis cyø'omo.
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 Pero jajmutzøctamø como jujche tujcuse cøjtupø jama cuando jometøc nu'cu'øc sø'ṉgø mi ndzoco'yomda'm. Jicsye'c vøti mi ndzi' pømi va'cø mi ndondamø cuando mi istam toya mi ⁿyacsutzøctandøjumø.
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 Hay veces mi syijcayaju y mi ndyopo'o'nøyaju aunque i'is vyi'naṉdøjqui. Y mi ⁿyacsutzøcyaju y hay veces oyu mi mba'jtam mi ndøvø cuando jetse nø yacsutzøcyajtøjupø.
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Porque mi ndoya'ṉøtyamu somyajtøjupø, y cuando mi ṉgyøpøctandøju mumu tiji'ṉ mi nø'ijtamupøji'ṉna'ṉ, mi ṉgyasøtyamu. Porque mi mustamba mi ne'ngø que mi nø'ijtam tzajpomo más vøjta'mbø tiyø ji'n yajepø nunca.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 U mi i'nbø'tam mi ⁿvin, jajmutzøcta Dios. Y jetse maṉba mi mbøjcøchoṉdam vøjpø tiyø mø'chøqui como que mi ṉgoyoja.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Pero tiene que va'cø mi ndondam aunque tiyø pasencia'ajcupit, y va'cø mi ndzøctam como Diosis syunbase. Entonces maṉba mi mbøjcøchondam lo que Diosis mi nchamdzi'tamuse.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 Porque it Diosis 'yote jachø'yopø, nømba:
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Pues chøcpapø'is ø aṉgui'mguy maṉba quen vya'ṉjajmocupit, pero o'ca chacpa vya'ṉjajmocuy, øtz ji'n maṉ sun jetsepø.
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 Pero tø øtzta'm ji'n tø jetseta'm, uy ndø ndzactam ndø va'ṉjajmoṉguy, porque chacyajpapø'is maṉba tocoyaje. Pero ndø va'ṉjamdamba ndø Comi va'cø tø cotzoctamø va'cø tø quendam mumu jamacøtoya.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.