Romanos 9
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NTLH
1 Ruáʼa didzaʼ idútë li tuʼ néquidaʼ queëʼ Cristo, ateʼ röjlö́z didzaʼ ni le naca queëʼ Dios Böʼ Láʼayi le yuʼu icja ládxiʼdaʼahuaʼ. ¡Bitiʼ rizíʼ yëʼa!
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Ruhuíʼinideʼedaʼ, en risë́biticaʼsö ládxaʼa
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 tuʼ raca ládxaʼa gunaʼ ga uluʼlë́ʼ böchiʼ luzáʼa, bönniʼ uládz quiaʼ. Laʼtuʼ huácalen légaquiëʼ, guë́ʼëni quézidaʼ ubéaj ládxëʼë Dios nedaʼ, en uláʼalenaʼ Cristo.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Yuguʼ bönniʼ uládz quiaʼ naʼ nácagaquiëʼ zxíʼini xiʼsóëʼ Israel, ateʼ Dios bëʼë légaquiëʼ lataj ilácagaquiëʼ zxíʼini cazëʼ. Yöl-laʼ zxön queëʼ Dios guzóalen légaquiëʼ, ateʼ Dios budödëʼ lu náʼagaquiëʼ didzaʼ rucáʼana tsahuiʼ, encaʼ xibá queëʼ. Bulidzëʼ légaquiëʼ para tseaj ládxiʼgaquiëʼ Lëʼ, ateʼ budödëʼ lu náʼagaquiëʼ yuguʼ le guzxíʼ lu nëʼë gunëʼ le ilún tsahuiʼ bönachi.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Nácagaquiëʼ zxíʼini xiʼsóagaquiëʼ xuz xtóʼotuʼ Abraham, en Isaac, en Jacob, ateʼ ladaj diʼa dza quégaquiëʼ, ca naca yöl-laʼ bönachi queëʼ, guljëʼ Cristo, Nu naca caz Dios, en rinná béʼenëʼ yúguʼtë. ¡Rácaticaʼsö queëʼ yöl-laʼ ba! ¡Caʼ gaca!
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Sal-laʼ yúguʼtë bönniʼ uládz quiaʼ bitiʼ nazíʼ lu náʼagaquiëʼ Cristo, bitiʼ ral-laʼ innaruʼ: Nítisö böáca xtídzëʼë Dios. Calëga yúguʼtë zxíʼini xiʼsóëʼ Israel nácagaquiëʼ idú bönachi Israel, nupa néquiguequi queëʼ Dios.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Sal-laʼ gúljagaquiëʼ zián zxíʼini xiʼsóëʼ Abraham, bitiʼ guláquiëʼ yúguʼtëʼ idú zxíʼini xiʼsóëʼ Abraham, pero guca ca naʼ nazúaj lu guichi láʼayi, le rnna: “Yuguʼ zxíʼini xiʼsóëʼ Isaac ilaca idú zxíʼini xiʼsúʼ.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Caní naca, nupa nácagaca zxíʼinëʼ tu bönniʼ néquinëʼ queëʼ Dios, calëga yúguʼtëʼ nácagaquiëʼ zxíʼinëʼ Dios. Lëscaʼ caní, nácagaca idú zxíʼini xiʼsóëʼ Abraham núpasö naʼ náljagaca niʼa que lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios unödzjëʼ queëʼ Abraham rnna caní: “Iaʼtú iz naʼa dza huödaʼ, ateʼ Sara quiuʼ uzóanu-biʼ tubiʼ biʼi bö́nniʼdoʼ.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Calë́gasö lë ni guca caní, pero lëscaʼ cateʼ Rebeca niʼ nuáʼanu-biʼ yuguʼ biʼi bö́nniʼdoʼ queëʼ Isaac, xuz xtóʼotuʼ,
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Bizxi caz innaruʼ naʼa? ¿Naruʼ runtsëʼ Dios le cabí naca tsahuiʼ? ¡Bitiʼ caʼ runëʼ caní!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Dios gudxëʼ Moisés, gunnë́ʼ: “Huéchiʼ ládxaʼa nu rë́ʼëndaʼ huéchiʼ ládxaʼa, en güíʼi ládxaʼa nu rë́ʼëndaʼ güíʼi ládxaʼa.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Que lë ni naʼ, bitiʼ raca caní niʼa que le të́ʼëni caz bönachi, o tuʼ runëʼ bayudxi nu bönniʼ, pero naca tuʼ rë́ʼëni quézinëʼ Dios, ruhuéchiʼ ládxëʼë bönachi.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ca naca lë ni nazúaj lu guichi láʼayi ca naʼ Dios gudxëʼ Faraón, gunnë́ʼ: “Que lë ni naʼ buzóaʼ liʼ ga rinná bëʼu para uluʼa lahui yöl-laʼ huáca quiaʼ ga zuʼ, en gunaʼ ga ilunbëʼ bönachi idútë yödzölió le nacaʼ nedaʼ.