Hebreus 4
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs ARA
1 Naʼa, tsanni ni nagáʼana le guzxíʼ lu nëʼë Dios queë́ruʼ para gaca tsúʼuruʼ lataj queëʼ ga uzíʼ ládxiʼruʼ, ral-laʼ gádxiruʼ para cabí unítiruʼ lataj tsúʼuruʼ niʼ.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Biyönruʼ rëʼu didzaʼ dxiʼa ca naʼ bilaʼyönnëʼ légaquiëʼ, pero légaquiëʼ bitiʼ buluʼziʼë xibé didzaʼ naʼ bilaʼyönnëʼ, tuʼ cabí gulaʼyéajlëʼë Dios cateʼ bilaʼyönnëʼ le.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Rëʼu ni réajlëʼëruʼ Dios, en tsúʼuruʼ lataj queëʼ ga uzíʼ ládxiʼruʼ. Raca ca naʼ gunnë́ʼ Dios:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Nazúaj lu guichi láʼayi ga ruíʼi didzaʼ ca naca que dza igadxi, le rnna: “Buzíʼ ládxëʼë Dios dza igadxi yuguʼ lu dxin benëʼ.”
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Ga yúbölö rnna: “Bitiʼ tsúʼugaquiëʼ ga uluʼzíʼ ládxiʼlenëʼ nedaʼ.”
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Nupa niʼ bilaʼyöni zíʼalö didzaʼ dxiʼa, bitiʼ guyúʼugaca niʼ tuʼ cabí gulún ca rnna xtídzëʼë Dios. Que lë ni naʼ, ral-laʼ tsúʼugaca bönachi yúbölö niʼ.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Que lë ni naʼ caʼ, Dios buluʼe tu dza yúbölö, gunnë́ʼ: “Naʼa dza.” Caní naca, cateʼ chigudödi iz zián, bëʼë didzaʼ Dios lu ruʼë David, ca naʼ nazúaj lu guichi láʼayi le rnna:
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Laʼtuʼ benëʼ Josué ga buluʼzíʼ ládxiʼgaquiëʼ cateʼ gulaʼyuʼë lu xiyúgaquiëʼ, bitiʼ bëʼë Dios didzaʼ gudödi niʼ que iaʼturö dza cateʼ nu uzíʼ ládxiʼlen Lëʼ.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Que lë ni naʼ, nagáʼana quégaca bönachi queëʼ Dios lataj ilaʼdéliʼnëʼ ga uluʼzíʼ ládxiʼgaquiëʼ.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Nupa tsúʼugaca ga uluʼzíʼ ládxiʼlengaca Dios, uluʼzíʼ ládxiʼgaquiëʼ lu dxin tunëʼ, ca naʼ buzíʼ ládxëʼë Dios yuguʼ lu dxin benëʼ Lëʼ.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Que lë ni naʼ, ral-laʼ güíʼi ládxiʼruʼ tsúʼuruʼ ga niʼ uzíʼ ládxiʼlenruʼ-nëʼ Dios. Bitiʼ ral-laʼ táʼbagaʼruʼ xtídzëʼë ca naʼ gulún nupa niʼ bitiʼ gulaʼyéajlëʼ Dios, en bitiʼ gulaʼyuʼë niʼ.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Xtídzëʼë Dios naca ban caz, en napa caz yöl-laʼ huáca. Richúgurö ga rëʼ ca guíë tuchiʼ natuchiʼ iropa ruíʼi. Richugu ridxín ga taʼdzaga böʼ naca cázaruʼ, en le zoa lu icja ládxiʼdoʼoruʼ, encaʼ röxaj ga ridxintë lu dxita lu bin. Run ga naca bëʼ le ribequi ícjaruʼ, en le rizáʼ ládxiʼruʼ.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Bitiʼ bi gaca ucáchiʼruʼ ga bitiʼ gaca iléʼenëʼ Dios le. Yúguʼtë le nun cazëʼ Dios naláʼ lahui, en narúaj ga lináʼ lahuëʼ Dios. Lahuëʼ Lëʼ run bayudxi quíxjöʼöruʼ le nunruʼ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Zoa queë́ruʼ tu bixúz lo, nácatërëʼ zxön, Nu naʼ gudödi niʼ yehuaʼ yubá, Jesús, Zxíʼinëʼ Dios. Que lë ni naʼ ral-laʼ ugáʼanaruʼ tsutsu ca naca le nazíʼ lu náʼaruʼ.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Zoa queë́ruʼ tu bixúz lo, Nu gaca huéchiʼ ladxiʼ rëʼu ca nácagaca le raca queë́ruʼ, tuʼ guzxíʼ bëʼ tuʼ xihuiʼ Lë cazëʼ idútë ca naʼ rizíʼ bëʼ tuʼ xihuiʼ naʼ rëʼu, pero bitiʼ bi dul-laʼ benëʼ Lëʼ.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Que lë ni naʼ, idú ládxiʼruʼ ral-laʼ ibígaʼruʼ galaʼ ga röʼë rinná bëʼë Dios, Bönniʼ ruzáʼ ladxëʼë queë́ruʼ, en inábaruʼ lahuëʼ huéchiʼ ládxëʼë rëʼu, en uzáʼ ládxëʼë queë́ruʼ, para gácalenëʼ rëʼu cateʼ bi raca queë́ruʼ.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.