Lucas 20

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 To ža lao bsed blo'i Jeso'osən' beṉə' ca' ḻo'o yo'odao' əblaonə' na' chyix̱ɉui'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən', besə'əžin bx̱oz əblao ca' na' nochlə beṉə' golə beṉə' blao c̱he beṉə' Izrael ca' na' beṉə' ca' choso'osed choso'olo'i ḻein'.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Na' gwse'ene': ―Gwnašc neto', ¿nac goquən' gwxi'o yeḻə' gwnabi'an na' non' beṉ le' yeḻə' gwnabia'anə' par gono' de'e ca' chono'?
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Na' boži'e xtižə'əga'aquen' gwne': ―Ḻeczə de to de'e ṉabda' le'e, ḻenašc nada',
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿non' bseḻə' de'e Juanṉə' bide' bc̱hoe' beṉə' nis? ¿EDioz nan' bseḻe'ene' o šə beṉə' yoblən'?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Na' boso'oxi'e gosə'əne': ―¿Bi ṉacho? La' šə ṉacho de que Diozən' bseḻe'e de'e Juanṉə' par bc̱hoe' beṉə' nis, nach əṉe' chio'o: “¿Bixc̱hen' bito gwyeɉḻe'ele c̱he'?”
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Na' šə ṉacho de que bide' to gwlazze', nach yoguə' beṉə' quinga yosə'əšiže'e chio'o yeɉ c̱hedə' chse'eɉni'ine' de que de'e Juanṉə' goque' to profet beṉə' bseḻə' Diozən' par be'e xtiže'enə'.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Nach gwse'e Jeso'osən' de que bito zɉəṉezene' non' bseḻə' de'e Juanṉə'.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Nach Jeso'osən' gože' ḻega'aque': ―Ḻeczə ca' nada' bito əṉia' non' beṉ nada' yeḻə' gwnabia' par gona' de'en chona'.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Na' be'e jempl nga bzeɉni'ine' beṉə' ca' choso'ozenag c̱he' de que notə'ətezə beṉə' šə chonczə yic̱hɉlaogüe' cui cheɉḻe'e c̱he' cuiayi'e. Na' gwne': ―To beṉə' goze' zan yag obasən' na' bocua'aṉe'en lao na' beṉə' ca' yoso'ogüia yoso'oye'en, na' gwze'e gwyeɉe' ga yoblə na' ɉəyega'aṉe' sša.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Catə' bžin ža par yesyə'ətobe' cwsešən', bseḻe'e to mos c̱he'enə' lao beṉə' ca' chsa'ape' yag obasən' par nic̱h yosyo'onežɉue'ene' to tlacw c̱he cwsešən' de'en cheyaḻə' si' x̱ane'en. Na' beṉə' ca' chsa'apə yag obasən' gosə'əyine' mosən' na' bosyo'ose'ene' sin cui bi bi bosyo'onežɉue'ene'.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Nach x̱anga'aque'en bseḻe'e yeto mosən', na' ḻeczə gosə'əyine'ene' na' gwso'one'ene' borl, na' bosyo'ose'ene' sin cui bi bi bosyo'onežɉue'ene'.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Nach bseḻə' x̱anga'aquen' mos əgwyoṉe, na' ḻeczə gwso'otlate'ene' xte gwso'onene' güe' na' besyə'əbeɉe'ene' fuerlə.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Nach x̱an yag obasən' gwne': “¿Nacxa gona'? Egwseḻa'a xi'iṉa' bi'in chacchgüeida' c̱hei, la' šəquə gwsa'apəlɉe'ebo' respet.”
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Pero beṉə' ca' chsa'apə yag obasən' catə' besə'əle'ine' xi'iṉe'enə' gosə'əne' entr ḻega'acze': “Bengan' xi'iṉ x̱an yag obasən' na' ḻen' si' bienṉə'. Ḻeda gotchone' par nic̱h si'icho bien c̱he x̱e'enə'.”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Nach besyə'əbeɉe'ene' fuerlə güertən' na' gwso'ote'ene'. Na' ¿nacxa bentgua x̱an yaguən' len ḻega'aque'enə' ža?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ɉəyeṉitlaogüe' ḻega'aque', na' begüe'e yaguən' lao na' beṉə' yoblə. Na' beṉə' ca' ža'anə' catə' gwse'enene' dižə' quinga de'en be' Jeso'osən' gosə'əne': ―¡Catec de'e mal juisy de'e ca' goquən'!
