Lucas 15
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs BKJ
1 Buluʼdubëʼ yúguʼtë bönniʼ tuʼquízxjëʼ lázagaca bönachi, en yuguʼ bönniʼ cáʼasö ga zoëʼ Jesús para uluʼzë́ náguiëʼ Lëʼ.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Que lë ni naʼ yuguʼ bönniʼ yudoʼ fariseo, en yuguʼ bönniʼ yudoʼ usedi gulaʼnnë́ʼ queëʼ Jesús, taʼnnë́ʼ:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Níʼirö bucúdzuʼë didzaʼ Jesús, rëʼ légaquiëʼ:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 —Channö zoëʼ tu bönniʼ ladaj libíʼiliʼ, nacuáʼabaʼ queëʼ tu gayuáʼabaʼ böʼcuʼ zxilaʼ, en channö nítibaʼ tubaʼ, ¿naruʼ cabí ucáʼanëʼ iaʼzícaʼröbaʼ tápalalaj yuʼ chë́nnabaʼ naʼ ga naca lu lataj cáʼasö, ateʼ tsejëʼ tsöjdiljëʼ-baʼ böʼcuʼ zxilaʼ naʼ nanítibaʼ, cateʼ udzö́lirönëʼ-baʼ?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Cateʼ udzö́linëʼ-baʼ, lu yöl-laʼ rudzeja queëʼ ixóëʼ-baʼ yaʼ zxicjëʼ,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 en cateʼ udxinëʼ lidxëʼ utubëʼ yuguʼ böchiʼ luzë́ʼë, en yuguʼ dzaga yuʼu queëʼ, ateʼ guíëʼ légaquiëʼ: “Buliʼdzéjalen nedaʼ, tuʼ chibudzö́lidaʼ-baʼ böʼcuʼ zxilaʼ quiaʼ gunítibaʼ.”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Reaʼ libíʼiliʼ: Lëscaʼ caní gácatërö yöl-laʼ rudzeja yehuaʼ yubá niʼa queëʼ tuëʼ bönniʼ dul-laʼ ubíʼi ládxëʼë ca gaca quégaquiëʼ tápalalaj yuʼ chënnëʼ bönniʼ tsahuiʼ, bönniʼ téquinëʼ bitiʼ naquíniguequinëʼ uluʼbíʼi ládxiʼgaquiëʼ.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Rnnëʼ caʼ Jesús:
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Cateʼ udzö́linu le, utúbinu yuguʼ nigula luzáʼanu, en yuguʼ nigula dzaga yuʼu queë́nu, ateʼ guië́nu légacanu: “Buliʼdzéjalen nedaʼ, tuʼ chibudzö́lidaʼ dumí plata naʼ guniti.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Reaʼ libíʼiliʼ: Lëscaʼ caní, uluʼdzéjadeʼerönëʼ gubáz láʼayi queëʼ Dios niʼa queëʼ tuëʼ bönniʼ dul-laʼ ubíʼi ládxëʼë.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Rnnëʼ caʼ Jesús:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Biʼi cuidiʼ naʼ rëbiʼ-nëʼ xúzibiʼ: “Dad, benna quiaʼ le dë quiuʼ le ral-laʼ guequi quiaʼ.” Níʼirö xúzibiʼ naʼ gudísiëʼ quégacabiʼ le dë queëʼ.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Nabábasö dza gudzé, biʼi cuidiʼ naʼ butúbibiʼ yúguʼtë, ateʼ guyéajbiʼ tu yödzö ziʼtuʼ, ateʼ niʼ butöbiʼ dërö le dë queë́biʼ. Le ruáʼ döʼ benbiʼ.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Cateʼ chibutöbiʼ dërö le dë queë́biʼ, guca gubín lu yödzö ga naʼ zóabiʼ, ateʼ biyadzaj queë́biʼ.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Níʼirö guyéajbiʼ yöjsóabiʼ huen dxin queëʼ tu bönniʼ lu yödzö niʼ, ateʼ bönniʼ naʼ gusö́l-lëʼë-biʼ ga dë xiyúëʼ tsöjgágubiʼ-baʼ yuguʼ cuchi queëʼ.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Guca ládxiʼbiʼ gágubiʼ guixiʼ cáʼasö naʼ tágubaʼ cuchi, pero cuntu nu bi bëʼ le gágubiʼ.