Atos 20
zin (ZIN) vs NTLH
1 Ogwo musaambo kagwaahwéele, Paulo yaáyéta abaheémba ba aho. Káyaabeele yaámazile kubagumya emiganya, yaábalaga, mala yaázeenda omu nsi ya Makedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Yaaba naahiingula enkasi zóona, no kubagumya emiganya ha bigaambo bíinzi. Niho yaáhika Bugiriki,
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 yeekaláyo okwo améezi asatu. Obuchilo akaba yeéliliza kubaanza oluzeendo lwo kusuba omu nsi ya Siíria ha muháanda gwo bwáato bwi itaanga, Paulo yaámanya nkokwo Abayahudi baázizile okweéhanuuza kubi habwa weényini. Ha bwéecho yaálamula asube omu kulabila omu nsi ya Makedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Paulo akazeenda hamo na Sopatero, mutábani wa Piiro owo okwo Beroya, hamo na Aristariko na Sekuundo wo okwo Teesalonike, na Gayo wo okwo Derbe, na Timoteo, na Tikiko na Torofimo wo okwo Asia.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Abo baantu bakeébeembela no kutuliindilila okwo omu muzihwa gwa Turoa.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Obuchilo byaáhwa ebilo bya amazenyi ge emikaate éezo etatiílwémo ituumbyo, twaábuga omu bwáato bwi itaanga kuluga Filipi. Twaázeenda oluzeendo lwe ebilo bitaanu twaáhika Turoa, aho niho twaábugana na bazeenzi béetu. Tweékala aho ebilo musaanzu.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Echilo cha Halwaamukáaga olweébazo, tukakoba hamo, tubone kumenyula omukaate. Aho Paulo yaaba naabiteelána ebigaambo omu baantu ha kubakoonza koonza, yaázeendelela kugaamba kuhicha itúumbi, habwo kuba akaba ayina oluzeendo nyeéncha eémo.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Tukakoba omu chiseenge echoombekilwe olugulu ye éenzu. Omwo hakaba heena emuli nyíinzi.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Aha ndoleelo ye echo chiseenge, akaba ayikeeleho omusígazi, izíina lyoómwe naayétwa Eutiko. Ogwo Eutiko yaátwaalilizibwa otúlo tulemiile bwóoli, habwo kuba Paulo akaba naazeendelela ha mwáanya mula kubiteélana aha kubakoonza koonza abaantu habwa Yeézu. Niho, Eutiko yaaba yaálemeelelwa no otúlo, yaákoongooka kuluga éenzu ya kásatu olugulu, yeéchekula ahaansi. Obuchilo abaantu baámwiímucha, baásaanga yaáfwíile.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Paulo náwe yaátuuka ahaansi. Yeénama hali ogwo musígazi, yaámubuúmbatila, yaábagaambila abo baantu aáti, “Mutatiina! Obulamíbwe achiinabwo!”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Mala Paulo yaáhanama káandi no kusuba omu chiseenge cho olugulu, yaámenyula omukaate, yaálya hamo nábo. Yaázeendelela kusoomboola kuhicha omulucheelelélwa. Niho yaalugáho aho, yaázeenda.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Abo baantu baámutwáala ogwo musígazi omúka, ali muzima, baásemelelwa bwooli omu miganya.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Íichwe twaázeenda kuhanama omu bwáato bwi itaanga, twaámweebeembelela Paulo omu kuhika okwo Aso. Okwo niho twaákuundileene tuze kumuhíika weényini, kuba akaba yaálamwíile azeénde okwo Aso lwa amagulu.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Káyaabugeene neechwe okwo Aso, twaámuhíika omu bwáato, twaázeenda hamo twaáhika Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Echilo echaakulaatiilého, twaátweeka itaanga twaázeenda, twaánogoza kweélekelelana ni iziinga lya Kiyo. Nyeéncha eémo twaáhika omu iziinga lya Samo, tweekala Trogilio. Echilo echaakulaatiilého, twaágoba Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Paulo akaba alamwiile tubuge tuhiingulizéyo Efeso, kuba akaba atakweenda ayililwéyo Asia. Akaba naayaanguha lúundi kaálaahicha, echilo cha Peentekoste chibone kumusaanga yaahikileyo okwo Yeruzaléemu.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Paulo káyaahikile Mileto, yaáyéta abanyaampala be ekelezia yo okwo Efeso beéze babugane náze.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Kábaahikile, yaábagaambila, “Íimwe nimumanya nka nikwo naátwiile neemwe obuchilo bwóona kulugiilila echilo cha mbele óobu naálibatiile aha Asia.