Marcos 5
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC
1 Níʼirö bilaʼdxinëʼ Jesús, en yuguʼ bönniʼ dáʼgaquiëʼ Lëʼ iaʼtsöláʼa nísadoʼ ga naca lu xiyúgaca bönachi Gadara.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Cateʼ burúajëʼ Jesús lëʼe bárcodoʼ naʼ, tu bönniʼ rirúajëʼ zxan bulóaj ga nacuáʼ yeru ba laʼ dutságatëʼ Lëʼ. Bönniʼ ni yuʼu böʼ xihuiʼ lëʼ,
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 ateʼ nun xilatjëʼ ga naʼ nacuáʼ yeru ba. Cuntu nu guca gugaʼ bönniʼ naʼ, calëga len du guíë.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Zián luzuí buluʼzóëʼ breguiʼ guíë yen nëʼë, en niʼë, en gulúguiʼë lëʼ du guíë. Yuguʼ du guíë naʼ bulë́ʼë, ateʼ breguiʼ guíë naʼ guditsjëʼ. Bitiʼ rizéquiʼnëʼ nu bönniʼ inná béʼenëʼ lëʼ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ridáticaʼsëʼ ribö́dxiʼë rëla, en të dza ga naʼ nacuáʼ yeru ba, en gapa naca lu guíʼadoʼ, run huëʼ cuinëʼ yuguʼ lu guiö́j dzöʼö niʼ.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Cateʼ biléʼenëʼ zëʼë ziʼtuʼ Jesús, guxítiʼë guyijëʼ ga naʼ zëʼë, ateʼ buzóa zxibëʼ lahuëʼ Lëʼ.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Bëʼë zidzaj didzaʼ, rëʼ Jesús:
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Caní gunnë́ʼ bönniʼ naʼ tuʼ chigudxëʼ Jesús böʼ xihuiʼ naʼ:
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jesús gunábinëʼ le, rnnëʼ:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Gulaʼnabi yechiʼ yuguʼ böʼ xihuiʼ naʼ Jesús para cabí isö́l-lëʼë léguequi ziʼtuʼ luyú niʼ.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Nacuáʼabaʼ cuchi zián lu guíʼadoʼ níʼisö, taʼdabaʼ tágubaʼ niʼ.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Gulaʼnabi yechiʼ böʼ xihuiʼ naʼ Jesús, taʼnná:
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Laʼ bëʼtëʼ Jesús léguequi lataj, ateʼ bilaʼrúaj böʼ xihuiʼ naʼ, en yöjtsúʼugaca cuchi zián naʼ, ateʼ gulaʼxítiʼbaʼ cuchi zián naʼ, yöjbíxigacabaʼ ga naca raʼ guíʼa, yöjcházagacabaʼ nísadoʼ. Lu nísadoʼ naʼ gulaʼyë́pibaʼ nisa, gulátibaʼ, en nácagacabaʼ ca galaj gayuáʼabaʼ.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Níʼirö buluʼzxunnaj nupa niʼ gulún chiʼi cuchi zián naʼ. Yöjtíxjöiʼiguequinëʼ bönachi lu yödzö niʼ, encaʼ bönachi nacuáʼ laʼ guixiʼ niʼ. Bilaʼrúaj bönachi lu yödzö, söjyúgaquiëʼ bizxi naʼ guca niʼ.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Cateʼ bilaʼdxinëʼ ga niʼ zoëʼ Jesús, bilaʼléʼenëʼ bönniʼ naʼ zíʼalö yúʼugaca böʼ xihuiʼ lëʼ. Bönniʼ ni röʼë niʼ, nácuëʼ lariʼ, en zoëʼ dxíʼadoʼ, ateʼ guladxi bönachi naʼ.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Nupa naʼ bilaʼléʼe le benëʼ Jesús gulaʼguíxjöiʼi bönachi naʼ bilaʼrúaj lu yödzö ca naʼ guca queëʼ bönniʼ naʼ zíʼalö yúʼugaca böʼ xihuiʼ lëʼ, encaʼ ca guca quégacabaʼ cuchi naʼ.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Níʼirö gulaʼsí lógaca bönachi zián naʼ taʼtaʼyu lahuëʼ Jesús urúajëʼ lu xiyúguequi.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Cateʼ bubenëʼ Jesús lëʼe bárcodoʼ, bönniʼ naʼ zíʼalö yúʼugaca böʼ xihuiʼ zián lëʼ, gútaʼyuëʼ lahuëʼ Jesús guʼë lëʼ lataj tséajlenëʼ Lëʼ.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jesús bitiʼ bëʼë lëʼ lataj, pero gudxëʼ lëʼ:
