1 Coríntios 3
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs VC
1 Ø mi ndøvøta'm, ja mus ni mdza'maṉvajcatyamø como ndø tza'maṉvajcatyambase cyøma'nøpyapø'is Espiritu Santo. Sino tiene quena'n va'cø mi ndza'maṉvajcatyamø como que nascøspø musocuy ñø'ijtupø'is. Como tum che'pø une'is ji'n cyønøctøyøy mumu tiyø, jetse mitz ji'n mi ṉgønøctøyøtyame mumu Cristo'is 'yaṉma'yocuy.
1 A vós, irmãos, não vos pude falar como a homens espirituais, mas como a carnais, como a criancinhas em Cristo.
2 Como yavapø une ndø yac ucpa leche y ji'n mus ndø tzi' vi'jcuy, jetse mitz mi aṉmandyamu omba cøñøctøyøpø tiyø. Ja mus ni aṉmandyam más ji'n ndø cønøctøyøyipø tiyø. Porque ji'na'ṉ mi ṉgønøctøyøtyame, y jetseti hasta yøti'cse'nomo ji'n mi ngønøctøyøtyaṉgue'te.
2 Eu vos dei leite a beber, e não alimento sólido que ainda não podíeis suportar. Nem ainda agora o podeis, porque ainda sois carnais.
3 Porque hasta como yøti mi ṉgui'pstamba como nascøspø pø'nis qui'pspase. Como mi aṉsujnatyamba aunque ti mi ndøvø'is ñe', y mi ne'ṉgomo mi 'yonguiptamba y mi ñe'ndzøctamba, viyuṉse jetse nascøspø pønse mi ṉgui'pstamba y mi ndzøctamba.
3 Com efeito, enquanto houver entre vós ciúmes e contendas, não será porque sois carnais e procedeis de um modo totalmente humano?
4 Porque cuando tum nømba: “Ø ṉgovi'najø Pablø”, y eyapø nømba: “Ø ngovi'najø Apolos”, jetse mi ngui'pstamba como nascøspø pønse.
4 Quando, entre vós, um diz: Eu sou de Paulo, e outro: Eu, de Apolo, não é isto modo de pensar totalmente humano?
5 Øjchøn pablo øtz ji'n chøṉ ni tiyø, ni ji'ndyet ni tiyø Apolos. Namas nømdichø coyostaṉgue'tupø. Øtz mi ndza'maṉvajcatya'møjtzi como aṉgui'mdamuse ndø Comi'is tum dum pøn, y jetse mi va'ṉjamdamu ndø Comi.
5 Pois que é Apolo? E que é Paulo? Simples servos, por cujo intermédio abraçastes a fé, e isto conforme a medida que o Senhor repartiu a cada um deles:
6 Como tømbu ndø niptambase y tzø'pya nasacø'mø, jetse øtz mi mdzajmatyamu Diosis 'yote y mi ndzococyøsi mi yac tzø'tyamba. Y entonces como tum nipi ndø ṉgøtejcøpya nø'ji'ṉ y pømipøjcaṉøpya; jetse Apolosis mi ncha'maṉvajca'ṉøjayu Dios 'yote. Pero como Diosis yac tzocpa nipi, jetse Diosis mi yac pømipøjcaṉøtyamu mi va'ṉjajmoṉguji'ṉ. Así es que øtz o nimbi, Apolosis o ñø'øyi, pero Diosis yac tzoc nipi.
6 eu plantei, Apolo regou, mas Deus é quem fez crescer.
7 Entonces nijpapø'is ji'n mus chøjcay tyøm, ni cyojtapyapø'is nø' ji'n mus chøjcay tyøm, sino Diosis muspa chøjcay tyøm. Jetse øtz ji'n chøṉ ni tiyø; ni Apolos ji'ndyet ni tiyø; sino Diosis mi ṉgyotzoṉdamba va'cø mi va'ṉjajmoṉdyamø.
7 Assim, nem o que planta é alguma coisa nem o que rega, mas só Deus, que faz crescer.
8 Como ñijpapø'is y cyotejcøyupø'is tumø'omo yosyajpa, jetse øjtzi y Apolosji'ṉ tumø'omo yosta'mbøjtzi, y tumdumbøn maṉba ndø pøctam ndø coyaja jujche ose tø yostame.
8 O que planta ou o que rega são iguais; cada um receberá a sua recompensa, segundo o seu trabalho.
9 Tumø'omo øtz yosta'mbøjtzi Diosji'ṉ. Y como tum nipi ndø toya'ṉøpya, jetse mi ndyoya'ṉøtyamba Diosis.
9 Nós somos operários com Deus. Vós, o campo de Deus, o edifício de Deus.
10 Como tum vøjpø no'tzpapø no'tztzo'tzpa, jetse Diosis tzamdzi øtzi va'cø yoscho'tzø mijtzomda'm como ñe'c Diosis tzi'use qui'psocuy. Y yøti eyapø nø yosque'tu mijtzomda'm Diosis 'yoteji'ṉ. Y como ño'tzpapø'is tiene que va'cø chøjcay cuenda ño'tze, jetse yospapø Diosis 'yoteji'ṉ tiene que va'cø chøjcay cuenda jujche nø cha'maṉvajcu.
