Lucas 20

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 To ža lao bsed blo'i Jeso'osən' beṉə' ca' ḻo'o yo'odao' əblaonə' na' chyix̱ɉui'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən', besə'əžin bx̱oz əblao ca' na' nochlə beṉə' golə beṉə' blao c̱he beṉə' Izrael ca' na' beṉə' ca' choso'osed choso'olo'i ḻein'.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Na' gwse'ene': ―Gwnašc neto', ¿nac goquən' gwxi'o yeḻə' gwnabi'an na' non' beṉ le' yeḻə' gwnabia'anə' par gono' de'e ca' chono'?
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Na' boži'e xtižə'əga'aquen' gwne': ―Ḻeczə de to de'e ṉabda' le'e, ḻenašc nada',
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ¿non' bseḻə' de'e Juanṉə' bide' bc̱hoe' beṉə' nis? ¿EDioz nan' bseḻe'ene' o šə beṉə' yoblən'?
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Na' boso'oxi'e gosə'əne': ―¿Bi ṉacho? La' šə ṉacho de que Diozən' bseḻe'e de'e Juanṉə' par bc̱hoe' beṉə' nis, nach əṉe' chio'o: “¿Bixc̱hen' bito gwyeɉḻe'ele c̱he'?”
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Na' šə ṉacho de que bide' to gwlazze', nach yoguə' beṉə' quinga yosə'əšiže'e chio'o yeɉ c̱hedə' chse'eɉni'ine' de que de'e Juanṉə' goque' to profet beṉə' bseḻə' Diozən' par be'e xtiže'enə'.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Nach gwse'e Jeso'osən' de que bito zɉəṉezene' non' bseḻə' de'e Juanṉə'.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Nach Jeso'osən' gože' ḻega'aque': ―Ḻeczə ca' nada' bito əṉia' non' beṉ nada' yeḻə' gwnabia' par gona' de'en chona'.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Na' be'e jempl nga bzeɉni'ine' beṉə' ca' choso'ozenag c̱he' de que notə'ətezə beṉə' šə chonczə yic̱hɉlaogüe' cui cheɉḻe'e c̱he' cuiayi'e. Na' gwne': ―To beṉə' goze' zan yag obasən' na' bocua'aṉe'en lao na' beṉə' ca' yoso'ogüia yoso'oye'en, na' gwze'e gwyeɉe' ga yoblə na' ɉəyega'aṉe' sša.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Catə' bžin ža par yesyə'ətobe' cwsešən', bseḻe'e to mos c̱he'enə' lao beṉə' ca' chsa'ape' yag obasən' par nic̱h yosyo'onežɉue'ene' to tlacw c̱he cwsešən' de'en cheyaḻə' si' x̱ane'en. Na' beṉə' ca' chsa'apə yag obasən' gosə'əyine' mosən' na' bosyo'ose'ene' sin cui bi bi bosyo'onežɉue'ene'.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Nach x̱anga'aque'en bseḻe'e yeto mosən', na' ḻeczə gosə'əyine'ene' na' gwso'one'ene' borl, na' bosyo'ose'ene' sin cui bi bi bosyo'onežɉue'ene'.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Nach bseḻə' x̱anga'aquen' mos əgwyoṉe, na' ḻeczə gwso'otlate'ene' xte gwso'onene' güe' na' besyə'əbeɉe'ene' fuerlə.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Nach x̱an yag obasən' gwne': “¿Nacxa gona'? Egwseḻa'a xi'iṉa' bi'in chacchgüeida' c̱hei, la' šəquə gwsa'apəlɉe'ebo' respet.”
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Pero beṉə' ca' chsa'apə yag obasən' catə' besə'əle'ine' xi'iṉe'enə' gosə'əne' entr ḻega'acze': “Bengan' xi'iṉ x̱an yag obasən' na' ḻen' si' bienṉə'. Ḻeda gotchone' par nic̱h si'icho bien c̱he x̱e'enə'.”
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Nach besyə'əbeɉe'ene' fuerlə güertən' na' gwso'ote'ene'. Na' ¿nacxa bentgua x̱an yaguən' len ḻega'aque'enə' ža?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Ɉəyeṉitlaogüe' ḻega'aque', na' begüe'e yaguən' lao na' beṉə' yoblə. Na' beṉə' ca' ža'anə' catə' gwse'enene' dižə' quinga de'en be' Jeso'osən' gosə'əne': ―¡Catec de'e mal juisy de'e ca' goquən'!
