Marcos 6

zin (ZIN) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yeézu yaalugáyo okwo, yaásuba omu mugoongo gwo owáabo, na abaheémba boómwe baámukulaatíla.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Obuchilo echilo che Endaálikizo kichaáhikile, yaábaanza kweégesa omu isomelo. Béenzi áabo abaamuhuliile baásobelwa. Bakaba nibeebuúza báti, “Aa! Ngási ogu abonesize nkáhi aga góona? Káandi, abonesize nkáhi amasala góona nka aga, na amagala go kukola amahano nka ago?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Óogu tíwe ogwo omusala miti, mutábani wa Mariamu, na abalumuna ni Yakobo, Yose, Yuda na Simoni? Ngási, banyáanya tibatuleéne neechwe aha?” Baásaaya habwa weényini, baáleka kumwiíkiliza.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Yeézu yaábagaambila aáti, “Omubáasi akuzibwa hoóna hoóna, náho tayina ikuzo omu muzihwa gwo owáabo, tayina ikuzo hali badugu boómwe no owoómwe.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Bityo, Yeézu talahikize kukolayo okwo amahano méenzi, náho akateelaho emikono abalwéele bache no kubachíza.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Yaásobelwa bwooli habwo kuba abaantu abo tibalamwiíkiliize.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Yaábéeta abaheémba boómwe ikúmi na bábili. Yaábaha amagala go kusohoza abaantu amazimu, yaábasiíndika bábili bábili.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Yaábalagila aáti, “Mutatwáala chiintu choóna chóona omu luzeendo lwéenyu náho oluhiimbo lwoónka. Mutatwaála ensáho, nali omukaate, nali empilya.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Muzwaále enkeeto náho mutaakuzwaála ebizwáalo byo kuhiindula.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Káandi, yaábagaambila aáti, “Omu nzu yoóna yóona éezo balaabanyegeza, mwiikale omwo nyini, kuhika obuchilo mulaaluga ahaantu aho.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Káandi, hoóna hóona áaho balaáleka kubanyegeza nali kubahuliiliza, mulugého, mweekuunkumule enkuungu éezo éeli ha magulu gáanyu, neéba emanyiso ye ebiheno byáabo.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Abaheémba abo baalugáho, baábaanza kuboólekeelela abaantu nka nikwo batamwe no kubilekelela ebiheno byáabo no kumuhiindukila Múungu.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Babiinga amazimu méenzi, baábasiiga amazuta abalwéele béenzi, baábachiza.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Omukáma Herode Antipasi, akahuliza empola za Yeézu, habwo kuba akaba naamanyíika hóona. Abáandi bakaba nibagaámba báti, “Ni Yohana Omubatiza yaázoolwa kuluga omu bafwiile, niyo ensoonga ayina amagala go kukola amahano maháango nka ago.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Abáandi bakaba nibagaámba báti, “Yeézu ni Eliya.” Abáandi bakaba nibagaámba báti, “Weényini no omubáasi wa Múungu nka ababáasi abáandi ba kala.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Obuchilo Herode Antipasi yaáhuliile empola ezi, yaámuzila aáti, “Ogu ni Yohana, óogwo nkanogola omútwe. Yaázooka kuluga omu bafwiile!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Aho aha bubaandizo Herode Antipasi weényini akaba alagiize nka nikwo Yohana akwaátwe, achiingilwe omu ibóhelo. Herode akakola aátyo habwo kuba akaba aswiile Herodia óogwo akaba ali muka mulumunáwe, alikwéetwa, Filipo.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Kuba Yohana akaba naamusoomboólela aáti, “No omuzilo omu méeso ga Múungu kuswéela omukázi wa mudugu waawe obuchilo achaali achili mwooyo.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Mbwéenu amagaambo ago gakaleetelela Herodia kumutámwa Yohana, no kuloondela omuháanda gwo kumwíita, náho yaábulwa. Mbwéenu habwo kumunuliza Herodia, Herode Antipasi yaálagila Katiíkilo bamukwáate Yohana no kumuboha omu ibóhelo.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Náho akaba naamweemanya, kuba Herodia ataákwiiza kumwíita, habwo kuba akamutíina Yohana no okusoombookelwa nka nikwo, Yohana no omugololoke no mutakatíifu. Herode Antipasi ayeenda kumuhuliiliza Yohana bwooli, náho obuchilo yaamuhuliliize, azululukilwa.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ne echilo chimo Herodia akabona omuháanda muluunzi gwo kumwíita Yohana. Echilo cho kulya amazenyi go kuzaalwa kwoómwe Herode Antipasi, akabaángisa baalubago, abakúlu ba abalwaanila ngoma na abatégeki be éensi ya Galiláaya.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Obuchilo abazenyi kabeekéele, enkuuba ali muhala wa Herodia kayaataahilemo, akanegula, Herode na abazenyi boómwe baba baánulilwa. Omukáma Herode yaámugaambila omuhala ogwo aáti, “Onsabe choóna chóona éecho olikweenda, íinye niinkuha.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Yaálahila aáti, “Niinkuha choóna chóona éecho olikweenda, no óobu obwaata iheembe bwo obukáma bwaanze.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Niho ogwo muhala yaásohola ahéelu, yaámubúuza nyina aáti, “Máaha, nsábe chiíha?” Nyina yaámugalulila aáti, “Sába akuhe mútwe gwa Yohana Omubatiza.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Omuhala ogwo yaásuba bwaangu aha mukáma, yaámugaambila aáti, “Niinyeénda oómpe óobu nyini omútwe gwa Yohana Omubatiza aha lutemele lwe embaáhu.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Omukáma yaázuzubalilwa bwooli, náho habwe echilahilóche omu méeso ga abazenyi boómwe, talayeenzile kumwaángilila.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Mala Omukáma yaámusiíndika katiíkilo azeénde kumunogola Yohana omútwe. Katiíkilo yaázeenda omu ibóhelo, yaánogola omútwe gwa Yohana.