Atos 23
Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs ARA
1 Jicsyejcam Pablo'is 'ya'm tu'mbø'yajupø aṉgui'myajpapø y ñøjayaju: ―Israel tøvøyta'm, Diosis ispøjtzi que musu'csye'ṉomo, ndzøjcøjtzi vøjpø tiyø hasta yøticsye'ṉomo, y jetse aṉjamba ø ⁿvin contento.
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Jicsyejcam møja'aṉbø pane Ananiasis 'yaṉgui'myaj pøn te'ñajupø tome va'cø 'yaṉnøctza'ṉøyaj Pablo.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Pero ñøjay Pablo'is: ―Mitz maṉba mi ñchaṉ Diosis. Como jamgønacsøyupø no'tze suñi quenba, jetse mitz vøjpø pønse mi ṉgyenba; pero mi ṉgui'psocuy ji'n vyøjø. Porque mitz mi mbyo'cspa va'cø mi vøjøndzøc va'cocuy jujche ijtuse angui'mguy, pero mi ndø yac tzaṉdøjpa ja itøse angui'mguy.
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Y tome te'ñajupø'is ñøjayaj Pablo: ―¿Ticøtoya mi aṉdzoṉba Diosis myøja'ṉombø pane?
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pablo nømu: ―Tøvøyta'm, ji'na'ṉø nø musu o'ca møja'ṉombø panete, porque yøcse jachø'yupøte: “Uy mi yandzicotzøc mi ṉgumguy covi'najø”.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Entonces qui'psmin Pablo'is que vene pø'nis saduceo va'ṉjajmocuy ñømaṉyaju y vene pø'nis fariseo va'ṉjajmocuy ñømaṉyaju, y Pablo pømi nømu aṉgui'myajpapø tyu'myajumø: ―Tøvøyta'm, øjchøṉ fariseo, y fariseo'is chøṉ 'yune. Jetcøtoya mi ndø cøva'cøtyamu, porque muspøjtzi que manba tø visa'tame tø ca'tamujcam.
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Yøcse nømujcam, oy quiptocoyaj fariseota'm saduceoji'ṉda'm, y jetse ve'nbø'yaj tu'myajupø.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Porque nømyajpa saduceo que ji'n visa'yaj ca'yajupø, y nømyajque'tpa que ja it ni jujchepø aṉgeles, y ja it ni jujchepø espiritu. Pero fariseo nømyajpa ijtuti angeles y espiritu y que visa'yajpa ca'yajupø.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Por eso oy vejmøjtzøyaje, y tenchuṉyaj aṉma'yoyajpapø aṉgui'mgupit fariseo'is ñe'ta'm y onguipyaju, nømyaju: ―Ni ti coja ji'n ndø pa'tatyam yøṉ pø'nis ñe. O'ca espiritu'is 'yo'nøyu, o o'ca angelesis 'yo'nøyu, uy tø ya'inductam Dios.
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Jetse møja'aṉ onguipyaju, y na'tz møja'aṉ soldado covi'najø utyemna'ṉ ñamatucyaj Pablo je'tista'm. Por eso cyø'vejyaj soldado va'cø myø'ñajø va'cø ñucyaj Pablo, va'cø ñøputyaj cujcomo y va'cø ñømaṉyaj soldado tøjcomo.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Mismo tzu'cøsi cyønu'c Pablo ndø Comi'is y ñøjayu: ―Uy mi ña'ndzu, Pablo, oyuse mi ndø cotzam Jerusalén gumgu'yomo, jetseti sungue'tpøjtzi va'cø maṉ mi ndø cotzamgue't Roma cumgu'yomo.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Y sø'ṉbønømujcam tu'mbajcayaj vene Israel pønda'm va'cø yaj ca'yaj Pablo. Nømyaju que va'cø yaj coja'ajyaj Diosis o'ca cu'tyajpa ucyajpa mientras que ji'n yaj ca'yaj Pablo. Hasta que yaj ca'yajpa jete, entonces maṉba cu'tyaje ucyaje.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ijtuna'ṉ más de cuarenta pønda'm nø tyu'mbajcayaj jetse.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Cyømaṉyaj yø'ṉista'm pane covi'najøta'm y tzambøndøcvay y ñøjayaju: ―Øtzta'm nømda'møjtzi que va'cø yaj coja'ajtam Diosis o'ca cu'jta'mbøjtzi ucta'mbøjtzi mientras que ji'n ⁿyaj ca'tam Pablo.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Jetcøtoya yøti mitzta'm mi aṉgui'mdambapø'is nøjatyam mi aṉgui'mba tyøvøta'm va'cø mi va'catyam møja'aṉ soldado covi'najø va'cø ñøput Pablo jomi mi vi'na'ṉdøjqui, como si fuera maṉbase mi ṉgøme'tztam mø'chøqui ti chøjcu. Y øjta'm ma'ṉbø ijtam listo va'cø ndø yaj ca'tamø antes que nu'cpa aṉgui'mgu'yomo.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Pablo'is jyamu une'is myanu jujche nøtu'mbajcayaju, y maṉu y tøjcøy ityajumø soldado y chajmayaj Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Entonces vyejay Pablo'is tum soldado covi'najø y ñøjayu: Tø nømaṉjay yøṉ soca møja'aṉ soldado covi'najøcø'mø, porque it ti maṉba chajmaye.
