Lucas 14

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Cateʼ naca dza láʼayi quégaquiëʼ bönniʼ judío, guyuʼë Jesús lidxëʼ tu bönniʼ unná bëʼ, bönniʼ yudoʼ fariseo. Röʼë Jesús rahuëʼ, ateʼ nacuʼë bönniʼ yudoʼ fariseo niʼ taʼnë́ʼë Lëʼ.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Zoëʼ caʼ tu bönniʼ réʼenëʼ huëʼ gui ga naʼ zoëʼ Jesús.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Níʼirö Jesús gunábinëʼ bönniʼ yudoʼ usedi táquiëʼ xibá queëʼ Moisés, en yuguʼ bönniʼ yudoʼ fariseo, rnnëʼ:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Légaquiëʼ buluʼsayaj ruáʼagaquiëʼ. Níʼirö Jesús gudélëʼë bönniʼ huëʼ naʼ, en bunëʼ lëʼ, ateʼ laʼ busö́l-laʼtëʼ lëʼ.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Níʼirö Jesús rëʼ yuguʼ bönniʼ yudoʼ naʼ, rnnëʼ:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Bitiʼ bi didzaʼ guca uluʼbiʼë ca naca lë ni.
6 A isto nada puderam responder.
7 Cateʼ biléʼenëʼ Jesús ca tunëʼ bönniʼ yudoʼ fariseo naʼ, taʼböʼë lataj lo ga naʼ taʼböʼë tahuëʼ, níʼirö bucúdzuʼë didzaʼ, ateʼ rëʼ légaquiëʼ:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 —Cateʼ nu bönniʼ ulidzëʼ liʼ guíduʼ ga raca laní que yöl-laʼ rutsaga naʼ, bitiʼ cöʼu lataj lo. Nadxi caʼ nulidzëʼ caʼ tu bönniʼ nácatërëʼ lo ca liʼ.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Níʼirö bönniʼ naʼ bulidzëʼ liʼ huidëʼ ga zuʼ, en guíëʼ liʼ: “Bëʼ lataj bönniʼ ni cöʼë ga zuʼ”, ateʼ níʼirö lu yöl-laʼ rutuíʼi quiuʼ tsöjchöʼu zxánitëlö.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Que lë ni naʼ, cateʼ nu bönniʼ ulidzëʼ liʼ, guyéaj yöjchö́ʼ zxánitëlö, para cateʼ idxinëʼ bönniʼ naʼ bulidzëʼ liʼ, huëʼ liʼ: “Bö́chaʼa, gudödi iaʼlatiʼ nilö.” Níʼirö gácaruʼ liʼ lo lógaca nupa taʼböʼlen liʼ tsözxö́n.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Nu run ba zxön cuini, ilunëʼ ga huötaʼ huöxaj, pero nu zoa nöxaj ladxiʼ, ilunëʼ ga gácarö lo nu naʼ.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Jesús rëʼ caʼ bönniʼ naʼ bulidzëʼ Lëʼ, rnnëʼ:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Cateʼ gunuʼ tu güíʼi huagu, bulidza yuguʼ bönachi yechiʼ, en nupa nabixi niʼa náʼagaca, en nupa bitiʼ raca sáʼgaca, en yuguʼ bönniʼ lo chul-la.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Níʼirö gacuʼ bicaʼ ba, tuʼ cabí gaca bi uluʼbiʼë bönniʼ caní quiuʼ, pero ubíʼi quiuʼ cateʼ idxín dza uluʼbán nupa gulún le naca tsahuiʼ, en gulátigaca.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Cateʼ tu bönniʼ röʼë rágulenëʼ Jesús biyönnëʼ didzaʼ ni, rëʼ Lëʼ:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús rëʼ lëʼ:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Cateʼ chinabáʼa laʼ huagu, gusö́l-lëʼë bönniʼ huen dxin queëʼ tsöjödxëʼ nupa naʼ chinulidzëʼ, gunnë́ʼ: “¡Guliʼdá! ¡Yúguʼtë chinabáʼa!”
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Gulaʼsí lógaquiëʼ yúguʼtëʼ taʼnabëʼ lataj cabí tsöjáquiëʼ. Bönniʼ zíʼalö naʼ rnnëʼ: “Siʼ guzxiʼa tu luyú, en rundaʼ bayudxi tsöjyúaʼ le. Rátaʼyuaʼ loʼ gunnuʼ nedaʼ lataj.”
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Iaʼtúëʼ rnnëʼ: “Siʼ guzxiʼa gayuʼ nö́zabaʼ bëdxi, ateʼ tsöjzxíʼ bëʼa légacabaʼ ugúngacaʼ-baʼ dxin. Rátaʼyuaʼ loʼ gunnuʼ nedaʼ lataj.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Iaʼtúëʼ rnnëʼ: “Siʼ butsaga naʼa, en que lë ni naʼ bitiʼ gaca guídaʼ.”