10 Segundo a graça que Deus me deu, como sábio arquiteto lancei o fundamento, mas outro edifica sobre ele.
11 Jesucristo cojtøju como primero no'tzo'tzcusye y ni i'is ji'nam mus cyot eyapø no'tzo'tzcuy jøsi'cam. Jesusji'n tø itpa si fuera como ndø tøc ndø tzøcpase.
11 Quanto ao fundamento, ninguém pode pôr outro diverso daquele que já foi posto: Jesus Cristo.
12 Cho'tzumø nø'tzecøsi, como si fuera muspa ndø tzøc ndø tøc oropø, platapø, suñita'mbø tza'pø, cupyø, so'cpø, apyø.
12 Agora, se alguém edifica sobre este fundamento, com ouro, ou com prata, ou com pedras preciosas, com madeira, ou com feno, ou com palha,
13 Tumdum bø'nis maṉba quej yosaṉ jujchepø chøcpa Cristoji'n. Minbapø jama'omo cuando maṉba tø cøme'tztøji jujche tø yosu, como si fuera juctyøjquis maṉba chøjquisi jutipø poṉbø'pa. Tumdum pøn jen maṉba quej ndø yosaṉ jujche tø yosu.
13 a obra de cada um aparecerá. O dia {do julgamento} demonstrá-lo-á. Será descoberto pelo fogo; o fogo provará o que vale o trabalho de cada um.
14 Entonces como si fuera vi'natambø'is ñøtzo'tzupø yosaṉ maṉba ndø nøctzøjcaṉøyi. Y o'ca tø yospa vøjø y como si fuera ji'n pyoṉbø'i ndø ⁿyosaṉ, maṉba ndø mbøc ndø coyoja.
14 Se a construção resistir, o construtor receberá a recompensa.
15 O'ca i'is yosaṉ poṉbø'pa, tocoyujcame yosaṉ aunque ñe'c cotzocpa. Como tum pøn putpase juctyøjcomo, jetse maṉba cotzoque.
15 Se pegar fogo, arcará com os danos. Ele será salvo, porém passando de alguma maneira através do fogo.
16 Hay que va'cø mi ndzi'tame cuenta que mitzta'm Diosis mi myasandøc, y mi ñøc'ijtøtyamba Diosis 'Yespiritu'is como si fuera masandøc nøc ijtøyuse.
16 Não sabeis que sois o templo de Deus, e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Como Diosis tø myasandøcta'm, o'ca øtz ndø yacsutzøcpa ndø vin ndø tzøjcu ancø yatzitzoco'yajcuy, jetse ndø yacsutzøjcapya Diosis myasandøc, y Diosis maṉba tø yac tocoye. Porque øtzta'm Diosis tø masandøcta'm, y masanbøte Diosis myasandøc.
17 Se alguém destruir o templo de Deus, Deus o destruirá. Porque o templo de Deus é sagrado - e isto sois vós.
18 Ni i u mi yac aṉgøma'cøtyam mi ⁿvin. O'ca ijtu mijtzomda'm cyomo'pyapø'is vyin que más musopya nascøspø musocuji'ṉ, mejor va'cø it como ni ti ji'n myusise; Diosis myusocuy va'cø pyøcø.
18 Ninguém se engane a si mesmo. Se alguém dentre vós se julga sábio à maneira deste mundo, faça-se louco para tornar-se sábio,
19 Porque yøṉ nacøspø pø'nis myusocuy Diosis cuentacøsi jovi'ajcutite. Ñømbase libru'omo: “Musopyapø yaj quecpa Diosis como trampa'omse mismo myusocuji'ṉ”.
19 porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; pois {diz a Escritura} ele apanhará os sábios na sua própria astúcia {Jó 5,13}.
20 Itque'tuti jachø'yupø: “Myuspa ndø Comi'is que comequectite musopyapø'is qui'psocuy”.
20 E em outro lugar: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, e ele sabe que são vãos {Sl 93,11}.
21 Por eso øtz ji'n mus tø nømø que øtz mbøjcøchoṉ más vøjpø pø'nis aṉqui'mguy y por eso øtz vøjpøti chøṉgue't: porque mumu tiyø mi ne'nda'm; porque Diosis mi nchi'upø, ji'ndyet pø'nis.
21 Portanto, ninguém ponha sua glória nos homens. Tudo é vosso:
22 Que sea Pablo, que sea Apolos, que sea Pedro, que sea nasacopac, que sea quenguy, que sea ca'cuy, que sea ijnømbase yøti, que sea maṉbase ijnøm jøsi'cam, cøyin mijtze ne'nda'm.
22 Paulo, Apolo, Cefas, o mundo, a vida, a morte, o presente e o futuro. Tudo é vosso!
23 Y tø øjta'm Cristo'se tø ñe'ta'm, y Cristo Diosis señe.
23 Mas vós sois de Cristo, e Cristo é de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.