Marcos 5
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs ARA
1 Níʼirö bilaʼdxinëʼ Jesús, en yuguʼ bönniʼ dáʼgaquiëʼ Lëʼ iaʼtsöláʼa nísadoʼ ga naca lu xiyúgaca bönachi Gadara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Cateʼ burúajëʼ Jesús lëʼe bárcodoʼ naʼ, tu bönniʼ rirúajëʼ zxan bulóaj ga nacuáʼ yeru ba laʼ dutságatëʼ Lëʼ. Bönniʼ ni yuʼu böʼ xihuiʼ lëʼ,
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 ateʼ nun xilatjëʼ ga naʼ nacuáʼ yeru ba. Cuntu nu guca gugaʼ bönniʼ naʼ, calëga len du guíë.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Zián luzuí buluʼzóëʼ breguiʼ guíë yen nëʼë, en niʼë, en gulúguiʼë lëʼ du guíë. Yuguʼ du guíë naʼ bulë́ʼë, ateʼ breguiʼ guíë naʼ guditsjëʼ. Bitiʼ rizéquiʼnëʼ nu bönniʼ inná béʼenëʼ lëʼ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ridáticaʼsëʼ ribö́dxiʼë rëla, en të dza ga naʼ nacuáʼ yeru ba, en gapa naca lu guíʼadoʼ, run huëʼ cuinëʼ yuguʼ lu guiö́j dzöʼö niʼ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Cateʼ biléʼenëʼ zëʼë ziʼtuʼ Jesús, guxítiʼë guyijëʼ ga naʼ zëʼë, ateʼ buzóa zxibëʼ lahuëʼ Lëʼ.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Bëʼë zidzaj didzaʼ, rëʼ Jesús:
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Caní gunnë́ʼ bönniʼ naʼ tuʼ chigudxëʼ Jesús böʼ xihuiʼ naʼ:
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Jesús gunábinëʼ le, rnnëʼ:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Gulaʼnabi yechiʼ yuguʼ böʼ xihuiʼ naʼ Jesús para cabí isö́l-lëʼë léguequi ziʼtuʼ luyú niʼ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Nacuáʼabaʼ cuchi zián lu guíʼadoʼ níʼisö, taʼdabaʼ tágubaʼ niʼ.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Gulaʼnabi yechiʼ böʼ xihuiʼ naʼ Jesús, taʼnná:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Laʼ bëʼtëʼ Jesús léguequi lataj, ateʼ bilaʼrúaj böʼ xihuiʼ naʼ, en yöjtsúʼugaca cuchi zián naʼ, ateʼ gulaʼxítiʼbaʼ cuchi zián naʼ, yöjbíxigacabaʼ ga naca raʼ guíʼa, yöjcházagacabaʼ nísadoʼ. Lu nísadoʼ naʼ gulaʼyë́pibaʼ nisa, gulátibaʼ, en nácagacabaʼ ca galaj gayuáʼabaʼ.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Níʼirö buluʼzxunnaj nupa niʼ gulún chiʼi cuchi zián naʼ. Yöjtíxjöiʼiguequinëʼ bönachi lu yödzö niʼ, encaʼ bönachi nacuáʼ laʼ guixiʼ niʼ. Bilaʼrúaj bönachi lu yödzö, söjyúgaquiëʼ bizxi naʼ guca niʼ.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Cateʼ bilaʼdxinëʼ ga niʼ zoëʼ Jesús, bilaʼléʼenëʼ bönniʼ naʼ zíʼalö yúʼugaca böʼ xihuiʼ lëʼ. Bönniʼ ni röʼë niʼ, nácuëʼ lariʼ, en zoëʼ dxíʼadoʼ, ateʼ guladxi bönachi naʼ.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Nupa naʼ bilaʼléʼe le benëʼ Jesús gulaʼguíxjöiʼi bönachi naʼ bilaʼrúaj lu yödzö ca naʼ guca queëʼ bönniʼ naʼ zíʼalö yúʼugaca böʼ xihuiʼ lëʼ, encaʼ ca guca quégacabaʼ cuchi naʼ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Níʼirö gulaʼsí lógaca bönachi zián naʼ taʼtaʼyu lahuëʼ Jesús urúajëʼ lu xiyúguequi.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Cateʼ bubenëʼ Jesús lëʼe bárcodoʼ, bönniʼ naʼ zíʼalö yúʼugaca böʼ xihuiʼ zián lëʼ, gútaʼyuëʼ lahuëʼ Jesús guʼë lëʼ lataj tséajlenëʼ Lëʼ.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesús bitiʼ bëʼë lëʼ lataj, pero gudxëʼ lëʼ:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Söhuö́jëʼ bönniʼ naʼ, en ruzë́ʼ didzaʼ yuguʼ yödzö Decápolis ca nácagaca le zxön benëʼ Jesús queëʼ, ateʼ buluʼbani yúguʼtë bönachi nacuáʼ yuguʼ yödzö niʼ.