Hebreus 3
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NTLH
1 Que lë ni naʼ, böchiʼ luzáʼadoʼ, libíʼiliʼ naʼ nácaliʼ quez queëʼ Dios tuʼ bulidzëʼ Dios libíʼiliʼ, buliʼyú dxiʼa ca náquiëʼ Jesucristo. Náquiëʼ gubáz nasö́l-lëʼë Dios, encaʼ bixúz lo que le nazíʼ lu náʼaruʼ.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Jesús ni runëʼ ca rnna xtídzëʼë Dios, Nu naʼ buzóa Lëʼ xilatjëʼ, ca naʼ benëʼ caʼ Moisés, benëʼ ca rnna xtídzëʼë Dios lógaca yúguʼtë bönachi queëʼ Dios.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Nayë́pisëtërëʼ Jesús ca Moisés, para gaca queëʼ yöl-laʼ ba, ca naʼ nácarëʼ lo bönniʼ nequi queëʼ tu yuʼu ca naca huen dxin zoëʼ lu yuʼu naʼ.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Yúguʼtë yuʼu, zoa nu ben le, pero Dios náquiëʼ Nu ben yúguʼtë le riléʼeruʼ.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Le nácatë Moisés benëʼ ca rnna xtídzëʼë Dios lógaca bönachi queëʼ Dios, pero gúquiëʼ ca tu bönniʼ huen dxin, ateʼ benëʼ ba nalí que didzaʼ ral-laʼ guʼë Dios,
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 pero Cristo runëʼ ca rnna xtídzëʼë Dios, en náquiëʼ Zxíʼini cazëʼ, ateʼ nacuáʼ lu nëʼë bönachi queëʼ Dios. Rëʼu ni, nácaruʼ bönachi naʼ queëʼ Dios channö gácaruʼ tsutsu ga idxinrö dza údxi. Ral-laʼ gácaruʼ tsutsu ca ridipa ládxiʼruʼ, encaʼ ca rudzéjalenruʼ lë naʼ runruʼ löza.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Que lë ni naʼ, nazúaj lu guichi ca rnnëʼ Dios Böʼ Láʼayi le rnna:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 bitiʼ gácaliʼ zidi lu icja ládxiʼdoʼoliʼ
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Gulaʼzíʼ bëʼë xuz xtóʼoliʼ nedaʼ niʼ
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Que lë ni naʼ gulédaʼ bönachi dza niʼ, en gunníaʼ:
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Que lë ni naʼ gulédaʼ légaquiëʼ, en benaʼ tsutsu xtídzaʼa, gunníaʼ:
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Guliʼgún chiʼi cuinliʼ, böchiʼ luzáʼadoʼ, para cabí gácaliʼ nituliʼ libíʼiliʼ tu bönniʼ xihuiʼ cabí réajlëʼë, en para cabí usanliʼ-nëʼ Dios ban.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Naʼa, buliʼzéajniʼi tuliʼ iaʼtuliʼ yúguʼtë dza, tsanni ni naca dza ni zóaruʼ naʼa, para cabí siʼ yeʼe le naca xihuiʼ libíʼiliʼ, en para cabí gácaliʼ nituliʼ libíʼiliʼ zidi lu icja ládxiʼdoʼoliʼ.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Yúguʼtëruʼ gunruʼ tsözxö́n Cristo channö gácaruʼ tsutsu ga idxinrö dza údxi, ca naʼ gusí lo ridipa ládxiʼruʼ.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Caní ral-laʼ gunruʼ tsanni ni rnna:
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 ¿Nupxi naʼ bilaʼyöni xtídzëʼë Dios, en gulaʼdáʼbagaʼ Lëʼ? Gulún caní yúguʼtë nupa niʼ bubéajëʼ Moisés léguequi luyú Egipto.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 ¿Nupxi naʼ gulénëʼ Dios idú ca choáʼ iz? Gulaca nupa niʼ gulún dul-laʼ, ateʼ gulati lu lataj cáʼasö.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 ¿Nupxi niʼ benëʼ tsutsu xtídzëʼë Dios, gunnë́ʼ bitiʼ ilaʼyaza ga uluʼzíʼ ládxiʼguequi tsözxö́n len Lëʼ? Gulaca nupa niʼ bitiʼ gulún ca rnna xtídzëʼë Dios.
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Naʼa, réquibeʼeruʼ bitiʼ guca ilaʼyáziëʼ tuʼ cabí gulaʼyéajlëʼë Dios.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.