Lucas 14
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs BKJ
1 Cateʼ naca dza láʼayi quégaquiëʼ bönniʼ judío, guyuʼë Jesús lidxëʼ tu bönniʼ unná bëʼ, bönniʼ yudoʼ fariseo. Röʼë Jesús rahuëʼ, ateʼ nacuʼë bönniʼ yudoʼ fariseo niʼ taʼnë́ʼë Lëʼ.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Zoëʼ caʼ tu bönniʼ réʼenëʼ huëʼ gui ga naʼ zoëʼ Jesús.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Níʼirö Jesús gunábinëʼ bönniʼ yudoʼ usedi táquiëʼ xibá queëʼ Moisés, en yuguʼ bönniʼ yudoʼ fariseo, rnnëʼ:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Légaquiëʼ buluʼsayaj ruáʼagaquiëʼ. Níʼirö Jesús gudélëʼë bönniʼ huëʼ naʼ, en bunëʼ lëʼ, ateʼ laʼ busö́l-laʼtëʼ lëʼ.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Níʼirö Jesús rëʼ yuguʼ bönniʼ yudoʼ naʼ, rnnëʼ:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Bitiʼ bi didzaʼ guca uluʼbiʼë ca naca lë ni.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Cateʼ biléʼenëʼ Jesús ca tunëʼ bönniʼ yudoʼ fariseo naʼ, taʼböʼë lataj lo ga naʼ taʼböʼë tahuëʼ, níʼirö bucúdzuʼë didzaʼ, ateʼ rëʼ légaquiëʼ:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 —Cateʼ nu bönniʼ ulidzëʼ liʼ guíduʼ ga raca laní que yöl-laʼ rutsaga naʼ, bitiʼ cöʼu lataj lo. Nadxi caʼ nulidzëʼ caʼ tu bönniʼ nácatërëʼ lo ca liʼ.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Níʼirö bönniʼ naʼ bulidzëʼ liʼ huidëʼ ga zuʼ, en guíëʼ liʼ: “Bëʼ lataj bönniʼ ni cöʼë ga zuʼ”, ateʼ níʼirö lu yöl-laʼ rutuíʼi quiuʼ tsöjchöʼu zxánitëlö.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Que lë ni naʼ, cateʼ nu bönniʼ ulidzëʼ liʼ, guyéaj yöjchö́ʼ zxánitëlö, para cateʼ idxinëʼ bönniʼ naʼ bulidzëʼ liʼ, huëʼ liʼ: “Bö́chaʼa, gudödi iaʼlatiʼ nilö.” Níʼirö gácaruʼ liʼ lo lógaca nupa taʼböʼlen liʼ tsözxö́n.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Nu run ba zxön cuini, ilunëʼ ga huötaʼ huöxaj, pero nu zoa nöxaj ladxiʼ, ilunëʼ ga gácarö lo nu naʼ.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Jesús rëʼ caʼ bönniʼ naʼ bulidzëʼ Lëʼ, rnnëʼ:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Cateʼ gunuʼ tu güíʼi huagu, bulidza yuguʼ bönachi yechiʼ, en nupa nabixi niʼa náʼagaca, en nupa bitiʼ raca sáʼgaca, en yuguʼ bönniʼ lo chul-la.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Níʼirö gacuʼ bicaʼ ba, tuʼ cabí gaca bi uluʼbiʼë bönniʼ caní quiuʼ, pero ubíʼi quiuʼ cateʼ idxín dza uluʼbán nupa gulún le naca tsahuiʼ, en gulátigaca.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Cateʼ tu bönniʼ röʼë rágulenëʼ Jesús biyönnëʼ didzaʼ ni, rëʼ Lëʼ:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús rëʼ lëʼ:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Cateʼ chinabáʼa laʼ huagu, gusö́l-lëʼë bönniʼ huen dxin queëʼ tsöjödxëʼ nupa naʼ chinulidzëʼ, gunnë́ʼ: “¡Guliʼdá! ¡Yúguʼtë chinabáʼa!”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Gulaʼsí lógaquiëʼ yúguʼtëʼ taʼnabëʼ lataj cabí tsöjáquiëʼ. Bönniʼ zíʼalö naʼ rnnëʼ: “Siʼ guzxiʼa tu luyú, en rundaʼ bayudxi tsöjyúaʼ le. Rátaʼyuaʼ loʼ gunnuʼ nedaʼ lataj.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Iaʼtúëʼ rnnëʼ: “Siʼ guzxiʼa gayuʼ nö́zabaʼ bëdxi, ateʼ tsöjzxíʼ bëʼa légacabaʼ ugúngacaʼ-baʼ dxin. Rátaʼyuaʼ loʼ gunnuʼ nedaʼ lataj.