1 Coríntios 3

Jomepø Testamento (ZOSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ø mi ndøvøta'm, ja mus ni mdza'maṉvajcatyamø como ndø tza'maṉvajcatyambase cyøma'nøpyapø'is Espiritu Santo. Sino tiene quena'n va'cø mi ndza'maṉvajcatyamø como que nascøspø musocuy ñø'ijtupø'is. Como tum che'pø une'is ji'n cyønøctøyøy mumu tiyø, jetse mitz ji'n mi ṉgønøctøyøtyame mumu Cristo'is 'yaṉma'yocuy.
1 Eu, porém, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, e sim como a carnais, como a crianças em Cristo.
2 Como yavapø une ndø yac ucpa leche y ji'n mus ndø tzi' vi'jcuy, jetse mitz mi aṉmandyamu omba cøñøctøyøpø tiyø. Ja mus ni aṉmandyam más ji'n ndø cønøctøyøyipø tiyø. Porque ji'na'ṉ mi ṉgønøctøyøtyame, y jetseti hasta yøti'cse'nomo ji'n mi ngønøctøyøtyaṉgue'te.
2 Leite vos dei a beber, não vos dei alimento sólido; porque ainda não podíeis suportá-lo. Nem ainda agora podeis, porque ainda sois carnais.
3 Porque hasta como yøti mi ṉgui'pstamba como nascøspø pø'nis qui'pspase. Como mi aṉsujnatyamba aunque ti mi ndøvø'is ñe', y mi ne'ṉgomo mi 'yonguiptamba y mi ñe'ndzøctamba, viyuṉse jetse nascøspø pønse mi ṉgui'pstamba y mi ndzøctamba.
3 Porquanto, havendo entre vós ciúmes e contendas, não é assim que sois carnais e andais segundo o homem?
4 Porque cuando tum nømba: “Ø ṉgovi'najø Pablø”, y eyapø nømba: “Ø ngovi'najø Apolos”, jetse mi ngui'pstamba como nascøspø pønse.
4 Quando, pois, alguém diz: Eu sou de Paulo, e outro: Eu, de Apolo, não é evidente que andais segundo os homens?
5 Øjchøn pablo øtz ji'n chøṉ ni tiyø, ni ji'ndyet ni tiyø Apolos. Namas nømdichø coyostaṉgue'tupø. Øtz mi ndza'maṉvajcatya'møjtzi como aṉgui'mdamuse ndø Comi'is tum dum pøn, y jetse mi va'ṉjamdamu ndø Comi.
5 Quem é Apolo? E quem é Paulo? Servos por meio de quem crestes, e isto conforme o Senhor concedeu a cada um.
6 Como tømbu ndø niptambase y tzø'pya nasacø'mø, jetse øtz mi mdzajmatyamu Diosis 'yote y mi ndzococyøsi mi yac tzø'tyamba. Y entonces como tum nipi ndø ṉgøtejcøpya nø'ji'ṉ y pømipøjcaṉøpya; jetse Apolosis mi ncha'maṉvajca'ṉøjayu Dios 'yote. Pero como Diosis yac tzocpa nipi, jetse Diosis mi yac pømipøjcaṉøtyamu mi va'ṉjajmoṉguji'ṉ. Así es que øtz o nimbi, Apolosis o ñø'øyi, pero Diosis yac tzoc nipi.
6 Eu plantei, Apolo regou; mas o crescimento veio de Deus.
7 Entonces nijpapø'is ji'n mus chøjcay tyøm, ni cyojtapyapø'is nø' ji'n mus chøjcay tyøm, sino Diosis muspa chøjcay tyøm. Jetse øtz ji'n chøṉ ni tiyø; ni Apolos ji'ndyet ni tiyø; sino Diosis mi ṉgyotzoṉdamba va'cø mi va'ṉjajmoṉdyamø.
7 De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 Como ñijpapø'is y cyotejcøyupø'is tumø'omo yosyajpa, jetse øjtzi y Apolosji'ṉ tumø'omo yosta'mbøjtzi, y tumdumbøn maṉba ndø pøctam ndø coyaja jujche ose tø yostame.
8 Ora, o que planta e o que rega são um; e cada um receberá o seu galardão, segundo o seu próprio trabalho.
9 Tumø'omo øtz yosta'mbøjtzi Diosji'ṉ. Y como tum nipi ndø toya'ṉøpya, jetse mi ndyoya'ṉøtyamba Diosis.
9 Porque de Deus somos cooperadores; lavoura de Deus, edifício de Deus sois vós.
10 Como tum vøjpø no'tzpapø no'tztzo'tzpa, jetse Diosis tzamdzi øtzi va'cø yoscho'tzø mijtzomda'm como ñe'c Diosis tzi'use qui'psocuy. Y yøti eyapø nø yosque'tu mijtzomda'm Diosis 'yoteji'ṉ. Y como ño'tzpapø'is tiene que va'cø chøjcay cuenda ño'tze, jetse yospapø Diosis 'yoteji'ṉ tiene que va'cø chøjcay cuenda jujche nø cha'maṉvajcu.
