Atos 22
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT
1 Caní gunnë́ʼ Pablo:
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Cateʼ bilaʼyönnëʼ ruʼë didzaʼ hebreo, gulaʼcuáʼarëʼ dxisö. Pablo gudxëʼ légaquiëʼ, rnnëʼ:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Naca cazaʼ nedaʼ bönniʼ judío. Guljaʼ lu yödzö Tarso luyú Cilicia, pero guzxönaʼ lu yödzö ni, ateʼ busédinëʼ Gamaliel nedaʼ idú ca naca xibá quégaquiëʼ xuz xtóʼoruʼ. Bë́ʼticaʼsö ládxaʼa guyéaj ládxaʼa Dios ca runliʼ libíʼiliʼ naʼa.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Zíʼalö gudxía ládxiʼgacaʼ-nëʼ bönniʼ nazíʼ lu náʼagaquiëʼ xtídzëʼë Cristo, en guchë́ʼgacaʼ-nëʼ ga ilátiëʼ. Guzxö́ngacaʼ-nëʼ, en gulúʼugacaʼ-nëʼ lidxi guíë, yuguʼ bönniʼ, en nigula.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Lëscaʼ huáca ilunëʼ ba nalí yuguʼ bixúz unná bëʼ, en yuguʼ bönniʼ gula tuʼzéajniʼinëʼ que le gulunëʼ. Gulunëʼ guichi unná bëʼ le yöjuʼa ga nacuʼë bö́chiʼruʼ judío lu yödzö Damasco. Guyijaʼ niʼ para tsöjxö́ngacaʼ nupa niʼ taʼyéajlëʼ Cristo, para idichë́ʼgacaʼ-nëʼ nágaʼgaquiëʼ Jerusalén ni, para ilácagaquiëʼ xíguiaʼ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Níʼirö gunnë́ʼ Pablo:
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Laʼ yöjö́taʼteaʼ lu yu, en biyöndaʼ chiʼi Nu gudxi nedaʼ: “Saulo, Saulo, ¿bizx que ribía ládxuʼu nedaʼ?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Níʼirö gunábidaʼ lëʼ, gunníaʼ: “¿Nuzxi liʼ, Xan?” Lëʼ gudxëʼ nedaʼ: “Nedaʼ ni Jesús, bönniʼ Nazaret. Nedaʼ caz ribía ládxuʼu.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Nupa niʼ gulaʼcuáʼlen nedaʼ bilaʼléʼe caz beníʼ naʼ, en guladxi, pero bitiʼ bilaʼyöni chiʼi Nu naʼ bulidza nedaʼ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Níʼirö gudxaʼ-nëʼ: “¿Nacxi gunaʼ, Xan?” Xanruʼ gudxëʼ nedaʼ: “Guyasa, en guyéaj Damasco. Zoëʼ niʼ tu bönniʼ guíëʼ liʼ ca naca yúguʼtë le ral-laʼ gunuʼ.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Tuʼ cabirö riléʼedaʼ tuʼ budíʼi yösa beníʼ naʼ guyë́pidaʼ lahuaʼ, que lë ni naʼ yuguʼ bönniʼ dzágagaquiëʼ nedaʼ gulaʼguélëʼë naʼa, ateʼ gulaʼchë́ʼë nedaʼ ga bidxínteaʼ Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Zoëʼ Ananías niʼ, tu bönniʼ runëʼ idútë ca rinná bëʼ xibá queëʼ Dios, ateʼ yuguʼ bönniʼ judío nacuʼë Damasco tunëʼ lëʼ bal.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Bidxinëʼ Ananías naʼ ga zoaʼ, en gudxëʼ nedaʼ: “Saulo, bö́chaʼa, huöálaj guiö́j loʼ.” Laʼ níʼisö böálaj guiö́j lahuaʼ, ateʼ biléʼedaʼ lëʼ.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Lëʼ gudxëʼ nedaʼ: “Dios quégaquiëʼ xuz xtóʼoruʼ, dza niʼte gurö́ cazëʼ liʼ para inö́zinuʼ le rë́ʼëni quézinëʼ Lëʼ, en iléʼenuʼ-nëʼ Bönniʼ Tsahuiʼ, Lë cazëʼ Zxíʼinëʼ, en yönnuʼ le guíëʼ Lë cazëʼ liʼ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Caní gaca, tuʼ ral-laʼ gunuʼ ba nalí queëʼ Lëʼ lógaca yúguʼtë bönachi, usiyönnuʼ légaquiëʼ ca naca le chibiléʼenuʼ, en le chibiyö́ninuʼ.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Naʼa, ¿bizx que ridzenuʼ? ¡Guyasa, en bidila nisa! Bulidzëʼ Xanruʼ para únëʼ liʼ dxiʼa, en ugǘëʼ dul-laʼ nabáguʼu.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Gunnë́ʼ caʼ Pablo:
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Biléʼedaʼ-nëʼ Xanruʼ, ateʼ gudxëʼ nedaʼ: “¡Guyéaj carelö! ¡Burúajtë Jerusalén ni, tuʼ cabí ilunëʼ bal bönniʼ ni le gunuʼ ba nalí quiaʼ!”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Nedaʼ gudxaʼ-nëʼ: “Xan, nö́zgaca quézinëʼ ca benaʼ nedaʼ. Guyáziaʼ gapa naca lu yuʼu ga tuʼdubëʼ tuʼsëdëʼ bönniʼ judío queëʼ Dios. Gudinaʼ nupa niʼ taʼyéajlëʼ Liʼ, en gulúʼugacaʼ-nëʼ lidxi guíë.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Cateʼ niʼ gulútiëʼ Esteban, bönniʼ niʼ benëʼ ba nalí quiuʼ, lëscaʼ zoaʼ nedaʼ niʼ, en benaʼ tuz yuguʼ bönniʼ gulútiëʼ lëʼ tuʼ ben chiʼa lariʼ nácugaquiëʼ bönniʼ naʼ buluʼladxëʼ lëʼ guiö́j.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Níʼirö Xanruʼ gudxëʼ nedaʼ: “Guyéaj, tuʼ risö́l-laʼa liʼ lógaca bönachi izáʼa.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Nisö ze lo yuguʼ bönniʼ judío buluʼzë́ nágagaquiëʼ didzaʼ bëʼë Pablo, ateʼ níʼirö gulaʼbö́dxiʼë. Guluʼë zidzaj didzaʼ, taʼnnë́ʼ:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Níʼirö tuʼ taʼbö́dxiʼë, en taʼchözëʼ le nácugaquiëʼ lu yöl-laʼ rilé quégaquiëʼ, en tuʼchejëʼ bëchtö yu lu böʼös,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 bönniʼ lo naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la gunná bëʼë uluʼguʼë Pablo lu yuʼu zxön naʼ. Lëscaʼ gunná béʼenëʼ légaquiëʼ ilaʼguinëʼ Pablo para quíxjöʼë le nácatë, para ilaʼnö́zinëʼ bizx que naʼ taʼbö́dxiʼë bönniʼ judío caní queëʼ Pablo.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Cateʼ gulúguiʼë lëʼ du guídi para ilaʼguinëʼ lëʼ, Pablo gudxëʼ tu bönniʼ nacuʼë lu nëʼë bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la zoëʼ niʼ, rnnëʼ:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Cateʼ bönniʼ naʼ biyönnëʼ lë ni, guyijëʼ yöjtíxjöiʼinëʼ bönniʼ lo naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la. Rëʼ lëʼ:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Níʼirö bidëʼ bönniʼ lo naʼ ga zoëʼ Pablo, en gudxëʼ lëʼ:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Bubiʼë didzaʼ bönniʼ lo naʼ, gunnë́ʼ:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Cateʼ bönniʼ naʼ chizóa ilaʼguinëʼ lëʼ bilaʼyönnëʼ lë ni, laʼ buluʼbígaʼtëʼ ga zoëʼ Pablo. Lëscaʼ gúdxinëʼ bönniʼ lo naʼ cateʼ gunö́zinëʼ nababëʼ Pablo Roma, tuʼ chigunná bëʼë ilúguiëʼ lëʼ.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Dza buropi niʼ, gúʼunnëʼ bönniʼ lo naʼ inö́zinëʼ gazxi ga rëʼ bizxi naʼ yuguʼ bönniʼ judío tuʼzéguiëʼ Pablo didzaʼ. Gunná bëʼë buluʼsedxëʼ du guíë naʼ náguëʼë Pablo, ateʼ gunná bëʼë uluʼdubëʼ bixúz unná bëʼ judío, en yúguʼtë bönniʼ yudoʼ tuʼchiʼa tuʼsörö́ëʼ. Níʼirö bubéajëʼ Pablo ga naʼ nagúʼugaquiëʼ lëʼ, ateʼ buzóëʼ lëʼ lógaquiëʼ.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.