Marcos 6
zin (ZIN) vs NVT
1 Yeézu yaalugáyo okwo, yaásuba omu mugoongo gwo owáabo, na abaheémba boómwe baámukulaatíla.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Obuchilo echilo che Endaálikizo kichaáhikile, yaábaanza kweégesa omu isomelo. Béenzi áabo abaamuhuliile baásobelwa. Bakaba nibeebuúza báti, “Aa! Ngási ogu abonesize nkáhi aga góona? Káandi, abonesize nkáhi amasala góona nka aga, na amagala go kukola amahano nka ago?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Óogu tíwe ogwo omusala miti, mutábani wa Mariamu, na abalumuna ni Yakobo, Yose, Yuda na Simoni? Ngási, banyáanya tibatuleéne neechwe aha?” Baásaaya habwa weényini, baáleka kumwiíkiliza.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Yeézu yaábagaambila aáti, “Omubáasi akuzibwa hoóna hoóna, náho tayina ikuzo omu muzihwa gwo owáabo, tayina ikuzo hali badugu boómwe no owoómwe.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Bityo, Yeézu talahikize kukolayo okwo amahano méenzi, náho akateelaho emikono abalwéele bache no kubachíza.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Yaásobelwa bwooli habwo kuba abaantu abo tibalamwiíkiliize.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Yaábéeta abaheémba boómwe ikúmi na bábili. Yaábaha amagala go kusohoza abaantu amazimu, yaábasiíndika bábili bábili.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Yaábalagila aáti, “Mutatwáala chiintu choóna chóona omu luzeendo lwéenyu náho oluhiimbo lwoónka. Mutatwaála ensáho, nali omukaate, nali empilya.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Muzwaále enkeeto náho mutaakuzwaála ebizwáalo byo kuhiindula.”
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Káandi, yaábagaambila aáti, “Omu nzu yoóna yóona éezo balaabanyegeza, mwiikale omwo nyini, kuhika obuchilo mulaaluga ahaantu aho.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Káandi, hoóna hóona áaho balaáleka kubanyegeza nali kubahuliiliza, mulugého, mweekuunkumule enkuungu éezo éeli ha magulu gáanyu, neéba emanyiso ye ebiheno byáabo.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Abaheémba abo baalugáho, baábaanza kuboólekeelela abaantu nka nikwo batamwe no kubilekelela ebiheno byáabo no kumuhiindukila Múungu.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Babiinga amazimu méenzi, baábasiiga amazuta abalwéele béenzi, baábachiza.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Omukáma Herode Antipasi, akahuliza empola za Yeézu, habwo kuba akaba naamanyíika hóona. Abáandi bakaba nibagaámba báti, “Ni Yohana Omubatiza yaázoolwa kuluga omu bafwiile, niyo ensoonga ayina amagala go kukola amahano maháango nka ago.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Abáandi bakaba nibagaámba báti, “Yeézu ni Eliya.” Abáandi bakaba nibagaámba báti, “Weényini no omubáasi wa Múungu nka ababáasi abáandi ba kala.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Obuchilo Herode Antipasi yaáhuliile empola ezi, yaámuzila aáti, “Ogu ni Yohana, óogwo nkanogola omútwe. Yaázooka kuluga omu bafwiile!”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Aho aha bubaandizo Herode Antipasi weényini akaba alagiize nka nikwo Yohana akwaátwe, achiingilwe omu ibóhelo. Herode akakola aátyo habwo kuba akaba aswiile Herodia óogwo akaba ali muka mulumunáwe, alikwéetwa, Filipo.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Kuba Yohana akaba naamusoomboólela aáti, “No omuzilo omu méeso ga Múungu kuswéela omukázi wa mudugu waawe obuchilo achaali achili mwooyo.”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Mbwéenu amagaambo ago gakaleetelela Herodia kumutámwa Yohana, no kuloondela omuháanda gwo kumwíita, náho yaábulwa. Mbwéenu habwo kumunuliza Herodia, Herode Antipasi yaálagila Katiíkilo bamukwáate Yohana no kumuboha omu ibóhelo.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Náho akaba naamweemanya, kuba Herodia ataákwiiza kumwíita, habwo kuba akamutíina Yohana no okusoombookelwa nka nikwo, Yohana no omugololoke no mutakatíifu. Herode Antipasi ayeenda kumuhuliiliza Yohana bwooli, náho obuchilo yaamuhuliliize, azululukilwa.