Atos 28
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs VC
1 Cuando cotzoctamujcam, entonces musta'møjtzi cucnasis ñøyina'ṉ Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Y jenda'mbø iti'sta'm vøco'ni pøjcøchoṉda'møjtzi. Yac tzojcatya'mø juctyøc va'cø samdamø, porque pacacna'ṉ, y nømna'ṉ quec tuj.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pablo'is piṉaṉdøpdøpvøy namguy va'cø cyot juctyøjcomo. Nømna'ṉ pyoy tum tzan nutzcø'is, y tziningøne'c Pablo'is cyøcøsi.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Y cuando isyaju'øc jenda'mbø iti'is tziningøne'c cyø'cøs tzan, nø ñøjayajtøj tumdumø:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Pero Pablo'is cyøyøjøy tzan juctyøjcomo, y ni ti ja chøjcay Pablo tza'nis.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Pø'nista'm nømna'ṉ cyomo'yaju que maṉbana'ṉ siṉ tumnajcøsi, o si no joviti maṉbana'ṉ quec ca'upø. 'Ya'myaj ya'i hora, y ni jutzpø toya ja ñø'itø. Entonces qui'psvitu'yaju, nømyaju:
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Jic lugajromo ijtuna'ṉ nas juyita'm cucnas covi'najø'is ñe. Covi'najø'is ñøyi Publio. Y je'tis pøjcøchoṉda'møjtzi tyumø tzocoy. Jiṉ tzø'tya'møjtzi tu'cay jama.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Y jen ijtuna'ṉ Publio'is jyata øṉgu'yomna'ṉ ijtu. Nø ñutzø'øyu y nø ñø'pindzajcoyu. Entonces Pablo tøjcøy ijtumø je ca'epø, y 'yo'nøy Dios, y cyojtay cyø' ca'epø'is vyingøsi, y yac tzocjcu.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Yøcse tujcujcam, miñajque'tuti eyata'mbø cucnas pønda'm ca'eta'mbø, y yac tzocyajque'tuti.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Y vøti yajyamyajøjtzi yø'ṉista'm; y cuando tzu'ṉda'møjtzi, tzi'ta'møjtzi lo que sundambapøna'ṉtzi para viajecøtoya.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Tu'cay poyapit tzu'ṉda'mø jiṉø eyapø barco'omo. Je barco Alejandría cumgu'yombøte, y jiṉ cyøjtay pacac aṉsøṉ jic cucnasomo. Y ijtuna'ṉ comi chøquita'm barco'is vyi'nomo ñøjayajpapø Cástor y Pólux.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Jetse tzu'ṉda'møjtzi y nu'cta'møjtzi Siracusa cumgu'yomo. Je'nø oy tzø'tyam tu'cay jama.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 De jeni tome acapoya cøjta'møjtzi entero hasta que nu'cta'møjtzi Regio cumgu'yomo. Y jyo'pit popyana'ṉ sava va'cø tø sujnømaṉdam jut sunbamø tø maṉdyamø. Y metza jamapit nu'cta'møjtzi Puteoli cumgu'yomo.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Jeni mba'jta'møtzi ø va'ṉjajmoṉguy tyøvøta'm. Je'tista'm yac tzø'tyam øjtzi jeni cu'yay jama. Y jen tzu'ṉda'møjtzi, nømna'ṉ maṉdam Roma cumgu'yomo.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Cuando myusyaj jiṉda'mbø ø va'ṉjajmoṉguy tyøvø'sta'm que nømna'ṉ ø mindamu, miñaju va'cø min tzoṉdam øtzta'm. Vene'aṉbø'nis tzoṉda'møjtzi nøjayajpamø Foro de Apio, y vene'aṉbø'nis tzoṉda'møjtzi nøjayapamø Tu'cay Tabernas. Isyajujcam Pablo'is Roma cumguyomda'mbø, ñøjay yøscøtoya Dios y paquichoco'yaju.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Entonces cuando nu'ctamuca'mtzi Roma cumgu'yomo, soldado covi'najø'is chi'ocu'yaju presota'm eyapø cyovi'najøcøs jiṉø. Pero chi' permiso Pablo va'cø it emøc, tumbø soldado'is va'cø cyoquena.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Cuando nu'c Pablo jeni, tu'cay jamapit vyejtu'myaj Israel pøn govi'najøta'm. Tu'myajucam, Pablo'is ñøjayaju:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Cuando je romano pø'nis cyøme'chajøjtzi ø ṉgojapit, sunbana'ṉ ø sombø'yajø, porque ja pya'tayaj ø ṉgoja va'cø yaj ca'yajø.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Pero Israel pø'nis ja vyø'møyajø, y jetcøtoya tiene quena'ṉ øtz va'cø ⁿva'c permiso møja'aṉ aṉgui'mbapø Cesarcø'mø va'cø ø mavø. Pero ji'n chøṉ va'cø ṉgøtza'møyaj ø ṉgumguy tøvø.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Jetcøtoyapit mi nøvejta'møjtzi va'cø min mi ndø tu'ndamø va'cø nay tø o'nøytandøjø. Porque øtz va'ṉjambøjtzi que Diosis maṉba chøqui lo que chamuse para Israel pøngøtoyata'm, y por eso yøcse øtz vajtøjøjtzi cadenapit.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Jicsye'c Israel pø'nista'm ñøjayaj Pablo:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Pero øtz sunba ṉgøma'nøndyam mijtzi ti mi ndzamba, porque musta'mbøjtzi que aunque jujta'mbø'is yatzicotzøcyajpa yøcsepø va'ṉjajmocuy.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Pø'nista'm chajmayaj Pablo jutipø jama minba tyu'ñajque'te. Cuando nu'cu jyama, vøti pø'nis cyønu'cyaj Pablo cyojejcu'yomo. Desde namdzu Pablo'is cha'maṉvactzo'tzayaju jujche Diosis 'yaṉgui'mocuy. Cøti jama cha'maṉvajcayaju hasta tza'i'ajnømu'csye'ṉomo. Isindzi'yaju que jujche jyay Moisesis 'yaṉgui'mgu'yomo, y jujche jyayaj tza'maṉvajcoyajpapø'is; jetse viyuṉaju cuando min Jesús; y por eso vøj va'cø ndø va'ṉjam Jesús.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Y veneta'mbø'is vya'ṉjamyaj chamuse Pablo'is, y veneta'mbøis ja vya'ṉjamyajø.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Y como ji'na'ṉ pyarejo qui'psocutya'm, tzu'ṉyaju. Pero antes que tzu'ṉyaju, Pablo'is chajmayaj yøcsepø ote, ñøjayaju:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Ma o'nøyaj jic pønda'm, yøcse nøjayajø:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Porque yøṉ pø'nista'm ji'n qui'psyaj vøjø choco'yomda'm,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pues, mustamø que yøti maṉba tzajmayajtøj eyata'mbø pøn lo que ji'ndyet Israel pon jujche tø yaj cotzocpa Diosis. Y je'is maṉba cyøma'nøyaje.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Yø'cse chamujcam Pablo'is, tzu'ṉyaj Israel pønda'm, nømna'ṉ 'yonquipyaj ñe'comda'm.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pablo oy ya'e metza ame mø'chøqui tyøcnu'csi'omo, y yac tøjcøyaj mumu maṉba'is tu'ñaje.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Jana na'tzcuy chajmayajpana'ṉ jujche Dios aṉgui'mbase, y aṉmachi'yajpana'ṉ ndø Comi Jesucristo'is 'yaṉma'yocuy, y ni i'is ja ya'inducø.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.