Lucas 15

zin (ZIN) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Echilo chimo, abahaámbya na abeene ebiheno abáandi, bóona bakakóba hali Yeézu, bamuhuliílize.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Chaaletelela Abafarisayo na abeégesa be ebilagilo bya Múungu, baádugulima báti, “Omuuntu ogu, léeba naabaangisa abeene ebiheno! Káandi naálya hamo nábo!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ha bwéecho, Yeézu yaábachwéela omugani, yaágaamba,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Tugaámbe oómo omuli íimwe ayina entaama igana. Kaálaamanya nkokwo eémo yaázo yaábula, naakola chiíha? Ngási, takuzileka ezo makúmi mweenda na mweenda omu maliísizo, no kuzeenda kuloondela ezo eémo ebuzile, kuhicha azibone?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Obuchilo naazibona, naazisutula ha mabega aha manulilwa,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 no kuziléeta omúka. Aho naabeéta banywáani boómwe na abatúuzi, no kubagaambila, ‘Tunulilwe hamo neenye, habwo kuba entaama yaanze, éezo eyaabuzile, naázibona!’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Niimbagaambila, bityo nikwo halibaho amanulilwa maháango omu igulu, obuchilo owe ebiheno oómo kaalikubitamwa akabilekelela akalamula kumuhiindukila Múungu, kuchila abo makúmi mweenda na mweenda abagololoke áabo abatakusaaswa kutamwa ebiheno byáabo bakabilekelela no kubula kumuhiindukila Múungu.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Nali tugaámbe omukázi oómo ayina empilya ikúmi zo obukaani, mala yaábúuza eémo. Ngási takukoóngeza olumuli, no kukukuumba éenzu yóona, omu kuziloondela aha ha bweeyomeleza kuhicha azibone?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Obuchilo alaazibona, naabeéta abanywáani boómwe na abatúuzi, no kubagaambila, ‘Tunulilwe hamo, habwo kuba empilya éezo eyaabuzile, naázibona!’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 “Niimbagaambila, bityo nyini heena amanulilwa omu méeso ga bamaléeka ba Múungu, obuchilo owe ebiheno oómo kaalikutamwa ebiheno byoómwe akabilekelela akalamula kumuhiindukila Múungu.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yeézu akazeendelela kugaamba, “Hakaba heenaho omuuntu oómo óogwo akaba ayina abatábani bábili.
11 E disse:
12 Omuto, yaáza ahali iíse yaámugaambila, ‘Táata, iímpa obuhuunguzi bwaanze.’ Ha bwéecho, isébo yaábagabila amabonwa goómwe.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 “Kábyaahiíngwiile ebilo bíche, ogwo omuto yaákobya kobya ebiintu byoómwe byóona, yaazila oluzeendo yaázeenda éensi ya hala. Obuchilo káyaahikile óokwo, yaábaanza kubisiisagula ebiintu byoómwe aha kubilya kúbi.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Káyaamazile empilya zóona, heeza enzala mpaango omu nsi ezo, náwe yaaba atéena choóna chóona.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ha bwéecho, yaázeenda yaákwaátaangana no omuuntu oómo wo okwo, yaámusaba nkokwo aábe omuhálila woómwe. Ogwo muuntu yaámusiíndika omu musili kulíisa empunu zoómwe.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 No obuchilo empunu zikaba nizilya ebisusu, na weényini akalumwa enzala yaáligila kubilya! Náho taliho omuuntu óogwo ayaamuhéele choóna chóona echo kulya.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Ha muheleeluko, akabaanza kwiizilwa amasala, omu kuteékuza aáti, ‘Abazáana ba táata, léeba bóona nibalya, kuhicha nibaháaga no kubisigaza! Náho aha, niínfwa habwe enzala.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Óobu niinsúba hali táata, no kumugaambila, “Táata, naámuheniile Múungu, na naákuheniile íiwe káandi.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Tiinkwiílwe káandi kwéetwa omwaana waawe. Ha bwéecho, onkole nko oómo wa abazáana baawe.” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Mbwéenu, yaalugáho aho, yaásuba hali iíse. Obuchilo akaba acháali achili hala no omúka, iíse yaámubona, omuganya gwoómwe gwéezulwa ne echiganyizi. Ahonyini yaámwiílukiilila omutábani, yaámubuúmbatila no kumunyweégela.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ogwo mwáana yaámugaambila iíse, ‘Táata, naámuheniile Múungu, na naákuheniile íiwe káandi. Tiinkwiílwe káandi kwéetwa omwaana waawe.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Náho, iíse yaábagaambila abazáana boómwe, ‘Bwaangu! Muleéte enkaanzu enduunzi mumuzwéeke. Mumuzwéeke empeto omu lukumu lwoómwe, ne ebilaátu omu magulu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Muleéte ezo esázwa ye enyána, muzibáage. Tukole amazenyi, tulye ha manulilwa,
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 habwo kuba ogu mwáana waanze, abeele abuzile, náho óobu yaábonwa, abeele ali nka afwíile, óobu káandi ali mwooyo!’ Niho abo bóona baábaanza kukola amazenyi ga amanulilwa.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Omu buchilo obwo, ogwo omutábani omukúlu, akaba ali omu musili. Obuchilo yaabele naasuba yeélilila omúka, akahulila nkokwo abaantu nibazina no kunegula.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Yaámweeta omuzáana oómo, yaámubúuza, ‘Heena chiíha?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yaámugaambila, ‘Mulumuna waawe yéeza, na iíso yaámutemela esázwa ye enyána, habwo kuba yaámubona omutábani, káandi, achili mwooyo.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ogwo musígazi omukúlu yaásaaya, yaáyaanga kutaahamo omúka. Iíse yaásohola ahéelu, yaaba naamusaba ataahemo.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 “Náho weényini yaámusubiza, ‘Táata huliiliza! Emyáaka míinzi mba niinkuheeleza, káandi tiínkalekileho kukoondookela ebilagilo byaawe nóobwo entúlo eémo! Hali íinye, tokaampéele nóobwo omwaana gwe embuzi, mbone kukola amazenyi nnulilwe hamo na banywáani baanze.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Náho omwaana waawe ogu, óogwo asiísagwiile amabonwa gaawe aha busiihani, obuchilo kwoónka yéeza, weényini waámutemela esázwa ye enyána!’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Iíse yaámugaambila, ‘Mwáana waanze, íiwe otuula hamo neenye buchiile, na amabonwa góona gi nnyinágo na agaáwe.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Náho mulumuna waawe, nituhikiílilwa tumukolele amazenyi no kunulilwa hamo. Habwo kuba ogu mwáana waanze, abeele abuzile, náho óobu yaábonwa, abeele ali nka afwíile, óobu káandi ali mwooyo!’ ”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.