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ne echilo chimo Herodia akabona omuháanda muluunzi gwo kumwíita Yohana. Echilo cho kulya amazenyi go kuzaalwa kwoómwe Herode Antipasi, akabaángisa baalubago, abakúlu ba abalwaanila ngoma na abatégeki be éensi ya Galiláaya.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Obuchilo abazenyi kabeekéele, enkuuba ali muhala wa Herodia kayaataahilemo, akanegula, Herode na abazenyi boómwe baba baánulilwa. Omukáma Herode yaámugaambila omuhala ogwo aáti, “Onsabe choóna chóona éecho olikweenda, íinye niinkuha.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Yaálahila aáti, “Niinkuha choóna chóona éecho olikweenda, no óobu obwaata iheembe bwo obukáma bwaanze.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Niho ogwo muhala yaásohola ahéelu, yaámubúuza nyina aáti, “Máaha, nsábe chiíha?” Nyina yaámugalulila aáti, “Sába akuhe mútwe gwa Yohana Omubatiza.”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Omuhala ogwo yaásuba bwaangu aha mukáma, yaámugaambila aáti, “Niinyeénda oómpe óobu nyini omútwe gwa Yohana Omubatiza aha lutemele lwe embaáhu.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Omukáma yaázuzubalilwa bwooli, náho habwe echilahilóche omu méeso ga abazenyi boómwe, talayeenzile kumwaángilila.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Mala Omukáma yaámusiíndika katiíkilo azeénde kumunogola Yohana omútwe. Katiíkilo yaázeenda omu ibóhelo, yaánogola omútwe gwa Yohana.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Yaáguléeta omútwe gwa Yohana aha lutemele, yaágumuha ogwo muhala wa Herode, náwe yaágumutwaálila nyina.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Obuchilo abaheémba ba Yohana baáhuliile ago, baázeenda, baátwáala omutúumbi gwoómwe, baáguziika omu mbi.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Obuchilo entumwa za Yeézu zaasubile, zaákoba omu méeso ga Yeézu, baámugaambila góona áago baákozile na áago baayegesize.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Kwiingana na abaantu béenzi bwooli áabo bakaba baliho, abáandi bakaba nibeéza, abáandi bakaba nibalugaho, Yeézu na abaheémba boómwe baábulwa omwáanya gwo okulya. Yaábagaambila abaheémba boómwe aáti, “Mwiíze, tuzeénde ahaantu ahatéena baantu, tubone kuhuúmula kache.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Baalugáho boónyini kwo bwáato, baázeenda ahaantu áaho ahatéena abaantu.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Náho obuchilo bakalugayo abaantu béenzi baábabona, baábamanya. Abaantu abo hamo na abáandi kuluga omu mizihwa míinzi baábelukiilila lwa amagulu, baábeebeembelela kuhika okwo áaho bakaba nibazeénda.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Obuchilo yaásooka omu bwáato, yaábona embága mpáango ya abaantu. Yaábazilila echiganyizi, habwo kuba bakaba bali nke entaama zitéena omulíisa. Yaábaanza kubeégesa amagaambo méenzi.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Obuchilo izóoba kalyaaheénzile omukóno, abaheémba boómwe beeza hali weényini, baámugaambila báti, “Aha tuli no omu chitúuntu, ne ensiimbaazi yeéliliza.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Obalage abaantu aba, bazeénde omu mitúulo beégulile ebyookulya.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Náho Yeézu yaábagalulila aáti, “Íimwe Mubáhe ebyookulya.” Baámubúuza báti, “Nooyeénda íichwe tuzeénde kubagulila emikaate ye edináali magána abili tubone kubaha balye?”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Yeézu yaábabúuza aáti, “Ngási, mwiina emikaate engáhi? Nimuzeénde muleebe.” Baázeenda kuleeba, baásuba, baámugaambila báti, “Twiine emikaate itaanu ne eénfwi ibili.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Yeézu yaábagaambila aáti mubeekáze abaantu bóona empelo bunaanka aha bunyaansi.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Beékala empelo, abáandi igana, abáandi makúmi ataanu ataanu.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Yeézu yaátwáala emikaate itaanu ezo ne eénfwi ibili, yaálalamila omu igulu, yaámusiima Múungu. Niho yaázimenyula emikaate, yaábaha abaheémba boómwe babone kubagabila abaantu bóona emikaate ne eénfwi.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Abaantu bóona baálya, baáhaaga.
