Romanos 4
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC
1 ¿Bizxi caz innaruʼ naʼa? ¿Bizxi bidéliʼnëʼ Abraham, xuz xtóʼotuʼ netuʼ, nácatuʼ judío?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Laʼtuʼ böáquiëʼ tsahuiʼ Abraham tuʼ zoa le ben cazëʼ lëʼ, gunna gun ba zxön cuinëʼ, pero calëga lahuëʼ Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ca naca lë ni nazúaj lu guichi láʼayi, le rnna: “Abraham guyéajlëʼë Dios, ateʼ que lë ni naʼ Dios benëʼ ga böáquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Channö zoa nu bönniʼ runëʼ xichinruʼ, le riguízxjaruʼ-nëʼ bitiʼ naca tu le ruzáʼ ládxiʼruʼ queëʼ, pero naca tu le ral-laʼruʼ queëʼ bönniʼ naʼ.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Lëscaʼ caní channö tu bönniʼ réajlëʼë Dios, sal-laʼ bitiʼ bi dxin benëʼ bönniʼ naʼ, Dios, Nu run ga uluʼhuöáca tsahuiʼ bönachi bitiʼ nácagaca tsahuiʼ, rnnëʼ náquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ bönniʼ naʼ, tuʼ réajlëʼë Lëʼ.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Lëscaʼ caní bëʼë didzaʼ David ca náquiëʼ bicaʼ ba bönniʼ, Dios rnnëʼ náquiëʼ tsahuiʼ sal-laʼ bitiʼ bi dxin nunëʼ bönniʼ naʼ.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Caní gunnë́ʼ David:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 ¡Bicaʼ ba bönniʼ naʼ, Dios bitiʼ rusubáguëʼë lëʼ xíguiaʼ tuʼ nözi dul-laʼ benëʼ bönniʼ naʼ!
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Naruʼ nácagacsëʼ bicaʼ ba bönniʼ narugu lu xipë́laʼgaquiëʼ lë naʼ naca bëʼ, o nácagaca caʼ caní nupa naʼ cabí narugu lë naʼ lu xipë́laʼgaquiëʼ? Chigunná cázaruʼ böáquiëʼ Abraham tsahuiʼ lahuëʼ Dios tuʼ guyéajlëʼë Lëʼ.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Bátaxi böáquiëʼ tsahuiʼ caní Abraham? ¿Naruʼ guca cateʼ niʼ chinarugu lu xipë́lëʼë lë naʼ naca bëʼ, o guca zíʼalö? Bitiʼ guca cateʼ chinarugu lu xipë́lëʼë, pero zíʼalö guca.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Abraham guyéajlëʼë Dios cateʼ niʼ bitiʼ narúguni lu xipë́lëʼë lë naʼ naca bëʼ. Gudödi naʼ gurugu lu xipë́lëʼë lë naʼ naca bëʼ, le ruluíʼisö chinuhuöáquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Dios. Guca caní para gáquiëʼ Abraham ca xúzgaquiëʼ yuguʼ bönniʼ ilaʼyéajlëʼë Dios sal-laʼ bitiʼ narugu lu xipë́laʼgaquiëʼ lë naʼ naca bëʼ. Tuʼ taʼyéajlëʼë Dios, huáca innë́ʼ Dios nácagaquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Náquiëʼ Abraham xuz xtóʼogaquiëʼ yuguʼ bönniʼ judío taʼyéajlëʼë Dios. Calë́gasö náquiëʼ xúzgaquiëʼ bönniʼ naʼ narugu lu xipë́laʼgaquiëʼ lë naʼ naca bëʼ, pero lëscaʼ náquiëʼ xúzgaquiëʼ bönniʼ naʼ tunëʼ ca benëʼ Abraham, taʼyéajlëʼë Dios ca naʼ benëʼ Abraham cateʼ niʼ bitiʼ narúguni lu xipë́lëʼë lë naʼ.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Guzxíʼ lu nëʼë Dios bi unödzjëʼ queëʼ Abraham, en quégaca zxíʼini xiʼsóëʼ, gataʼ quégaquiëʼ laʼ yödzölió nisö. Gaca caní, calëga tuʼ tunëʼ ca rinná bëʼ xibá queëʼ Dios, pero tuʼ nuhuöácagaquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ tuʼ taʼyéajlëʼë Lëʼ.