Lucas 2

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lu dza naʼ gunná bëʼë Augusto César, bönniʼ Roma, ilaʼyaza lu guichi yúguʼtë bönachi nacuáʼ yödzölió.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Cateʼ gusí lo taʼyaza lu guichi caní, rinná bëʼë bönniʼ lëʼ Cirenio luyú Siria.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Yúguʼtë bönachi yöjaca yödzö que queë́guequi ga naʼ zeaj nababa para ilaʼyaza lu guichi.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Guzë́ʼë José yödzö Nazaret luyú Galilea, saʼyéajëʼ luyú Judea, en bidxinëʼ yödzö Belén, ga niʼ guljëʼ David, tuʼ guljëʼ José ládajgaca diʼa dza queëʼ David naʼ.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Guyijëʼ José niʼ para tsáziëʼ lu guichi, ateʼ dzágabiʼ-nëʼ María, biʼi nigula nazíʼ lu náʼabiʼ utsaga náʼalenbiʼ lëʼ, en chizóa sóabiʼ bíʼidoʼ queë́biʼ.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Cateʼ niʼ nacuʼë lu yödzö Belén, bidxín dza sóabiʼ bíʼidoʼ queë́biʼ.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Buzóanu-biʼ tubiʼ biʼi bö́nniʼdoʼ, biʼi huáca queë́nu. Buchö́linu-biʼ yuguʼ láriʼdoʼ, ateʼ gudíxjanu-biʼ tu lu yúʼudoʼ ga tun chiʼi le tágubaʼ böaʼ quégaca bönachi yúʼugaca nöza. Caní guca, tuʼ cabí bidzöli lataj ilaʼcuʼë lu yuʼu ga niʼ taʼdxín bönachi yúʼugaca nöza.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Galaʼ raʼ yödzö Belén nacuʼë bönniʼ tuʼyúgaquiëʼ-baʼ böʼcuʼ zxilaʼ laʼ guixiʼ, tapa chíʼigaquiëʼ-baʼ chiʼi dzö́ʼölö.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Laʼ buluíʼitë lahuëʼ gubáz láʼayi queëʼ Xanruʼ ga naʼ nacuʼë. Yöl-laʼ beníʼ queëʼ Xanruʼ buzeníʼ ga naʼ nacuʼë, ateʼ guládxinëʼ.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Níʼirö gubáz láʼayi naʼ gudxëʼ légaquiëʼ, rnnëʼ:
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Naʼa chigúlajbiʼ lu ladzëʼ David Nu usölá libíʼiliʼ. Nu ni naca Cristo, Xanruʼ.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Lë ni gaca bë́ʼëbiʼ. Udzö́liliʼ-biʼ Bíʼidoʼ naʼ, narö́libiʼ yuguʼ láriʼdoʼ, en dëbiʼ tu lu yúʼudoʼ ga tun chiʼi le tágubaʼ böaʼ quégaca bönachi yúʼugaca nöza.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Ga naʼ zoëʼ gubáz láʼayi naʼ, tsálidoʼos buluʼluíʼi lógaquiëʼ ziánrö caʼ gubáz láʼayi queëʼ Dios, narúajgaquiëʼ yehuaʼ yubá, en taʼguʼë Dios yöl-laʼ ba, taʼnnë́ʼ:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 ¡Yöl-laʼ ba Dios zoëʼ xitsáʼ,
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Cateʼ buluʼzë́ʼë gubáz láʼayi naʼ ga niʼ nacuʼë, söjhuö́jgaquiëʼ yehuaʼ yubá, níʼirö gulë́ luzë́ʼë tuëʼ iaʼtúëʼ bönniʼ uyú böʼcuʼ zxilaʼ naʼ, taʼnnë́ʼ:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Laʼ yöjácatiëʼ, ateʼ yöjxácaʼgaquiëʼ María len José, encaʼ bíʼidoʼ naʼ, dëbiʼ tu lu yúʼudoʼ ga tun chiʼi le tágubaʼ böaʼ quégaca bönachi yúʼugaca nöza.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Cateʼ bilaʼléʼenëʼ lëbiʼ, gulaʼguíxjöʼë lë naʼ siʼ busiyönnëʼ gubáz láʼayi naʼ légaquiëʼ ca naca queë́biʼ bíʼidoʼ naʼ.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Buluʼbani yúguʼtë nupa bilaʼyöni didzaʼ guluʼë bönniʼ tuʼyúëʼ böʼcuʼ zxilaʼ naʼ.