42 Todos comeram à vontade,
43 Niho, abaheémba boómwe baákobya kobya amasaága ge emikaate ne eénfwi, beezuza ebitukulu ikúmi na bibili.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Áabo bakalya emikaate aho, abaséeza bakaba bali ebihuumbi bitaanu.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Niho Yeézu yaálagila abaheémba boómwe nka nikwo, bahanáme omu bwáato, beebeembele kuzeenda buseeli bwe enyaanza, omuli Betisaida, obuchilo weényini aláaba naazilaga embága ya abaantu.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Káyaabeele yaámazile kulagana ne embága ya abaantu, yaáhanama omu ibaanga kusaba Múungu.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Kahabeele aha kachilo chilo, abaheembábe bakaba bali omu bwáato aha buziba, náwe Yeézu akaba achili weénka aha mulaambo.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Yaábabona óokwo bakaba nibaagalala bwooli kutéela engáhi, habwo kuba omuyaga muháango gwe eéntwe gukaba niguheémba. Mbwéenu obuchilo heéliliile omulucheelelélwa, yaabazeendáho naalibata aha méenzi, yaáyeenda kubahiínguliza.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Náho, obuchilo bóona kábaamubwéene Yeézu naalibata aha lugulu ye enyaanza, baáteekuza lúundi ne echimunyaamunya, beékaangwa bwooli no kutéela empámo.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Ahonyini, Yeézu yaábagaambila aáti, “Mutiímbye omuganya, mutatiina! Níinye!”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Yeézu yaáhanama omu bwáato omwo, omuyaga gwaáchuleela haaba echineembe. Baásobelwa bwooli,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 habwo kuba bakaba bachaali batakasoomboókiilwe nóobu elyo ihano lye emikaate. Emiganya yáabo ekaba elemiile.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Obuchilo Yeézu na abaheémba boómwe baayaambukile enyaanza, baáhika omu nsi ya Genezareti. Baánaga enaanga baágoba aho aha chaambo.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Obuchilo baatuúkile omu bwáato, ahonyini abaantu bo okwo baámusoombookelwa Yeézu,
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 beéluka nibazoongoloka omu nsi yáabo yóona. Abaantu bakaba nibamuleetela Yeézu abalwéele aha mikeeka kuzeenda hoóna hóona áaho bahuliile nka nikwo Yeézu aliho.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Hoóna hóona áaho Yeézu akeemuka kuza, eébe omu migoongo, omu maboma nali omu mitúulo, bakaba nibamuleetela abalwéele no kubabyaámika omu magulizo. Nábo baámuleémbeleza Yeézu abakuúndile abalwéele bakoleho no óobu aha lukugilo lwe ebizwaalóbye kwoónka. Niho abalwéele bóona áabo abaabeele bákolaho, bakachila.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.