Gálatas 2
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs VC
1 Entonces jøsi'cam cøjtu'cam catorce ame vøco maṉvøjøtzøjque't øjtzi Jerusalén gumgu'yomo Bernabéji'ṉ, y øtz nømaṉgue'tuti'tzi Tito.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Ma'ṉøjtzi porque yac musø Diosis que jetsena'ṉ sunba va'cø ndzøcø. Cuando ne'ti ijta'møjtzi ndø tøvøji'ṉ covi'najø cotzøcyajtøjupø, entonces ndza'maṉvajca'yøjtzi jic vøjpø ote øtz ndzamgøpucspase eyata'mbø pø'nomo lo que ji'ndyet Israel pønda'm. Jetse ndzøjcøjtzi va'cø jana yaj ø ⁿyosaṉ ndzøjcupø'tzi y mapøtø'c ndzøqui.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Pero ø nønduṉ Tito, aunque griego pønete, ja pyenatzøcyajø va'cø syeña'øtyøjø Israel pø'nis syeñaji'ṉ (aunque ijtuna'ṉ jiṉø sunupø'is yac seña'øyajtøjø).
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Porque jiṉ ityajuna'ṉ nømyajpapøte que va'ṉjajmocuy tøvøta'mete pero ji'ndyet jicta'm. Nu'mnøtøjcøyajtøju va'cø cyøque'nøjayaj jujche libre tø ijtamba Cristo Jesusji'ṉ va'cø jana ndø tzøc jetsepø aṉgui'mguy. Sununa'ṉ penatzøcta'møjtzi va; cø ⁿyaj copujtam angui'mguy jetsepø.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Pero ni jujche ja nchøcta'møjtzi je'is syuñajpase ni chøtøn hora. Porque o'ca ndzøctambana'ṉ øjtzi je'is syunbase, ji'na'ṉ mus mi va'ṉjama'ṉøtyam viyuṉsyepø vøjpø ote.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Pero pø'nis cyomo'yajupø o'ca covi'najøta'mete, je'is ja chajmayajøjtzi ni ti jomepø. Pero aunque sea covi'najø'ajø, aunque ji'n cyovi'najø'aje, øtz nømba que ji'ndyet ni tiyø. Porque mumu pøn parejote Diosis vyi'naṉdøjqui.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Pero jic covi'najø'is ja chajmayajøjtzi ni tiyø jomepø, sino que chi'yaj cuenta que øtz tzamdzi'tøjøjtzi vøjpø ote va'cø ndzamgøpucs aunque jutipø pø'nomo, mientras Pedro tzamdzi'tøju vøjpø ote va'cø chamgøpucs Israel pø'nomo.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Porque cyotzoṉupø'is Pedro va'cø mus chamgøpucsoy vøjø Israel pø'nomo, mismo je'is cotzo'ṉøjtzi va'cø musø tzamgøpucsoy vøjø eyata'mbø pø'nomo.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Y como'yajtøjpana'ṉ Jacobo y Pedro y Juan o'ca más covi'najøta'mete. Cuando chi'yaj cuenta je'is que Diosis cotzo'ṉøjtzi jetse va'cø yosa, entonces nøcø'mitzta'møjtzi Bernabeji'ṉ va'cø myustøjø que vyø'møyaju øtz ndzøctambase. Vyø'møyaju que va'cø yosta'møjtzi aunque jujchepø pø'nomo, y ñe'c va'cø yosyajø Israel pø'nomo.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Único syuñaju va'cø jamda'møjtzi pobreta'mbø va'cø ṉgotzoṉdamø, y jetse øtz de por si na sunu ndzøjqueta.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Pero minu'c Pedro Antioquía cumgu'yomo, ⁿnøja'yøjtzi pø'nis vyi'naṉdøjqui que ji'na'ṉ vyøj nø chøjcuse.