Gálatas 2

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cateʼ chigudödi chidáʼ iz, guyéajlenaʼ Bernabé, en budxinaʼ yödzö Jerusalén. Guchëʼa-biʼ Tito, dzágabiʼ nedaʼ.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Guyijaʼ niʼ, en bëʼlenaʼ didzaʼ tsöláʼalö bönniʼ niʼ yuʼu lu náʼagaquiëʼ dxin queëʼ Cristo, ateʼ gudíxjöiʼidaʼ légaquiëʼ ca naca libán runaʼ que le rinnë́ dxiʼa lógaca bönachi izáʼa. Caní benaʼ tuʼ gúʼundaʼ cabí ugáʼana nítisö dxin naʼ chibenaʼ, encaʼ dxin ni runaʼ naʼa.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Sal-laʼ nácabiʼ Tito, biʼi luzáʼa, biʼi griego, bitiʼ gulunëʼ bönniʼ ni ga irugu lu xpë́laʼbiʼ lë naʼ naca bëʼ bönachi queëʼ Dios ca tun cazëʼ bönniʼ judío.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Le nácatë gulaʼcuáʼ bal-la bönachi niʼ, nupa niʼ taʼzíʼ yëʼ, taʼná nácagaca bö́chiʼruʼ, ateʼ gulë́ʼëni ilún ga irugu lu xpë́laʼbiʼ Tito lë naʼ naca bëʼ. Yuguʼ bönniʼ ni núngaquiëʼ tu zxön rëʼu pero tuʼyusëʼ ca runruʼ para iléquibeʼenëʼ ca nuláruʼ lu yöl-laʼ unná bëʼ que le rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés tuʼ nácaruʼ tuz len Jesucristo. Gulë́ʼënëʼ ilunëʼ ga huöácaruʼ leyúbölö huen dxin tsaz lu xibá naʼ.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Bitiʼ caʼ bëʼtuʼ légaquiëʼ lataj. Caní bentuʼ para gun chíʼituʼ le nácatë que le rinnë́ dxiʼa para gaca uzíʼiliʼ xibé le rinnë́ dxiʼa naʼ.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Yuguʼ bönniʼ niʼ réquiruʼ yuʼu lu náʼagaquiëʼ dxin queëʼ Cristo bitiʼ bi gulaʼnná beʼe nedaʼ le naca cubi, pero bitiʼ ruíʼi ládxaʼa ca nácagaquiëʼ. Dios bitiʼ ruchiʼa rusörö́ëʼ rëʼu ca tuʼchiʼa tuʼsörö́ bönachi rëʼu.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Bitiʼ bi gulaʼnná beʼe nedaʼ tuʼ guléquibeʼenëʼ Dios nudödëʼ lu naʼa dxin queëʼ, para tsöjenaʼ libán que le rinnë́ dxiʼa lógaca bönachi izáʼa, ca naʼ nudödëʼ lu nëʼë Pedro dxin queëʼ, para gunëʼ libán que le rinnë́ dxiʼa lógaca bönachi judío.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Len yöl-laʼ huáca queëʼ, Dios benëʼ nedaʼ bönniʼ gubáz queëʼ para usédidaʼ bönachi izáʼa, ca naʼ benëʼ Pedro bönniʼ gubáz queëʼ para usédinëʼ bönachi judío.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Jacobo, en Pedro, en Juan, bönniʼ niʼ réquiruʼ yuʼu lu naʼagaquiëʼ dxin queëʼ Cristo, guléquibeʼenëʼ Dios nudödëʼ lu naʼa dxin ni. Que lë ni naʼ guzxíʼ ladxiʼ náʼagaquiëʼ nedaʼ, encaʼ Bernabé, ateʼ bentuʼ tuz didzaʼ tsöjentuʼ xichinëʼ Dios lógaca bönachi izáʼa nedaʼ, en Bernabé, ateʼ légaquiëʼ ilunëʼ xichinëʼ Dios lógaca bönachi judío.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Guláʼtaʼyusëʼ lotuʼ tsönetuʼ gácalentuʼ bönachi yechiʼ, ateʼ lë ni naca tu le ruíʼiticaʼsö ládxaʼa runaʼ.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Cateʼ bidxinëʼ Pedro lu yödzö Antioquía, gudíl-lalenaʼ lëʼ didzaʼ tuʼ lë cazëʼ guchíxinëʼ ca benëʼ.