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Na' Jeso'osən' bgüiachgüe' ḻega'aque' na' gože' ḻega'aque': ―¿Bixa zeɉen ža, de'en nga nyoɉən' ḻe'e Xtižə' Diozən' c̱hia' de'en gwxaquə'əlebəda' ca yeɉ squin?, nan:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Na' yoguə' no cui šeɉḻe' c̱hia' gwxaquə'əlebene' ca beṉə' əxopə lao yeɉ na' cue'ežošɉe'. Na' yoguə' no cuiṉə' šeɉḻe' c̱hia' catə' babžin žan' gaquə juisyən', gwxaquə'əlebene' ca beṉə' əxopə yeɉ laogüe'enə' na' əgwšošɉən ḻe'.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Na' lao or na'atezə beṉə' ca' choso'osed choso'olo'i ḻein' na' beṉə' gwnabia' c̱he bx̱oz ca' gwse'enene' yesə'əzene'ene' c̱hedə' gwse'eɉni'ine' de que Jeso'osən' be'e jemplən' por ni c̱he de'en cui chse'eɉḻe'e c̱he'. Pero bito bi gwso'one' c̱hedə' besə'əžebe' bi so'on beṉə' ca' ža'anə' beṉə' bachse'eɉḻe'e c̱he Jeso'osən'.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Na' dezd or na'atezə gwzolao gosə'əbe'enaogüe' Jeso'osən' par əchoɉ to dižə' cho'enə' de'en yesə'əc̱hine' par əsa'ogüe' xya c̱he' lao beṉə' gwnabia' c̱he gobierṉən'. De'e na'anə' bosə'əseḻe'e beṉə' chso'on txen len ḻega'aque' lao Jeso'osən' gwsa'aquene' yesə'əx̱oayague'ene' nic̱h gone' xbab de que do lažə'əga'aque' chse'enene' yesə'əṉezene' bi de'en naquən güen so'one'.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Nach gwse'e ḻe': ―Maestr, ṉezeto' de que cho'o dižə' ḻi, na' naquən ḻicha de'en chsed chlo'ido' beṉə' ca', na' tozə can' chono' len notə'ətezə beṉə'. Na' ṉezeto' de que dižə' ḻin' cho'o chsed chlo'ido' beṉə' can' chene'e Diozən' goncho.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Na' chene'eto' ṉezeto' ¿əcheyaḻə' c̱hixɉwto' impuest c̱he gobierṉən', o šə cui?
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Pero gocbe'i Jeso'osən' caguə do lažə'əga'aque'enə' chse'ene' ca', con chse'enene' yoso'ox̱oayague' ḻe', na' gože' ḻega'aque':
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 ―Ḻe'e gwlo'i nada' to xmechlen'. ¿No diboj c̱hein' da' laogüen' na' no lein' nyoɉ laogüen'?
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Nach gože' ḻega'aque': ―Ḻe'e əgwnežɉo Sesarən' de'en naquə c̱he' ža, na' ḻe'e əgwnežɉo Diozən' de'en cheyaḻə' əgwnežɉwlene'.
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Na' bito gwsa'ac so'one' xtiže'enə' clellə lao beṉə' ca' ža'anə', na' besyə'əbanene' can' boži'e xtižə'əga'aque'enə', na' bitoch bi gosə'əne'.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Na' ḻeczə besə'əžin baḻə' beṉə' sadoseo ca' beṉə' ca' cui chse'eɉḻe'e de que yesyə'əban beṉə' guatən', nach gosə'əṉabene' ḻe'
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 gwse'ene': ―Maestr, de'e Moisezən' bzoɉe' can' cheyaḻə' goncho. Na' gwne': “Šə to beṉə' byo beṉə' nšagna' gate' na' yega'aṉ no'ol c̱he'enə' sin cui no xi'iṉe' gwzo, beṉə' bišə' ben' bagotən' cheyaḻə' yeque'e no'olənə' par nic̱h ṉitə' xi'iṉ dia c̱he ben' bagotən'.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Na' goquən' gwnitə' gažə bišə'əga'aque', na' toe' bšagne'e na' catə' gote' notono xi'iṉe' gwzo.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Na' beṉə' biše'e əgwchope beque'e no'olən', na' ḻeczə gote' na' notono xi'iṉe' gwzo.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Na' beṉə' biše'e əgwyoṉe ḻeczə beque'e no'olən', na' ḻeczə ca' goquə len ḻe', nach beṉə' bisə'əga'aque' ca' yetap besyə'əque'e no'olən' na' gwsa'ate' na' notono xi'iṉga'aque' gwnitə'əczə.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Gwdelə ḻeczə got no'olən'.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Na' catə' yesyə'əban beṉə' guat ca', ¿noe' entr ḻega'aque' gaquə be'en c̱he'? la' yogue'e boso'ošagna'alene' ḻe'.