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Na' Jeso'osən' bgüiachgüe' ḻega'aque' na' gože' ḻega'aque': ―¿Bixa zeɉen ža, de'en nga nyoɉən' ḻe'e Xtižə' Diozən' c̱hia' de'en gwxaquə'əlebəda' ca yeɉ squin?, nan:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Na' yoguə' no cui šeɉḻe' c̱hia' gwxaquə'əlebene' ca beṉə' əxopə lao yeɉ na' cue'ežošɉe'. Na' yoguə' no cuiṉə' šeɉḻe' c̱hia' catə' babžin žan' gaquə juisyən', gwxaquə'əlebene' ca beṉə' əxopə yeɉ laogüe'enə' na' əgwšošɉən ḻe'.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Na' lao or na'atezə beṉə' ca' choso'osed choso'olo'i ḻein' na' beṉə' gwnabia' c̱he bx̱oz ca' gwse'enene' yesə'əzene'ene' c̱hedə' gwse'eɉni'ine' de que Jeso'osən' be'e jemplən' por ni c̱he de'en cui chse'eɉḻe'e c̱he'. Pero bito bi gwso'one' c̱hedə' besə'əžebe' bi so'on beṉə' ca' ža'anə' beṉə' bachse'eɉḻe'e c̱he Jeso'osən'.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Na' dezd or na'atezə gwzolao gosə'əbe'enaogüe' Jeso'osən' par əchoɉ to dižə' cho'enə' de'en yesə'əc̱hine' par əsa'ogüe' xya c̱he' lao beṉə' gwnabia' c̱he gobierṉən'. De'e na'anə' bosə'əseḻe'e beṉə' chso'on txen len ḻega'aque' lao Jeso'osən' gwsa'aquene' yesə'əx̱oayague'ene' nic̱h gone' xbab de que do lažə'əga'aque' chse'enene' yesə'əṉezene' bi de'en naquən güen so'one'.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Nach gwse'e ḻe': ―Maestr, ṉezeto' de que cho'o dižə' ḻi, na' naquən ḻicha de'en chsed chlo'ido' beṉə' ca', na' tozə can' chono' len notə'ətezə beṉə'. Na' ṉezeto' de que dižə' ḻin' cho'o chsed chlo'ido' beṉə' can' chene'e Diozən' goncho.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Na' chene'eto' ṉezeto' ¿əcheyaḻə' c̱hixɉwto' impuest c̱he gobierṉən', o šə cui?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Pero gocbe'i Jeso'osən' caguə do lažə'əga'aque'enə' chse'ene' ca', con chse'enene' yoso'ox̱oayague' ḻe', na' gože' ḻega'aque':
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 ―Ḻe'e gwlo'i nada' to xmechlen'. ¿No diboj c̱hein' da' laogüen' na' no lein' nyoɉ laogüen'?
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Nach gože' ḻega'aque': ―Ḻe'e əgwnežɉo Sesarən' de'en naquə c̱he' ža, na' ḻe'e əgwnežɉo Diozən' de'en cheyaḻə' əgwnežɉwlene'.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Na' bito gwsa'ac so'one' xtiže'enə' clellə lao beṉə' ca' ža'anə', na' besyə'əbanene' can' boži'e xtižə'əga'aque'enə', na' bitoch bi gosə'əne'.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Na' ḻeczə besə'əžin baḻə' beṉə' sadoseo ca' beṉə' ca' cui chse'eɉḻe'e de que yesyə'əban beṉə' guatən', nach gosə'əṉabene' ḻe'
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 gwse'ene': ―Maestr, de'e Moisezən' bzoɉe' can' cheyaḻə' goncho. Na' gwne': “Šə to beṉə' byo beṉə' nšagna' gate' na' yega'aṉ no'ol c̱he'enə' sin cui no xi'iṉe' gwzo, beṉə' bišə' ben' bagotən' cheyaḻə' yeque'e no'olənə' par nic̱h ṉitə' xi'iṉ dia c̱he ben' bagotən'.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Na' goquən' gwnitə' gažə bišə'əga'aque', na' toe' bšagne'e na' catə' gote' notono xi'iṉe' gwzo.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Na' beṉə' biše'e əgwchope beque'e no'olən', na' ḻeczə gote' na' notono xi'iṉe' gwzo.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Na' beṉə' biše'e əgwyoṉe ḻeczə beque'e no'olən', na' ḻeczə ca' goquə len ḻe', nach beṉə' bisə'əga'aque' ca' yetap besyə'əque'e no'olən' na' gwsa'ate' na' notono xi'iṉga'aque' gwnitə'əczə.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Gwdelə ḻeczə got no'olən'.