Gálatas 2
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs ARC
1 Entonces jøsi'cam cøjtu'cam catorce ame vøco maṉvøjøtzøjque't øjtzi Jerusalén gumgu'yomo Bernabéji'ṉ, y øtz nømaṉgue'tuti'tzi Tito.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Ma'ṉøjtzi porque yac musø Diosis que jetsena'ṉ sunba va'cø ndzøcø. Cuando ne'ti ijta'møjtzi ndø tøvøji'ṉ covi'najø cotzøcyajtøjupø, entonces ndza'maṉvajca'yøjtzi jic vøjpø ote øtz ndzamgøpucspase eyata'mbø pø'nomo lo que ji'ndyet Israel pønda'm. Jetse ndzøjcøjtzi va'cø jana yaj ø ⁿyosaṉ ndzøjcupø'tzi y mapøtø'c ndzøqui.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Pero ø nønduṉ Tito, aunque griego pønete, ja pyenatzøcyajø va'cø syeña'øtyøjø Israel pø'nis syeñaji'ṉ (aunque ijtuna'ṉ jiṉø sunupø'is yac seña'øyajtøjø).
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Porque jiṉ ityajuna'ṉ nømyajpapøte que va'ṉjajmocuy tøvøta'mete pero ji'ndyet jicta'm. Nu'mnøtøjcøyajtøju va'cø cyøque'nøjayaj jujche libre tø ijtamba Cristo Jesusji'ṉ va'cø jana ndø tzøc jetsepø aṉgui'mguy. Sununa'ṉ penatzøcta'møjtzi va; cø ⁿyaj copujtam angui'mguy jetsepø.
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Pero ni jujche ja nchøcta'møjtzi je'is syuñajpase ni chøtøn hora. Porque o'ca ndzøctambana'ṉ øjtzi je'is syunbase, ji'na'ṉ mus mi va'ṉjama'ṉøtyam viyuṉsyepø vøjpø ote.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Pero pø'nis cyomo'yajupø o'ca covi'najøta'mete, je'is ja chajmayajøjtzi ni ti jomepø. Pero aunque sea covi'najø'ajø, aunque ji'n cyovi'najø'aje, øtz nømba que ji'ndyet ni tiyø. Porque mumu pøn parejote Diosis vyi'naṉdøjqui.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Pero jic covi'najø'is ja chajmayajøjtzi ni tiyø jomepø, sino que chi'yaj cuenta que øtz tzamdzi'tøjøjtzi vøjpø ote va'cø ndzamgøpucs aunque jutipø pø'nomo, mientras Pedro tzamdzi'tøju vøjpø ote va'cø chamgøpucs Israel pø'nomo.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Porque cyotzoṉupø'is Pedro va'cø mus chamgøpucsoy vøjø Israel pø'nomo, mismo je'is cotzo'ṉøjtzi va'cø musø tzamgøpucsoy vøjø eyata'mbø pø'nomo.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Y como'yajtøjpana'ṉ Jacobo y Pedro y Juan o'ca más covi'najøta'mete. Cuando chi'yaj cuenta je'is que Diosis cotzo'ṉøjtzi jetse va'cø yosa, entonces nøcø'mitzta'møjtzi Bernabeji'ṉ va'cø myustøjø que vyø'møyaju øtz ndzøctambase. Vyø'møyaju que va'cø yosta'møjtzi aunque jujchepø pø'nomo, y ñe'c va'cø yosyajø Israel pø'nomo.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 Único syuñaju va'cø jamda'møjtzi pobreta'mbø va'cø ṉgotzoṉdamø, y jetse øtz de por si na sunu ndzøjqueta.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Pero minu'c Pedro Antioquía cumgu'yomo, ⁿnøja'yøjtzi pø'nis vyi'naṉdøjqui que ji'na'ṉ vyøj nø chøjcuse.