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Caní naca, Dios ruhuéchiʼ ládxëʼë nu rë́ʼëni quézinëʼ, en lëscaʼ caní runëʼ zidzaj icja ládxiʼdaʼahuëʼ nu bönniʼ rë́ʼënëʼ gunëʼ zidzaj icja ládxiʼdaʼahuëʼ bönniʼ naʼ, ca naʼ benëʼ queëʼ Faraón naʼ.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Naʼa guië́liʼ nedaʼ: “Channö caní naca, ¿bizx que rusubáguëʼë Dios bönachi xíguiaʼ? ¿Nuzxi caz gaca táʼbagaʼ le rë́ʼëni quézinëʼ Dios gunëʼ?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 ¡Bitiʼ caʼ naca caní! ¿Nuzxi caz liʼ rnníoʼ que Dios? ¿Naruʼ huácatsö tu yusuʼ néquini yu guíë bönniʼ huen röʼö, inná: “¿Bizx que benuʼ nedaʼ caní?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 ¿Naruʼ cabí dë lu nëʼë bönniʼ huen röʼö gunëʼ que gunaʼ naʼ tu yusuʼ nu ugún le dxin ga lináʼ, en que laʼ gunaʼ náʼasö gunëʼ iaʼtú yusuʼ nu ugún le dxin ga bitiʼ naca lináʼ?
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Rë́ʼëni quézinëʼ Dios uluʼë lahui ca gunëʼ xíguiaʼ nu ruáʼ döʼ en gunëʼ ga gaca bëʼ yöl-laʼ huáca queëʼ, pero lu yöl-laʼ riböza zxön ladxiʼ queëʼ biáʼ gulénëʼ yuguʼ bönniʼ niʼ ral-laʼ ichúguiëʼ quégaquiëʼ, yuguʼ bönniʼ naʼ nabágaʼgaquiëʼ xíguiaʼ, en run bayudxi usunítiëʼ légaquiëʼ.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Caní runëʼ Dios para gaca bëʼ nácatërö lesacaʼ yöl-laʼ ruzáʼ ladxiʼ queëʼ, lë naʼ ruluʼë lahui lógaca nupa naʼ ruhuéchiʼ ládxëʼë, bönniʼ naʼ buzóëʼ quégaquiëʼ zíʼatëlö uluʼziʼë xibé yöl-laʼ zxön queëʼ.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Yuguʼ bönniʼ caní bulidzëʼ Dios. Calë́gasö bulidzëʼ netuʼ, bönachi judío, pero lëscaʼ bulidzëʼ bönachi izáʼa.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Ca naca lë ni nazúaj lu guichi láʼayi ca naʼ bëʼë didzaʼ Oseas uláz queëʼ Dios, gunnë́ʼ:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Laʼ náʼasö ga gunníaʼ quéguequi:
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Naʼa, ca naca quégaca zxíʼini xiʼsóëʼ Israel, Isaías gunnë́ʼ:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Xanruʼ Dios laʼ guntëʼ ga gaca idútë
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Lëscaʼ caní Isaías bëʼë didzaʼ zíʼatëlö, gunnë́ʼ:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Bizxi caz innaruʼ naʼa? Yuguʼ bönniʼ bitiʼ nabábagaquiëʼ Israel chibilaʼdéliʼnëʼ nuhuöácagaquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Dios, en bitiʼ gulunëʼ bayudxi uluʼhuöáquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Dios, pero nuhuöácagaquiëʼ tsahuiʼ tuʼ taʼyéajlëʼë Dios.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Naʼa, sal-laʼ gulunëʼ bayudxi yuguʼ bönniʼ Israel ilunëʼ ca rinná bëʼ xibá queëʼ Dios, le ral-laʼ gun ga ilácagaquiëʼ tsahuiʼ, bitiʼ bilaʼdéliʼnëʼ le ral-laʼ gataʼ quégaquiëʼ tuʼ tunëʼ ca rinná bëʼ xibá naʼ.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Bizx que naʼ guca caní? Caní guca, tuʼ cabí gulunëʼ caní lu yöl-laʼ réajlëʼ quégaquiëʼ Dios, pero rácasö quégaquiëʼ gulë́ʼënnëʼ ilunëʼ ca rinná bëʼ xibá naʼ, ateʼ que lë ni naʼ gulaʼchíxinëʼ, o huáca innaruʼ: Yöjchéguʼgaquiëʼ lu lë naʼ nazíʼi le: Guiö́j Ga Nu Röjcheguʼ.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Ca naca lë ni nazúaj lu guichi láʼayi, rnna:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.