Hebreus 6
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVI
1 Que lë ni naʼ, bitiʼ ral-laʼ usë́daticaʼsiruʼ yuguʼ xibá buzë́daruʼ cateʼ siʼ gusí lo riyö́niruʼ ca naca queëʼ Cristo. Ral-laʼ tsöjnö́röruʼ para gácaruʼ idú bönachi queëʼ Cristo. Bitiʼ naquíni usë́daruʼ leyúbölö yuguʼ xibá bitiʼ naca böniga:
1 Portanto, deixemos os ensinos elementares a respeito de Cristo e avancemos para a maturidade, sem lançar novamente o fundamento do arrependimento de atos que conduzem à morte, da fé em Deus,
2 en ca naca xibá que le ridílaruʼ nisa,
2 da instrução a respeito de batismos, da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Caní gunruʼ channö gunnëʼ Dios rëʼu lataj.
3 Assim faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Ora para aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, tornaram-se participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 experimentaram a bondade da palavra de Deus e os poderes da era que há de vir,
6 — ausente —
6 e caíram, é impossível que sejam reconduzidos ao arrependimento; pois para si mesmos estão crucificando de novo o Filho de Deus, sujeitando-o à desonra pública.
7 Nupa tun caní nácagaca ca yu naʼ ruzíʼ xibé nisa guiö́j le ribixi láhuilö zián luzuí. Channö yu naʼ runödzaj le tuʼzíʼ xibé nupa táʼana yu naʼ, raza ládxëʼë Dios le,
7 Pois a terra que absorve a chuva, que cai freqüentemente e dá colheita proveitosa àqueles que a cultivam, recebe a bênção de Deus.
8 pero channö ruzóasö yu naʼ lubá yötsiʼ, en bësigáʼ, naca ditaj, en nabía döʼ, en naca para nu uzegui le.
8 Mas a terra que produz espinhos e ervas daninhas, é inútil e logo será amaldiçoada. Seu fim é ser queimada.
9 Sal-laʼ ruíʼituʼ caní didzaʼ, libíʼiliʼ naʼ nadxíʼituʼ, réquituʼ ruzíʼiliʼ xibé le nácagacarö dxiʼa, le tuʼzíʼ xibé nupa nulágaca.
9 Amados, mesmo falando dessa forma, estamos convictos de coisas melhores em relação a vocês, coisas próprias da salvação.
10 Dios náquiëʼ tsahuiʼ, en bitiʼ gal-la ládxëʼë dxin tsahuiʼ benliʼ, en yuguʼ le benliʼ tuʼ nadxíʼiliʼ Lëʼ. Gúcalenliʼ nupa néquiguequi quez queëʼ Dios, en runliʼ xichínguequi.
10 Deus não é injusto; ele não se esquecerá do trabalho de vocês e do amor que demonstraram por ele, pois ajudaram os santos e continuam a ajudá-los.
11 Naʼa, rë́ʼënituʼ güíʼi ládxiʼliʼ luzáʼaliʼ tu iaʼtuliʼ, en gunliʼ caní ga idxinrö dza údxi, para gataʼ idú queë́liʼ lë naʼ runliʼ löza.
11 Queremos que cada um de vocês mostre essa mesma prontidão até o fim, para que tenham a plena certeza da esperança,
12 Rë́ʼënituʼ cabí gácaliʼ xöhuëdi, pero gunliʼ ca tun nupa taʼyéajlëʼ Dios, en taʼböza zxön ladxiʼ, para idéliʼliʼ yuguʼ le guzxíʼ lu nëʼë Dios gunnëʼ queë́ruʼ.
12 de modo que vocês não se tornem negligentes, mas imitem aqueles que, por meio da fé e da paciência, recebem a herança prometida.
13 Caní gaca, tuʼ benëʼ tsutsu Dios xtídzëʼë cateʼ guzxíʼ lu nëʼë bi gunnëʼ queëʼ Abraham. Tuʼ cabí zoa nu nácarö lo ca Dios, que lë ni naʼ buzetaj cuinëʼ, cateʼ niʼ benëʼ tsutsu xtídzëʼë.
13 Quando Deus fez a sua promessa a Abraão, por não haver ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Caní gunnë́ʼ Dios: “Le nácatë gunaʼ ga gaca dxiʼa quiuʼ, en gunaʼ ga ilaʼyándaʼabiʼ zxíʼini xiʼsúʼ.”
14 dizendo: "Esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes numerosos".
15 Gulözëʼ Abraham zxön ladxiʼ, ateʼ bidéliʼnëʼ le guzxíʼ lu nëʼë Dios gunnëʼ queëʼ.
15 E foi assim que, depois de esperar pacientemente, Abraão alcançou a promessa.
16 Cateʼ tu bönniʼ runëʼ tsutsu xtídzëʼë, ruzötjëʼ nu nácatërö lo ca lëʼ, ateʼ lë ni ruzóa dxisö yúguʼtë didzaʼ bizxaj, tuʼ nunëʼ tsutsu xtídzëʼë.
16 Os homens juram por alguém superior a si mesmos, e o juramento confirma o que foi dito, pondo fim a toda discussão.
17 Que lë ni naʼ Dios benëʼ tsutsu le guzxíʼ lu nëʼë gunëʼ, en buzötaj cuinëʼ, tuʼ gúʼunnëʼ uluíʼinëʼ nupa uluʼzíʼ xibé le guzxíʼ lu nëʼë unödzjëʼ quéguequi, nácadaʼ löza, en tsaz naca le nuzóa lahuëʼ gunëʼ.
17 Querendo mostrar de forma bem clara a natureza imutável do seu propósito para com os herdeiros da promessa, Deus o confirmou com juramento,
18 Le guzxíʼ lu nëʼë Dios, en le benëʼ tsutsu, chopa ni catu caz idzáʼgaca, en ca naca quégaca chopa ni, bitiʼ gaca siʼ yëʼë Dios. Caní benëʼ Dios para gácadaʼ löza queë́ruʼ tu le huë tsahuiʼ rëʼu. Ruzxöni ládxiʼruʼ Lëʼ idéliʼruʼ lë naʼ runruʼ löza le gunnë́ʼ síʼiruʼ.
18 para que, por meio de duas coisas imutáveis nas quais é impossível que Deus minta, sejamos firmemente encorajados, nós, que nos refugiamos nele para tomar posse da esperança a nós proposta.
19 Lë naʼ runruʼ löza ruzóaticaʼsö tsutsu icja ládxiʼdoʼoruʼ, en naca ca tu du guíë ruzóa dxisö barco. Lë naʼ runruʼ löza run chiʼë Cristo niʼa queë́ruʼ ga niʼ zoëʼ Dios yehuaʼ yubá, le nadxín lu lataj láʼayi naʼ zoa cúdziʼlö lariʼ nalaʼ lu yudoʼ röʼö yehuaʼ yubá.
19 Temos esta esperança como âncora da alma, firme e segura, a qual adentra o santuário interior, por trás do véu,
20 Guyáziëʼ Jesús uláz queë́ruʼ ca Nu röjnöru loruʼ ga niʼ zoëʼ Dios, ateʼ Dios nuzóëʼ Lëʼ náquiëʼ tsaz bixúz lo ca naʼ gúquiëʼ Melquisedec bixúz lo.
20 onde Jesus, que nos precedeu, entrou em nosso lugar, tornando-se sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.