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 María gulúʼusö icja náganu didzaʼ ni, ateʼ guzáʼ ládxiʼnu ca naca que.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Söjhuö́jgaquiëʼ bönniʼ naʼ tuʼyúëʼ-baʼ böʼcuʼ zxilaʼ, tunëʼ zxön Dios, en taʼguʼë Lëʼ yöl-laʼ ba niʼa que yúguʼtë lë naʼ bilaʼyönnëʼ, en bilaʼléʼenëʼ, le guca ca naʼ busiyönnëʼ gubáz láʼayi naʼ légaquiëʼ.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Cateʼ chiguca xunuʼ dza zóabiʼ bíʼidoʼ naʼ, gulaʼchúguiëʼ lu xipë́laʼbiʼ lë naʼ naca bëʼ néquibiʼ queëʼ Dios, ateʼ guluʼë labiʼ Jesús ca naʼ chibë́ʼ cazëʼ labiʼ gubáz láʼayi naʼ zíʼalö cateʼ siʼ tsúʼubiʼ lë́ʼënu xináʼabiʼ.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Cateʼ chibizáʼa dza que le tuʼpáʼa cuíngacanu nigula ca rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés, gulaʼchë́ʼë-biʼ bíʼidoʼ Jesús yödzö Jerusalén para ilaʼguʼë-biʼ lu nëʼë Xanruʼ Dios.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Caní gulunëʼ, tuʼ nazúaj lu guichi lu xibá queëʼ Xanruʼ le rnna: “Yúguʼtëbiʼ biʼi bö́nniʼdoʼ nácagacabiʼ biʼi zíʼalö queë́nu xináʼagacabiʼ, uluʼbéajëʼ-biʼ quez queëʼ Xanruʼ Dios.”
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Que lë ni naʼ yöjáquiëʼ niʼ para ilútiëʼ-baʼ, en ilaʼgúʼë-baʼ lahuëʼ Dios chópabaʼ gúgudoʼ o chópabaʼ budöduʼ ca naʼ rinná bëʼ xibá queëʼ Xanruʼ Dios.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Dza níʼisö zoëʼ tu bönniʼ lëʼ Simeón lu yödzö Jerusalén. Bönniʼ ni náquiëʼ tsahuiʼ, en reaj ládxëʼë Dios. Ribözëʼ Bönniʼ naʼ isö́l-lëʼë Dios, Bönniʼ naʼ gácalenëʼ bönachi Israel. Dios Böʼ Láʼayi zóalenëʼ Simeón naʼ,
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 en chibuluíʼinëʼ lëʼ bitiʼ gátiëʼ cateʼ iléʼerönëʼ Cristo, Bönniʼ naʼ isö́l-lëʼë Xanruʼ Dios.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Bidxinëʼ Simeón naʼ chila yudoʼ tuʼ guchë́ʼë Dios Böʼ Láʼayi lëʼ niʼ. Cateʼ xuz xináʼabiʼ gulaʼchë́ʼë-biʼ bíʼidoʼ Jesús chila yudoʼ para ilunëʼ queë́biʼ ca rinná bëʼ xibá naʼ,
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 níʼirö bunidëʼ-biʼ Simeón naʼ, en guyéaj ládxëʼë Dios, rnnëʼ:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 Xanaʼ, naʼa huáca gunnuʼ nedaʼ lataj gátiaʼ, soa dxi ládxaʼa
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Chibiléʼedaʼ Nu naʼ buzóa cazuʼ, Nu usölá bönachi,
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Nu naʼ ulúʼu lahui lógaca yúguʼtë bönachi.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Lëbiʼ nácabiʼ beníʼ le uzeníʼ bönachi izáʼa,
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Buluʼbáninëʼ José, en María, xináʼabiʼ bíʼidoʼ Jesús, ca naca lë naʼ gunnë́ʼ Simeón ca naca queë́biʼ Jesús.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Simeón naʼ gunábinëʼ Dios gunëʼ ga gaca dxiʼa quégaquiëʼ, ateʼ gudxëʼ-nu María, xináʼabiʼ Jesús, rnnëʼ:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Gaca caní para ilaʼláʼ lahui le taʼzáʼ ládxiʼgaca bönachi zián. Yuguʼ lë ni ilaca quiuʼ ca tu guíë tuchiʼ le tsaza ládxiʼdoʼo.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Ana, nigula ruíʼinu didzaʼ uláz queëʼ Dios, zóanu caʼ niʼ. Nácanu zxíʼinëʼ Fanuel, bönniʼ nababëʼ diʼa dza queëʼ Aser. Chinagúladaʼanu Ana naʼ, tuʼ guzóalennu bönniʼ queë́nu idú gadxi iz gudödi gúcanu raʼbandoʼ,