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Nkaba niimmuheeleza Omukáma aha kweécheesha bwooli, aha maziga na aha bileengeso naábwéene habwe enteba za Abayahudi.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Tiíndaselekile echigaambo choóna chóona echaabeele chiina omugaso omuli íimwe. Náho nkabeégesa ha bwéelu no kuhika buli nzu.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Nkabaátulila Abayahudi hamo na Abayunani abamulámya Múungu nkokwo batamwe ebiheno byáabo no kumuhiindukila Múungu káandi bamwiikilize Omukáma wéetu Yeézu Kristu.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Léeba óobu, Omwooyo Mutakatíifu naansiindíka nzeénde Yeruzaléemu. Tiínkumanya ebigaambo ebiliyo ebilaangwayo okwo.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Niimmanya kwoónka Omwooyo Mutakatíifu naanhána omuli buli iboma nka nikwo okubohwa no okuzugumisibwa nibiindiindilila íinye.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Náho tiínkubala obulami bwaanze kuba echiintu choóna chóona cho obukaani hali íinye. Niinyeénda kwoónka mbone kumala oluzeendo lwaanze lwo obuheéleza óobwo naáyanaankwiile kuluga ha Mukáma Yeézu, kwaátula Empola Nzima ze embabazi za Múungu.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Léeba óobu, niimmanya nka nikwo omuli íimwe mwéena áabo naábeele naáhikileho no kuboólekeelela obukáma bwa Múungu, talibaho óogwo alibona káandi obuso bwaanze.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Ha bwéecho, echilo echi cha leélo niimbaatulila nkokwo íinye niinyéla, tiinyina entaambala yoóna yóona aha bwe enságama yo omuuntu weéna wéena.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Kuba tiíndeganyile kuboólekeelela íimwe ensoonga yóona ya Múungu.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 “Mweékomye íimwe nyini, na muzeémanye embága yóona éezo Omwooyo Mutakatíifu yaábatiilého íimwe kuba abaleebelezi báabo, mubóne kuzeémanya ekelezia ezo ya Múungu nka abalíisa. Ekelezia éezo aguzile aha nságama yoómwe weényini.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Niimmanya nkokwo kaándiba naálugileho, abaantu nke emisegwe ye enduluhe balyaábeesáakamo omuli íimwe, na tibalileka kubahutaaza neemwe.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 No óobu kuluga omuli íimwe nyini, nibeemukamo abaantu abalaagaámba ebigaambo ebilikuchulika amazima, no kubakoonga abaheémba babone kubakulaatila boónyini.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Ha bwéecho, mwiikale méeso! Mwiizuke nkokwo aha myáaka isatu, nyemisana no omu chilo, tiíndalekileho kuhana buli oómo weenyu ha maziga.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Óobu, naábahikiiliza omu ngalo za Múungu, na aha chigaambo che embabazi zoómwe. Echo chigaambo chiina obuhicha bwo kubagumya no kubaha obuhuunguzi íimwe hamo na abo bóona abakozilwe kuba abatakatíifu boómwe Múungu.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 “Íinye tiíndeégoongile eféeza, nali ezaháabu nali emyéenda yo omuuntu weéna wéena.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Íimwe nyini nimumanya nkokwo nkaba niinkola emilimo ha mikóno yaanze, habwe ebyo kuuntúunga íinye na bazeenzi baanze.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ha buli chigaambo éecho nkozile, nkaboóleka nkokwo ni lwaampaka kukola emilimo aha bweeyomeleza tubone kubazuna abaantu abatéena magala. Na káandi, twiizuke ebigaambo byo Omukáma Yeézu éebyo weényini yaágaambile, ‘Okusohoza kwiina omugisa obusáago kuchila kwiinaankula.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Paulo káyaamazile kugaamba ebyo, yaáteela ebizwi hamo na abo bóona, yaámusaba Múungu.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Buli oómo yaáchula bwooli, baaba nibamubuumbaatila omu bicha no kumunyweégela.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Echaaleételiile bazululukwe muno muno chikaba chili echigaambo éecho akagaamba nka nikwo, tibalimubona káandi obuso bwoómwe. Baámuseéndekeleza kuhicha baámuhicha aha bwáato obwo bwi itaanga.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.