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Laʼtuʼ gataʼ yödzölió ni quégacasö nupa tun ca rinná bëʼ xibá queëʼ Dios, bitiʼ gun bayudxi nu tséajlëʼ Lëʼ, ateʼ nítisö gaca le guzxíʼ lu nëʼë Dios.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ruluíʼi xibá queëʼ Dios rëʼu nabágaʼruʼ xíguiaʼ, le run ga ichúguiëʼ Dios queë́ruʼ gátiruʼ. Ga niʼ bitiʼ ridxini xibá queëʼ naʼ, bitiʼ gaca ilaʼdáʼbagaʼ bönachi le rinná bëʼ xibá naʼ.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Que lë ni naʼ uzíʼiruʼ xibé le guzxíʼ lu nëʼë Dios tuʼ réajlëʼëruʼ Lëʼ, para gaca bëʼ naca tu le ruzáʼ ládxëʼë queë́ruʼ. Caní naca, para gaca bëʼdaʼ gataʼ quéguequi yúguʼtë zxíʼini xiʼsóëʼ Abraham lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios, calë́gasö quégaquiëʼ bönniʼ naʼ dë lu náʼagaquiëʼ xibá queëʼ Dios, pero lëscaʼ quégaca nupa taʼyéajlëʼ Dios ca naʼ guyéajlëʼë Abraham Dios. Abraham naʼ náquiëʼ ca xuz xtóʼoruʼ yúguʼtëruʼ rëʼu, réajlëʼëruʼ-nëʼ Dios.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Caní náquiëʼ ca naʼ nazúaj lu guichi láʼayi, le rnna: “Nuzóaʼ liʼ ca xúzgaca bönachi idútë yödzölió.”
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Caní naca tuʼ gudxëʼ Dios Abraham naʼ: “Ziántërö ilaʼcuáʼ zxíʼini xiʼsúʼ.” Abraham guyéajlëʼë Dios, en benëʼ löza lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios, sal-laʼ bitiʼ guca iléʼenëʼ lë naʼ runëʼ löza, ateʼ caní guca, bidéliʼnëʼ náquiëʼ xúzgaca bönachi idútë yödzölió.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Bitiʼ guca Abraham chopa ládxëʼë ca naʼ réajlëʼë Dios, sal-laʼ chiyuʼë ca tu gayuáʼ iz, en yöjnenëʼ ca naca que le naca cazëʼ, chinati caz tuʼ chinagúladëʼë, encaʼ ca naca queë́nu Sara queëʼ, nácanu nigula huödx.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Bitiʼ guca chopa ládxëʼë, en bitiʼ gúquiëʼ tuʼ caréajlëʼ ca naca le guzxíʼ lu nëʼë Dios gunëʼ queëʼ, pero bidipa ládxëʼë tuʼ guyéajlëʼë Dios, ateʼ guluʼë Dios yöl-laʼ ba.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Idú ládxëʼë benëʼ löza Dios, napëʼ yöl-laʼ huáca gunëʼ idútë lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Que lë ni naʼ, tuʼ guyéajlëʼë Abraham Dios, Dios buzóëʼ queëʼ náquiëʼ tsahuiʼ.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Nazúaj lu guichi láʼayi le rnna: “Dios buzóëʼ queëʼ náquiëʼ tsahuiʼ.” Nazúaj lu guichi caní, calë́gasö para uziʼë xibé Abraham,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 pero para uzíʼiruʼ xibé caʼ rëʼu. Rëʼu ni, Dios gunëʼ ga huöácaruʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ channö uyéajlëʼëruʼ Lëʼ, busubanëʼ Xanruʼ Jesús lu yöl-laʼ guti.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Jesús naʼ, Dios budödëʼ Lëʼ para gútiëʼ tuʼ nözi dul-laʼ nabágaʼruʼ, ateʼ busubanëʼ Lëʼ lu yöl-laʼ guti, para gaca gunëʼ ga huöácaruʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.