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Cateʼ budxinëʼ Jesús iaʼtsöláʼa nísadoʼ naʼ, níʼirö buluʼdubi bönachi zián ga naʼ zoëʼ raʼ nísadoʼ.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Bönniʼ lëʼ Jairo, bönniʼ rinná bëʼë lu yuʼu ga tuʼdubëʼ bönniʼ judío, en nazëdëʼ queëʼ Dios, bidëʼ ga zoëʼ Jesús. Cateʼ biléʼenëʼ Jesús, buzóa zxibëʼ lahuëʼ,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 en gútaʼyuëʼ lahuëʼ, rnnëʼ:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Saʼyéajlenëʼ Jesús lëʼ, ateʼ bönachi zián söjácalen Jesús, tuʼquirö Lëʼ.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Tu nigula, chinaca chinnu iz réʼenu, zóanu caʼ niʼ. Bitiʼ ruhuíʼi rön queë́nu que huëʼ quégaca cázanu nigula.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Yenniʼ chigudíʼi guzxácaʼnu lu náʼagaquiëʼ zián bönniʼ tuʼúnëʼ bönachi. Nítisö chibutönu dëra le dë queë́nu, tuʼ cabí bi gúcalen lënu, pero riyaliʼ queë́nu.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Cateʼ biyö́ninu tuíʼi didzaʼ bönachi ca naca queëʼ Jesús, gudö́dinu ládjalö bönachi zián naʼ, en bidxinnu zacaʼ cúdzuʼlëʼ Jesús, en gudannu lariʼ nácuëʼ.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Caní bennu tuʼ rnnanu: “Channö cansaʼ le nácuëʼ, huöácaʼ.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Laʼ buíʼitë rön queë́nu, ateʼ réquibeʼenu chiböácanu que le guca queë́nu.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Laʼ gúquibeʼetenëʼ Jesús ben dxin yöl-laʼ huáca queëʼ, ateʼ buécjëʼ, ruyúëʼ bönachi zián naʼ. Rnnëʼ:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Níʼirö bönniʼ dáʼgaquiëʼ Lëʼ tëʼ Lëʼ, taʼnnë́ʼ:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ruyúëʼ Jesús gásibiʼilëʼ para iléʼenëʼ nuzxi naʼ gudán Lëʼ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Níʼirö nigula naʼ gubígaʼnu lahuëʼ. Rádxinu, en rizxízinu tuʼ chinö́zinu bi naʼ guca queë́nu, ateʼ buzóa zxíbinu lahuëʼ Jesús, en gúdxinu Lëʼ idútë le nácatë.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesús rëʼë-nu:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Tsanni niʼ ruʼë caní didzaʼ Jesús, bönniʼ narúajgaquiëʼ lidxëʼ bönniʼ naʼ rinná bëʼë lu yuʼu ga tuʼdubëʼ tuʼsëdëʼ queëʼ Dios bilaʼdxnëʼ niʼ, en tëʼ bönniʼ naʼ:
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Bitiʼ bëʼ ládxëʼë Jesús lë naʼ taʼnnë́ʼ, ateʼ gudxëʼ bönniʼ unná bëʼ naʼ, rnnëʼ:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Bitiʼ bëʼë lataj Jesús tsöjácalen Lëʼ iaʼzícaʼrö bönachi, pero légacasëʼ Pedro, en Jacobo, en Juan, bö́chëʼë Jacobo naʼ.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Cateʼ bidxinëʼ lidxëʼ bönniʼ naʼ rinná bëʼë ga tuʼdubëʼ tuʼsëdëʼ queëʼ Dios, biléʼenëʼ raca dzatsa, encaʼ nupa niʼ taʼbödxi, en nupa taʼbödxi yechiʼ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Guyáziëʼ Jesús, en gudxëʼ légaquiëʼ:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Níʼirö buluʼtitjëʼ Jesús, pero Lëʼ bubéajëʼ yúguʼtë bönachi naʼ níʼilö, ateʼ guchë́ʼë xuz xináʼabiʼ biʼi nigúladoʼ naʼ, encaʼ nupa nacuáʼlen Lëʼ, ateʼ guyáziëʼ ga naʼ dëbiʼ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Gudélëʼë náʼabiʼ biʼi nigúladoʼ naʼ, en gudxëʼ-biʼ:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Laʼ guyásatëbiʼ biʼi nigúladoʼ naʼ, en buzéʼebiʼ. Chiyúʼubiʼ chinnu iz. Buluʼbani nupa nacuáʼ niʼ.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Níʼirö Jesús gunná béʼenëʼ légaquiëʼ cuntu nu uluʼsiyönnëʼ lë naʼ guca. Gudxëʼ légaquiëʼ:
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.