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Porque ja miñajø'ctøc Jerusalén cumgu'yombø pøn cyø'vejyajupø Jacobo'is, cu'tpana'ṉ Pedro ji'ndyet Israel pø'nomo. Pero cuando miñaju'cam jic pøn cyø'vejyajupø Jacobo'is, ca'ṉbø' Pedro, tzu'ṉ nø cyu'tupøji'ṉ. Jetse chøjcu porque ña'tzpana'ṉ cyoquipyajpapø'is costumbre va'cø syeña'øyaj vyin; porque nø cyu'tupøji'ṉ, ja syeña'øyajøpøte.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Entonces eyapø va'ṉjajmoyajpapø Israel pøn tzu'ṉyajque'tu, como Pedro'is chøjcuse, aunque myusyaju que muspana'ṉ cyu'tyaj nø cyu'tyajupøji'ṉ. Hasta Bernabé jetse tzu'ṉgue't jetji'ṉ ji'n vyøjpø qui'psocuyji'ṉ.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Pero cuando ⁿisøjtzi que ji'na'ṉ chøcyaj vøjpø ote viyuṉsye, entonces øtz ⁿnøja'yøjtzi Pedro mumu tu'myajupø'is vyi'naṉdøjqui: “Mitz mi Israel pønete, pero mi ndzøcpa como ji'ndyet Israel pø'nis chøcyajpase. Ji'n mi ⁿyaj coput Israel pø'nis cyostumbreta'm. Entonces ¿ti'ajcuy sunba mi mbenatzøcyaj aunque jutzpø pøn lo que ji'ndyet Israel pøn va'cø yaj coputyaj Israel pø'nis cyostumbreta'm?”
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Viyuṉse tø øtz Israel pønda'mete porque jetseti pø'najta'ṉgue'tu como Israel pønse. Tø øtz ja it ndø coja como aunque ipø pø'nis ñe'se.
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 Pero ndø mustamba que ji'n tø vyø'om puti Diosis vyi'naṉdøjqui ndø ne' ndø tzøquiji'ṉ aunque ndø yaj copujtajo'pa Moisesis 'yaṉgui'mguy; sino vø'om tø putpa o'ca ndø va'ṉjamba Jesucristo. Jetcøtoya ndø va'ṉjamdamba Jesucristo va'cø vyøjom tø pujtamø porque ndø va'ṉjamdamba aṉcø Cristo, y ji'ndyet porque ndø yaj copujtapya aṉcø Moisesis 'yaṉgui'mguy. Porque ni i ja it yaj copujtapya'is Moisesis 'yaṉgui'mguy va'cø jetse vyøjom putø Diosis vyi'naṉdøjqui.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Pero tø øtz o'ca sunba pujtam vyøjom Diosis vyi'naṉdøjqui Cristoji'ṉ, y quejpa que todavía øtz cojatzøqui tø pønda'metque't; ji'ndyet Cristo'is tø tzi'pa qui'psocuy va'cø tø cojapa'tø. Pues Cristo'is ni jujche ji'n jetsepø qui'psocuy tø tzi'tamø.
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 En cambio ndø ne'c ndø tzøcpa ndø coja o'ca ndø ndzacpa ji'n vyøjpø costumbre, y jøsi'cam minba ndø vøco pøjcøchoṉgue'te.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Como ja mus ndzøjcay Moisesis 'yaṉgui'mguy, entonces ja ṉgui'psøjtzi ø'ca maṉba cotzoc jetse, y por eso ca'use tzø'yø aṉgui'mgu'is ñøyicøsi; pero en cambio quenbati'tzi Diosis ñøyicøsi.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Como si fuera tumø ma'møtyøjøjtzi cruzcøs Cristoji'ṉ va'cø ca'ø, pero quenbati'tzi. Pero ji'ndyet øtz quene yøti, sino Cristo quenba ø ndzoco'yomo. Y yøti mientras nascøspø pønse ijtøjtzi, va'ṉjambøjtzi Diosis 'Yune va'cø cotzo'ṉø. Je'is sungo'nøjtzi y chi'ocuyaj vyin va'cø coca'øjtzi.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 Ji'nø suni va'cø jana ndø tzi' cuenta ti chøc Diosis tø øtzcøtoya ñe'c vyø'ajcupit. Porque o'ca vyøjomna'ṉ tø putpa aṉgui'mguy va'cø ndø yaj coputø, comequectina'ṉ ca' Cristo.
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.