Atos 28
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NTLH
1 Cateʼ chibulatuʼ yúguʼtëtuʼ, gunöztuʼ luyú bidxi ga naʼ zóatuʼ nazíʼi le Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Bönniʼ xidzaʼ nacuʼë luyú bidxi naʼ lu yöl-laʼ dxiʼi ladxiʼ quégaquiëʼ gulunëʼ netuʼ bal. Gulaʼbéquiëʼ guíʼ, ateʼ buluʼlidzëʼ netuʼ yúguʼtëtuʼ iditsëʼe cuintuʼ, tuʼ ralaj guiö́j, en rundaʼ ziaga.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Níʼirö Pablo gúchëʼë tu tsölén huága zxisi bídxidoʼ, en cateʼ guluʼë le lu guíʼ, birúajbaʼ tubaʼ bëla síniaʼ lëʼe huágadoʼ, rizxúnnajbaʼ bö́chila que guíʼ naʼ, ateʼ yöjtíʼinibaʼ yen nëʼë Pablo.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Cateʼ bönniʼ xidzaʼ naʼ bilaʼléʼenëʼ bëla naʼ, nálaʼbaʼ yen nëʼë Pablo, gulë́ʼ tuëʼ iaʼtúëʼ:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Gudxibi nëʼë Pablo, en busládzuʼë-baʼ bëla síniaʼ naʼ. Yöjxóatëbaʼ lu guíʼ, ateʼ lëʼ bitiʼ bi guca queëʼ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Bönniʼ xidzaʼ nacuʼë niʼ tuʼyúëʼ Pablo, bátacalö cöʼë gui, o tsö́ʼötëʼ gátiëʼ. Níʼirö cateʼ chigudzé taʼbözëʼ, en bilaʼléʼenëʼ bitiʼ bi raca queëʼ, iaʼtú le guléquinëʼ, ateʼ gulaʼnnë́ʼ naca cazëʼ tu dios.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Lataj níʼisö dë xiyúëʼ Publio, bönniʼ lo que luyú bidxi naʼ, ateʼ bönniʼ ni benëʼ netuʼ bal. Lu yöl-laʼ dxiʼi ladxiʼ queëʼ guluʼë netuʼ lidxëʼ idú tsonna dza.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Dza naʼ dëʼ réʼenëʼ xuzëʼ Publio naʼ, yuʼë xilá, en réʼenëʼ huëʼ rön. Guyáziëʼ Pablo söjyúëʼ lëʼ, en gudödi bulidzëʼ Dios, níʼirö guxóa nëʼë bönniʼ huëʼ naʼ, en bunëʼ lëʼ.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Tuʼ benëʼ Pablo lë ni, lëscaʼ bilaʼdxín nupa teʼe ga zoëʼ, nacuáʼ luyú bidxi niʼ, en buluʼhuöáquiëʼ.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Yuguʼ bönniʼ ni gulunëʼ netuʼ bal, en zián le gulunëʼ queë́tuʼ. Cateʼ chizóa uzáʼatuʼ luyú niʼ, buluʼnödzjëʼ yuguʼ le naquínituʼ queë́tuʼ.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Cateʼ chiguca tsonna beoʼ zóatuʼ niʼ, níʼirö gurentuʼ tu lëʼe barco que yödzö Alejandría, le bugáʼana luyú bidxi naʼ yuguʼ beoʼ ziaga. Barco ni dáʼgaca tsöláʼa láhuilö budóʼ yaga lë́guequi Cástor, en Pólux, dios bilidiʼ quégaca bönachi Alejandría naʼ.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Buzáʼa barco naʼ ga niʼ, ateʼ bidxín yödzö Siracusa, ga niʼ bugáʼanatuʼ tsonna dza.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Buzáʼatuʼ niʼ, ateʼ gudö́dituʼ tsöláʼalö luyú niʼ, en bidxintuʼ yödzö Regio. Cateʼ zaʼ reníʼ iaʼtú dza, tuʼ recja böʼ zaʼ sacaʼ ga ridödi gubidza beoʼ ziaga, buzáʼatuʼ niʼ, ateʼ dza buropi naʼ bidxíntëtuʼ yödzö Puteoli luyú Italia.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Lu yödzö naʼ yöjxácaʼtuʼ yuguʼ bö́chiʼruʼ taʼyéajlëʼë Cristo, ateʼ gulátaʼyuëʼ lotuʼ ugáʼanalentuʼ légaquiëʼ idú xunuʼ dza. Cateʼ bizáʼa dza naʼ buzáʼatuʼ niʼ para tséajtuʼ yödzö Roma, rizëʼe níʼatuʼ.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Chibilaʼyönnëʼ bö́chiʼruʼ nacuʼë Roma chizóa idxintuʼ niʼ, ateʼ bilaʼrúajëʼ idixíʼgalaʼgaquiëʼ netuʼ. Bilaʼdxinëʼ tu yö́dzödoʼ nazíʼi le Yë́ʼëyi Que Apio. Iaʼbal-lëʼ bilaʼdxinëʼ tu lataj nazíʼi le Tsonna Yuʼu Quégaquiëʼ Bönniʼ Yúʼugaquiëʼ Nöza. Cateʼ Pablo biléʼenëʼ légaquiëʼ, bidipa ládxëʼë, en gudxëʼ Dios: “Xclenuʼ.”