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei o fundamento como prudente construtor; e outro edifica sobre ele. Porém cada um veja como edifica.
11 Jesucristo cojtøju como primero no'tzo'tzcusye y ni i'is ji'nam mus cyot eyapø no'tzo'tzcuy jøsi'cam. Jesusji'n tø itpa si fuera como ndø tøc ndø tzøcpase.
11 Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que foi posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Cho'tzumø nø'tzecøsi, como si fuera muspa ndø tzøc ndø tøc oropø, platapø, suñita'mbø tza'pø, cupyø, so'cpø, apyø.
12 Contudo, se o que alguém edifica sobre o fundamento é ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 Tumdum bø'nis maṉba quej yosaṉ jujchepø chøcpa Cristoji'n. Minbapø jama'omo cuando maṉba tø cøme'tztøji jujche tø yosu, como si fuera juctyøjquis maṉba chøjquisi jutipø poṉbø'pa. Tumdum pøn jen maṉba quej ndø yosaṉ jujche tø yosu.
13 manifesta se tornará a obra de cada um; pois o Dia a demonstrará, porque está sendo revelada pelo fogo; e qual seja a obra de cada um o próprio fogo o provará.
14 Entonces como si fuera vi'natambø'is ñøtzo'tzupø yosaṉ maṉba ndø nøctzøjcaṉøyi. Y o'ca tø yospa vøjø y como si fuera ji'n pyoṉbø'i ndø ⁿyosaṉ, maṉba ndø mbøc ndø coyoja.
14 Se permanecer a obra de alguém que sobre o fundamento edificou, esse receberá galardão;
15 O'ca i'is yosaṉ poṉbø'pa, tocoyujcame yosaṉ aunque ñe'c cotzocpa. Como tum pøn putpase juctyøjcomo, jetse maṉba cotzoque.
15 se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele dano; mas esse mesmo será salvo, todavia, como que através do fogo.
16 Hay que va'cø mi ndzi'tame cuenta que mitzta'm Diosis mi myasandøc, y mi ñøc'ijtøtyamba Diosis 'Yespiritu'is como si fuera masandøc nøc ijtøyuse.
16 Não sabeis que sois santuário de Deus e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Como Diosis tø myasandøcta'm, o'ca øtz ndø yacsutzøcpa ndø vin ndø tzøjcu ancø yatzitzoco'yajcuy, jetse ndø yacsutzøjcapya Diosis myasandøc, y Diosis maṉba tø yac tocoye. Porque øtzta'm Diosis tø masandøcta'm, y masanbøte Diosis myasandøc.
17 Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque o santuário de Deus, que sois vós, é sagrado.
18 Ni i u mi yac aṉgøma'cøtyam mi ⁿvin. O'ca ijtu mijtzomda'm cyomo'pyapø'is vyin que más musopya nascøspø musocuji'ṉ, mejor va'cø it como ni ti ji'n myusise; Diosis myusocuy va'cø pyøcø.
18 Ninguém se engane a si mesmo: se alguém dentre vós se tem por sábio neste século, faça-se estulto para se tornar sábio.
19 Porque yøṉ nacøspø pø'nis myusocuy Diosis cuentacøsi jovi'ajcutite. Ñømbase libru'omo: “Musopyapø yaj quecpa Diosis como trampa'omse mismo myusocuji'ṉ”.
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; porquanto está escrito: Ele apanha os sábios na própria astúcia deles.
20 Itque'tuti jachø'yupø: “Myuspa ndø Comi'is que comequectite musopyapø'is qui'psocuy”.
20 E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são pensamentos vãos.
21 Por eso øtz ji'n mus tø nømø que øtz mbøjcøchoṉ más vøjpø pø'nis aṉqui'mguy y por eso øtz vøjpøti chøṉgue't: porque mumu tiyø mi ne'nda'm; porque Diosis mi nchi'upø, ji'ndyet pø'nis.
21 Portanto, ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso:
22 Que sea Pablo, que sea Apolos, que sea Pedro, que sea nasacopac, que sea quenguy, que sea ca'cuy, que sea ijnømbase yøti, que sea maṉbase ijnøm jøsi'cam, cøyin mijtze ne'nda'm.
22 seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, sejam as coisas presentes, sejam as futuras, tudo é vosso,
23 Y tø øjta'm Cristo'se tø ñe'ta'm, y Cristo Diosis señe.
23 e vós, de Cristo, e Cristo, de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.