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 ateʼ bugáʼananu tuzi cateʼ bidxintë dza chiyúʼunu idú ca tápalalaj yuʼ tapa iz. Bitiʼ caʼ rubíʼi ruzáʼanu ga naca chila yudoʼ. Rëla, en te dza reaj ládxiʼnu-nëʼ Dios, runnu gubasa, en rulídzanu-nëʼ Dios.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Laʼ náʼasö bidxíntënu niʼ, rënu-nëʼ Dios: “Xclenuʼ.” Gudíxjöiʼinu yúguʼtë bönachi ca naca queë́biʼ bíʼidoʼ Jesús, bönachi naʼ nacuáʼ Jerusalén, nupa taʼböza dza idxín Nu naʼ isö́l-lëʼë Dios para gácalen bönachi.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Gudödi gulunëʼ José, en María yúguʼtë le rinná bëʼ xibá queëʼ Xanruʼ Dios, yöjhuö́jgaquiëʼ ládzagaquiëʼ Nazaret luyú Galilea.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Guzxönbiʼ bíʼidoʼ Jesús, en bidipa ládxiʼbiʼ. Gutaʼ queë́biʼ yöl-laʼ réajniʼi, ateʼ zxön naca le ruzáʼ ládxëʼë queë́biʼ Dios.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Yuguʼ iz röjáquiëʼ xuz xináʼabiʼ Jesús Jerusalén cateʼ raca Laní Pascua, laní tuʼsubanëʼ bönniʼ judío ca benëʼ Dios, bubéajëʼ xuz xtóʼogaquiëʼ luyú Egipto.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Cateʼ chiyúʼubiʼ chinnu iz biʼi Jesús, yöjáquiëʼ Jerusalén ca tun cazëʼ cateʼ raca laní naʼ.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Cateʼ gudödi laní, söjhuö́jgaquiëʼ, ateʼ bugáʼanabiʼ bíʼidoʼ Jesús Jerusalén, pero bitiʼ téquibeʼenëʼ José, en María, xináʼabiʼ Jesús.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Tuʼ téquinëʼ nútsaʼbiʼ ladaj bönachi zián yúʼulengaca légaquiëʼ nöza, tu dza nayáʼ gulaʼzë́ʼë. Níʼirö cateʼ buluʼguiljëʼ-biʼ gapa nacuáʼ diʼa dza quégaquiëʼ, en gapa nacuáʼ nupa núnbëʼgaquiëʼ
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 bitiʼ buluʼdzö́linëʼ-biʼ. Que lë ni naʼ yöjhuö́jgaquiëʼ Jerusalén, söjdíljagaquiëʼ-biʼ.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Cateʼ chiguca dza bunni, buluʼdzö́linëʼ-biʼ ga naca chila yudoʼ, rö́ʼöbiʼ gatsaj láhuiʼlëʼ bönniʼ yudoʼ tuʼsédinëʼ. Ruzë́ nágabiʼ didzaʼ tuʼë, en rinaba yúdxibiʼ légaquiëʼ.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Buluʼbani yúguʼtë nupa bilaʼyöni didzaʼ bë́ʼëbiʼ ca naca yöl-laʼ réajniʼi queë́biʼ, en ca nácagaca didzaʼ bubíʼibiʼ.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Cateʼ bilaʼléʼenëʼ-biʼ xuz xináʼabiʼ, buluʼbáninëʼ, ateʼ gúdxinu-biʼ xináʼabiʼ, rnnanu:
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Níʼirö gúdxibiʼ Jesús légaquiëʼ, rnnabiʼ:
49 Jesus respondeu:
50 Bitiʼ gulaʼyéajniʼinëʼ xuz xináʼabiʼ didzaʼ naʼ gúdxibiʼ légaquiëʼ.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Jesús bö́ajlenbiʼ légaquiëʼ, budxinbiʼ Nazaret, ateʼ benbiʼ ca rnna xtídzaʼgaquiëʼ xuz xináʼabiʼ. María, xináʼabiʼ Jesús, gulúʼusönu icja ládxiʼdoʼonu yúguʼtë lë ni.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Rátaʼrö yöl-laʼ réajniʼi queë́biʼ biʼi Jesús, en rizxönbiʼ. Burúajbiʼ dxiʼa lahuëʼ Dios, en lógaca bönachi.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.