Atos 22

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Caní gunnë́ʼ Pablo:
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Cateʼ bilaʼyönnëʼ ruʼë didzaʼ hebreo, gulaʼcuáʼarëʼ dxisö. Pablo gudxëʼ légaquiëʼ, rnnëʼ:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Naca cazaʼ nedaʼ bönniʼ judío. Guljaʼ lu yödzö Tarso luyú Cilicia, pero guzxönaʼ lu yödzö ni, ateʼ busédinëʼ Gamaliel nedaʼ idú ca naca xibá quégaquiëʼ xuz xtóʼoruʼ. Bë́ʼticaʼsö ládxaʼa guyéaj ládxaʼa Dios ca runliʼ libíʼiliʼ naʼa.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Zíʼalö gudxía ládxiʼgacaʼ-nëʼ bönniʼ nazíʼ lu náʼagaquiëʼ xtídzëʼë Cristo, en guchë́ʼgacaʼ-nëʼ ga ilátiëʼ. Guzxö́ngacaʼ-nëʼ, en gulúʼugacaʼ-nëʼ lidxi guíë, yuguʼ bönniʼ, en nigula.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Lëscaʼ huáca ilunëʼ ba nalí yuguʼ bixúz unná bëʼ, en yuguʼ bönniʼ gula tuʼzéajniʼinëʼ que le gulunëʼ. Gulunëʼ guichi unná bëʼ le yöjuʼa ga nacuʼë bö́chiʼruʼ judío lu yödzö Damasco. Guyijaʼ niʼ para tsöjxö́ngacaʼ nupa niʼ taʼyéajlëʼ Cristo, para idichë́ʼgacaʼ-nëʼ nágaʼgaquiëʼ Jerusalén ni, para ilácagaquiëʼ xíguiaʼ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Níʼirö gunnë́ʼ Pablo:
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Laʼ yöjö́taʼteaʼ lu yu, en biyöndaʼ chiʼi Nu gudxi nedaʼ: “Saulo, Saulo, ¿bizx que ribía ládxuʼu nedaʼ?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Níʼirö gunábidaʼ lëʼ, gunníaʼ: “¿Nuzxi liʼ, Xan?” Lëʼ gudxëʼ nedaʼ: “Nedaʼ ni Jesús, bönniʼ Nazaret. Nedaʼ caz ribía ládxuʼu.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Nupa niʼ gulaʼcuáʼlen nedaʼ bilaʼléʼe caz beníʼ naʼ, en guladxi, pero bitiʼ bilaʼyöni chiʼi Nu naʼ bulidza nedaʼ.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Níʼirö gudxaʼ-nëʼ: “¿Nacxi gunaʼ, Xan?” Xanruʼ gudxëʼ nedaʼ: “Guyasa, en guyéaj Damasco. Zoëʼ niʼ tu bönniʼ guíëʼ liʼ ca naca yúguʼtë le ral-laʼ gunuʼ.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Tuʼ cabirö riléʼedaʼ tuʼ budíʼi yösa beníʼ naʼ guyë́pidaʼ lahuaʼ, que lë ni naʼ yuguʼ bönniʼ dzágagaquiëʼ nedaʼ gulaʼguélëʼë naʼa, ateʼ gulaʼchë́ʼë nedaʼ ga bidxínteaʼ Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Zoëʼ Ananías niʼ, tu bönniʼ runëʼ idútë ca rinná bëʼ xibá queëʼ Dios, ateʼ yuguʼ bönniʼ judío nacuʼë Damasco tunëʼ lëʼ bal.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Bidxinëʼ Ananías naʼ ga zoaʼ, en gudxëʼ nedaʼ: “Saulo, bö́chaʼa, huöálaj guiö́j loʼ.” Laʼ níʼisö böálaj guiö́j lahuaʼ, ateʼ biléʼedaʼ lëʼ.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Lëʼ gudxëʼ nedaʼ: “Dios quégaquiëʼ xuz xtóʼoruʼ, dza niʼte gurö́ cazëʼ liʼ para inö́zinuʼ le rë́ʼëni quézinëʼ Lëʼ, en iléʼenuʼ-nëʼ Bönniʼ Tsahuiʼ, Lë cazëʼ Zxíʼinëʼ, en yönnuʼ le guíëʼ Lë cazëʼ liʼ.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Caní gaca, tuʼ ral-laʼ gunuʼ ba nalí queëʼ Lëʼ lógaca yúguʼtë bönachi, usiyönnuʼ légaquiëʼ ca naca le chibiléʼenuʼ, en le chibiyö́ninuʼ.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Naʼa, ¿bizx que ridzenuʼ? ¡Guyasa, en bidila nisa! Bulidzëʼ Xanruʼ para únëʼ liʼ dxiʼa, en ugǘëʼ dul-laʼ nabáguʼu.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Gunnë́ʼ caʼ Pablo:
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Biléʼedaʼ-nëʼ Xanruʼ, ateʼ gudxëʼ nedaʼ: “¡Guyéaj carelö! ¡Burúajtë Jerusalén ni, tuʼ cabí ilunëʼ bal bönniʼ ni le gunuʼ ba nalí quiaʼ!”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nedaʼ gudxaʼ-nëʼ: “Xan, nö́zgaca quézinëʼ ca benaʼ nedaʼ. Guyáziaʼ gapa naca lu yuʼu ga tuʼdubëʼ tuʼsëdëʼ bönniʼ judío queëʼ Dios. Gudinaʼ nupa niʼ taʼyéajlëʼ Liʼ, en gulúʼugacaʼ-nëʼ lidxi guíë.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Cateʼ niʼ gulútiëʼ Esteban, bönniʼ niʼ benëʼ ba nalí quiuʼ, lëscaʼ zoaʼ nedaʼ niʼ, en benaʼ tuz yuguʼ bönniʼ gulútiëʼ lëʼ tuʼ ben chiʼa lariʼ nácugaquiëʼ bönniʼ naʼ buluʼladxëʼ lëʼ guiö́j.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Níʼirö Xanruʼ gudxëʼ nedaʼ: “Guyéaj, tuʼ risö́l-laʼa liʼ lógaca bönachi izáʼa.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Nisö ze lo yuguʼ bönniʼ judío buluʼzë́ nágagaquiëʼ didzaʼ bëʼë Pablo, ateʼ níʼirö gulaʼbö́dxiʼë. Guluʼë zidzaj didzaʼ, taʼnnë́ʼ:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Níʼirö tuʼ taʼbö́dxiʼë, en taʼchözëʼ le nácugaquiëʼ lu yöl-laʼ rilé quégaquiëʼ, en tuʼchejëʼ bëchtö yu lu böʼös,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 bönniʼ lo naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la gunná bëʼë uluʼguʼë Pablo lu yuʼu zxön naʼ. Lëscaʼ gunná béʼenëʼ légaquiëʼ ilaʼguinëʼ Pablo para quíxjöʼë le nácatë, para ilaʼnö́zinëʼ bizx que naʼ taʼbö́dxiʼë bönniʼ judío caní queëʼ Pablo.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Cateʼ gulúguiʼë lëʼ du guídi para ilaʼguinëʼ lëʼ, Pablo gudxëʼ tu bönniʼ nacuʼë lu nëʼë bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la zoëʼ niʼ, rnnëʼ:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Cateʼ bönniʼ naʼ biyönnëʼ lë ni, guyijëʼ yöjtíxjöiʼinëʼ bönniʼ lo naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la. Rëʼ lëʼ:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Níʼirö bidëʼ bönniʼ lo naʼ ga zoëʼ Pablo, en gudxëʼ lëʼ:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Bubiʼë didzaʼ bönniʼ lo naʼ, gunnë́ʼ:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Cateʼ bönniʼ naʼ chizóa ilaʼguinëʼ lëʼ bilaʼyönnëʼ lë ni, laʼ buluʼbígaʼtëʼ ga zoëʼ Pablo. Lëscaʼ gúdxinëʼ bönniʼ lo naʼ cateʼ gunö́zinëʼ nababëʼ Pablo Roma, tuʼ chigunná bëʼë ilúguiëʼ lëʼ.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Dza buropi niʼ, gúʼunnëʼ bönniʼ lo naʼ inö́zinëʼ gazxi ga rëʼ bizxi naʼ yuguʼ bönniʼ judío tuʼzéguiëʼ Pablo didzaʼ. Gunná bëʼë buluʼsedxëʼ du guíë naʼ náguëʼë Pablo, ateʼ gunná bëʼë uluʼdubëʼ bixúz unná bëʼ judío, en yúguʼtë bönniʼ yudoʼ tuʼchiʼa tuʼsörö́ëʼ. Níʼirö bubéajëʼ Pablo ga naʼ nagúʼugaquiëʼ lëʼ, ateʼ buzóëʼ lëʼ lógaquiëʼ.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.