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Söhuö́jëʼ bönniʼ naʼ, en ruzë́ʼ didzaʼ yuguʼ yödzö Decápolis ca nácagaca le zxön benëʼ Jesús queëʼ, ateʼ buluʼbani yúguʼtë bönachi nacuáʼ yuguʼ yödzö niʼ.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Cateʼ budxinëʼ Jesús iaʼtsöláʼa nísadoʼ naʼ, níʼirö buluʼdubi bönachi zián ga naʼ zoëʼ raʼ nísadoʼ.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Bönniʼ lëʼ Jairo, bönniʼ rinná bëʼë lu yuʼu ga tuʼdubëʼ bönniʼ judío, en nazëdëʼ queëʼ Dios, bidëʼ ga zoëʼ Jesús. Cateʼ biléʼenëʼ Jesús, buzóa zxibëʼ lahuëʼ,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 en gútaʼyuëʼ lahuëʼ, rnnëʼ:
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Saʼyéajlenëʼ Jesús lëʼ, ateʼ bönachi zián söjácalen Jesús, tuʼquirö Lëʼ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Tu nigula, chinaca chinnu iz réʼenu, zóanu caʼ niʼ. Bitiʼ ruhuíʼi rön queë́nu que huëʼ quégaca cázanu nigula.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Yenniʼ chigudíʼi guzxácaʼnu lu náʼagaquiëʼ zián bönniʼ tuʼúnëʼ bönachi. Nítisö chibutönu dëra le dë queë́nu, tuʼ cabí bi gúcalen lënu, pero riyaliʼ queë́nu.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Cateʼ biyö́ninu tuíʼi didzaʼ bönachi ca naca queëʼ Jesús, gudö́dinu ládjalö bönachi zián naʼ, en bidxinnu zacaʼ cúdzuʼlëʼ Jesús, en gudannu lariʼ nácuëʼ.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Caní bennu tuʼ rnnanu: “Channö cansaʼ le nácuëʼ, huöácaʼ.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Laʼ buíʼitë rön queë́nu, ateʼ réquibeʼenu chiböácanu que le guca queë́nu.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Laʼ gúquibeʼetenëʼ Jesús ben dxin yöl-laʼ huáca queëʼ, ateʼ buécjëʼ, ruyúëʼ bönachi zián naʼ. Rnnëʼ:
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Níʼirö bönniʼ dáʼgaquiëʼ Lëʼ tëʼ Lëʼ, taʼnnë́ʼ:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ruyúëʼ Jesús gásibiʼilëʼ para iléʼenëʼ nuzxi naʼ gudán Lëʼ.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Níʼirö nigula naʼ gubígaʼnu lahuëʼ. Rádxinu, en rizxízinu tuʼ chinö́zinu bi naʼ guca queë́nu, ateʼ buzóa zxíbinu lahuëʼ Jesús, en gúdxinu Lëʼ idútë le nácatë.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jesús rëʼë-nu:
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Tsanni niʼ ruʼë caní didzaʼ Jesús, bönniʼ narúajgaquiëʼ lidxëʼ bönniʼ naʼ rinná bëʼë lu yuʼu ga tuʼdubëʼ tuʼsëdëʼ queëʼ Dios bilaʼdxnëʼ niʼ, en tëʼ bönniʼ naʼ:
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Bitiʼ bëʼ ládxëʼë Jesús lë naʼ taʼnnë́ʼ, ateʼ gudxëʼ bönniʼ unná bëʼ naʼ, rnnëʼ:
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Bitiʼ bëʼë lataj Jesús tsöjácalen Lëʼ iaʼzícaʼrö bönachi, pero légacasëʼ Pedro, en Jacobo, en Juan, bö́chëʼë Jacobo naʼ.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Cateʼ bidxinëʼ lidxëʼ bönniʼ naʼ rinná bëʼë ga tuʼdubëʼ tuʼsëdëʼ queëʼ Dios, biléʼenëʼ raca dzatsa, encaʼ nupa niʼ taʼbödxi, en nupa taʼbödxi yechiʼ.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Guyáziëʼ Jesús, en gudxëʼ légaquiëʼ:
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Níʼirö buluʼtitjëʼ Jesús, pero Lëʼ bubéajëʼ yúguʼtë bönachi naʼ níʼilö, ateʼ guchë́ʼë xuz xináʼabiʼ biʼi nigúladoʼ naʼ, encaʼ nupa nacuáʼlen Lëʼ, ateʼ guyáziëʼ ga naʼ dëbiʼ.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Gudélëʼë náʼabiʼ biʼi nigúladoʼ naʼ, en gudxëʼ-biʼ:
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Laʼ guyásatëbiʼ biʼi nigúladoʼ naʼ, en buzéʼebiʼ. Chiyúʼubiʼ chinnu iz. Buluʼbani nupa nacuáʼ niʼ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Níʼirö Jesús gunná béʼenëʼ légaquiëʼ cuntu nu uluʼsiyönnëʼ lë naʼ guca. Gudxëʼ légaquiëʼ:
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.