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Na' Jeso'osən' boži'e xtižə'əga'aque'enə' na' gože' ḻega'aque': ―Beṉə' ca' nitə' lao yežlyo nga chosə'əšagne'e na' ḻeczə choso'ošague' na' no xi'iṉga'aque'.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Pero na' beṉə' ca' na Diozən' c̱hega'aque' de que zɉəzaque'e par yesyə'əbane' ladɉo beṉə' guat ca' na' par žɉəsyə'əzoe' len ḻe' zeɉḻicaṉe, catə'ən yesyə'əžine' gan' zo Diozən' bito nacbia' šə zɉənaque' beṉə' zɉənšagna' o šə cui, na' caguə no yesyə'əšagna'ach na'anə'.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Bitoch sa'ate'. Lebze əsa'aque' len angl ca'. Na' zɉənaque' xi'iṉ Dioz c̱hedə' babosban Diozən' ḻega'aque' ladɉo beṉə' guat ca'.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Na' ḻeczə de'e Moisezən' bzoɉe' can' goquə ble'ine' to yi' beḻ de'e chdoḻɉən to ḻo'o xis yešə' sin cui bzeyən ḻen. Na' gwne' c̱he X̱ancho Diozən' de que naque' Dioz c̱he de'e x̱axta'ocho Abraanṉə', na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ocho Isaaquən' na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ocho Jacobən'. De'e na'anə' ṉezecho de que beṉə' guat ca' yesyə'əbane'.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Na' ṉezecho beṉə' ca' nite'e len Diozən' c̱hedə' Diozən' bito naque' Dioz c̱he beṉə' guat, sino naque' Dioz c̱he beṉə' zɉəmban. Na' yoguə' beṉə' bagwso'onḻilažə' Diozən' ṉe'e zɉəmbane' par chso'elaogüe'ene'.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Na' baḻə beṉə' choso'osed choso'olo'ine' ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən' gwse'e Jeso'osən': ―Maestr, binḻo boži'o xtižə'əga'aque'enə'.
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Na' bitoch besyə'əyaxɉene' ¡bi yesə'əṉabene' ḻe'.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Jeso'osən' gože' ḻega'aque': ―¿Bixc̱hen' chəsə'əna beṉə' c̱he Cristən' de que naque' xi'iṉ dia c̱he de'e Rei Dabin'?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Cuin de'e Dabin' bzoɉe' ḻe'e ḻibr gan' žia Salmos, gwne':
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 Na' gona' par nic̱h ṉitə' de'e ca' chso'on contr le' na' beṉə' contr c̱hio' ca' xni'onə'.”
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Na' de'en gwna de'e Dabin' de que Cristən' naque' X̱ane', ¿əcabi zeɉen de que Cristən' naque' mazəchlə ca xi'iṉ dia c̱he'enə' ža?
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Na' gože' disipl c̱he' ca' len yoguə' beṉə' yeziquə'əchlə boso'ozenag c̱he', gože' ḻega'aque':
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 ―Ḻe'e gon xbab nic̱h cui gonḻe can' chso'on beṉə' ca' choso'osed choso'olo'ine' ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən'. Ḻega'aque' chesyə'əbeine' chəsə'əlaže'e zɉənyaze' lachə' toṉə, na' chesyə'əbeine' catə' beṉə' chəsə'əguape' ḻega'aque' diox na' chəsə'ənope'e na'aga'aque'enə' do lao lquey. Ḻega'aque' chse'enene' yesə'əbi'e gan' chəsə'əbe' beṉə' blao catə' chɉa'aque' yo'odao' na' catə' chac lṉi.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Na' choso'ox̱oayague' no'olə gozebə ca' par nic̱h no'ol ca' chəsə'ənežɉue' ḻega'aque' ližga'aque' len bichlə de'en de c̱hega'aque'. Na' catə' chso'one' orasyon, chso'echgüe' dižə' parzə nic̱h choso'ox̱oayague' beṉə'. Mazəchlə castigw c̱hega'aque' əgwnežɉo Diozən' clezə ca c̱he beṉə' yeziquə'əchlə c̱hedə' chso'one' de'e mal ca' zɉənac ca' len zɉəṉezene' can' na ḻein'.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.