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Cateʼ bö́ajëʼ bönniʼ huen dxin naʼ, yöjtíxjöiʼinëʼ xanëʼ yúguʼtë lë ni. Níʼirö gulénëʼ bönniʼ xan yuʼu naʼ, ateʼ gudxëʼ bönniʼ huen dxin naʼ, rnnëʼ: “Guyéajtë naʼa gapa naca lu yë́ʼëyi, en gapa naca laʼ nöza que yödzö ni, ateʼ ichëʼu yuguʼ bönachi yechiʼ ni, en nupa nabixi niʼa náʼagaca, en nupa bitiʼ raca sáʼgaca, en yuguʼ bönniʼ lo chul-la.”
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Cateʼ chinunëʼ bönniʼ huen dxin naʼ caní, rnnëʼ: “Xan, chibenaʼ ca naʼ gunná béʼenuʼ nedaʼ, ateʼ ni dë lataj.”
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Níʼirö xanëʼ gudxëʼ bönniʼ huen dxin naʼ, rnnëʼ: “Guyéaj gapa naca laʼ nöza, en gapa naca nöza lasi, ateʼ ben bayudxi guídigaca nupa nacuáʼ niʼ para ilí lidxaʼ,
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 tuʼ reaʼ libíʼiliʼ: Bitiʼ gahuëʼ que laní quiaʼ nitúëʼ bönniʼ niʼ bulidzaʼ zíʼalö.”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yuguʼ dza niʼ röjácalen Jesús bönachi zián, ateʼ buécjëʼ Jesús, en rëʼ légaquiëʼ:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 —Channö guídalenëʼ nedaʼ tu bönniʼ, en bitiʼ idxíʼirönëʼ nedaʼ ca nadxíʼinëʼ xuz xinë́ʼë, en nigula queëʼ, en yuguʼ zxíʼinëʼ, en yuguʼ biʼi bö́chëʼë, en yuguʼ biʼi zanëʼ, en yöl-laʼ naʼbán queëʼ, bitiʼ gaca gáquiëʼ bönniʼ usëda quiaʼ.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nu bönniʼ bitiʼ gáquiëʼ ca tu bönniʼ saʼyéajëʼ söjtë́ʼë lëʼe yaga cruz, ateʼ tëʼë nedaʼ, bitiʼ gaca gáquiëʼ bönniʼ usëda quiaʼ.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Channö zoëʼ nu bönniʼ ladaj libíʼiliʼ guë́ʼënnëʼ gunëʼ tu yuʼu zián cuía, ¿naruʼ cabí cöʼë zíʼalö ulabëʼ gácaʼxi dumí ral-laʼ utö́ëʼ para inö́zinëʼ channö dë queëʼ tsca le riquinnëʼ para údxi gunëʼ yuʼu naʼ?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Channö cabí gunëʼ caní, en isí lahuëʼ cuéquiëʼ xilibi yuʼu naʼ, ateʼ bitiʼ gaca údxi gunëʼ yuʼu naʼ, níʼirö ilaʼsí lógaca yúguʼtë nupa ilaʼléʼe le uluʼtitaj lëʼ,
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 ilaʼnná: “Bönniʼ ni gusí lahuëʼ runëʼ yuʼu, pero bitiʼ guca údxi gunëʼ le.”
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Lëscaʼ caní, channö zoëʼ nu bönniʼ rinná bëʼë, en ral-laʼ tsejëʼ gudil-la tsöjtíl-lalenëʼ iaʼtúëʼ bönniʼ rinná bëʼë, ¿naruʼ cabí cöʼë zíʼalö, en cuéqui icjëʼ channö séquiʼnëʼ tsöjtíl-lalenëʼ bönniʼ niʼ nachë́ʼë galaj milëʼ bönniʼ, ateʼ lëʼ chi milsëʼ bönniʼ nachë́ʼë?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Channö cabí séquiʼnëʼ, cateʼ niʼ zoëʼ ziʼtuʼ iaʼtúëʼ bönniʼ naʼ rinná bëʼë, isö́l-lëʼë bönniʼ gubáz queëʼ, ateʼ inábinëʼ lëʼ nacxi ral-laʼ gunëʼ para uluʼdzáguiëʼ dxiʼa.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Caní naca, channö zoëʼ nu bönniʼ ladaj libíʼiliʼ bitiʼ ucáʼanëʼ yúguʼtë le dë queëʼ, bitiʼ gaca gáquiëʼ bönniʼ usëda quiaʼ.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Gunnë́ʼ caʼ Jesús:
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Bítiʼrö nazacaʼ zödiʼ naʼ, calëga para luyú, en calëga para ga rirúʼuniruʼ bëbu, pero chúʼunaruʼ le níʼilö. Nu zoa nagui, en riyöni, ral-laʼ uzë́ nagui nu naʼ.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.