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Níʼirö bubíʼi ládxiʼbiʼ, rnnabiʼ: “Cateʼ xö bönniʼ huen dxin nacuʼë lidxëʼ xuzaʼ, en dëdaʼ le tahuëʼ, pero nedaʼ ni huáti cazaʼ yöl-laʼ ridún.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Uzáʼa ni, huöjaʼ ga zoëʼ xuzaʼ, en tsöjödxaʼ-nëʼ: Dad, benaʼ dul-laʼ lahuëʼ Dios, zoëʼ yehuaʼ yubá, en loʼ liʼ.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Bítiʼrö nacaʼ nedaʼ lesacaʼ gacaʼ zxíʼinuʼ. Ben nedaʼ ca bönniʼ huen dxin quiuʼ.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Níʼirö guyúʼubiʼ nöza, söhuö́ajbiʼ ga zoëʼ xúzibiʼ.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Níʼirö zxíʼinëʼ naʼ rëbiʼ-nëʼ: “Dad, benaʼ dul-laʼ lahuëʼ Dios, zoëʼ yehuaʼ yubá, en loʼ liʼ. Bítiʼrö nacaʼ nedaʼ lesacaʼ gacaʼ zxíʼinuʼ.”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Níʼirö xúzibiʼ rëʼ yuguʼ bönniʼ huen dxin queëʼ, rnnëʼ: “Guliʼtsöjléajtë lariʼ nazácaʼtërö, en guliʼgacu-biʼ. Guliʼcúʼu le nazacaʼ xibö́n náʼabiʼ, en buliʼdáʼ huarache níʼabiʼ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Guliʼtsöjzxíʼi-baʼ bëdxi renniʼ, ateʼ guliʼguti-baʼ. Gáguruʼ-baʼ, en gunruʼ laní,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 tuʼ guca biʼi bönniʼ quiaʼ ni ca tu biʼi chinátibiʼ, ateʼ bubanbiʼ. Gunítibiʼ, ateʼ chibuláʼabiʼ naʼa.” Níʼirö gulaʼsí lógaquiëʼ tuʼdzéjanëʼ.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’Tsanni niʼ raca lë ni, zóabiʼ biʼi bönniʼ zíʼalö queëʼ bönniʼ naʼ laʼ guixiʼ. Cateʼ suzáʼabiʼ rudxinbiʼ galaʼ raʼ yuʼu, riyö́nibiʼ raca huila, en raca huöʼa lu yuʼu naʼ.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Níʼirö bulídzabiʼ-nëʼ tuëʼ bönniʼ huen dxin zoëʼ niʼ, en gunábibiʼ lëʼ bizxi naʼ raca.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Bönniʼ huen dxin naʼ rëʼë-biʼ: “Biʼi bö́chuʼu naʼ budxinbiʼ, ateʼ gunná bëʼë xuzuʼ gulútiëʼ-baʼ bëdxi renniʼ, tuʼ budxinbiʼ lu nëʼë dxiʼa tsáhuiʼdoʼ.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Níʼirö gulébiʼ biʼi zíʼalö naʼ, en bitiʼ gúʼunibiʼ tsúʼubiʼ yuʼu. Níʼirö birúajëʼ xúzibiʼ, en gútaʼyuëʼ lobiʼ tsúʼubiʼ.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Bubíʼibiʼ didzaʼ biʼi zíʼalö naʼ, rëbiʼ-nëʼ xúzibiʼ: “Nöz quézinuʼ cateʼ xö iz benaʼ dxin loʼ, en catu caz gudáʼbagaʼa liʼ, pero catu caz bennuʼ quiaʼ tubaʼ böʼcuʼ zxílaʼdoʼ para güíʼilenaʼ xibé yuguʼ luzáʼa.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Naʼa, cateʼ budxinbiʼ biʼi quiuʼ ni busunítibiʼ yuguʼ le gutaʼ quiuʼ, gudálenbiʼ-nu yuguʼ nigula udá dzaga, benuʼ ga gulútiëʼ-baʼ bëdxi renniʼ niʼa queë́biʼ.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Níʼirö xúzibiʼ rëʼë-biʼ, rnnëʼ: “Zxíʼinaʼ, liʼ zóalen cazuʼ nedaʼ ateʼ yúguʼtë le dë quiaʼ, quiuʼ nequi.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ben bayudxi gunruʼ laní, en udzéjaruʼ, tuʼ gúcabiʼ biʼi bö́chuʼu ni ca tu biʼi chinati cázabiʼ, ateʼ nubanbiʼ. Gunítibiʼ ateʼ chibuláʼabiʼ.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.