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Cateʼ bidxintuʼ Roma, bönniʼ naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, guchë́ʼë bönniʼ naʼ nadzúngaquiëʼ, ateʼ budödëʼ légaquiëʼ lu nëʼë tu bönniʼ lo rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, ateʼ bëʼë Pablo lataj soëʼ queë́zëʼ, zóalenëʼ lëʼ tu bönniʼ rejëʼ gudil-la ruyúëʼ lëʼ.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Cateʼ chigudödi tsonna dza, bulidzëʼ Pablo yuguʼ bönniʼ lo quégaquiëʼ bönniʼ judío nacuʼë Roma. Cateʼ chibuluʼdubëʼ ga naʼ zoëʼ Pablo, lëʼ gudxëʼ légaquiëʼ:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Níʼirö cateʼ chigulaʼnabi yúdxinëʼ nedaʼ bönniʼ Roma, gulë́ʼënnëʼ uluʼsanëʼ nedaʼ, tuʼ guléquibeʼenëʼ bitiʼ nabágaʼa xíguiaʼ gátiaʼ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Yuguʼ bönniʼ judío niʼ gulaʼdáʼbáguëʼë nupa naʼ gulë́ʼëni uluʼsán nedaʼ, ateʼ ben bayudxi gunabaʼ tsejaʼ lahuëʼ César ga uchiʼa usörö́ëʼ nedaʼ, en calëga para uzéguiaʼ bönachi uládz queë́ruʼ didzaʼ.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Que lë ni naʼ bulidzaʼ libíʼiliʼ para iléʼedaʼ libíʼiliʼ, en güíʼilenaʼ libíʼiliʼ didzaʼ, tuʼ nágaʼa du guíë ni tuʼ runaʼ löza le runruʼ löza rëʼu, bönachi Israel, gácatë lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios gataʼ queë́ruʼ.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Níʼirö légaquiëʼ gulë́ʼ Pablo:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Naʼa, rë́ʼënituʼ yö́nituʼ xtídzuʼu, lë naʼ riguinnaj icjuʼ, tuʼ chinö́zituʼ taʼnnë́ bönachi yúguʼtë lataj quégaca nupa nazíʼ lu në́ʼeguequi xibá cubi ni.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Caní guca, buluʼdxíëʼ bëʼ tu dza, ateʼ dza naʼ bilaʼdxinëʼ ziánëʼ ga naʼ zoëʼ Pablo. Gusí lahuëʼ Pablo zíladoʼ, ateʼ niʼ gúl-liʼni buzéajniʼinëʼ légaquiëʼ, en buchila láʼanëʼ le rinná bëʼë Dios. Gúʼunnëʼ uluíʼinëʼ légaquiëʼ naca idútë li libán runëʼ queëʼ Jesús. Para gunëʼ caní bugunëʼ dxin le rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés, encaʼ le gulaʼnnë́ʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Bal-lëʼ gulaʼzíʼ lu náʼagaquiëʼ didzaʼ bëʼë Pablo, pero iaʼbal-lëʼ bitiʼ caʼ gulaʼyéajlëʼë.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Tuʼ bilaʼrúajëʼ choplö, gulaʼsí lógaquiëʼ tuʼzë́ʼë niʼ, ateʼ Pablo gudxëʼ légaquiëʼ, rnnëʼ:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Guyéaj lógaca bönachi niʼ, yöjödxi légaquiëʼ:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Yuguʼ bönniʼ ni chinazidi icja ládxiʼdoʼgaquiëʼ,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Naʼa, ral-laʼ inö́ziliʼ lë ni. Dios risö́l-lëʼë netuʼ lógaca bönachi izáʼa para uluʼlágaca, ateʼ légaquiëʼ ilaʼyönnëʼ.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Cateʼ Pablo budxi bëʼë didzaʼ ni, bilaʼrúajëʼ bönniʼ judío, taʼdíl-ladaʼ dídzëʼë laʼ légacasëʼ.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Idú chopa iz bugáʼanëʼ Pablo niʼ, zoëʼ tu lu yuʼu ga naʼ riguizxjëʼ, ateʼ benëʼ bal yúguʼtë nupa buduyúgaca Lëʼ.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Lu yöl-laʼ rugu ladxiʼ benëʼ libán ca rinná bëʼë Dios. Busédinëʼ bönachi ca naca queëʼ Xanruʼ Jesucristo, ateʼ cuntu nu buzagaʼ xinözëʼ. ¡Caʼ naca!
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.