Atos 28
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT
1 Cateʼ chibulatuʼ yúguʼtëtuʼ, gunöztuʼ luyú bidxi ga naʼ zóatuʼ nazíʼi le Malta.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Bönniʼ xidzaʼ nacuʼë luyú bidxi naʼ lu yöl-laʼ dxiʼi ladxiʼ quégaquiëʼ gulunëʼ netuʼ bal. Gulaʼbéquiëʼ guíʼ, ateʼ buluʼlidzëʼ netuʼ yúguʼtëtuʼ iditsëʼe cuintuʼ, tuʼ ralaj guiö́j, en rundaʼ ziaga.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Níʼirö Pablo gúchëʼë tu tsölén huága zxisi bídxidoʼ, en cateʼ guluʼë le lu guíʼ, birúajbaʼ tubaʼ bëla síniaʼ lëʼe huágadoʼ, rizxúnnajbaʼ bö́chila que guíʼ naʼ, ateʼ yöjtíʼinibaʼ yen nëʼë Pablo.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Cateʼ bönniʼ xidzaʼ naʼ bilaʼléʼenëʼ bëla naʼ, nálaʼbaʼ yen nëʼë Pablo, gulë́ʼ tuëʼ iaʼtúëʼ:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Gudxibi nëʼë Pablo, en busládzuʼë-baʼ bëla síniaʼ naʼ. Yöjxóatëbaʼ lu guíʼ, ateʼ lëʼ bitiʼ bi guca queëʼ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Bönniʼ xidzaʼ nacuʼë niʼ tuʼyúëʼ Pablo, bátacalö cöʼë gui, o tsö́ʼötëʼ gátiëʼ. Níʼirö cateʼ chigudzé taʼbözëʼ, en bilaʼléʼenëʼ bitiʼ bi raca queëʼ, iaʼtú le guléquinëʼ, ateʼ gulaʼnnë́ʼ naca cazëʼ tu dios.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Lataj níʼisö dë xiyúëʼ Publio, bönniʼ lo que luyú bidxi naʼ, ateʼ bönniʼ ni benëʼ netuʼ bal. Lu yöl-laʼ dxiʼi ladxiʼ queëʼ guluʼë netuʼ lidxëʼ idú tsonna dza.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Dza naʼ dëʼ réʼenëʼ xuzëʼ Publio naʼ, yuʼë xilá, en réʼenëʼ huëʼ rön. Guyáziëʼ Pablo söjyúëʼ lëʼ, en gudödi bulidzëʼ Dios, níʼirö guxóa nëʼë bönniʼ huëʼ naʼ, en bunëʼ lëʼ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Tuʼ benëʼ Pablo lë ni, lëscaʼ bilaʼdxín nupa teʼe ga zoëʼ, nacuáʼ luyú bidxi niʼ, en buluʼhuöáquiëʼ.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Yuguʼ bönniʼ ni gulunëʼ netuʼ bal, en zián le gulunëʼ queë́tuʼ. Cateʼ chizóa uzáʼatuʼ luyú niʼ, buluʼnödzjëʼ yuguʼ le naquínituʼ queë́tuʼ.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Cateʼ chiguca tsonna beoʼ zóatuʼ niʼ, níʼirö gurentuʼ tu lëʼe barco que yödzö Alejandría, le bugáʼana luyú bidxi naʼ yuguʼ beoʼ ziaga. Barco ni dáʼgaca tsöláʼa láhuilö budóʼ yaga lë́guequi Cástor, en Pólux, dios bilidiʼ quégaca bönachi Alejandría naʼ.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Buzáʼa barco naʼ ga niʼ, ateʼ bidxín yödzö Siracusa, ga niʼ bugáʼanatuʼ tsonna dza.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Buzáʼatuʼ niʼ, ateʼ gudö́dituʼ tsöláʼalö luyú niʼ, en bidxintuʼ yödzö Regio. Cateʼ zaʼ reníʼ iaʼtú dza, tuʼ recja böʼ zaʼ sacaʼ ga ridödi gubidza beoʼ ziaga, buzáʼatuʼ niʼ, ateʼ dza buropi naʼ bidxíntëtuʼ yödzö Puteoli luyú Italia.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Lu yödzö naʼ yöjxácaʼtuʼ yuguʼ bö́chiʼruʼ taʼyéajlëʼë Cristo, ateʼ gulátaʼyuëʼ lotuʼ ugáʼanalentuʼ légaquiëʼ idú xunuʼ dza. Cateʼ bizáʼa dza naʼ buzáʼatuʼ niʼ para tséajtuʼ yödzö Roma, rizëʼe níʼatuʼ.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Chibilaʼyönnëʼ bö́chiʼruʼ nacuʼë Roma chizóa idxintuʼ niʼ, ateʼ bilaʼrúajëʼ idixíʼgalaʼgaquiëʼ netuʼ. Bilaʼdxinëʼ tu yö́dzödoʼ nazíʼi le Yë́ʼëyi Que Apio. Iaʼbal-lëʼ bilaʼdxinëʼ tu lataj nazíʼi le Tsonna Yuʼu Quégaquiëʼ Bönniʼ Yúʼugaquiëʼ Nöza. Cateʼ Pablo biléʼenëʼ légaquiëʼ, bidipa ládxëʼë, en gudxëʼ Dios: “Xclenuʼ.”