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Na' catə' yesyə'əban beṉə' guat ca', ¿noe' entr ḻega'aque' gaquə be'en c̱he'? la' yogue'e boso'ošagna'alene' ḻe'.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Na' Jeso'osən' boži'e xtižə'əga'aque'enə' na' gože' ḻega'aque': ―Beṉə' ca' nitə' lao yežlyo nga chosə'əšagne'e na' ḻeczə choso'ošague' na' no xi'iṉga'aque'.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Pero na' beṉə' ca' na Diozən' c̱hega'aque' de que zɉəzaque'e par yesyə'əbane' ladɉo beṉə' guat ca' na' par žɉəsyə'əzoe' len ḻe' zeɉḻicaṉe, catə'ən yesyə'əžine' gan' zo Diozən' bito nacbia' šə zɉənaque' beṉə' zɉənšagna' o šə cui, na' caguə no yesyə'əšagna'ach na'anə'.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Bitoch sa'ate'. Lebze əsa'aque' len angl ca'. Na' zɉənaque' xi'iṉ Dioz c̱hedə' babosban Diozən' ḻega'aque' ladɉo beṉə' guat ca'.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Na' ḻeczə de'e Moisezən' bzoɉe' can' goquə ble'ine' to yi' beḻ de'e chdoḻɉən to ḻo'o xis yešə' sin cui bzeyən ḻen. Na' gwne' c̱he X̱ancho Diozən' de que naque' Dioz c̱he de'e x̱axta'ocho Abraanṉə', na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ocho Isaaquən' na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ocho Jacobən'. De'e na'anə' ṉezecho de que beṉə' guat ca' yesyə'əbane'.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Na' ṉezecho beṉə' ca' nite'e len Diozən' c̱hedə' Diozən' bito naque' Dioz c̱he beṉə' guat, sino naque' Dioz c̱he beṉə' zɉəmban. Na' yoguə' beṉə' bagwso'onḻilažə' Diozən' ṉe'e zɉəmbane' par chso'elaogüe'ene'.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Na' baḻə beṉə' choso'osed choso'olo'ine' ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən' gwse'e Jeso'osən': ―Maestr, binḻo boži'o xtižə'əga'aque'enə'.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Na' bitoch besyə'əyaxɉene' ¡bi yesə'əṉabene' ḻe'.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Jeso'osən' gože' ḻega'aque': ―¿Bixc̱hen' chəsə'əna beṉə' c̱he Cristən' de que naque' xi'iṉ dia c̱he de'e Rei Dabin'?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Cuin de'e Dabin' bzoɉe' ḻe'e ḻibr gan' žia Salmos, gwne':
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Na' gona' par nic̱h ṉitə' de'e ca' chso'on contr le' na' beṉə' contr c̱hio' ca' xni'onə'.”
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Na' de'en gwna de'e Dabin' de que Cristən' naque' X̱ane', ¿əcabi zeɉen de que Cristən' naque' mazəchlə ca xi'iṉ dia c̱he'enə' ža?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Na' gože' disipl c̱he' ca' len yoguə' beṉə' yeziquə'əchlə boso'ozenag c̱he', gože' ḻega'aque':
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 ―Ḻe'e gon xbab nic̱h cui gonḻe can' chso'on beṉə' ca' choso'osed choso'olo'ine' ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən'. Ḻega'aque' chesyə'əbeine' chəsə'əlaže'e zɉənyaze' lachə' toṉə, na' chesyə'əbeine' catə' beṉə' chəsə'əguape' ḻega'aque' diox na' chəsə'ənope'e na'aga'aque'enə' do lao lquey. Ḻega'aque' chse'enene' yesə'əbi'e gan' chəsə'əbe' beṉə' blao catə' chɉa'aque' yo'odao' na' catə' chac lṉi.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Na' choso'ox̱oayague' no'olə gozebə ca' par nic̱h no'ol ca' chəsə'ənežɉue' ḻega'aque' ližga'aque' len bichlə de'en de c̱hega'aque'. Na' catə' chso'one' orasyon, chso'echgüe' dižə' parzə nic̱h choso'ox̱oayague' beṉə'. Mazəchlə castigw c̱hega'aque' əgwnežɉo Diozən' clezə ca c̱he beṉə' yeziquə'əchlə c̱hedə' chso'one' de'e mal ca' zɉənac ca' len zɉəṉezene' can' na ḻein'.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.