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Jicsyejcam soldado covi'najø'is ñømaṉ soca møja'aṉ soldado covi'najøcø'mø y nømu: ―Je somdøjupø pø'nis ñøyipø'is Pablo, je'is ø veja'yøjtzi y nøja'yøjtzi va'cø mi nømijnay yøṉ soca, porque ma mi ñchajmay ti sunba mi nchajmaye.
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Y jitinømaṉ cyø'cøsi ne'ti møja'aṉ soldado covi'najø'is y 'yocva'cu ñøjay soca: ―¿Ti sunba mi ndø tzajmayø?
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Y nømu: ―Nø chamdu'mbajcajyaj Israel pønda'm que maṉba mi 'yo'nøyaje va'cø mi nømbut jomi Pablo aṉgui'mbapø'sta'm vi'naṉdøjqui, como si fuera maṉbase ocva'cyaj más mø'chøqui ti chøjcu.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Pero mitz u mi ndzøc jujche syuñajpase; porque más de cuarenta pø'nis nø jyo'cyaju. Jicta'm nømyaju: “Mejor va'cø yaj coja'ajtam øjtzi Diosis o'ca ṉgu'tamba uctamba mientras que ji'n ndø yaj ca'tam Pablo”. Y yøti listo ityaju y nø jyo'cyaju ti mi ndzamba.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Jicsyejcam yac maṉ soca møja'aṉbø soldado covi'najø'is y ñøjayu: ―U mi yac mus ni iyø o'ca mi ndø tzajmay ti nø mi musu.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Jicsyejcam møja'aṉ soldado covi'najø'is vyejay metzcuy soldado covi'najø y ñøjayaju: ―Mitz maṉba mi alistatzøctam tzu'cøtoya las nueve sye'ṉomgøtoya docientos soldados, y otro setenta caballacøs va'cø myaṉyajø, y otro docientos lanzaji'ṉda'mbø va'cø myaṉyaj Cesarea cumgu'yomo;
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 y va'cø ñø'ityaj listo caballo va'cø pyo'cs nømaṉ Pablo'is. Y jetse va'cø ñømaṉyaj gobierno Felixcø'mø, jetse va'cø ñu'c vøjø.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Y chøjcay carta møja'aṉ soldado covi'najø'is yøcse nømbapø:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Øjchøṉ Claudio Lisias. Øtz mi ⁿjajyamba mijtzi møja'aṉbø gobierno Félix. Øtz mi yuschi'pøjtzi.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Ñucyaj Israel pø'nista'm yøṉ pøn y mana'ṉ yaj ca'yaje. Y øtz ṉgønu'cøjtzi vøtipø soldadoji'ṉ va'cø ⁿyaj cotzoca, cuando musøjtzi que romano pønete.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Y como øtz sunbana'ṉ mus ticøtoya nø cyøva'cøyaju, nøma'ṉøjtzi Israel pøn covi'najø tyu'myajpamø.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Y jeni ma'nøjtzi que cyøva'cøyajpana'ṉ que ji'na'ṉ cyo'aṉjajmaye ñe' 'yaṉgui'mgutya'm. Pero ni ja ityøna'ṉ ni jutzpø cyoja va'cø ndø yaj ca'ø, ni va'cø ndø somø.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Pero o'yø tzajmatyøje que nømna'ṉ cyømejcøyaj Israel pø'nista'm va'cø yaj ca'yaj yøṉ pøn. Y yøti øtz yø'c nø ṉgø'veju mi vi'naṉdøjqui, y nøjayaju'mtzi cyøva'cøyaju'is mitzcøsi va'cø cyøva'cøyajø. Adios”.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Soldado'is pyøcyaj Pablo aṉgui'myajtøjuse y ñømaṉyaj tzu'cøsi Antípatris cumgu'yomo.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Y jyo'pit soldado vitu'yajque't ityajumø, y chacyaj caballo po'csyajupø Pabloji'ṉ va'cø maṉ chacpø'yajø jut nø cyø'vejtøjumø.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Nu'cyajujcam Cesarea cumgu'yomo, soldado'is chi'ocuyaj carta y chi'ocuyaj Pablo gobiernocøsi.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Gobierno'is tyu'n carta y 'yocva'cu jutipø cumgu'yombøte. Y tzajmatyøju que Cilicia nasombø pønete.
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Ñøjay gobierno'is Pablo: ―Cuando miñajpa mi ṉgyøva'cøyajupø'is, jicsye'c maṉba mi ṉgøma'nøyi. Entonces 'yaṉgui'myaj soldado va'cø cyoqueñaj Pablo Herodesis pyalacio'omo.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.