Romanos 4

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ¿Bizxi caz innaruʼ naʼa? ¿Bizxi bidéliʼnëʼ Abraham, xuz xtóʼotuʼ netuʼ, nácatuʼ judío?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Laʼtuʼ böáquiëʼ tsahuiʼ Abraham tuʼ zoa le ben cazëʼ lëʼ, gunna gun ba zxön cuinëʼ, pero calëga lahuëʼ Dios.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ca naca lë ni nazúaj lu guichi láʼayi, le rnna: “Abraham guyéajlëʼë Dios, ateʼ que lë ni naʼ Dios benëʼ ga böáquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Channö zoa nu bönniʼ runëʼ xichinruʼ, le riguízxjaruʼ-nëʼ bitiʼ naca tu le ruzáʼ ládxiʼruʼ queëʼ, pero naca tu le ral-laʼruʼ queëʼ bönniʼ naʼ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Lëscaʼ caní channö tu bönniʼ réajlëʼë Dios, sal-laʼ bitiʼ bi dxin benëʼ bönniʼ naʼ, Dios, Nu run ga uluʼhuöáca tsahuiʼ bönachi bitiʼ nácagaca tsahuiʼ, rnnëʼ náquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ bönniʼ naʼ, tuʼ réajlëʼë Lëʼ.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Lëscaʼ caní bëʼë didzaʼ David ca náquiëʼ bicaʼ ba bönniʼ, Dios rnnëʼ náquiëʼ tsahuiʼ sal-laʼ bitiʼ bi dxin nunëʼ bönniʼ naʼ.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Caní gunnë́ʼ David:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 ¡Bicaʼ ba bönniʼ naʼ, Dios bitiʼ rusubáguëʼë lëʼ xíguiaʼ tuʼ nözi dul-laʼ benëʼ bönniʼ naʼ!
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Naruʼ nácagacsëʼ bicaʼ ba bönniʼ narugu lu xipë́laʼgaquiëʼ lë naʼ naca bëʼ, o nácagaca caʼ caní nupa naʼ cabí narugu lë naʼ lu xipë́laʼgaquiëʼ? Chigunná cázaruʼ böáquiëʼ Abraham tsahuiʼ lahuëʼ Dios tuʼ guyéajlëʼë Lëʼ.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿Bátaxi böáquiëʼ tsahuiʼ caní Abraham? ¿Naruʼ guca cateʼ niʼ chinarugu lu xipë́lëʼë lë naʼ naca bëʼ, o guca zíʼalö? Bitiʼ guca cateʼ chinarugu lu xipë́lëʼë, pero zíʼalö guca.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Abraham guyéajlëʼë Dios cateʼ niʼ bitiʼ narúguni lu xipë́lëʼë lë naʼ naca bëʼ. Gudödi naʼ gurugu lu xipë́lëʼë lë naʼ naca bëʼ, le ruluíʼisö chinuhuöáquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Dios. Guca caní para gáquiëʼ Abraham ca xúzgaquiëʼ yuguʼ bönniʼ ilaʼyéajlëʼë Dios sal-laʼ bitiʼ narugu lu xipë́laʼgaquiëʼ lë naʼ naca bëʼ. Tuʼ taʼyéajlëʼë Dios, huáca innë́ʼ Dios nácagaquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Náquiëʼ Abraham xuz xtóʼogaquiëʼ yuguʼ bönniʼ judío taʼyéajlëʼë Dios. Calë́gasö náquiëʼ xúzgaquiëʼ bönniʼ naʼ narugu lu xipë́laʼgaquiëʼ lë naʼ naca bëʼ, pero lëscaʼ náquiëʼ xúzgaquiëʼ bönniʼ naʼ tunëʼ ca benëʼ Abraham, taʼyéajlëʼë Dios ca naʼ benëʼ Abraham cateʼ niʼ bitiʼ narúguni lu xipë́lëʼë lë naʼ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Guzxíʼ lu nëʼë Dios bi unödzjëʼ queëʼ Abraham, en quégaca zxíʼini xiʼsóëʼ, gataʼ quégaquiëʼ laʼ yödzölió nisö. Gaca caní, calëga tuʼ tunëʼ ca rinná bëʼ xibá queëʼ Dios, pero tuʼ nuhuöácagaquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ tuʼ taʼyéajlëʼë Lëʼ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Laʼtuʼ gataʼ yödzölió ni quégacasö nupa tun ca rinná bëʼ xibá queëʼ Dios, bitiʼ gun bayudxi nu tséajlëʼ Lëʼ, ateʼ nítisö gaca le guzxíʼ lu nëʼë Dios.