Romanos 9
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT
1 Ruáʼa didzaʼ idútë li tuʼ néquidaʼ queëʼ Cristo, ateʼ röjlö́z didzaʼ ni le naca queëʼ Dios Böʼ Láʼayi le yuʼu icja ládxiʼdaʼahuaʼ. ¡Bitiʼ rizíʼ yëʼa!
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Ruhuíʼinideʼedaʼ, en risë́biticaʼsö ládxaʼa
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 tuʼ raca ládxaʼa gunaʼ ga uluʼlë́ʼ böchiʼ luzáʼa, bönniʼ uládz quiaʼ. Laʼtuʼ huácalen légaquiëʼ, guë́ʼëni quézidaʼ ubéaj ládxëʼë Dios nedaʼ, en uláʼalenaʼ Cristo.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Yuguʼ bönniʼ uládz quiaʼ naʼ nácagaquiëʼ zxíʼini xiʼsóëʼ Israel, ateʼ Dios bëʼë légaquiëʼ lataj ilácagaquiëʼ zxíʼini cazëʼ. Yöl-laʼ zxön queëʼ Dios guzóalen légaquiëʼ, ateʼ Dios budödëʼ lu náʼagaquiëʼ didzaʼ rucáʼana tsahuiʼ, encaʼ xibá queëʼ. Bulidzëʼ légaquiëʼ para tseaj ládxiʼgaquiëʼ Lëʼ, ateʼ budödëʼ lu náʼagaquiëʼ yuguʼ le guzxíʼ lu nëʼë gunëʼ le ilún tsahuiʼ bönachi.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Nácagaquiëʼ zxíʼini xiʼsóagaquiëʼ xuz xtóʼotuʼ Abraham, en Isaac, en Jacob, ateʼ ladaj diʼa dza quégaquiëʼ, ca naca yöl-laʼ bönachi queëʼ, guljëʼ Cristo, Nu naca caz Dios, en rinná béʼenëʼ yúguʼtë. ¡Rácaticaʼsö queëʼ yöl-laʼ ba! ¡Caʼ gaca!
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Sal-laʼ yúguʼtë bönniʼ uládz quiaʼ bitiʼ nazíʼ lu náʼagaquiëʼ Cristo, bitiʼ ral-laʼ innaruʼ: Nítisö böáca xtídzëʼë Dios. Calëga yúguʼtë zxíʼini xiʼsóëʼ Israel nácagaquiëʼ idú bönachi Israel, nupa néquiguequi queëʼ Dios.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Sal-laʼ gúljagaquiëʼ zián zxíʼini xiʼsóëʼ Abraham, bitiʼ guláquiëʼ yúguʼtëʼ idú zxíʼini xiʼsóëʼ Abraham, pero guca ca naʼ nazúaj lu guichi láʼayi, le rnna: “Yuguʼ zxíʼini xiʼsóëʼ Isaac ilaca idú zxíʼini xiʼsúʼ.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Caní naca, nupa nácagaca zxíʼinëʼ tu bönniʼ néquinëʼ queëʼ Dios, calëga yúguʼtëʼ nácagaquiëʼ zxíʼinëʼ Dios. Lëscaʼ caní, nácagaca idú zxíʼini xiʼsóëʼ Abraham núpasö naʼ náljagaca niʼa que lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios unödzjëʼ queëʼ Abraham rnna caní: “Iaʼtú iz naʼa dza huödaʼ, ateʼ Sara quiuʼ uzóanu-biʼ tubiʼ biʼi bö́nniʼdoʼ.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Calë́gasö lë ni guca caní, pero lëscaʼ cateʼ Rebeca niʼ nuáʼanu-biʼ yuguʼ biʼi bö́nniʼdoʼ queëʼ Isaac, xuz xtóʼotuʼ,
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Bizxi caz innaruʼ naʼa? ¿Naruʼ runtsëʼ Dios le cabí naca tsahuiʼ? ¡Bitiʼ caʼ runëʼ caní!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Dios gudxëʼ Moisés, gunnë́ʼ: “Huéchiʼ ládxaʼa nu rë́ʼëndaʼ huéchiʼ ládxaʼa, en güíʼi ládxaʼa nu rë́ʼëndaʼ güíʼi ládxaʼa.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Que lë ni naʼ, bitiʼ raca caní niʼa que le të́ʼëni caz bönachi, o tuʼ runëʼ bayudxi nu bönniʼ, pero naca tuʼ rë́ʼëni quézinëʼ Dios, ruhuéchiʼ ládxëʼë bönachi.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ca naca lë ni nazúaj lu guichi láʼayi ca naʼ Dios gudxëʼ Faraón, gunnë́ʼ: “Que lë ni naʼ buzóaʼ liʼ ga rinná bëʼu para uluʼa lahui yöl-laʼ huáca quiaʼ ga zuʼ, en gunaʼ ga ilunbëʼ bönachi idútë yödzölió le nacaʼ nedaʼ.