Atos 22
Widi'zh che'n Jesukrist kwa'n kinu yalnaban (ZCANT) vs NTLH
1 ―Bin rë go wech, no dad, bin go kwa'n ganin lo go, par ne go, yent kwan nak da.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 No or mbin bixa' kidi'zh Pab lo mis widi'zh hebreo kwa'n nidi'zh bixa', más xe nguzhin bixa', orze' sigue kidi'zh Pab:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Na nak tu men Israel xa' ngol yezh Tarso, lazh men Cilicia, per miro'b da yezh Jerusalén. Lo Gamaliel mitse'da dike xmod nak rë ley che'n rë xuz be, no mixo'byeka len rë ley che'n Dios, nela xmod nile' go nal re'.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 No dox ngok nakap da lo rë xa' ñila widi'zh che'n Dios por Jesukrist, haxta ngoknun ngut pla bixa'. No nzho bixa' mili'bdo'n, par nguio bixa' lizhyi'b, wanei choi, miyi'y no una'i.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Lë' ngulëi' ro, kun rë xa' más nile' mandad le'n yado', rë xa' re' gak ne, lë' rë kwa'n kinin lo go, lë'i walika. Lë' bixa' mine' yech kan, mile' bixa' mandad da, mbi̱ña̱ yech lo rë wech be, men Israel, xa' nzho yezh Damasco, par ngali'bdo'n rë men che'n Jesukrist kwa'n nzho ze', orze' ngayidnun bixa' re' par ngazakzi bixa'.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Per or mer la nzhazhi'na yezh Damasco, pas mer garol zhë, lë'chi nguro' tu biani ro di lo yibë', miziniy naka'n plo nzhazë'n,
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 orze' ngwachin da lo yuo, mbaino mbina tu widi'zh kwa'n ne lon: “¡Saulo, Saulo!, ¿chon yent por kwan kirukël ticha?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Orze' nzhapa: “¿Cho go, Señor?” Orze' ne widi'zh ze': “Na nak Jesús, xa' nzë yezh Nazaret, xa' kirukël tich, yent por kwan.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 No rë men xa' nzha kun na, nab biani ro ze' une bixa', per nangont bixa' widi'zh kwa'n midi'zh lon re'.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Orze' nzhapa: “Señor, ¿kwan nzhakla go len?” Orze' ne Señor lon: “Waxche no wa yezh Damasco. Ze' nzho tu xa' ne par kwan ngulen lu.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 No por mile' yalnazhon che'n biani re' mikal lon, kuze' lë' rë xa' nzha no kun lë' nguzen ya'n, par mizhi'na yezh Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Ze' nzho tu miyi' xa' lë Ananías, tu xa' nzhon ro' Dios, no nzhon xa' ley kwa'n mila' Dios lo Muisés. No rë men Israel xa' nzho yezh Damasco re', wen ñët xa' re' xid bixa'.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Mbi'd Ananías plo nzho'n, orze' nguzubi xa' lon, ne xa': “¡Wecha Saulo!, biwi' xtu wëlt”, orze' ngulitsa lon, unen Ananías.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Orze' ne xa' lon: “Lë' Dios che'n rë xuz be xa' nzhala, dizde nzhala ngule Me lu, par nel xmod nak xigab che'n Me kun lu, no par ne yubal Me nile' rë kwa'n nzhakla Dios; mbaino par gonal yub widi'zh che'n Me kwa'n kibezhal,
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 porke gakal xa' nidi'zh por lë' Me lo rë men, por rë kwa'n unel, no por rë kwa'n mbinal.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 No nal, ¿chon kimbëzal? Watsuli, no goklëi' le'n nits, no bina'b lo Señor par kubchi Me rë kwa'n nzë'b xkil.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’No or nguiubren yezh Jerusalén, orze' nguio'n le'n yado' re', no dub kina'ba lo Dios, milu' Dios tu kwa'n lon,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 ne Me: “¡Karre guro' yezh Jerusalén!, porke nayilat men yezh re' kwa'n gabal lo bixa' por da.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Orze' nzhapa lo Me: “Señor, rë men yezh re' nane, xmod nigotina rë xpenal le'n rë yo' plo nitse'd men widi'zh che'n Dios, par nigon bixa' lizhyi'b, no niyina bixa'.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 No or mbit men Teb xa' midi'zh xti'zhal lo rë men, mbaino mis na nzo orze', mbaino mis na nzhap ñal ka xa'i, no haxta xab rë xa' mbit Teb, mikinan.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Orze' ne Señor lon: “Wa, porke lë'da xë'lal zit lo xtu ben men, gat lë't men Israel.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 No lult kure' mixek men midi'zh Pab, orze' nguzublo, ngurezhië bixa' xtu wëlt, nzhab bixa':
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 No dub kibizhië bixa', ngulo' bixa' lar kwa'n nak bixa' al tich, orze' kicho'n bixa' yuo al ya.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 No or une komandant se' kile' bixa', orze' mile' xa' mandad, ñanu sondad Pab plo nibin bixa', par rële tich Pab, no par gab Pab chon niyi' rë men, nine men Pab.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Per or nali'b la Pab par rële tich xa', orze' nzhab Pab lo tu capitán xa' nzo ze':
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Or mbin capitán kwa'n midi'zh Pab, orze' ngwayab xa'i lo komandant:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Orze' nguzubi komandant re' lo Pab, nzhab xa':
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Orze' nzhab komandant:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 No rë sondad kwa'n nzhakla ngachële tich Pab, or mbin bixa', lë' Pab men Roma, lwega' nguibchi bixa' lo Pab; orze' haxta nu komandant mizheb or mbin xa' kure', porke lë' xa' mile' mandad mili'b Pab.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 No xtu riyë'l ze', stubi nzhakla komandant ze' ne xa', chon nzhakla rë men Israel, gat Pab. Orze' ngurezh xa' rë ngulëi' ro, no kun rë gustis xa' más nile' mandad, orze' ngulo' komandant Pab al tich ze', mizo xa' Pab tsao' che'n rë xa' nile' mandad ze'.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.