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ruluíʼi xibá queëʼ Dios rëʼu nabágaʼruʼ xíguiaʼ, le run ga ichúguiëʼ Dios queë́ruʼ gátiruʼ. Ga niʼ bitiʼ ridxini xibá queëʼ naʼ, bitiʼ gaca ilaʼdáʼbagaʼ bönachi le rinná bëʼ xibá naʼ.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Que lë ni naʼ uzíʼiruʼ xibé le guzxíʼ lu nëʼë Dios tuʼ réajlëʼëruʼ Lëʼ, para gaca bëʼ naca tu le ruzáʼ ládxëʼë queë́ruʼ. Caní naca, para gaca bëʼdaʼ gataʼ quéguequi yúguʼtë zxíʼini xiʼsóëʼ Abraham lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios, calë́gasö quégaquiëʼ bönniʼ naʼ dë lu náʼagaquiëʼ xibá queëʼ Dios, pero lëscaʼ quégaca nupa taʼyéajlëʼ Dios ca naʼ guyéajlëʼë Abraham Dios. Abraham naʼ náquiëʼ ca xuz xtóʼoruʼ yúguʼtëruʼ rëʼu, réajlëʼëruʼ-nëʼ Dios.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Caní náquiëʼ ca naʼ nazúaj lu guichi láʼayi, le rnna: “Nuzóaʼ liʼ ca xúzgaca bönachi idútë yödzölió.”
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Caní naca tuʼ gudxëʼ Dios Abraham naʼ: “Ziántërö ilaʼcuáʼ zxíʼini xiʼsúʼ.” Abraham guyéajlëʼë Dios, en benëʼ löza lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios, sal-laʼ bitiʼ guca iléʼenëʼ lë naʼ runëʼ löza, ateʼ caní guca, bidéliʼnëʼ náquiëʼ xúzgaca bönachi idútë yödzölió.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Bitiʼ guca Abraham chopa ládxëʼë ca naʼ réajlëʼë Dios, sal-laʼ chiyuʼë ca tu gayuáʼ iz, en yöjnenëʼ ca naca que le naca cazëʼ, chinati caz tuʼ chinagúladëʼë, encaʼ ca naca queë́nu Sara queëʼ, nácanu nigula huödx.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Bitiʼ guca chopa ládxëʼë, en bitiʼ gúquiëʼ tuʼ caréajlëʼ ca naca le guzxíʼ lu nëʼë Dios gunëʼ queëʼ, pero bidipa ládxëʼë tuʼ guyéajlëʼë Dios, ateʼ guluʼë Dios yöl-laʼ ba.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Idú ládxëʼë benëʼ löza Dios, napëʼ yöl-laʼ huáca gunëʼ idútë lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Que lë ni naʼ, tuʼ guyéajlëʼë Abraham Dios, Dios buzóëʼ queëʼ náquiëʼ tsahuiʼ.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Nazúaj lu guichi láʼayi le rnna: “Dios buzóëʼ queëʼ náquiëʼ tsahuiʼ.” Nazúaj lu guichi caní, calë́gasö para uziʼë xibé Abraham,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 pero para uzíʼiruʼ xibé caʼ rëʼu. Rëʼu ni, Dios gunëʼ ga huöácaruʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ channö uyéajlëʼëruʼ Lëʼ, busubanëʼ Xanruʼ Jesús lu yöl-laʼ guti.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Jesús naʼ, Dios budödëʼ Lëʼ para gútiëʼ tuʼ nözi dul-laʼ nabágaʼruʼ, ateʼ busubanëʼ Lëʼ lu yöl-laʼ guti, para gaca gunëʼ ga huöácaruʼ tsahuiʼ lahuëʼ Lëʼ.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.