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Iaʼtúëʼ rnnëʼ: “Siʼ butsaga naʼa, en que lë ni naʼ bitiʼ gaca guídaʼ.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Cateʼ bö́ajëʼ bönniʼ huen dxin naʼ, yöjtíxjöiʼinëʼ xanëʼ yúguʼtë lë ni. Níʼirö gulénëʼ bönniʼ xan yuʼu naʼ, ateʼ gudxëʼ bönniʼ huen dxin naʼ, rnnëʼ: “Guyéajtë naʼa gapa naca lu yë́ʼëyi, en gapa naca laʼ nöza que yödzö ni, ateʼ ichëʼu yuguʼ bönachi yechiʼ ni, en nupa nabixi niʼa náʼagaca, en nupa bitiʼ raca sáʼgaca, en yuguʼ bönniʼ lo chul-la.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Cateʼ chinunëʼ bönniʼ huen dxin naʼ caní, rnnëʼ: “Xan, chibenaʼ ca naʼ gunná béʼenuʼ nedaʼ, ateʼ ni dë lataj.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Níʼirö xanëʼ gudxëʼ bönniʼ huen dxin naʼ, rnnëʼ: “Guyéaj gapa naca laʼ nöza, en gapa naca nöza lasi, ateʼ ben bayudxi guídigaca nupa nacuáʼ niʼ para ilí lidxaʼ,
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 tuʼ reaʼ libíʼiliʼ: Bitiʼ gahuëʼ que laní quiaʼ nitúëʼ bönniʼ niʼ bulidzaʼ zíʼalö.”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yuguʼ dza niʼ röjácalen Jesús bönachi zián, ateʼ buécjëʼ Jesús, en rëʼ légaquiëʼ:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Channö guídalenëʼ nedaʼ tu bönniʼ, en bitiʼ idxíʼirönëʼ nedaʼ ca nadxíʼinëʼ xuz xinë́ʼë, en nigula queëʼ, en yuguʼ zxíʼinëʼ, en yuguʼ biʼi bö́chëʼë, en yuguʼ biʼi zanëʼ, en yöl-laʼ naʼbán queëʼ, bitiʼ gaca gáquiëʼ bönniʼ usëda quiaʼ.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Nu bönniʼ bitiʼ gáquiëʼ ca tu bönniʼ saʼyéajëʼ söjtë́ʼë lëʼe yaga cruz, ateʼ tëʼë nedaʼ, bitiʼ gaca gáquiëʼ bönniʼ usëda quiaʼ.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Channö zoëʼ nu bönniʼ ladaj libíʼiliʼ guë́ʼënnëʼ gunëʼ tu yuʼu zián cuía, ¿naruʼ cabí cöʼë zíʼalö ulabëʼ gácaʼxi dumí ral-laʼ utö́ëʼ para inö́zinëʼ channö dë queëʼ tsca le riquinnëʼ para údxi gunëʼ yuʼu naʼ?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Channö cabí gunëʼ caní, en isí lahuëʼ cuéquiëʼ xilibi yuʼu naʼ, ateʼ bitiʼ gaca údxi gunëʼ yuʼu naʼ, níʼirö ilaʼsí lógaca yúguʼtë nupa ilaʼléʼe le uluʼtitaj lëʼ,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ilaʼnná: “Bönniʼ ni gusí lahuëʼ runëʼ yuʼu, pero bitiʼ guca údxi gunëʼ le.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Lëscaʼ caní, channö zoëʼ nu bönniʼ rinná bëʼë, en ral-laʼ tsejëʼ gudil-la tsöjtíl-lalenëʼ iaʼtúëʼ bönniʼ rinná bëʼë, ¿naruʼ cabí cöʼë zíʼalö, en cuéqui icjëʼ channö séquiʼnëʼ tsöjtíl-lalenëʼ bönniʼ niʼ nachë́ʼë galaj milëʼ bönniʼ, ateʼ lëʼ chi milsëʼ bönniʼ nachë́ʼë?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Channö cabí séquiʼnëʼ, cateʼ niʼ zoëʼ ziʼtuʼ iaʼtúëʼ bönniʼ naʼ rinná bëʼë, isö́l-lëʼë bönniʼ gubáz queëʼ, ateʼ inábinëʼ lëʼ nacxi ral-laʼ gunëʼ para uluʼdzáguiëʼ dxiʼa.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Caní naca, channö zoëʼ nu bönniʼ ladaj libíʼiliʼ bitiʼ ucáʼanëʼ yúguʼtë le dë queëʼ, bitiʼ gaca gáquiëʼ bönniʼ usëda quiaʼ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Gunnë́ʼ caʼ Jesús:
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Bítiʼrö nazacaʼ zödiʼ naʼ, calëga para luyú, en calëga para ga rirúʼuniruʼ bëbu, pero chúʼunaruʼ le níʼilö. Nu zoa nagui, en riyöni, ral-laʼ uzë́ nagui nu naʼ.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.