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Yaáguléeta omútwe gwa Yohana aha lutemele, yaágumuha ogwo muhala wa Herode, náwe yaágumutwaálila nyina.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Obuchilo abaheémba ba Yohana baáhuliile ago, baázeenda, baátwáala omutúumbi gwoómwe, baáguziika omu mbi.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Obuchilo entumwa za Yeézu zaasubile, zaákoba omu méeso ga Yeézu, baámugaambila góona áago baákozile na áago baayegesize.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kwiingana na abaantu béenzi bwooli áabo bakaba baliho, abáandi bakaba nibeéza, abáandi bakaba nibalugaho, Yeézu na abaheémba boómwe baábulwa omwáanya gwo okulya. Yaábagaambila abaheémba boómwe aáti, “Mwiíze, tuzeénde ahaantu ahatéena baantu, tubone kuhuúmula kache.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Baalugáho boónyini kwo bwáato, baázeenda ahaantu áaho ahatéena abaantu.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Náho obuchilo bakalugayo abaantu béenzi baábabona, baábamanya. Abaantu abo hamo na abáandi kuluga omu mizihwa míinzi baábelukiilila lwa amagulu, baábeebeembelela kuhika okwo áaho bakaba nibazeénda.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Obuchilo yaásooka omu bwáato, yaábona embága mpáango ya abaantu. Yaábazilila echiganyizi, habwo kuba bakaba bali nke entaama zitéena omulíisa. Yaábaanza kubeégesa amagaambo méenzi.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Obuchilo izóoba kalyaaheénzile omukóno, abaheémba boómwe beeza hali weényini, baámugaambila báti, “Aha tuli no omu chitúuntu, ne ensiimbaazi yeéliliza.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Obalage abaantu aba, bazeénde omu mitúulo beégulile ebyookulya.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Náho Yeézu yaábagalulila aáti, “Íimwe Mubáhe ebyookulya.” Baámubúuza báti, “Nooyeénda íichwe tuzeénde kubagulila emikaate ye edináali magána abili tubone kubaha balye?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Yeézu yaábabúuza aáti, “Ngási, mwiina emikaate engáhi? Nimuzeénde muleebe.” Baázeenda kuleeba, baásuba, baámugaambila báti, “Twiine emikaate itaanu ne eénfwi ibili.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Yeézu yaábagaambila aáti mubeekáze abaantu bóona empelo bunaanka aha bunyaansi.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Beékala empelo, abáandi igana, abáandi makúmi ataanu ataanu.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yeézu yaátwáala emikaate itaanu ezo ne eénfwi ibili, yaálalamila omu igulu, yaámusiima Múungu. Niho yaázimenyula emikaate, yaábaha abaheémba boómwe babone kubagabila abaantu bóona emikaate ne eénfwi.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Abaantu bóona baálya, baáhaaga.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Niho, abaheémba boómwe baákobya kobya amasaága ge emikaate ne eénfwi, beezuza ebitukulu ikúmi na bibili.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Áabo bakalya emikaate aho, abaséeza bakaba bali ebihuumbi bitaanu.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Niho Yeézu yaálagila abaheémba boómwe nka nikwo, bahanáme omu bwáato, beebeembele kuzeenda buseeli bwe enyaanza, omuli Betisaida, obuchilo weényini aláaba naazilaga embága ya abaantu.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Káyaabeele yaámazile kulagana ne embága ya abaantu, yaáhanama omu ibaanga kusaba Múungu.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Kahabeele aha kachilo chilo, abaheembábe bakaba bali omu bwáato aha buziba, náwe Yeézu akaba achili weénka aha mulaambo.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Yaábabona óokwo bakaba nibaagalala bwooli kutéela engáhi, habwo kuba omuyaga muháango gwe eéntwe gukaba niguheémba. Mbwéenu obuchilo heéliliile omulucheelelélwa, yaabazeendáho naalibata aha méenzi, yaáyeenda kubahiínguliza.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Náho, obuchilo bóona kábaamubwéene Yeézu naalibata aha lugulu ye enyaanza, baáteekuza lúundi ne echimunyaamunya, beékaangwa bwooli no kutéela empámo.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Ahonyini, Yeézu yaábagaambila aáti, “Mutiímbye omuganya, mutatiina! Níinye!”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Yeézu yaáhanama omu bwáato omwo, omuyaga gwaáchuleela haaba echineembe. Baásobelwa bwooli,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 habwo kuba bakaba bachaali batakasoomboókiilwe nóobu elyo ihano lye emikaate. Emiganya yáabo ekaba elemiile.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Obuchilo Yeézu na abaheémba boómwe baayaambukile enyaanza, baáhika omu nsi ya Genezareti. Baánaga enaanga baágoba aho aha chaambo.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Obuchilo baatuúkile omu bwáato, ahonyini abaantu bo okwo baámusoombookelwa Yeézu,
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 beéluka nibazoongoloka omu nsi yáabo yóona. Abaantu bakaba nibamuleetela Yeézu abalwéele aha mikeeka kuzeenda hoóna hóona áaho bahuliile nka nikwo Yeézu aliho.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Hoóna hóona áaho Yeézu akeemuka kuza, eébe omu migoongo, omu maboma nali omu mitúulo, bakaba nibamuleetela abalwéele no kubabyaámika omu magulizo. Nábo baámuleémbeleza Yeézu abakuúndile abalwéele bakoleho no óobu aha lukugilo lwe ebizwaalóbye kwoónka. Niho abalwéele bóona áabo abaabeele bákolaho, bakachila.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.