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Caní naca, Dios ruhuéchiʼ ládxëʼë nu rë́ʼëni quézinëʼ, en lëscaʼ caní runëʼ zidzaj icja ládxiʼdaʼahuëʼ nu bönniʼ rë́ʼënëʼ gunëʼ zidzaj icja ládxiʼdaʼahuëʼ bönniʼ naʼ, ca naʼ benëʼ queëʼ Faraón naʼ.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Naʼa guië́liʼ nedaʼ: “Channö caní naca, ¿bizx que rusubáguëʼë Dios bönachi xíguiaʼ? ¿Nuzxi caz gaca táʼbagaʼ le rë́ʼëni quézinëʼ Dios gunëʼ?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 ¡Bitiʼ caʼ naca caní! ¿Nuzxi caz liʼ rnníoʼ que Dios? ¿Naruʼ huácatsö tu yusuʼ néquini yu guíë bönniʼ huen röʼö, inná: “¿Bizx que benuʼ nedaʼ caní?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 ¿Naruʼ cabí dë lu nëʼë bönniʼ huen röʼö gunëʼ que gunaʼ naʼ tu yusuʼ nu ugún le dxin ga lináʼ, en que laʼ gunaʼ náʼasö gunëʼ iaʼtú yusuʼ nu ugún le dxin ga bitiʼ naca lináʼ?
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Rë́ʼëni quézinëʼ Dios uluʼë lahui ca gunëʼ xíguiaʼ nu ruáʼ döʼ en gunëʼ ga gaca bëʼ yöl-laʼ huáca queëʼ, pero lu yöl-laʼ riböza zxön ladxiʼ queëʼ biáʼ gulénëʼ yuguʼ bönniʼ niʼ ral-laʼ ichúguiëʼ quégaquiëʼ, yuguʼ bönniʼ naʼ nabágaʼgaquiëʼ xíguiaʼ, en run bayudxi usunítiëʼ légaquiëʼ.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Caní runëʼ Dios para gaca bëʼ nácatërö lesacaʼ yöl-laʼ ruzáʼ ladxiʼ queëʼ, lë naʼ ruluʼë lahui lógaca nupa naʼ ruhuéchiʼ ládxëʼë, bönniʼ naʼ buzóëʼ quégaquiëʼ zíʼatëlö uluʼziʼë xibé yöl-laʼ zxön queëʼ.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Yuguʼ bönniʼ caní bulidzëʼ Dios. Calë́gasö bulidzëʼ netuʼ, bönachi judío, pero lëscaʼ bulidzëʼ bönachi izáʼa.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Ca naca lë ni nazúaj lu guichi láʼayi ca naʼ bëʼë didzaʼ Oseas uláz queëʼ Dios, gunnë́ʼ:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Laʼ náʼasö ga gunníaʼ quéguequi:
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Naʼa, ca naca quégaca zxíʼini xiʼsóëʼ Israel, Isaías gunnë́ʼ:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Xanruʼ Dios laʼ guntëʼ ga gaca idútë
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Lëscaʼ caní Isaías bëʼë didzaʼ zíʼatëlö, gunnë́ʼ:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Bizxi caz innaruʼ naʼa? Yuguʼ bönniʼ bitiʼ nabábagaquiëʼ Israel chibilaʼdéliʼnëʼ nuhuöácagaquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Dios, en bitiʼ gulunëʼ bayudxi uluʼhuöáquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Dios, pero nuhuöácagaquiëʼ tsahuiʼ tuʼ taʼyéajlëʼë Dios.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Naʼa, sal-laʼ gulunëʼ bayudxi yuguʼ bönniʼ Israel ilunëʼ ca rinná bëʼ xibá queëʼ Dios, le ral-laʼ gun ga ilácagaquiëʼ tsahuiʼ, bitiʼ bilaʼdéliʼnëʼ le ral-laʼ gataʼ quégaquiëʼ tuʼ tunëʼ ca rinná bëʼ xibá naʼ.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Bizx que naʼ guca caní? Caní guca, tuʼ cabí gulunëʼ caní lu yöl-laʼ réajlëʼ quégaquiëʼ Dios, pero rácasö quégaquiëʼ gulë́ʼënnëʼ ilunëʼ ca rinná bëʼ xibá naʼ, ateʼ que lë ni naʼ gulaʼchíxinëʼ, o huáca innaruʼ: Yöjchéguʼgaquiëʼ lu lë naʼ nazíʼi le: Guiö́j Ga Nu Röjcheguʼ.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Ca naca lë ni nazúaj lu guichi láʼayi, rnna:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.