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Cateʼ bidxintuʼ Roma, bönniʼ naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, guchë́ʼë bönniʼ naʼ nadzúngaquiëʼ, ateʼ budödëʼ légaquiëʼ lu nëʼë tu bönniʼ lo rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, ateʼ bëʼë Pablo lataj soëʼ queë́zëʼ, zóalenëʼ lëʼ tu bönniʼ rejëʼ gudil-la ruyúëʼ lëʼ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Cateʼ chigudödi tsonna dza, bulidzëʼ Pablo yuguʼ bönniʼ lo quégaquiëʼ bönniʼ judío nacuʼë Roma. Cateʼ chibuluʼdubëʼ ga naʼ zoëʼ Pablo, lëʼ gudxëʼ légaquiëʼ:
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Níʼirö cateʼ chigulaʼnabi yúdxinëʼ nedaʼ bönniʼ Roma, gulë́ʼënnëʼ uluʼsanëʼ nedaʼ, tuʼ guléquibeʼenëʼ bitiʼ nabágaʼa xíguiaʼ gátiaʼ.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Yuguʼ bönniʼ judío niʼ gulaʼdáʼbáguëʼë nupa naʼ gulë́ʼëni uluʼsán nedaʼ, ateʼ ben bayudxi gunabaʼ tsejaʼ lahuëʼ César ga uchiʼa usörö́ëʼ nedaʼ, en calëga para uzéguiaʼ bönachi uládz queë́ruʼ didzaʼ.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Que lë ni naʼ bulidzaʼ libíʼiliʼ para iléʼedaʼ libíʼiliʼ, en güíʼilenaʼ libíʼiliʼ didzaʼ, tuʼ nágaʼa du guíë ni tuʼ runaʼ löza le runruʼ löza rëʼu, bönachi Israel, gácatë lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios gataʼ queë́ruʼ.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Níʼirö légaquiëʼ gulë́ʼ Pablo:
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Naʼa, rë́ʼënituʼ yö́nituʼ xtídzuʼu, lë naʼ riguinnaj icjuʼ, tuʼ chinö́zituʼ taʼnnë́ bönachi yúguʼtë lataj quégaca nupa nazíʼ lu në́ʼeguequi xibá cubi ni.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Caní guca, buluʼdxíëʼ bëʼ tu dza, ateʼ dza naʼ bilaʼdxinëʼ ziánëʼ ga naʼ zoëʼ Pablo. Gusí lahuëʼ Pablo zíladoʼ, ateʼ niʼ gúl-liʼni buzéajniʼinëʼ légaquiëʼ, en buchila láʼanëʼ le rinná bëʼë Dios. Gúʼunnëʼ uluíʼinëʼ légaquiëʼ naca idútë li libán runëʼ queëʼ Jesús. Para gunëʼ caní bugunëʼ dxin le rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés, encaʼ le gulaʼnnë́ʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Bal-lëʼ gulaʼzíʼ lu náʼagaquiëʼ didzaʼ bëʼë Pablo, pero iaʼbal-lëʼ bitiʼ caʼ gulaʼyéajlëʼë.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Tuʼ bilaʼrúajëʼ choplö, gulaʼsí lógaquiëʼ tuʼzë́ʼë niʼ, ateʼ Pablo gudxëʼ légaquiëʼ, rnnëʼ:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Guyéaj lógaca bönachi niʼ, yöjödxi légaquiëʼ:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Yuguʼ bönniʼ ni chinazidi icja ládxiʼdoʼgaquiëʼ,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Naʼa, ral-laʼ inö́ziliʼ lë ni. Dios risö́l-lëʼë netuʼ lógaca bönachi izáʼa para uluʼlágaca, ateʼ légaquiëʼ ilaʼyönnëʼ.
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Cateʼ Pablo budxi bëʼë didzaʼ ni, bilaʼrúajëʼ bönniʼ judío, taʼdíl-ladaʼ dídzëʼë laʼ légacasëʼ.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Idú chopa iz bugáʼanëʼ Pablo niʼ, zoëʼ tu lu yuʼu ga naʼ riguizxjëʼ, ateʼ benëʼ bal yúguʼtë nupa buduyúgaca Lëʼ.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Lu yöl-laʼ rugu ladxiʼ benëʼ libán ca rinná bëʼë Dios. Busédinëʼ bönachi ca naca queëʼ Xanruʼ Jesucristo, ateʼ cuntu nu buzagaʼ xinözëʼ. ¡Caʼ naca!
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.