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 Porque ja miñajø'ctøc Jerusalén cumgu'yombø pøn cyø'vejyajupø Jacobo'is, cu'tpana'ṉ Pedro ji'ndyet Israel pø'nomo. Pero cuando miñaju'cam jic pøn cyø'vejyajupø Jacobo'is, ca'ṉbø' Pedro, tzu'ṉ nø cyu'tupøji'ṉ. Jetse chøjcu porque ña'tzpana'ṉ cyoquipyajpapø'is costumbre va'cø syeña'øyaj vyin; porque nø cyu'tupøji'ṉ, ja syeña'øyajøpøte.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Entonces eyapø va'ṉjajmoyajpapø Israel pøn tzu'ṉyajque'tu, como Pedro'is chøjcuse, aunque myusyaju que muspana'ṉ cyu'tyaj nø cyu'tyajupøji'ṉ. Hasta Bernabé jetse tzu'ṉgue't jetji'ṉ ji'n vyøjpø qui'psocuyji'ṉ.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Pero cuando ⁿisøjtzi que ji'na'ṉ chøcyaj vøjpø ote viyuṉsye, entonces øtz ⁿnøja'yøjtzi Pedro mumu tu'myajupø'is vyi'naṉdøjqui: “Mitz mi Israel pønete, pero mi ndzøcpa como ji'ndyet Israel pø'nis chøcyajpase. Ji'n mi ⁿyaj coput Israel pø'nis cyostumbreta'm. Entonces ¿ti'ajcuy sunba mi mbenatzøcyaj aunque jutzpø pøn lo que ji'ndyet Israel pøn va'cø yaj coputyaj Israel pø'nis cyostumbreta'm?”
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Viyuṉse tø øtz Israel pønda'mete porque jetseti pø'najta'ṉgue'tu como Israel pønse. Tø øtz ja it ndø coja como aunque ipø pø'nis ñe'se.
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Pero ndø mustamba que ji'n tø vyø'om puti Diosis vyi'naṉdøjqui ndø ne' ndø tzøquiji'ṉ aunque ndø yaj copujtajo'pa Moisesis 'yaṉgui'mguy; sino vø'om tø putpa o'ca ndø va'ṉjamba Jesucristo. Jetcøtoya ndø va'ṉjamdamba Jesucristo va'cø vyøjom tø pujtamø porque ndø va'ṉjamdamba aṉcø Cristo, y ji'ndyet porque ndø yaj copujtapya aṉcø Moisesis 'yaṉgui'mguy. Porque ni i ja it yaj copujtapya'is Moisesis 'yaṉgui'mguy va'cø jetse vyøjom putø Diosis vyi'naṉdøjqui.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Pero tø øtz o'ca sunba pujtam vyøjom Diosis vyi'naṉdøjqui Cristoji'ṉ, y quejpa que todavía øtz cojatzøqui tø pønda'metque't; ji'ndyet Cristo'is tø tzi'pa qui'psocuy va'cø tø cojapa'tø. Pues Cristo'is ni jujche ji'n jetsepø qui'psocuy tø tzi'tamø.
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 En cambio ndø ne'c ndø tzøcpa ndø coja o'ca ndø ndzacpa ji'n vyøjpø costumbre, y jøsi'cam minba ndø vøco pøjcøchoṉgue'te.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Como ja mus ndzøjcay Moisesis 'yaṉgui'mguy, entonces ja ṉgui'psøjtzi ø'ca maṉba cotzoc jetse, y por eso ca'use tzø'yø aṉgui'mgu'is ñøyicøsi; pero en cambio quenbati'tzi Diosis ñøyicøsi.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Como si fuera tumø ma'møtyøjøjtzi cruzcøs Cristoji'ṉ va'cø ca'ø, pero quenbati'tzi. Pero ji'ndyet øtz quene yøti, sino Cristo quenba ø ndzoco'yomo. Y yøti mientras nascøspø pønse ijtøjtzi, va'ṉjambøjtzi Diosis 'Yune va'cø cotzo'ṉø. Je'is sungo'nøjtzi y chi'ocuyaj vyin va'cø coca'øjtzi.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ji'nø suni va'cø jana ndø tzi' cuenta ti chøc Diosis tø øtzcøtoya ñe'c vyø'ajcupit. Porque o'ca vyøjomna'ṉ tø putpa aṉgui'mguy va'cø ndø yaj coputø, comequectina'ṉ ca' Cristo.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.