Lucas 15
zin (ZIN) vs BKJ
1 Echilo chimo, abahaámbya na abeene ebiheno abáandi, bóona bakakóba hali Yeézu, bamuhuliílize.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Chaaletelela Abafarisayo na abeégesa be ebilagilo bya Múungu, baádugulima báti, “Omuuntu ogu, léeba naabaangisa abeene ebiheno! Káandi naálya hamo nábo!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Ha bwéecho, Yeézu yaábachwéela omugani, yaágaamba,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Tugaámbe oómo omuli íimwe ayina entaama igana. Kaálaamanya nkokwo eémo yaázo yaábula, naakola chiíha? Ngási, takuzileka ezo makúmi mweenda na mweenda omu maliísizo, no kuzeenda kuloondela ezo eémo ebuzile, kuhicha azibone?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Obuchilo naazibona, naazisutula ha mabega aha manulilwa,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 no kuziléeta omúka. Aho naabeéta banywáani boómwe na abatúuzi, no kubagaambila, ‘Tunulilwe hamo neenye, habwo kuba entaama yaanze, éezo eyaabuzile, naázibona!’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Niimbagaambila, bityo nikwo halibaho amanulilwa maháango omu igulu, obuchilo owe ebiheno oómo kaalikubitamwa akabilekelela akalamula kumuhiindukila Múungu, kuchila abo makúmi mweenda na mweenda abagololoke áabo abatakusaaswa kutamwa ebiheno byáabo bakabilekelela no kubula kumuhiindukila Múungu.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Nali tugaámbe omukázi oómo ayina empilya ikúmi zo obukaani, mala yaábúuza eémo. Ngási takukoóngeza olumuli, no kukukuumba éenzu yóona, omu kuziloondela aha ha bweeyomeleza kuhicha azibone?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Obuchilo alaazibona, naabeéta abanywáani boómwe na abatúuzi, no kubagaambila, ‘Tunulilwe hamo, habwo kuba empilya éezo eyaabuzile, naázibona!’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 “Niimbagaambila, bityo nyini heena amanulilwa omu méeso ga bamaléeka ba Múungu, obuchilo owe ebiheno oómo kaalikutamwa ebiheno byoómwe akabilekelela akalamula kumuhiindukila Múungu.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yeézu akazeendelela kugaamba, “Hakaba heenaho omuuntu oómo óogwo akaba ayina abatábani bábili.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Omuto, yaáza ahali iíse yaámugaambila, ‘Táata, iímpa obuhuunguzi bwaanze.’ Ha bwéecho, isébo yaábagabila amabonwa goómwe.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Kábyaahiíngwiile ebilo bíche, ogwo omuto yaákobya kobya ebiintu byoómwe byóona, yaazila oluzeendo yaázeenda éensi ya hala. Obuchilo káyaahikile óokwo, yaábaanza kubisiisagula ebiintu byoómwe aha kubilya kúbi.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Káyaamazile empilya zóona, heeza enzala mpaango omu nsi ezo, náwe yaaba atéena choóna chóona.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ha bwéecho, yaázeenda yaákwaátaangana no omuuntu oómo wo okwo, yaámusaba nkokwo aábe omuhálila woómwe. Ogwo muuntu yaámusiíndika omu musili kulíisa empunu zoómwe.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 No obuchilo empunu zikaba nizilya ebisusu, na weényini akalumwa enzala yaáligila kubilya! Náho taliho omuuntu óogwo ayaamuhéele choóna chóona echo kulya.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Ha muheleeluko, akabaanza kwiizilwa amasala, omu kuteékuza aáti, ‘Abazáana ba táata, léeba bóona nibalya, kuhicha nibaháaga no kubisigaza! Náho aha, niínfwa habwe enzala.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Óobu niinsúba hali táata, no kumugaambila, “Táata, naámuheniile Múungu, na naákuheniile íiwe káandi.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Tiinkwiílwe káandi kwéetwa omwaana waawe. Ha bwéecho, onkole nko oómo wa abazáana baawe.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Mbwéenu, yaalugáho aho, yaásuba hali iíse. Obuchilo akaba acháali achili hala no omúka, iíse yaámubona, omuganya gwoómwe gwéezulwa ne echiganyizi. Ahonyini yaámwiílukiilila omutábani, yaámubuúmbatila no kumunyweégela.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ogwo mwáana yaámugaambila iíse, ‘Táata, naámuheniile Múungu, na naákuheniile íiwe káandi. Tiinkwiílwe káandi kwéetwa omwaana waawe.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Náho, iíse yaábagaambila abazáana boómwe, ‘Bwaangu! Muleéte enkaanzu enduunzi mumuzwéeke. Mumuzwéeke empeto omu lukumu lwoómwe, ne ebilaátu omu magulu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Muleéte ezo esázwa ye enyána, muzibáage. Tukole amazenyi, tulye ha manulilwa,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 habwo kuba ogu mwáana waanze, abeele abuzile, náho óobu yaábonwa, abeele ali nka afwíile, óobu káandi ali mwooyo!’ Niho abo bóona baábaanza kukola amazenyi ga amanulilwa.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Omu buchilo obwo, ogwo omutábani omukúlu, akaba ali omu musili. Obuchilo yaabele naasuba yeélilila omúka, akahulila nkokwo abaantu nibazina no kunegula.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Yaámweeta omuzáana oómo, yaámubúuza, ‘Heena chiíha?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Yaámugaambila, ‘Mulumuna waawe yéeza, na iíso yaámutemela esázwa ye enyána, habwo kuba yaámubona omutábani, káandi, achili mwooyo.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Ogwo musígazi omukúlu yaásaaya, yaáyaanga kutaahamo omúka. Iíse yaásohola ahéelu, yaaba naamusaba ataahemo.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 “Náho weényini yaámusubiza, ‘Táata huliiliza! Emyáaka míinzi mba niinkuheeleza, káandi tiínkalekileho kukoondookela ebilagilo byaawe nóobwo entúlo eémo! Hali íinye, tokaampéele nóobwo omwaana gwe embuzi, mbone kukola amazenyi nnulilwe hamo na banywáani baanze.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Náho omwaana waawe ogu, óogwo asiísagwiile amabonwa gaawe aha busiihani, obuchilo kwoónka yéeza, weényini waámutemela esázwa ye enyána!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Iíse yaámugaambila, ‘Mwáana waanze, íiwe otuula hamo neenye buchiile, na amabonwa góona gi nnyinágo na agaáwe.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Náho mulumuna waawe, nituhikiílilwa tumukolele amazenyi no kunulilwa hamo. Habwo kuba ogu mwáana waanze, abeele abuzile, náho óobu yaábonwa, abeele ali nka afwíile, óobu káandi ali mwooyo!’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.