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Caní guca tuʼ zíʼatëlö gudágulenëʼ tsözxö́n yuguʼ bönachi izáʼa niʼ. Benëʼ caní ga bilaʼdxinrëʼ bal-la bönniʼ dáʼgaquiëʼ Jacobo. Níʼirö gusí lahuëʼ rubíguiëʼ, en bítiʼrö gudágulenëʼ tsözxö́n bönachi izáʼa naʼ tuʼ gúdxinëʼ bi ilunëʼ bönniʼ naʼ nazíʼ lu náʼagaquiëʼ ilunëʼ ga irugu lu xpë́laʼgaca bönachi izáʼa ca rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Níʼirö iaʼzícaʼrëʼ bönniʼ judío niʼ taʼyija ládxëʼë Cristo gulunëʼ tu zxön Pedro ca runëʼ lu yöl-laʼ radxi queëʼ, ateʼ caní guca ga bidxintë gulunëʼ ga gúdxinëʼ caʼ Bernabé, ateʼ lëʼ benëʼ tu zxön légaquiëʼ.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Cateʼ biléʼedaʼ bitiʼ tunëʼ ca naca le nácatë le rusedi rëʼu le rinnë́ dxiʼa, gudxaʼ-nëʼ Pedro lógaca yúguʼtë nupa niʼ nudúbigaca queëʼ Cristo, gunníaʼ: “Liʼ nacuʼ bönniʼ judío, pero runuʼ liʼ ca túngaca bönachi izáʼa, en calëga ca tunëʼ bönniʼ judío. ¿Bizx queë rë́ʼënuʼ gunuʼ ga ilúngaca bönachi izáʼa ca tunëʼ bönniʼ judío?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Gudxaʼ caʼ Pedro: “Rëʼu ni nácaruʼ bönniʼ judío tuʼ nácagaquiëʼ xuz xináʼaruʼ judío, en calëga bönachi izáʼa, nupa cabí núnbëʼgaca Dios.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Nöz quéziruʼ cuntu nu huöáca tsahuiʼ lahuëʼ Dios tuʼ run nu naʼ tsca rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés, pero huöáca tsahuiʼ tuzi nu naʼ reja ladxiʼ Jesucristo. Lës caní caʼ rëʼu reja ládxiʼruʼ Jesucristo para huöácaruʼ tsahuiʼ lahuëʼ Dios, en calëga tuʼ runruʼ tsca rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés. Cuntu caz nu huöáca tsahuiʼ lahuëʼ Dios tuʼ run tsca rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 ’Naʼa, réquiruʼ nuhuöácaruʼ tsahuiʼ tuʼ reja ládxiʼruʼ Cristo, pero channö naca bëʼ nácaruʼ bönniʼ dul-laʼ ca nácagaca bönachi izáʼa, ¿innátsaruʼ runëʼ Cristo ga runruʼ dul-laʼ? ¡Bitiʼ caz!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Channö ruíʼi ládxaʼa uchisaʼ le chibuquinjaʼ, lë ni naca bëʼ riguitsjaʼ xibá le gunná bëʼë Dios.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Tuʼ cabí guca uzóaʼ didzaʼ xibá naʼ gunná bëʼë Moisés, guca quiaʼ tsca chinátiaʼ. Tuʼ caní naca, nuláʼ naʼa lu xibá naʼ para soaʼ ibanaʼ, en gunaʼ ca rë́ʼënëʼ Dios.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Naca quiaʼ ca chigútilenaʼ tsözxö́n Cristo lëʼe yaga cruz ga naʼ gútiëʼ Lëʼ. Que lë ni naʼ calëga nedaʼ ni zoaʼ nabanaʼ, pero Cristo zoëʼ nabanëʼ lu icja ládxiʼdaʼahuaʼ. Tsca naca zoaʼ nabanaʼ naʼa, naca tuʼ reja ládxaʼa Lëʼ zxíʼinëʼ Dios, Bönniʼ naʼ bidxíʼinëʼ nedaʼ, en budödi cuinëʼ lu yöl-laʼ guti uláz quiaʼ nedaʼ.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Bitiʼ rë́ʼëndaʼ uzóaʼ tsöláʼalö le ruzáʼ ládxëʼë queë́ruʼ Dios. Channö huáca huöáquiëʼ tsahuiʼ tu bönniʼ lahuëʼ Dios tuʼ runëʼ tsca rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés, níʼirö nítisö gútiëʼ Cristo.”
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.